5142 resultaten.
eland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 koude tijden dagen
donder en bliksem het bevroren land
op hun hoeven de jagers vluchtend
op het noordelijkst van de aarde
vinden jaarlijks zij hun schuil
bij die altijd wit bebaarde claus
voor wie in vliegensvlugge vaart
zij de arrenslede trekken dan
die heil als sterrenstof regent
hoelang nog kerstman zal het duren
vragen zij hun adem…
Gemma lief
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
853 Jij waarschuwde nog
met een pijnlijke blik
uit jouw ogen, waarin ik
naar adem snakkend
proestend bovenkwam.…
Klimaatverandering
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.470 Eergisteravond, na drie keer een volle maan
ononderbroken continentaal, was de wind
opeens gedraaid in zijn normale richting;
de adem van de zee stoof over het land
en ik snoof het zout dat ik gemist had en de geur
van vuur in hout. Eindelijk tijd voor westerstormen
brekende takken, krakende bomen, dwarrelsneeuw
van blad.…
achteravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 gasten verschijnen al aan de bar
maken grappen over anderen
waarmee zij zichzelf ontzien, niemand
vergeet te drinken, er staat een
buitenwacht voor de deur, het is een
vreemdeling zeker, een rillend lijf
een klepperend kunstgebit, de muziek
is bijna geruisloos maar draaglijk
de vloer lijkt geveegd, de lucht
ruikt naar ingehouden adem…
twee pennen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
458 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem 't bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en straks je verleden…
IJdelheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
586 Een Armeens gezin zoekt toevlucht
in een kerk en zolang de dominees
blijven preken, kunnen de wrede
bloedhonden niet toeslaan, maar
de langste adem doet er niet toe.
Weelde is een klapsigaar en in
mijn dromen zie ik zogenaamde
vijanden met elkaar de liefde
bedrijven, want dan piepen de
katten en muizen wel anders.…
Lachjes krulden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 over het blad
sierlijke handen
ritueelden verbanden
van lief samen zijn
lachjes krulden
verborgen met
onuitgesproken plezier
in het uur zonder zorgen
door aangenaam vertier
plots vlaagde de wind
kwamen uniformen dichtbij
klonk er paniek in
luid geschreeuwde bevelen
sloop chaos ijskoud voorbij
in opluchting haalde
ieder zacht adem…
Zeven vogels zwart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Ik daal af langs de stam
naar de grond
en open mijn ogen opnieuw,
adem de vochtige aarde in...
langzaam verlies ik mijn veren,
worden mijn vleugels armen en handen,
geef ik mezelf voeten om mee te lopen
in de richting
van jouw stem
Ik ben blij
dat we hier zijn, nu…
Ademland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
465 Er ligt een mooiere beschaving
in het hart door ons vertrouwen
niet alle bloemen verwelken
nu alle bomen zuurstof geven
en verschijnen in onze dromen
zie hoe de natuur tot leven komt
de volle maan die straalt bij nacht
er zit geen bijgeloof in kracht
luister naar de zachte fluistering
een diepe adem bevracht de nacht
nu ik al zolang…
de maashagedis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 een nijdige klap van de staart
verdwijnt hij in de donkere kolk
van een grijze tijd
de lichtkegel van de lamp
danst onzeker over het plafond
het is hol en koud
het schuchter geschuifel
van een groep toeristen
klinkt niet meer vertrouwd
in donker verliest de grond
de zekere toon de voetstap
kan nergens meer terecht in
de kille adem…
Levensvraagstuk
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
608 Nu geluiden weerloos zijn in de kalmte van de stilte
jouw onzichtbare nabijheid die mijn adem steelt
de uitgekozen zinnen waarmee je mij doorzoekt
liefhebben in het dagelijkse vergeten
uit eenzaamheid op zoek naar nieuwe wegen
voor als niemand meer wilt lezen en begrijpen
in die droeve begeerte naar affiniteit
zonder het dilemma van onwetendheid…
ik heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
369 maar jij, mijn vaarwater dat me
met jouw stroming hartstochtelijkheid
biedt in deze onnatuurlijke wereld, een gang
van zaken die mijn adem chronisch neemt
soms mis ik jou terwijl je feromonen
mij omringen, maar ik geraak dan niets, slechts
een mokerslag kan mijn geest ontdoen
van de onwaarachtigheden van deze tijd
ik sterf liever dan dat…
Hun vreemdheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 nee ik ben niet bang
aan jouw hand wil ik
verhalenlang blijven luisteren
jij licht altijd
de hemel op met je
schitterende blauwe ogen
nog adem je geen woord
maar in de verte is het
eerste wolkje opgedoken
jij schetst een landschap
waarin ik mij kan vinden
met tal van bekende dingen
zacht kabbelt je verhaal
naar nieuwe oorden met…
Ontbreekt de MensenZoon dan ook de Kroon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 ook de Kroon
Zij opende het deksel, en roerde 't Wondergoed
uit de zoete Honingpot tot een goudengloed
een nachtegaal begon te zingen, vlakbij
de imker zuigen de bijen, zoemen reeds in mei
rondom bloemen in de wei
in tedere voorjaarslucht , O Gij
Hemelzon, wondermens, vol van Waarheid,
en gevoel, er woei een wind van klaarheid
dat adem…
verre vloedlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Voor me, achter de branding,
een zongekroond strand aan de voet van
een slapende vulkaan, zijn adem
vaag zichtbaar tegen de lucht.…
Miserere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Rampen die we afroepen over onszelf
en over al wat leeft en adem heeft.
