8933 resultaten.
Hoop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
300 Hoop is als een deken
Om je buik warm te maken voor de toekomst
En om je rug koud voor het verleden
Hoop is als een kussen
Om je hoofd op te rusten in moeilijke tijden
En om in weg te zakken met verdriet
Hoop is als een lampje
Om er naar te verlangen in het duister
En om het vast te grijpen zodat je iets ziet
Hoop is als een teddybeer…
Het wachtwoord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
87 Kijkend in het licht
van de gouden spiegel, eet ik
alle troost die in huis is op
Kussen helpt niet
huilen pas na het slapen
van uitputting, teleurgesteld
maar het is niet anders
dan verwacht, dan eerder
tijdens de belegering
Willen leven
blijft het wachtwoord
Na een koude douche
mezelf opmaken, moed inspreken
Een nieuwe dag, gouden…
De opkomende vlam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 De kleur wordt anders
Het seizoen verandert
Wat hing zal vallen
Wat staat gaat hangen
Een nieuw moment
Dat altijd komt
Verandert wat was
Naar wat zal zijn
De wereld in vlam
Geel oranje rood
De huizen branden binnen
Waar haar hitte woont
Buiten is het koud
Buiten is het nat
Samen gaan we binnen
En samen zijn we warm…
Februari
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
657 Het leed is weer geleden
De maand is weer voorbij
De strijd is weer gestreden
Gelukkig keert het tij
Wees welkom februari
Wees welkom nieuwer licht
Vaarwel voor januari
Die deur gaat lekker dicht
De nieuwe maand komt binnen
De kortste van het jaar
Tijd om ons te bezinnen
Het piekeren is klaar
Tijd voor een nieuwe lente…
Vertrouwvol ademen in 't koude licht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
527 Vertrouwvol ademen in ’t koude licht
en weten dat de lente straks weer wordt geboren;
je vindt de woorden voor een blij gedicht
en wil zo graag aan ’t leven dieper toebehoren.…
Koninklijk Koud Kunstje, Koningsdag 2024
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Ik heb gekeken op vakantie in Duitsland
de bakermat van de Oranjes
naar Koningsdag 2024 in Emmen
En wat vond ik er van
ik vind, ik vond het een
Koninklijk Koud Kunstje
En heel veel van het zelfde
en heel veel niets, niks, nada, nieuws
bij dat 'spontane' interviewtje
Ingestudeerde nietszeggende antwoorden
gewouwel van die prinselijke…
Het roodborstje
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.101 En zegt: Ach, doe open en laat mij er in;
Doe open, lief meisje, 'k weet anders geen raad,
Zo sneeuwt en zo waait het hierbuiten op straat;
Ik sterf van de koude, toe, laat mij erbinnen.
'k Zal zoet zijn en allerlei grapjes beginnen.…
De Noordenwind
poëzie
1.5 met 79 stemmen
4.470 maar zingend rijzen in de koude nacht.…
Lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
697 En met haar warme stralen
is er een poging gaande
om de aarde te bevrijden
van veel te koude waarden.
Ach, ik mijmer maar wat rond.
Maar zie in mijn eigen leven
soms alleen maar ijs, sneeuw en regen.
Ik kan het niet echt controleren
de seizoenen in mijn hart.…
EEN ENGEL AAN MIJN HAARD
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
711 een engel waar ik me altijd kan aan warmen
wanneer de dagen bibberend koud en de uren ijzig zijn
dan voel ik de vertrouwelijkheid van je sterke armen
in de duisternis geeft jouw glimlach een warme schijn!…
Onder het Noorderlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
349 Mijn longen geschroeid door de koude ijle lucht,
die dunne wolkjes uit mijn adem blaast
De betoverende gordijnen van het Noorderlicht,
waaien uit over het etherisch wit van velden
Licht beneveld door zulk een majestueuze glorie,
waar ontzag toeslaat in pulserende dromen
Een bevroren stem galmt uit in een diep respect,
richting de bergtoppen…
Geluk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
333 Ik leg mijn hand op de koude bekleding.
De geur van verbrand vlees
zit nog in mijn jas.
Ik stap uit,
sluit de deur met een zware klap
en zak in de stilte als in een diep bed.
Het is niet weg.
Het is er nooit gekomen.…
De helling van de Sint Pietersberg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
742 Mollen kwamen uit de grond.
En of deze steengroeve me bekend was
Ik om gebrek aan weten moest bidden
Begaf me gauw allesbehalve treurig op weg
Spaarde uit de grond en mijn eigen mond.
Deze droom roomde de regels om zin te vinden.
