6428 resultaten.
Glimlach van het avondland ( zen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Op een steen gehurkt
kijk ik naar de woordwolken,
vrij van gedachten.
Vuurvliegen in tal,
dronken van het bruisend bloed,
om mijn lampion.
Pioen straalt licht uit,
wat hij overdag tot zich nam,
lampion in duister.
Verdeeldheid zaait zaad
in de verbrokkelde grond,.
het blijft aftellen.…
Scoop?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
509 stromen, aanvaardt
alleen het zaadgebruik, te strooien
met getaande hand uit realiteit,
zonder wachtend spoor van bitterheid
in hart op horizon gericht en de scoop
wat kleiner wordt, voorbij de gulle
zomer blijven zoete herinneringen naar
verliefdheid die zich over de aarde stort
als water uit een bloemfontein, die stijgt
en daalt als vrij…
Alibi ?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
571 In de vensters
van de wereld komt deze tastbaar
dichterbij, de afstanden
huiveringwekkend klein,
we verdrinken in de alibi’s van
afzijdigheid en inderdaad het
maakt het geweten waterdicht,
maar toch betrapt op heterdaad,
in hoeverre zijn we vrij?.…
Bijna herfst
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 Maar volgende jaren zal het hen beter vergaan
dan zullen ze allemaal in de zomer
in volle glorie in het zonlicht staan
en zullen alle bijen met hun willen vrijen.
Zo anders vergaat een mensenleven.
Het kent wel een lange volle bloei,
maar daarmee is het ook gedaan.
Het sterven is het einde,
zo is het ieder mens gegeven.…
Visarend
gedicht
2.6 met 43 stemmen
9.737 Iemand zei je moet je vaart versnellen
om van verleden los te komen, je moet
als een voertuig in z’n vrij de heuvel af
niets houdt je bij, niemand
heeft nog een naam, precieze tekeningen
rekken tot strepen die aan het eind
van de zindering abrupt de grond in gaan
wat je weet raakt achterop, adem
wordt afgesneden als een koord en
als kreten…
SNEEUWWITJES STIEFMOEDER ALS MEISJE
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
914 Op wegen en in herbergen
zien allerlei mensen mij
kijken verrast of afgunstig
slaan soms hun ogen neer
getroffen door een felle zon
waarbij bloemknoppen blinkend splijten
dauwdruppels van de wijde velden
duizenden vrije spiegeltjes
vatten elk mijn weergaloos aanzicht
steeds anders - maar even wonderbaar
doet een toverkol die bekoring…
Een verlangen voor dit kind
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
739 ( voor Yaël )
in mijn gevouwen handen
leg ik de woorden neer
een verlangen voor dit kind
zo frêle nog, ontvankelijk teer
dat het in Gods toewijding
beschut mag groeien
dartelend, vrij als de wind
toch als een faire bloem mag bloeien
Zijn hand telkens mag vinden
in het gedruis, de doolhof
die richting mag kiezen
vol spirit, brengend…
Dwaalnacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 Onze intimiteit maakt de nacht
zichtbaar teder, en ondoorzichtig
onze lichamen
nemen de ruimte, in liefde
en schaamteloos genieten
het ritme van vrijen is zacht
en dwalend in hunkering
zo intens is onze schemervreugde
in de dwaalnacht van onze keuze
misschien de schaduw
van het lijfzuchten van duister
het stille herademen
van verwerken…
Eerste Woord
gedicht
3.5 met 15 stemmen
6.527 Ik leerde dat de letters
van het woord vrij
konden fladderen
maar deze bleven samen.
Tot ik een naam
gaf aan bijna alle
dingen in de klas.