Omdat wij mensen niet luisteren willen
naar de stille stem van moeder Aarde.
Onze goddelijke Moeder Aarde,
die ons om boetedoening vraagt.
Gelden, die mensen niet betalen willen.
Boeten, die we niet voldoen.…
licht in het donker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 als stille aanwezigheid nodig is
zijn zij er kalm beslist en zorgend
in de strijd om behoud van leven
zien zij stil begrijpend op ons toe
om hier het verschil te maken
opdat niet het onverklaarbare
ons de adem en het leven neemt
met scherpe geest en snelle voet
redden zij wat er te redden valt
met liefdevol een zachte aanraking
of woorden…
stervende zwanen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 verlies
dat hen langzaam verzwelgen zal
als niet diepe zakken en rijk gevuld
van het zwart gepekte verenkleed
de zware last lenigen of nemen willen
zal de geforceerde vlucht naar huis
de zwanenkolonie levensreddend zijn
of is zij dodelijk bedrogen aangedaan
door een onzichtbaar reizend virus
dat zich deze vogelvlucht boeken liet
om de adem…
Terwijl de praatjesmaker zijn eigen veren gladstrijkt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
429 Tussen bloemen fladderen kapoentjes
Op het pad onder de zon komen
De herinneringen boven met de adem
Dat zweeft door kale en volle bomen
In het duister van de koude wintertijd
Een volle boom wit bevederd in 't hemellicht
Zangers zingen het lied van alle tijd
Dat U wil geschiede tot in alle eeuwigheid
Doorheen verdriet en lijden de hongerige…
Het woord heet hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Het voelt als verhaal wat ook ons hart deed openbreken
we ook meteen beetjes mee stierven en adem kweken.
We zeggen daarom nu enkel laten we ‘zwijgen’,
ervaren wat de stilte brengt of wat hierna mag blijven.…
Danklied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
383 dit ons levend huis
van zang en vreugde
hoop en verlangen
de wisselende maan hebben gezien; een
biddend ademhalen
dat de dalen van stilte opent; grijs en oud
jong en blij
op zilveren voeten
kom ik naderbij
als naar een huwelijksfeest
bereid en waardig om brood en wijn
te ontvangen
dat de ziel loutert en sterkt
hier kunnen we ademen…
Wrevel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 de gevel kristalliseert
en slaat wit uit
de damp van mijn adem
beslaat de ruit
het dringt in mijn botten
zonder geluid
ik zet me schrap
hoe kom ik hier uit.
herfst en winter woelt
weg met lekker weer
scherpe kou die voelt
doordringt steeds meer
is niet goed bedoeld
het neemt geen keer
het einde der tijden
drukt me neer.…
Mist
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
487 langzaam
pakte de dikke
grijze mist mij in
ik kon nog net
mijn hand voor
ogen zien
in duizenden
lichtspikkels werd
het inkomend
licht gebogen tot
een feeërieke
schijn voor de ogen
er waren geen
geluiden meer
van buiten door
demping was de
wereld afgesloten
van het leven
de vochtigheid
benauwde mij
maakt het ademen
zwaarder…
Ik Klimop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Onze huid is een fijne scheiding
om met lijf en leden op te heffen
en als we kussend één adem zijn
zijn we ook nog één geest
geen verschillende gedachten
één hartstocht, niets dat ons scheidt
eens met elkaar en met onszelf
compleet in grenzeloos
Maar waar ruimte is, komt
aanwezigheid, stilletjes sluipen
er gedachten binnen, hand in hand…
Wonderwel genoeg ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 Longen die in ons ademen.
Bloed dat in ons stroomt.
Mensen zijn organen.
Wij zijn moleculen.
Atomen zijn wij.
Fijner nog.
Energie.
Allemensen, wat zoeken wij,
terwijl we al gevonden zijn?
Waarom zoeken wij macht?
Omdat er machtelozen zijn?
Waarom macht van kennis?
Omdat we liefde zoeken?
Mensen! Wij zijn!
Wij zijn alles al.…
Te vroeg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
612 Zij die stierven waren beslist goed, jong en heel oprecht
Leven die ze adem ontnam deed het gewoon even slecht.…
Spelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 een dunne jurk
op de steiger te staan
wachten zonder noodzaak
om iets anders te doen
dan wapperend in de zon
te genieten, terwijl ik
inmiddels voor me zie
hoe het allemaal verder gaat
Mijn verliefdheid en het kind
dat mijn been omarmt
datzelfde kind naast me
met haar eigen kind
op de arm, onze voeten
in de branding, één liefde
ademend…
Missen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
671 zwarte gaten
nooit zie ik de achterkant van de maan
nu dit huis te groot is voor zo weinig woorden
onvermoede geesten de dagen verlammen
de klok stilstaat, de scheurkalender onaangeroerd
weet ik dat jij de sterren niet meer tellen zult
omdat ook sterren sterven, omdat jij stierf
na de nacht nog voor de zon hoog stond in blauw
waarin ik ademen…
Sjoukje Dijkstra
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 De struise schaatsster die ’t al overtreft,
elkeen die Sjoukje ziet, houdt adem in,
de koning en de koningin incluis…
Taco Poelstra
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Men houdt de adem in uit sympathie,
voor d’ heren was dat korfbal slechts een smoesje,
na ’t spelen staan ze klaar onder de douche,
waar blijven toch die dames, potverdrie!…