7932 resultaten.
De winter voorbij....
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.603 Ik laat jou,
hoe ik ook nog steeds van die ene kant van jou hou,
los.
Hopend dat er ooit weer blad aan ons zal groeien
en wij eens vol roze bloesems opnieuw zullen bloeien.
Ik gun het jou, gun het ook mij
waarbij
ons samenzijn hierbij...troosteloos...voorbij......…
Hij wil een borreltje
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.267 , doe het nou niet
voor je ’t weet zijn het er meer
belandt je in ellende en verdriet
Hij zei: ik weet wel maat te houden
ik zei, dat dacht ik niet
hij pakte het eerste glaasje
en ik zei: zoals je ziet:
Drink maar lekker en ga je gang
je bent volwassen én een man
doe wat je niet laten kunt
’t is niet, dat ik het je misgun
Maar dat ene…
Bovenstroom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 rokende gaten zou branden in je vel
Je moest aan regen denken, aan tranen
verdampen en op een zonnig terras
alleen op hem vallen en de mensen verbazen
in wonder bovenwonder laten geloven
nieuwe glazen met vergetelheid bestellen
proosten op nog een beter leven
Niet meer weten hoe het zou moeten
weer als wrakhout willen drijven
naar dat ene…
Herfstregens op het Dodenhof
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
812 Waar vind ik nog de glimlach van steile bloemen
bloeiend naar die ene ranke vlinder?
Voor jou boog ik zo diep
- voor de dromen in jouw mooie blik
Laat mij nog eenmaal in jouw hart gedijen
sluit mij in met tederheid
- voordat de herfstregens kletteren op mijn Dodenhof…
Ziel van mijn eindeloos bestaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Maar als ze ervoeren wat ik ervaar,
zouden ze alles opgeven van wat ze bezitten voor dat ene moment met jou.
Omdat het iemand compleet verandert.
In plaats van lief te hebben kiezen ze voor controle.
Liefde vraagt om los te laten.
Maar ik smeek je hou mij vast.
Jij bent mijn licht.
In jouw armen ontmoet ik de vrede van het bestaan.…
Wacht nog even!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
609 Het volledige vredige en vervulbare Ene;
een vereniging waartegen je 'u' zegt!
Dus: wacht nog even, wacht nog even
met het aards leven zomaar op te geven.
Wacht nog, een minuut, een seconde
voordat al het leven wordt weggegeven.
Heb nog even geduld.
Als het leven je lief is.…
Deze week die echt bestond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 gegeven
In de voorlaatste week van de zevende
Maand van het jaar dat nooit zal worden
Vergeten - we hebben je in liefde ontvangen
En zachtjes aangeraakt, tranen gehuild
Omdat wel je lichaam bij ons was aangekomen
Maar niet de mens die je worden zou -
Je longen zogen geen lucht naar binnen,
Je stem hebben we niet gehoord,
Zelfs dat ene…
Op het duin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
769 We stonden op het duin en overzagen zee,
waar zeehonden op de platen huizen,
de zon nog net niet onder
en praatten over man en zoon,
wij, beroepsgenoten,
in 't zelfde schuitje hadden we gezeten
waar we afscheid van hen hadden moeten nemen,
hier op die top,
aan d' ene kant de ondergaande zon,
schuin boven ons de volle maan,
we keken…
Vaderdag dialoog
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
447 ~Zeg jongen even geen gedoe, we gaan naar Opa Hein~
~Me neus, daar ga ik niet naar toe, die ouwe sjaggerijn~
~Ach joh, het is nu vaderdag, kom op, we doen het maar
En heus het kost je niet je kop, die ene keer per jaar~
~Ga maar alleen, ik ga niet mee, te lezen valt er niets
Al had hij enkel ~De Privé~, dat is tenminste iets
En zijn TV die is…
Bestemd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
633 Die ene vonk uitte in diverse talen door de nacht
elk gebaar en was vocaal gevat in begrijpelijke taal
Terwijl het maanlicht langzaam overging in zonkracht
stond ik met jouw eerste ontbijt onder jouw portaal.
Ik werd verblind door glinstering die net ontwaakte
met een brede glimlach onder haar oksel door.…
Onthechting
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
569 prachtige voortgang in de vaart der volkeren
het noodlot trok een koord rond ons
samen
deed ons in geen-tijd belanden
Waarop jij je biezen zocht, vond, pakte
trok toen voor mijn neus, de deur voor
altijd dicht
hopend op slechts die ene, ware kans
die jou en mij toen werd misgund... .…
De familie Piggelmee - zesde verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Zo'n kabouterman wordt met node gemist;
wanneer die van het ene op het andere
moment uit zijn woonomgeving wordt weggegrist.…
Bede
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.015 En gelest en weer ontgloeid,
Nauw’ van de ene gunst vermoeid,
Weder de andre smake!
Volg elkaar in snelle vaart,
Maak me elkanders bijstand waard’,
Dat ik kusse en klinke!
Dat ik roeme op nap en boog!
Bacchus! dat ik minnen moog’!
Liefde! dat ik drinke!…
Café Onze Hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 Toch aangedaan, deze ene keer.
Aangedaan staan rond het graf.
Vaker zakte Nel in de bodem af
om een volle fust aan te sluiten.
Nu komt ze nooit meer boven,
laat daarmee mooi een lege na.
Was tóch moeder der verdrukten,
herdenkt Kees, uit respect zijn stuk
in de kraag gesteven, 'n verwelkte
paardenbloem woest in de knuist.…
Heimwee naar teruggaan in tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Je ogen stralen, je kijkt naar je kroost
verpoost moe minutenlang zonder einde
of begin bij die ene zin, ja houden van.
