6661 resultaten.
De echte meerwaarde
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
491 wat realiteit ontkent
geeft juist een
zachte vleug aan het leven
zoals verrassing een
product is van ontdekken
ontkenning vaak bevestiging mist
natuurlijk kijk ik altijd
maar of ik alles zie
blijft een vraag van kwaliteit
diversiteit is onze schat
maar het bestaan heeft
al snel zijn eigen keus gedaan
waar echter tegendraads
het…
Goede God
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
469 Vertrouw maar op de goede God
Want zonder Hem is er geen bestaan
En kunnen we geen stap verder gaan.
Vertrouw maar op de goede God
Dank Hem voor alle mooie dingen
Waarmee hij je altijd wil omringen.…
Goede God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Vertrouw maar op de goede God
Want zonder Hem is er geen bestaan
En kunnen we geen stap verder gaan.
Vertrouw maar op de goede God
Dank Hem voor alle mooie dingen
Waarmee hij je altijd wil omringen.…
berouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 mij oogst het
laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen
kantelt tegen het licht tot na het duister
het gemis zal slechts een vondeling
beroeren wanneer zijn dromen zich
vinden in die van mij
laat mij dan het strand zijn dat
verzwolgen door het lijden de restanten
observeert en ze laat verdwijnen gelijk
de schaduw van mijn overbodig bestaan…
Poortwachter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Gevangen in eenzaamheid
Gevoed door schuld
Waar ik zo onder lijd
Het bestaan niet langer geduld
Vooruit wil ik wel
Maar door mijzelf gestuit
Gedachten een moordend spel
De poort die sluit
Zij blijft lang gesloten
Tot haar naam luidt
Onbezoldigd en liefdevol
de poort geruisloos opengestoten
Brute kracht is haar vreemd
Begripvol geeft ze…
Het eeuwige niets
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
712 Waaruit alles is ontstaan
Verloopt volgens een kringloop
Om mettertijd weer te vergaan
Elke fase in het leven
Begint met een kleine baring
Blijft soms maar voor even
Voorziet het bestaan van een opklaring
Elke fase in het leven
Eindigt met een kleine dood
De pijn blijft soms maar voor even
Die men in laat voelen wat een geluk het bood…
Mariska Veres
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
648 grootste fan
voor jou vlieg ik in vuur en vlam
ik wil je hier nu op mijn bloemenbed
haar wapens zijn haar kristallen ogen
daarmee maakt ze iedere man zo gek
ook aan verbeelding heeft ze geen gebrek
haar dromen komen in mij wonen
ze heeft het, ja, ze is het
wel, mijn gedachten laten je niet meer gaan
die gevoelens zullen altijd wel blijven bestaan…
Witruimte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
554 En neem het tussenrijk mee,
het wit waarin ze zijn gevangen,
want geen verhaal kan bestaan
als niet met zicht en gehoor
een hart de dingen verbindt.
Laat mij ook toe tot jouw stilten,
lief,
laat mij daar
scheppend in de sneeuw
jouw diepere sporen ontdekken,
onttrekken aan bevroren grond.…
Tijd heelt niet alle wonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.109 De meeste wonden helen
Maar sommige wonden niet
Diepgeworteld in het hart
Voeden zij zich met verdriet
Ze lijken te verdwijnen
Met de jaren raak je ze kwijt
Maar de herinnering is sterker
Dan de werking van de tijd
Zo keren schimmen uit het verleden
Terug in jouw bestaan
Nestelen zich in je gedachten
Stilte is niet te verstaan
de kalmte…
Op weg naar 2018
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
512 Wat zou ik graag gedichten schrijven
die recht naar ’t hart van mensen gaan,
al zouden ze maar even blijven
en zelfs niet op papier bestaan,
ze zouden licht en hoop verspreiden
en dat is toch wat ieder vraagt
en nu we een nieuw jaar verbeiden
is liefde toch wat elk behaagt.…
Terrorisme
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
498 Zomaar van hun aardse bestaan geplukt,
door soortgenoten met een steen
in hun borst in plaats van een hart.
Zonder scrupules zorgen ze voor smart.