Het raam ging open staan
--------------------------------------
Dit gedicht staat op een steen
in de Nieuwestad in Leeuwarden,
in het kader van 'Poëzie op straat'…
wintermuts
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
543 de winter warmer nu
een dikke trui past beter als mijn handen
wat beschut in mouwen steken
en mijn hoofd
heel zorgeloos verborgen
witte wolken weeft
de glinstering van mooie dagen
vraagt om vuur, aangestoken met een zachte kaars
het licht als luwte in een wereld die
om liefde geeft
verbazend, hoe jouw lach nog mooier klinkt
nu vrije…
Verveloos?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
494 Muren als krantenpapier, verdroogd
en blootgesteld aan noorder winden,
het kind gespeend van een tastbaar
evenwicht, vergroeid met het grint
en de vrije distels op het speelkwartier
taant de toekomst in zijn overlevering .…
Zomer van warme vergeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Als de zomerzon de wereld weer verwarmt
alsof U het bent die met Uw liefde ons omarmt
het veld met tal van bloemen weer kleurt
de weide door de veelheid van kruiden geurt
wekt U weer in ons het paradijselijk verlangen
onze stem te paren met schone vogelzangen
vrij en zorgeloos Uw vreugdefeest te vieren
ons met bloemenslingers blij te versieren…
Magnifiekjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
533 gezaaide grassen
kleuren de zwarte aarde
als een groene sprei
in takkenbossen
rust het jonge vogeltje
vleugelstrekkend vrij
een aardhommel zoemt
verstopt zich in een bloemkelk
zuigt de godendrank
het hemellicht reikt
zich vredig in stralen uit
door een wolkenbank
windzuchtjes waaien
rijpe zaaddoosbolletjes
over de akker
vlierbloemen…
GEBEDJE
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
723 Zieken genezen,
gevangenen komen vrij,
depressie verdwijnt.
De rijken geven
de armen brood en spelen
en liefde, liefde.
De hele natuur
verandert door het woordje
dat ik hier denk.
De evolutie
laat lijden functie krijgen
en sterven hemel.
Een stille vrede
spreidt zich over de wereld
door liefdewoordjes.…
inktblauwgedicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
653 gedichten
meng inktblauwe gezichten
die afdruipen in bleekwater
ik neem geen genoegen
met het krijsen van de zee
wanneer het water lonkt
tekenen zich witte dansers
maar ik laat me niet vleugelen
als een kostbare zilvermeeuw
de zee zou een cadeau moeten zijn
aanspoelend, warm en zoet
zwemmen in spartelend water
losbandig slapen, vrij…
Zelfs wacht ik duizen nachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Niemand is perfect voor mij
Geen hij of zij
Het enige wat ik wil is een wij
maar toch blijf ik vrij.
Ik moet gewoon op de juiste wachten
En kijken wat ik kan verwachten
Zelfs wacht ik duizend nachten
Jij was degene waar ik mee kon lachen.…
Lentekriebels...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
660 de dooi zet langzaam in
ik glij van wak naar wak
ik volg mijn ijle adem
die als een etherische gids
mij voorgaat op mijn pad
de natte sneeuw trekt
zoutkringen op mijn laarzen
de witberijmde daken
geven mondjesmaat
hun laatste pannen vrij
straks dartel ik
kalverblij in een klavergroene weide
trap wild gaten in de voorjaarslucht
‘k…
Intellectueel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
837 Iemand tussen boeken in gezeefd groen licht
Bedaard en wat verlegen
Had ik maar over zijn kaalhoofdigheid gezwegen
Hij is kaal
Hij is vrij stil en snel bezeerd
Geleerd
Ik maak zijn papieren zoek
want ik kan niet woelen in zijn haar
Zo dan maar
-Wat zoek je toch?…
de terugkeer van een vriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 over mijlenverre bossen
zong een waterdichte zwaan
zijn vleugellied voor altijd vrij
in zijn gewassen ziel
voor de avond viel was er een brief
hij rustte argeloos in tijd, vergeten
tussen zwervend stof en de grief
van oude woorden
maar de morgen bracht verloren oorden
binnen ander nieuws
nog voor haar adem ouder werd
vertelde ze…
Postmodernisme
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.405 De last van de Verlichting
is van hem afgegleden
hij maakt een pirouette
valt en voelt zich vrij.…
Petra
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
671 Ze had plezier, ze lachte en zong
want zij was vrij in haar eigen vrijheid.