En vader neuriet zachtjes toonladders,
liedjes met jullie drietal over 't kinderleven,
niet samen opvoeden is een wrang gegeven.…
Tijdens alle jaargetijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Hoe kun je dat ene heus overtuigd bezingen
als je mijmert over liefde en doodgewone dingen.
Zou je het zelfs op kaaslinnen willen borduren
of ook kunnen leren van al die vreemde kuren.
Soms zijn mensen immers met schijn behangen
valt er naast onecht wauwelen niks te vervangen.…
Een levenspalet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 beelden,
iets van vrede 'n geboetseerd herinneringslied,
er zingt dagelijks met plezier nu een merel hier,
met verwondering die ferm levenskrachtig kan zijn,
echte troost mag geven bij nasleep en zielenpijn
Welk einde is toch ook weer anders een begin,
een zin bevrijdt van alle gedane moeite en druk
verwondering geschreven al ooit in dat ene…
Wederkeer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 wederkeer gedoemden
in tijdelijk bestaan
in vederzacht omhulsel
hebt gij uw plicht gedaan
De liefde te ontdekken
te leren tot uw dood
maar hij liet u verrekken
van dauw tot avondrood
Verdorven goddeloos
van god los en van wereld
meneer pastoor werd boos
verloren reddeloos
O god zijn wij verdoemden
altoos in wederkeer
is 't dan die ene…
Vermaak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 een rennen uit en draaien aan
iets zwaars en groot
veel boog en kring en spartel
de ene stapt in bootje
en vangt een zware vis in net
die naar boven en gesjouwd,
op doek en verder spartelt
voorzichtig losgemaakt van haak
zij kijken trots tenslotte op
naar ons, uitgelaten
Emmer water, om
om levend?…
75 jaar toch vrede
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 In dromen hoor en zie ik soms soldaten nog stampen
het verborgene, de zichtbare tranen en hun zielenpijn
denk ik wie begon waarom toch die zware rampen
alsof de ene mens beter dan de andere mens zou zijn.
Ja stoïcijns marcheren nu ook elders vast soldaten
daar waar hun heersers echte vrede hebben logelaten.…
Sidonia Apollinaris
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 Al blijkt dat er toch een bezwaar is
Zodra zij immers eenmaal klaar is
Wil zij weer naar Apollinaris
Sidonia, die veel te zwaar is
Die ene ja, die jubilaris!…
Liefde is
hartenkreet
5.0 met 15 stemmen
682 Liefde is meer dan deze ene nacht
Door de wederzijdse aantrekkingskracht.
Liefde is samen naar een onbekende plek
Door het lint gaan en stapelgek.
Liefde is rillingen en kippenvel over je hele huid
's Morgens samen op bed met een beschuit.
Liefde is een bonkend hart
En je hoofd compleet verward.…
Geluidloos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
450 Gelieve de hieronder genoemde figuur van Tacitus ('de Zwijger') niet te verwarren met die ene geschiedschrijver, wier Annalen en Historiën in de Middeleeuwen reeds in de vergetelheid dreigden te geraken.…
Puur
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
586 Puur
Als op een goudomrande wolk van emotie
spreid ik gedachten,
zielenroerselen zo gezegd
wandelend langs een stille bouwplaats
laat me verwonderen
door die ene enkele klaproos
voorovergebogen
zacht wuivend door de wind
alsof ze me groeten wil
sta ik even stil en voel de relatie
van het alleen staan
zo goddelijk mooi, in haar eenvoud…
zonovergoten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Er liggen families op het gras van dit kleine strand
Het vormt vast een prachtig beeld op een schilders doek,
Aan die ene meerkoet voel ik mij als bij donderslag zeer verwant
Op een of andere manier leest hij mij voor uit een bekend boek.…
Averechts
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Zowel het ene als het ander heeft Bart Adjudant geïnspireerd tot een woedend scheldend tierend (nou ja...) razend snelsonnet, als Zaterdagbijvoegsel in ons dichterlijk palet...
______________________________
KENNIS DER NATUUR
We kregen vroeger les
over natuur
Ik zat bij boerenkinderen
in de klas
Althans op school, wist amper wat het was…
Een jaar geleden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
724 ze ligt in het gras
met gesloten ogen
dromend over die ene dag
die dag was voorbijgevlogen
vandaag is het een jaar geleden
het was op een maandag
dat ze hem voor het eerst
zomaar in de trein zag
ze zag hem en bleef kijken
de bliksem sloeg in
hij keek ook naar haar
dat was het begin
ze stapten allebei uit
op het volgende perron
ze…
Landingsplaats voor Legenden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 overzien
de Verten en Vlaktes
zich laven kan aan zijn Liefdes
voor ’t Landschap
en de Diepte
van Verdichting
de Afdaling
langs de Rivier
de Rijen Bomen
als vertrouwde Gezichten
de lokkende Velden
met zwijgende Bloemen
waar ’t Verhaal
verwaait
in ijdel jagende Vlagen
de Zon die alsnog
valt
achter ’n groeiende Horizon
doch de ene…
De Gelukkige
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
432 Voorbij de sterren wil ik kijken,
waar hij die beelden ziet bij naam
als wij straks in het zwartste woud
van de diepe nacht stil liggen gaan;
deze ene liefde uitdijen laten,
voor dit eeuwig durend altijd,
als dit hele heelal allang vergaan zijn zal,
en al
wat dies meer zij..
.. in ieder geval: voor nu
zit ik hier goed;
de avond mag…
Coma
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
383 Als je gaat,
laat me dan niet achter
met slechts
dit ene
afscheid.…