Het is nog niet gedaan,
het is het begin van de orkaan.
We moeten toegeven, dat wij
met terrorisme moeten leren leven.…
Zoeken en knielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Wat doen wij hier, wat houdt ons gaande
in dit zo sterfelijk en kort bestaan;
We weten weinig, blijven zoeken
bij lach maar vaker ook bij traan.…
Als bescherming
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 zo af en toe
voel ik in
gaan en staan
je vleugels van
aanwezig zijn
de kleine hint
een zacht begeleiden
het geluid dat
niet is te vermijden
in opmerkzaamheid
er is nooit
de discussie
van eigenheid
wij delen dit bestaan
waar wij ook gaan
zonder interventie
kruip ik onder
zachte vleugels
als bescherming
tegen angst en pijn…
gespiegeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 ten diepste
mag je niets verwachten
zo is het bestaan
je komt en gaat, ongevraagd
naast iemand staan
zijn letters in gedachten
of woorden in de hand
het is enkel de eigen ziel
welke laag voor laag
vaak wordt uitgedaagd
stormen beheersen
eb en vloed
doen je wankelen
of schenken gif of
laten je drinken
uit tranenbloed
klem je vast…
Een lief entree
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 waarop wij nog niet
hadden besloten
hoe verder te gaan
de toegestoken hand
een lief entree
je nam me mee
om tijd te winnen
voor het garen dat jij
dacht te spinnen
waarmee jij de klus
wilde klaren van
weer opnieuw beginnen
jij spon vals
verdikte de draad
tot de helft van de maat
waaraan zelfs bij het
weven nooit een lang
bestaan…
Wonderland
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
509 Wonderland, oh Wonderland
Waar sprookjes nog bestaan
Waar Eenhoorns samen vliegen
Draken hoog de lucht ingaan
In het land van dromen
Met Godinnen van weleer
Waar Feeën Koninginnen zijn
En ied're man een Heer
In dat mooie Wonderland
Is Liefde heel normaal
Voor iedereen is er genoeg
Elk hart heeft zijn verhaal
De wolken zijn…
Hun familiegebeuren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
399 bomen
dromen in stille hitte
van de dag ondanks de
afstand die er tussen ons was
ik liet het komen
de empathie van het
leven en zijn om mij heen
zo was ik niet alleen
wist dat leven
alles had te geven
maar ontvangen
bleef altijd in gebreken
zij waren mijn wereld
in alles verenigd
zij deelden en ik mocht
in alles met hen bestaan…
Ja Ja
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 zachtste huid en stellen uit
te kiezen tussen voelen en
aanraken, of om te draaien
voor alletwee tegelijk, we branden
onblusbare liefde in ons verlangen
ik ril, het raam staat wijd open
het is te laat voor schaamte
om de buren of om op te staan
ja ja open me, heel de wereld
trilt in mij, in al mijn cellen
de symfonie van mijn bestaan…
WAT EEN BLOEM MIJ LAAT ZEGGEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
453 ik bekeek die plant die bloem
even van heel dichtbij
o God wat ben jij mooi
was wat ik hardop zei
heel onbewust heel spontaan
pas nu besef ik wat ik ervoer toen
het is zo waar het is zo diep
Hij doordrenkt ons hele bestaan
kortom alles wat hij schiep
zo ook die mooie plant
die prachtige bloem
en alles staand op een rij
zie ik hoe…
Strak geschilderd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 tussen je
warm bloeiende
bloemen vond
ik soms de prijs
die wij betalen
voor doorzichtigheid
waar leven
sprankelt in
balans is kou
de andere kant
van het altijd
groen tropische land
er bestaan geen
ruikers ijsbloemen
geplukt uit permafrost
soms schildert
strenge vorst buiten
ze strak op onze ruiten
samengaan
belemmert groei…
Wonderdokter
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
530 apotheek begaan
Schrijft een recept voor en hij injecteert
En houdt zich bij z'n eed en bij z'n leest
Hij prevelt niet, maar diagnosticeert,'
