5695 resultaten.
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 koude stenen dekens
staan in eindeloze rijen
onder warme woorden
rusten geliefden zacht
verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt…
Langs de rand van Oost
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
484 langs de rand van oost
dwalend door mistvelden van verleden
leggen we bloemen in
vorm van kwetsbaarheid
pak jij mijn hand vol vertrouwen
en laat ik me door je leiden
meanderend door stegen van oud
bladeren de rode beuken toekomst
langs feeërieke zoete geuren
van heliotroop en lonicera
betoverend als de vrouwelijke…
zomerkind
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
569 ze bloeide klein
als witte bloempjes, waar een gouden hart in ligt
eindeloos vertolkend hoe haar tere kracht toch zomers telde
binnen zicht van eindigheid kleurt winter in wolken
langs een blauwe schijn vol hoop
morgen dansen blaadjes rond het spelend licht
van zondoorregen dagen
'leg jouw huppelhartje maar in zachte bloemen, kind
het…
Varadero
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.142 de wind fluistert je naam
in het ritmisch bonken van mijn hart
het scandeert de woordenpracht
in het maanlicht voortgebracht
het is nu leeg op het warme strand
dat wacht op de koelere nacht
die de liefde zal verzwelgen
als de golven uit de zee
die de lucht zal bestuiven
als de vlinders om mij heen
die de bloem zal ontsluiten
voor jouw…
bloemlezing in de tuin
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
747 bewegingen van het water
wanneer wolken stil liggen
en niets meer lijkt te ademen in mijn lichaam
het oor leeg, naast het zwijgen van het puin
hij rolt wat verder, valt terug
tegen alles wat pijn doet en uit het leven
meegebracht
totdat ook hij zich vastklampt
mijn hart wordt
koud
en onrustig
-het weer slaat om
hagel haalt bloemen…
Geurtuin,
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
610 "Zoals de bloemen hun geur
verspreiden, hebben wij de
liefde nodig om mens te zijn ".
Francis Bacon…
ONTHEEMD
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 De jongen tuiniert strijdlustig
verwint tartende roofhalmen
graaft kruimelige plantgaten
voor ongeduldige bloemen
ziet bij zijn werk zwarte miertjes
krioelend uit de grond schieten
met eitjes en poppen vluchten
een nieuw veilig verblijf zoeken
onder elke aardkorrel
betreurt die tere mijngangen
waar een knusse stad school
bloeiend door…
Het vrolijke toverkind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
967 Een kinderhandje strekt zich uit
over de bruinrode aarde
Het streelt de bloemen
en het gras
Stil en verlegen
vertrouwt het kleine meisje
mij haar geheim toe
als ik de wereld met moeite
tegemoet treed
de goden vrezend
uit angst voor het grote niets
Zij spreekt met guitige oogopslag
de tover uit
over sterren die -niet bang
Voor…
dat moet toch wel, denk ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
897 een goede vriend verstaat, zo denk ik vaak
de kunst van leven niet
ik weet het bijna zeker
want op zijn zoete zomerdagen
wanneer de bloemen en het gras
om vlinders vragen, dan
ja dan ruikt hij de geuren niet
hij zegt het niet, maar 't is
niet moeilijk te bedenken
terwijl hij zo verkikkerd is
op lekker kokkerellen
ach, en een vrouw niet…
wintertelg
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
589 zal lente koude verjagen
zwarte knopen lichter maken
metaforen in vraag stellen
weer en steeds
wanneer transparante rozen
onverteerbaar
illusies bouwen op een horizon
zoals het meisje
dat met roze plastic emmertjes
een vochtig huis naar zich toe praat
verdorde bloemen plukt
uit lijf en leden
kringsgewijs
lintjes knoopt rond…
Kleur geven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
659 Ik schilder schapen in het weiland
en het bonte op een koe
geef de zwaluw graag haar vrijheid
daar is zij wel aan toe
Ik teken ongetemde wolken
in een hemel o zo blauw
gun de zon weinig draagkracht
druk haar geleidelijk in het nauw
Ik portretteer enige knotwilgen
groene haren in de wind
paars met rode bloemen
die geplukt worden door …
Ik ontwaakte en zag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
811 En ik ontwaakte en ik zag
hoe mooi de wereld was
de vogels die hun lied weer zongen
en rook het pas gemaaide gras
Ik zag hoe mooi de bloemen bloeiden
en rook de geur van de jasmijn
en ik besefte eens temeer dat ik
een kind van Zijn schepping mag zijn
'k Zag mooi gesponnen zilveren draden
de kunstwerken van een spin
'k hoorde het zachte…
SMART
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.562 De verwelkte bloemen van de achtergelaten groet
neergelegd door gewoon met hun leven doorgaande
andere mensen, maken dat ik me nog eenzamer voel.
Wat moet ik toch nou…. zonder jou………
in dit achtste jaar
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
553 heb ik jouw ogen gezien
ze lieten sterren stralen, in het kleine kind
dat lichtgebogen lieve lachjes bood
boven dode jaren leefde dat, als
zachte troost en warme handen
zelfs nu ik je zo verloren ben, groet goud
in witte bloemen, eeuwig waar hun
naam zich noemt
jij en zij
bloeien in een ander uur, maar immer
mooier dan de eerste dag…
Het mooie wandbord
gedicht
2.5 met 4 stemmen
4.857 Maar als Noorderlicht straalde
daar het wandbord, bol als een drinkend oog,
blauwe en rode bloemen op zwart hout.