Het was en is winter met deze mijnen boven me
Water dat van een glazen plafond landde.…
maar nu gevloerd
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.090 hout kraakt
voor de stappen uit
zingt wat komen gaat
draagt heden
laat ontspannen gaan
waar vroeger heeft gestaan
geoefend in de wind
in een weerbarstig buig en strek
vaak topzwaar door dicht bladerdek
maar nu gevloerd met
de seizoenenkleur in planken
gevlamd door beits in jaarringklanken
slijt jaren op de grond
recht opgebouwd…
bloeit in lenteachtig komen
netgedicht
3.3 met 33 stemmen
34.255 je slopen
met ogen zonder handen
totaal geen mededogen
je huid was gaaf in
onschuld en ervaring leek
je soms te braaf
ze hebben je gepeld
de schillen van herinnering
in jaarringen ben je geteld
maar in de kern
bleef je ferm staan
innerlijk onaangedaan
ze hebben je verwond
maar jij bent heel gebleven
met sterke wortels in de grond…
De zin van het bestaan
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.171 Breng je neus naar de grond
En zie hoe onzinnig zinnig het gekrioel
Patronen trekt op en in de aarde
Zie hoe rijp en groen
Onzinnig lichtzinnig
Haar hele wezen in overgave
Richt naar de zon
Zie omhoog naar het firmament
Onzinnig oneindig draait het
Zijn eeuwenoude figuren
Wie denk jij wel dat je bent
Om zinnig diepzinnig
De zin te…
je valschermhuisje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
826 je bent een lentekind
danst luchtig op de wind
die zingt in een zacht ruisje
draagt stil je valschermhuisje
jij zweeft op de thermiek
en daalt als je de zon
even niet ziet in de
schaduw van hoge bomen
de grond is warm
als je erop landt
zwarte aarde verwelkomt
je met lentehand
je pluist wat uit en
legt je valschermhuis te rusten…
ik ving je schaduw
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
833 gebaar
ontmoetten we elkaar
mijn hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte de zon
pakte zacht mijn handen
ik ving je schaduw
toen we weer vertrokken
ze sleepte niet over de grond…
Nog 1 keer
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.556 Wordt er niets teruggezegd
Hij is nu moedeloos,
Een lam geslagen hond
Negeert ook achteloos
Het kaartje 'DOOF' daar op de grond
Hij recht nog maar zijn rug
Hervat weer zijn gevecht
Zwaait driftig heen en weer
Wil aandacht vlug en zegt:
Ik zeg het nog 1 keer!!…
Grijsaard
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.048 Daar stond een man op
het plein
midden in de drukte stil
te staan
met
verschrompelde schoenen
verfomfaaide jas en
warrig zilverkleurig haar
en ook een
broek met versleten riem op half acht
of negen
niemand op hem wachtend
kijkend met vermoeide ogen
naar een blauw briefje op de
grond
alsof het een boodschap kon
bevatten die hem zou meenemen…
oplage: 150
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
953 een dichter mag niet lachen, niet bekoren
hij zal z’n pen in gal en alsem dopen
dan gaat een bovenwereld voor hem open
daar wordt de warme ziel door hem bevroren
hij waant zich heer in een ivoren toren
ver boven het gepeupel op de grond
hij kijkt met haviksogen in het rond
en smijt met nevelige metaforen
naar hen die hem niet lezen en niet…
Dromen
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.974 Maar wij zijn net als zoveel stellen,
Nuchter, en met beide benen op de grond.
Ze kunnen me nog meer vertellen,
We blijven maar gewoon, dat is wel zo gezond.…
Oorlogsmonument
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.843 figuren in het heden
opnieuw worden zij verraden
voor de jaren die zij deelden
en wordt er vals gebeden
hun kinderen werden wezen
van het licht of de schaduw
en op het voetstuk staat te lezen
een onbekende naam en de datum
van hun laatste gruwel
als dan de pijn
van de laatste bezoeker
weg deint
met het laatste stof
zachtjes de grond…
herfstimpressie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 het lood van wolken
ligt peilloos opgetast
in noeste kolen kou
de winden wakkeren
de waterwoede aan
van blauwe hemelzeeën
woekerregen daalt
in zaaischermen neer
op het lijdzame land
als bronchiën van longen
twijgen tere takken
in ijle hoogtes lucht
boomstammen beademen
als pijpen de slijmklei
van de vetgelaagde grond
schaamteloos…
met scherpe punt geëtst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.504 het doek is wit
een maagdmodel
nog niet geopend
het licht nog fel
een schets
met scherpe punt
geëtst om tekening
te geven met reliëf
dat roze scheurt
vulbaar openbloeit
en in contouren groeit
van pijn naar samenzijn
creatie roept
de schilder als hij
zijn model verkleurt
en wegzet in een hoek
waar op de grond
de druppels bloed…
Gevangen verdriet
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.533 Omgeven door muren
liggen scherven op de grond
door tralies gescheiden
van woorden die veel meer zeiden
Niet alleen in woorden verstopt
maar verwijderd als lijkt oneindig
het gevangen verdriet
verstomd als een stil lied
Ze lacht als ze praat
maar spreekt als een traan
met zoveel machteloze pijn
niet wetende waarom hier te zijn…
Lentekind
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.051 Haar schoentjes van rag
gesponnen goud
gul gegeven door
de morgenstond
trippen speels over
slapende grond
in een poging hem
te doen ontwaken
Helder als een klokje
klinken kan
zuiver als een
sneeuwwit laken
zingt haar stem
een lied over leven
om de natuur het
ontluiken te geven
Als dan…
Voorjaar
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.330 De grond broeit, kauwen pikken driftig.
En zelfs de steigers staan in blad.…
vogels zingen weer
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
1.554 in het gras van de duinen
lig ik te grasduinen
met jou
de zon op mijn rug
doortrekt jou enig kou
van de grond
vochtig voorjaarsdauw
vogels zwijgen verschrikt
een korte kreet
die hoort bij het leven
wat heet
de zon brandt feller
warmt gans mijn huid
en jij kruipt langzaam
onder mij uit
vogels zingen weer
in jou
---------------…
een dag die me opvreet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.091 Een dag die zijn zwarte broer lijkt
bouwt met zijn ontwitte tanden
van ijle lucht, een kooi
de wolken van zijn gedachten
smelten in zure druppels, ze sissen
op het rozenblad, dat verdrinkt
in een metamorfose tot netel
zijn ijzige adem snijdt
de grond onder mijn voeten
tot blootgapen van de wonde
het bloed klampt vluchtend
om mijn trillend…