Zei grootvader, die dokter was geweest
Maar zij die beide kunnen combineren,
Over beider kloof een brug te slaan
Verstaan de kunst om kunde t'integreren
In 't kosmische geheel van ons bestaan…
Steeds hoekiger
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
478 de afstand
maakt ons
steeds hoekiger
in bewegen
een kus of aai
terloops gegeven
in een gedachteloos
lief moment
presenteert
de breekbaarheid
van leven waarin
alleen discipline telt
consequent zijn
als basis om voort te
bestaan laat de kleuren
van liefde al snel vergaan
impulsiviteit die
altijd leidt tot eindeloos
intieme…
Dikke eik/linde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 weg
in de 17de eeuw gepoot
werd hij zo groot
dat 4 man armen gespreid
hem konden omvatten zo wijd
maar hij ging dood
is in 1975 gekapt
dan toch maar
de grens over
in Heede, daar
aan de Hauptstrasse
staat een linde
van 1000 jaar
die je met 4 man
lang niet omvatten kan
die fier overeind staat
elk jaar in het blad gaat
om voort te bestaan…
Nudist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 Alle hoop is nu op
jou gevestigd
de horizon komt dichterbij
toekomst wacht op niemand
nader je met iedere voetstap
blote voeten op het zand
strand ligt aan de zee
weids is jouw innerlijk verlangen
in de wereld zo naakt mogelijk te zijn
puur zoals het bestaan bedoeld is
ik zie je zwoegen, spieren kweken
ruimtelijk is jouw denken om jezelf…
Waar gelukkige mensen wonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
401 Naar de zin van het bestaan.
Naar hun zoekgeraakte zelf.
Naar frisse lenteblaadjes.
Naar groener gras.
Een nieuwe baan.
Een lange nacht.
Totdat het de hoogste tijd werd,
om weer terug naar huis te gaan.
Naar waar domweg gelukkig zijn
op zuivere liefde heeft gewacht.…
Het enige thuis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
394 die plezier deelt
met anderen
niet meer
de lach die
een ander geeft
omdat je werkt
en leeft zoals
generaties geleden
het heerlijk
zelfbewuste is
de kracht die niet
afhankelijk is van
de macht die een
ander over je heeft
die nog steeds
vertelt hoe jij
en je ouders moeten
leven om mee te
gaan naar een volgend
onbekend bestaan…
Iets stouts
netgedicht
4.0 met 269 stemmen
565 jij
ondeugend het
doosje met verholen
gedachten schudde
zij mankeerden
ieder een eigen
stukje werkelijkheid
dat was nog kwijt
af en toe
als de passie
overloopt dan
schud jij de doos
altijd ontsnapt
er iets stouts waar jij
als de donder achteraan
loopt omdat je ervan houdt
nog zijn ze niet klaar
voor een zelfstandig
bestaan…
De verloren tuin
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
812 Door nevelflarden omgeven
met opkomende zon uit het verleden
komen beelden van een gelukkige jeugd,
herinneringen aan weelde
Een beschreven blad dwarrelt
om zijn bestaan, echter meer ruimte
brengt ook onzekerheden wanneer
het vraagt om houvast los te laten
Bomen omgaven mijn ouderlijk huis,
in onze tuin liepen kronkelpaden
vol met bladeren…
onomkeerbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 met lampionnen in de nacht
vind een verwilderde tuin
een oude boom
waar de wind in rust
een cherub aan de oostkant
houdt de wacht
ik zoek een meisje
wil roepen maar
ze heeft geen naam
ik keer de spiegel
ze hangt aan mij
groene ogen smalle lippen
handen voeten
de rest onzichtbaar
ze klemt zich vast
wil heel zijn
maar kan niet bestaan…
Aemilius Aquarel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 Voorwaar, Aemilius Aquarel
Uw ode aan de niet te dragen
Vlinderlichtheid van 't bestaan
In 't onderzon- en ondermaanse
Waar de lentelissen laaien
In groene zeeën van bazuinen
Licht laveloos haar voile op
Als loflied en ligt ademloos
In ozonlaag der zonnewagen
Waar tomeloos en ongeremd
Icarus zijn paarden ment
En lichte luchten atmosferisch…