4042 resultaten.
Wellicht lieve vrouw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 Al waren er ook ooit dagen
met veldboeketten en madeliefjes
bankjes aan het water en vergezichten
draaiorgels op straat en handen vol
vrolijkheid zelfs vergeten doofheid.
Dan wilden ook jouw voeten dansen
zag je eekhoorntjes voorraad begraven
winters boden volop knusheid en warmte.…
M, de m van "M" van Margriet van der Linden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
468 op vakantie
en daar is Margriet
Margriet van der Linden
Met het dagelijks talkprogramma
'M', primetime NPO 1 tussen 7 en 8
neigt een beetje nog naar Matthijs
maar is vooral bedoeld voor Margriet
De dokter en de dominee hebben
mij ten sterkste geadviseerd
me te distancieren van televisie
maar naar 'M' kijk ik stiekem
Omdat ik Margriet van de straat…
Stad,vrucht van eigen spiegel ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 de wachters van de grachten hun huizen
kronen over de hoofden het plein bespot,
beklad door duiven waardoor de beelden
levend bleven in de mondiale moraal van
overvolle gevulde pleinen en terrassen
uitgelicht in het spoor van hen die in het lot
zijn uitgetreden, verwaaid door de geest en
symboliek, begeleid door de gilden van de straten…
De ironie van onze tijd ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 uitgelicht in het spoor van hen die in het lot
zijn uitgetreden, verwaaid door de geest en
zwaard, begeleid door de gilden van de straten
hun adem stokt uit de mond van de gulle gaper,
z’n ironische lach verwerkt tot verbazing
waaruit de verste herinneringen zijn opgeschort,
een voortschrijdend gevoel, opgehangen aan
de macht gevangen…
Spontane handdruk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Ik volgde het kwikzilver in de goudader
onder de Goudse straten en ik zag je vele
keren als een hazewindhond voorbij snellen,
alsof de bloedhonden jou op de hielen zaten.
Er miste iemand.…
We klagen niet we hebben bomen en schaduw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Ik kijk, luister naar het weerbericht,
mens en dier verdwijnen van de straten
nog onbeslopen vallen gedachten open.
Menigeen spreekt geleerde onzin uit
hoe onvervuld wel of niet een en ander ontspruit
wellicht debet is aan huidige temperaturen.…
Slobberwijn
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
630 in zijn jeugd voelbaar was
het is hier niet heilig meer
oude boeken door het stof gehaald
liggen te huilen onder regenlaarzen
achtergelaten in de hal;
Hij betreedt regels der heimwee
denkt weer aan gebeurtenissen
in geloof van eigen ongelijk
voelt telkens innerlijke pijn
het is hier ook niet veilig meer
onschuld uitgehongerd op straat…
Sentimental journey
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 We waren jong en bliezen
dikke zeepbellen in de lucht
we zaaiden vlinders en vogels
en de hemel bracht ze weer terug
We klommen over blinde muren
en lonkten naar avonturen
we sprongen over boerensloten
en dansten op hete zolen
We speelden verstoppertje
en sliepen onder een raam
we waren wild en hadden dromen
en de straat kende onze naam…
SCHADUWEN VAN DE DOOD
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
566 Door godverlaten straten trekt de dood
even verlaten door de koude herfstwind
De wind huilt droevig diens grote nood
hij schreit luider dan een droevig kind
De dood werpt zijn schaduwen vooruit
als spoken dempen ze het laatste licht
Rillingen glijden over menig kille huid
angst leeft op ’t oude afgeleefd gezicht
De dood werpt blikken…
Zoals de karekiet en merels het al bezingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Wat weerklinkt soms al aan melodieën in straten
hebben wieken van molens al langer in de gaten.
Vandaag heb ik die gedachten laten dartelen
als jonge dieren, wolken in de kraakblauwe
lucht zucht voor zucht vrij laten voortdrijven,
zonder ze te bekijven willen kneden of vormen.…
Corona , Usutu en merels...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 Merels keerden terug in onze straat.…
Moeder de gans; ( een scabreus ganzengedicht )
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
746 Moeder de gans, het wordt al laat
en gans uw gebroed loopt over de straat
wie zal er thans uw kinderen hoeden
hebt gij dan zelf geen flauw vermoeden..
Kijk, de ratten zijn hitsig, hun magen zijn leeg
Zie ze al loeren daar achter de steeg
Ze likkebaarden geheid en lusten wel pap
van zo’n klein lekker gansje, zo’n ranzige hap.…
Oppakken van je leven.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
537 En heb je onnodig gezocht in straten, dorpen en hele steden.
Terwijl je eigenlijk slechts bezig bent geweest met overleven.
Verdwaald zocht je al die tijd naar een seintje of een teken.
Terwijl je alleen maar verder wil gaan met het oppakken van je leven.…
wat ruis voor mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 gordijnen van de dag opzij
De zwangere lucht staart mij aan
Vlijtige liesjes zwaaien per abuis
De klimop staat moederziel alleen
De schaduw staat met handen in de zij
Het geluid om mij heen is verdwenen
Ik wil de wind horen als het waait
De regen voelen als het regent
En weer ruis horen van dichtbij
Wegen met tijd banen voor me uit
De straten…
Levenslang zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
412 Ik zie me door straten lopen,
zoals ook de tijd dat doet.
Een waarnemer ben ik,
die getuigen moet.
Een getuige ben ik,
die het leven ziet.
Een dichter.
Dichtbij nu.
Hij ziet hoe hij geboren wordt.
Hij ziet zijn moeder baren.