Ik zweer niet zo bij wandborden, maar deze
ernstig op hout geverfde verbeelding toonde
een samenhang die voorheen ooit bestond.
blik van 't innerlijk oog en van de bergen.
---------------------
uit: 'Vuur', 2008.…
Getikt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
575 buurvrouw verderop
overgedreven met acteerprestaties
valt me op omdat die slachtoffers
sterk duiden
ene keer zegt ze niks
andere keer lacht ze in het wilde weg
uiterst overdreven
dan heb ik nog niet eens wat gezegd
soms schud ik wel ja en nee
omdat ze de was buiten hangt
tussen de struiken: ze doet wat ze wil
dan boomt ze tegen de bloemen…
Mij pak je zomaar niet!
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
1.345 Ik ben met vlinders bijen bloemen,
gras en kiezels aan de slag,
terwijl ik zomaar loop te zoemen, zie ik ineens,
‘k doe alles met de Franse slag!
Maar ondanks de bonen, de weg die zoek is,
de knots die hangt en wat al niet meer,
blijf ik doen wat of ik doe, nee,
mij sla je niet zomaar neer!
Ik ga door!…
Houten kruis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 Houten kruis gekanteld
Tegen een stenen schuur
Knuffels, kaarsen, bloemen
Herinnering aan een noodlottig uur
Het lijden van nu en van de eeuwigheid
Bij elkaar gebracht in de tijd
-----------------------------------------------
In Memoriam Kees-Jan Dusseljee
die in nieuwjaarsnacht door een
eigen gemaakte vuurwerkbom om het leven kwam…
Regen over de graven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
715 De natuur weent nu ook, al sieren zoveel
bloemen de graven, de plaatsen waar de
mensen komen om eens even stil te staan
bij wat echt belangrijk is. De liefde
die gegeven werd of ontvangen, die verder
gaat dan enkel maar dit korte bestaan.…
verborgen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
628 misschien alles wat ik wens
de kamer blijft binnen terwijl daken
voorbijtrekken, uit ieder huis een adem ruist
en dan de slaap hervat
welke naam zal ik geven aan het kind dat aan iedere deur
vragen stelt, over spiegels glijdt, half in het huis en enkele seconden later, half in vlokken
die ik, zonder bezeren, wil uitvouwen tot een zachte bloem…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 in een bodem van afbraak broeit gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering van een druppel mooi
weerkaatst het licht van een geklaarde hemel in glanzende haren
en groeien breekbare bloemen…
memoriam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
4.223 ik had erom gevraagd
een kleine bloem in groot vertrouwen
geplukt vanuit een twintigjarig strandgebied
zuiver, slank en wit
nu slechts nog een koestering
heel stil rond virtuele blaadjes, uitgegroeid
tot enkel nog herinneren
waar moet ik beginnen?…
VERSCHEIDEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.150 Een aarzlend reiken
Naar de overzij,
Een angst, een wijken,
Een: neen niet míj,
Nog één gedachte,
Een snelle droom,
Over het zachte
Van bloem en boom,
Een laatst verlangen
Naar akkerland,
Hoe de appels hangen,
Het najaar brandt;
Dan…
Jouw lege plek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 bloeide aan de beek
in een flauwe bocht
wat hoger op de kant
tegen het groene mos
zag je altijd spiegelen
in bewegend rood en zwart
nooit was er rust en stilte
op de lange zomerdag
het oogstseizoen
heb jij niet meegemaakt
in zware regen zijn
de oevers los geraakt
zag hoe je wortels
werden ondergraven
terwijl jij trachtte
jouw bloemen…
wanneer kom jij ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Vogels vertrokken
en vlinders gevlogen,
bloemen bloeien in mijn hart.
Niet geplukt en soms
nog in de knop.
Ik zag er tegenop, maar
nu het blad is op zijn
sterfst trekt de
herfst
zich bescheiden terug.…
Veldboeket
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 Maar hoe de natuur ons verrukt
en hij blij zich bukt en bloemen plukt:
de boter- en de koekoeksbloem.
koolzaad, zuring, de margriet
en de kleine vergeet me niet.…
Wij zijn kindren van ons land.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.750 Bloemen van de waterkant
Ons de hoed versieren.
't Water dreigt, maar krijgt ons niet
Achter onze dijken,
En de verste zeeplas ziet
Onze vlaggen prijken.…
De mist staat in brand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 de zachtmoedige zon zinkt in haar slaapgedicht
rozenbottel rood weerspiegelt in mijmerend water
bloeiende biezen silhouetteren in tranend tegenlicht
witte diezigheid maskeert het avant-gardistisch natuurtheater
natuur geurt de avond vochtig en zwoel
de bloemen hebben hun kelken gesloten
kikkers roepzingen hun partners in de poel
verdwenen…
Nog herfst zon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
770 jij hebt
bloemen bestoven
hun zaden geraapt in
het oogsten van zomers
nog herfst zon
door aangeslagen ramen
jij vouwt rustig de handen
in warme stilte samen
terwijl stofjes dansen
in schuine banen licht
overpeins jij de kansen
waarvoor je bent gezwicht
soms wat gelaten
over zaken die jij
niet hebt kunnen maken
strevend naar evenwicht…
Narcissus
poëzie
3.6 met 5 stemmen
6.773 in het hart van het water vind ik
een jongen dromend tussen bloemen
en alle jongens van de wereld
zingen in het bos ik ben verliefd
en ga jij mij vinden in de hemel
daar zal ik zijn want zelfs de wolken
zijn eenzaam en masturberen met de zon,
huilend in het natte kleed der aarde
de dagen zingen langs de orgels
van wind naar het strand waar…