7279 resultaten.
Ook al weet hij dit niet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
810 Verdrinkt bijna in een veel te woeste zee.
Bij het horen van zijn verhaal
huilt mijn hart
natuurlijk met hem mee
en toch moet ik hem zeggen,
vanachter mijn bureau,
jou helpen, kan ik niet, "nee".…
De tijd aan hun zij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
514 kleine mensen in veel te grote schoenen
weten nog lang niet van de hoed en de rand
al denken zij de wereld aan te kunnen
stevige levenslessen zullen ze ondergaan
om tot daar te komen waar
puzzelstukken vanzelf op hun plaats vallen
tot dan zullen ze dobberen op golven van de zee
niet wetend waar de wind ze brengen zal
gaan ze vol goede…
waar het licht gloeit
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
657 en als ik dan even met mijn hoofd
schud
de zee zie
die zoveel te dragen heeft
wanneer de zon met pompoenoranje ogen
haar schouders naar de nacht richt
vogels nog een laatste keer opstijgen
in de weemoed van mijn gedachten
om daarna spoorloos te verdwijnen
de hele nacht lang
dan weet ik
dat, hoe naamloos ook, ik op de donkere golven…
Gelijke tred
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 waar wateren zich voegen
lijken oevers op elkaar
gaan tranen naar zee
als vogels over dunne
huizen vliegen, wuiven
wolken schrilheid weg
met regen en wind ruimt
het vuur, rest de warmte
van het tastbare woord
om elke ochtend dezelfde
dingen te doen, het water
te koken, dagen te lengen…
Polder & Dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 Wij zijn
polders en dijken
...........rijk
Wij nemen
hals-over-kop de wijk
als water opdringt
tot over dijken
het sjouwen van zand
in zakken zonder zin of nut
Wij zitten
plotseling in de put
met onze voeten in 't water
Dit is de kater
in De Lage Landen
aan rivier en zee
'Luctor et emergo'.…
basalt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 ga op zoek naar een plekje aan tafel
elke stoel volstaat, ook ik
verwerp een lege trein en
maak papier dicht met woorden
maak met water een zee
en van afstand een eiland
maak van één gans een volle vlucht
(denk aan dunbelijnde lucht)
maak van niemand en nergens een rots
en blijf niet ver van hier…
Naderende nacht
gedicht
4.9 met 45 stemmen
3.639 Schrikbewind
boven de zee. Er staat
drie millimeter glas
tussen mijn leven
en de naderende nacht.
Trillingen in het ondergrondse
lopen in mij door. Reeds grijpt
de wildernis mij bij de benen.
Aan alle deuren schudt de wind.
De wolven wapenen zich tot de tanden.…
Zeevlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
686 Zilveren zeemeeuwen
vlogen vluchtig door de naakte nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam uit in stilte
alsof je even dichtbij me was
in de luwte van mijn liefdeshart
en je vloekte niet
in het donker ademde jij
gooide jij mijn gebroken hart
opgenomen in het grote geheel
in gedachten weer terug in zee.…
achterblijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 de aarde beefde
bergen spuwden vuur
regens van keien roffelden
men hoorde de
schrikwekkende galm
van de grenzeloze zee
onsterfelijke goden
wispelturige titanen
gruwelijk luide monsters
voerden hun strijd
verwoestend en hongerend
naar macht en wraak
verweesd bleef
Moeder Aarde achter in
een geblakerde wereld…
Zonder haar aanwezig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
721 Nog willen weten wat zij denkt
zij geeft geen antwoord, kan
geen antwoord geven, dan
haar gedichten opnieuw lezen
Verdriet zo groot en diep
als een zee of een oceaan
Van elkaar geleerd dat beter
niet van iedereen kan zijn
Voor sommigen altijd slechter
krommer en echter, niet rechter
rechtvaardig is het leven niet
Het gemis heeft tijd…
Zeehonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 een blij moment
tijdens mijn wandeling langs de
zee en op de pier.
Het was vooral genieten
met de zeehonden.
Vanmorgen dacht ik nog
voor mijn wandeling: kon ik
maar een zeehond zien.
Het werd nog mooier
dan het al was: twee zeehonden
bijeen.
De natuur bracht een wonderlijk moment op
deze sombere, grijze zondag.…
een verhaal van alle tijden (1)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 Proteus
de oude man
van de zee
drager van
alle kennis
van het verleden
het nu en
en het later
een jaloerse
minnaar gunt de
ander het licht
niet in de ogen
waakt als een
een havik over
zijn ondeelbare
beeldschone schat
de zeegod hij
rekent zich rijk
tot het aanbreken
van die noodlottige dag
waarop de lucht zich
in…
AFSMEKEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
412 laat U de golven der toekomst
als een zee van liefde en genade
naar mij toe rollen.…
Zomerzang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 beeld in tegenlicht
en trillende lucht
vaag en vlekkerig
stroperig vloeiend
boten als blokjes
dansend op zee
water golft en deint
spiegelt het zonlicht
vleugels slaan
boven fonteinen
vlammen likken
aan dorre halmen
eenzame zanger
raakt mij diep
met sonore stem
en stemmige tekst…
in alle tinten zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
487 elk wezen verandert in
de duisternis van de nacht
eenzaamheid is het donkerst
in alle tinten zwart
de aarde ruw wakker geschud
in een zee van brokken steen
de onzichtbare aanwezigen
de schreeuwen van pijn
verwarde raven cirkelen
tussen hemel en aarde
de vergeefsheid van alles
staat vast
nergens thuis in een
onherkenbare stad…
Buiten stroomde de lucht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
559 Toen buiten de bomen waaiden
en het riet kraakte
rustte ergens een verscholen droom
Toen geharnaste wolken
dromen over verdorde vlaktes
van steen verdreven
Toen windstilte de zee
tot kalmte maande werd het water
beangstigend spiegelglad
Toen haar angst klapwiekte
tegen vensters en muren
werd zij stil als het licht
Buiten stroomde…
Weten te leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 Daarentegen zal wie schrijft
ondubbelzinnig noteren
hoe wij weten te leven
in de Zee van Onderscheid...