Hij ziet haar droef verdriet,
toen zij sterven moest,
en hem verliet.…
VERDORDE BLADEREN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 haar verdiensten zwaar tegen;
Daarom ‘ werkte’ zij dagelijks als verdoofd
en sjokte ze mismoedig in de mist en regen
Pas terug had een vet nek haar niet betaald;
dat terwijl ze al het geld af diende te dragen
Haar ‘vriend’ had meteen een zweep gehaald
haar rug en benen bont en blauw geslagen
Daarna mocht ze ‘t dan verdienen op straat…
Waar zijn de vogels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 terug
bij het eerste licht om hem te wassen
en te balsemen, zijn geest was geweken
hij was niet meer waar hij lag
en ik knielde, omarmde zijn lichaam
en huilde de koude doeken nat
Zijn armen waren sterk als pilaren
met blote handen
kon hij een leeuw aan stukken scheuren
alle vrouwen hielden van hem, ze hadden
geen rust, liepen de straten…
De wind...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
587 De wind jaagt door de straten
en leest een oude krant
uit de tijd dat vrijheid
als hoog goed om de hoek lag
En wijsheid op trotse benen liep
en de wind je vuile was schoon blies
en de dieren nog in mensen geloofden
maar daar zijn ze van teruggekomen
(refrein)
Het is niet de regen
daar kun je je op kleden
maar het is de wind
die geen…
de man op het plein of de dood van Coster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 al zou hij wijd open waken over de lange
stromen herfstbladeren klapperend
als een vals rapier op straat, optornend
tegen de schouder van een regenwolk,
de hoge man zwijgt vol verachting bars
in het oude hart van de stenen stad.…
Skuumkoppe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Een badkuip vol poppen
die ‘zoek de zeep’ zingen
En het stukje aventurijn
dat door hun handen glipt
Een vijftienjarige ikke
die van die volle rochels tuft
En verliefd en geil
een toetertje hasj puft
Een vriend die staat te kotsen
na het eten van een eierbal
En onze buikpijn van zijn braken
gelach dat door de straten schalt
Een…
Armageddon
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
707 de ijskap smelt - oceanen lopen over en met immense kracht
slaan zeeën kolkend over landen die verdwijnen in de diepte
waar ze reddeloos ten onder gaan
in eeuwigdurend donkerzwarte nacht
Orkanen gieren hongerig door de straten en blazen duizend
jaren van hun sokkel in één simpele ademtocht
ze leren ons het vals belang van veel vergaren…
Ongekend weer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
513 Men heeft hier te maken met verscheidene
en verschillende grillig- en onvoorspelbaarheden van een
uitzonderlijke storm waarbij ook hemelverdriet kleeft op straat terwijl
op sommige momenten zon haar stralen probeert te werpen op een klein stukje natuur.…
Hoe zal dan haar wereld zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
474 houvast aan ontleent
Als zij later groot is
speelt ze graag met iedereen
op zoek naar avonturen
ook als die gevaarlijk zijn
Als zij later groot is
kan zij geduldig vele uren
aanzien dat een klein probleem
wordt bedacht door blauwe ogen
die niet wennen aan moskeeën
Als zij later groot is
loopt zij hand in hand getweeën
door een straat…
Dolen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 Ik ging uit dolen dacht ik
En ja, dat ging ik ook
Diep in mijn jas gestoken
Als mist- of ochtendspook
De stad was nog verlaten
De straat een leeg decor
Niemand om mee te praten
Dus doolde ik maar door
Bij bomen zag ik toen een strijd
Van merel fel en eekhoorn rood
De pluimstaart schoot de kronen door
Met in zijn oog de dood…
Als het stormt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 Een onweer en bliksem in verschillende soorten en
maten van onverwachte en onvoorspelbare kleven op straat
Een ongeziene lente met jeugdigheid en grilligheid terwijl op sommige
momenten de zon haar stralen probeert te werpen op een klein stukje natuur.…
Winterregen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
357 Door het overvloedige worden straten en wegen
herboren in een heus plassenland waar je luistert naar
het gulzige en slikkende water die zich een weg baant tussen
de kale bomen, een winterslag strijdt tussen verloren en gewonnen.…
Bohémien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 van het noorderplantsoen
't Was ook geen losgeslagen dwalerij
In 't centrum van de knusse
oude stad
Waar allengs verder aan de horizon
De bouw steeds minder sprak tot de verbeelding
De kubussen van uniform beton
En polychroom glas, bij het oud station
Sinds mijn vertrek naar de rijzende zon
Zag ik niets van de sfeer van
plein of straat…
Beneveld
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
652 Ik ben het woud ontvlucht van de woeste kroegen,
zweterige ruimtes vol oeverloze prietpraat,
de straten deinen onrustig op en neer,
het is heel vroeg, maar veel te laat.
De zon heeft de huizen al in brand gestoken,
vreemd schokkend schuiven ze langs elkaar,
het plein is een traag golvend meer,
waar ik onzeker dwarrelend over vaar.…
Herfststorm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Men heeft hier te maken met verschillende
vormen in grillig en onvoorspelbaar van een uitzonderlijke
storm waarbij ook enkele druppels landen op de grauwe straten terwijl
op sommige momenten zon haar stralen probeert te werpen op een klein stukje natuur.…
Stiltebeleving
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
426 Een donkere nacht
bomen en straten zijn leeg
diep is de stilte
Wanneer onverwacht en plots
kleuren van stilte het lichaam binnendringen
waar ze langs het adernetwerk onderweg zijn naar mijn hart
Ik probeer hen te begrijpen en verstaan laat staan oplossen in het luchtledige.…