Haar ogen straalden, de haren los,
een glimlach op de lippen.
De duiven gingen met haar mee, en zij met de duiven.
Ze beloofde haar vrijheid te schenken voor uiteindelijk
alle vrijheid voor de mensen der aarde.
Haar lot evenaarde niemand.…
KNUFFELEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
859 tenen staken uit haar schoenen
Kusten bij elke stap ’t steen en
niettemin was zij om te zoenen
Lorren rondom haar schouders;
grote vlekken op haar vale rok
Met haar wat moeilijke, ouders
had ze het dikwijls aan de stok
Rode haren in wilde wind en;
ze wuifden al van ver naar mij
Oh ze was een heerlijk kind en
waarachtig zelfs..ook nog vrij…
Menig zou met recht mijn geluk benijen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.763 Menig zou met recht mijn geluk benijen
Om de schoonheid van haar, die mij bemint,
Dan hiertegen zijn mijn ogen zo zeer verblind,
Dat ik haar geenszins zou kunnen vrijen.…
Afscheid van mijn vader
gedicht
4.0 met 6 stemmen
7.069 Hadden zij
ook hun koffers gepakt, de huisvrienden van de vrije dag?
Ik schreef het reeds meer. Die morgen
liep hij van de keuken naar de straatdeur
en kwam niet weer.
--------------------------------
uit: 'Jaren na maart', 1983.…
Onuitputtelijke mand ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Ze draagt de mand van ongeduld,
de twijgen botten uit in het licht
van haar weerbaarheid waaraan ze de
juweeltjes van haar vrije wil zal rijgen
de zwartste zijn vervangen, de bittere pil
van een universeel verlangen reist mee door de tijd.…
Een warme vrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.170 Een warme vrouw
met grijze lokken
Alleen zij weet
wie jij werkelijk bent
Die lieve vrouw
knipoogt naar jou
en beiden weten
wat er wordt bedoeld
Die zachte vrouw
haar stem en
sommige trekjes
herken je nu in jezelf
Die integere vrouw
laat jou vrij
in je keuzes
en is jouw grootste fan
Die wijze vrouw
liet jou pas los
als zij…
de foto
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
558 later pas
het schilderij op de achtergrond
wuivende klaprozen
in een uitgestrekt veld
een enkele kerstboom
blauwe korenbloemen
het enige wat er aan ontbrak
was de Adelaar
teken van vrijheid…
zomaar ergens een drankje nuttigen
dan verder reizen
kijkend naar de gemaakte foto
denkend aan Mam
zij hield zo van de klaprozen
ze is nu vrij…
Onbevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Vreemd dat ik dat niet zag
Met verbazing staar ik naar de foto
Ik zoom goed in op mijn gezicht
Laat beelden van momenten passeren
Tranen vertroebelen mijn zicht
Van binnen ben ik nog steeds dat meisje
Vrolijk, blij en wild
Wat is er dan veranderd
Hoe werd het spontane zo verstilt
Het wordt tijd om los te laten
Die lach weer te voelen, vrij…
Piano septet in piep-klein
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
526 De poes die wij met Kitekat behagen,
verrekt het, zich als roofdier te gedragen
en voert een onbegrijpelijk beleid:
Ze gaat de tuin in om een muis te stropen
die zij luid mauwend in de kamer brengt
-waarbij het dier geen haartje wordt gekrenkt-
om haar vervolgens vrij te laten lopen.…
Het troosteloze rood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
910 een wereld vol
jagen en jachten
op vrede en succes
in de maand met
de langste nachten
de hoop
om dat te bereiken
is al vervlogen met
in de spiegel te kijken naar
het intens vermoeide gezicht
de vrije dagen
zijn snel verdwenen
met nog meer water
naar zeeën van overvloed
en decadentie te dragen
duurder en mooi
maar met een moraal…