Wie ogen heeft, die leze!…
laten liggen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
551 ze hadden zoveel
plaats om te zwerven
waar ze maar wilden
maar ze stapten niet
uit hun verlatenheid
noch uit hun woorden
ze hadden zoveel
armen om de stilte
van de zee te vangen
maar ze hielden
de handen met gebalde
vuisten op de rug
ze hadden zoveel
laten liggen tot ze elkaar
niet meer konden zien
ze hadden alles
laten…
grijze wolken boven van hool
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 maar gelukkig komen er
ansichtkaarten van oud-medewerkers
met zonnige groeten
van ver over de zee ,
die verjagen
de donkere wolken ,
heimwee en verdriet overdag!
hopelijk kan dat ooit voor de zwaar getroffenen nu.
hoop!
investeringen kunnen nog redden…
TRAGEDIE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 Met in zijn emmertje de zee
stapje voor stapje
neemt hij de zilte rijkdom mee
naar zijn eigen strand
de kleine architect
zoekt naarstig naar de plek
waar net nog zijn ontwerp
vroeg om een laatste hand
tot mijlenver getuigt de ontdekking
het aangezicht van een verwoesting
zelfs geen lolly troost
een labrador kijkt schuldig toe…
Dementie
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
605 Graag zou ze deze nieuwe wereld willen delen,
die woelige woeste zee.
Maar och wat kan het haar ook schelen,
ze heeft er zelf vrede mee.…
De wind is guur...
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
986 De wind is guur
goede raad duur
verliezen is zuur
op dit late uur
De zon schijnt goed
ze doet wat ze moet
en verschuilt zich niet
in een donkere hoek
De koers is onvast
een kind doet de was
de wereld is van glas
de buren hebben kunstgras
Een schorre haan kraait
de wind aan zee waait
hij is niet gebonden
maar voelt zich genaaid.…
Tja
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
188 Het dragen van water
Naar de zee,
Dat valt om de dooie dood
Niet mee,
De bloemetjes buiten zetten
Kan daarentegen
Elke boerenlul,
Voor ’t zingen de kerk uitgaan,
Blijken velen
Weer niet te kunnen,
Een egoïst en een altruïst
Zouden het
Met elkander goed moeten
Kunnen vinden,
Doch vechten elkaar de tent uit,
Omdat ze elkaar
Niks gunnen…
Daar wil ik je toebehoren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.087 Waar bergtoppen nevelen doorboren
avondlicht rood in rotsen brandt
een echo machtig rondjes zweeft,
zijn vederdek met wind verkleeft
en nacht verschijnt aan schaduwkant
daar wil ik je toebehoren
Waar zon en zee elkaar verloren
`s ochtends stormend vroeg ontwaakt
wilde stromen niet te stoppen
driftig donker golven koppen
donderend…
Ouder
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.524 Tussendoor sleep hij een kei tot wapen, vrat vuur uit het hout,
in een bed van bladeren schiep hij een bed
van meisjes aan zee, en geuren en slierten regen
uit hun haar of was het zeewater? Zo versierde hij
het leven en de oude boeken deed hij toe.…
Alleen in mijn dromen
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.482 Ik keek achter mij en zag alleen de onmetelijke zee
en één spoor van voeten in het natte, stille zand.
Jij was er ook niet meer, je liep niet meer mee.
"Vriend je dromen worden niet gauw werkelijkheid
daarom heb ik het leven even overgenomen.…
Rottumeroog verlaten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
775 Geschiedenis kent
hier geen plek:
zij wandelt
onafwendbaar
weer naar zee,
verdwijnt bruisend
in de branding
van haar schepping.…
Novemberavond
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.209 vleugels
van de nachtelijke paradijsvogel
met donzige zachte verenpracht
Laat me neerkijken
op hen waar ik zoveel van houd
Maar laat me ook even bij haar zijn
die ik zo mis
Heel even haar geur ruiken
en haar stem proeven
een glimp van haar glimlach zien
Bijna een jaar is ze nu weg
het voelt alsof het gisteren was
Laat me neerkijken op de zee…
WILHELMUS
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.128 Over de zee, aan het westelijk strand,
Ver van mijn Hollandse duinen en velden,
Sterkt gij mij, krijgszang van Nederlands helden,
Zing ik u, lied van mijn land!…
Mijn vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
21.780 Slaap maar, vader,
droom van iets moois,
het mooiste wat je ooit in je lange altijd te korte leven zag,
de frambozenlimonaderoze avondzon boven de zee
bij Vlissingen, het weerlichten in de nacht
boven de zee bij het vissen, de maan
die als een zilveren vis uit de hemel kwam springen,
het ogenblik dat je beet had
en iets ongeduldigs aan je vislijn…