inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 73900):

Het enige thuis

ik zie
steeds vaker
de lach die
blijdschap geeft
die plezier deelt
met anderen

niet meer
de lach die
een ander geeft
omdat je werkt
en leeft zoals
generaties geleden

het heerlijk
zelfbewuste is
de kracht die niet
afhankelijk is van
de macht die een
ander over je heeft

die nog steeds
vertelt hoe jij
en je ouders moeten
leven om mee te
gaan naar een volgend
onbekend bestaan

nog zijn er geen
rechten voor vrouwen
in deze maatschappij
waar de man beslist
daar zijn kinderen en huis
voor hen het enige thuis


Zie ook: http://wilmelkerrafels.deds.nl

Schrijver: wil melker, 14 sep. 2020


Geplaatst in de categorie: actualiteit

5,0 met 23 stemmen 28



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)