6428 resultaten.
Tredmolens voorbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 ik liet mijn
donkere stappen gaan
bleef zelf staan
in onthutsend duister
de tredmolens voorbij
voelde vrij van
dwangmatig koersen
zonder roergangerszweep
het eerste licht
markeerde kanten
die zicht gaven op een
eindeloos verdwijnpunt
ik ervaarde diepte
in een voorheen
draaiende wereld
als een tollend plat vlak
lichtloos heeft…
Roos van Sharon
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
463 treurig is 't om te weten
dat ze het
al die tijd hebben geweten
maar ze deden er niets aan
lieten de vijand vrije baan
medogenloos debateren
om ons een lesje te leren
een lesje lawaai
zij wanen zich groot
in de naaktheid van de goot
mijn Heer heb ik gebeden
o hoop mijn lief
och roos van Sharon
hoog verheven
laat Uw zoete ochtendauw…
Mij rücksichtslos doodt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
451 Wakker werd ik in de epiloog
Zwarte kringen, ogen schuw
terwijl ik immer eeuwig vrij was
trekt de tijd inmiddels aan mij
want deze wil, zonder twijfel slechts
één ding
Toekomstige tijd die mij rücksichtslos
dus echt zonder problemen doodt, daar
mijn bloed dus niet langer kruipt, alwaar
het zeker wel kan gaan
'n Bloedverdunner redt vooralsnog…
VLEUGELS VAN SATIJN (oorspronkelijk gedicht van Kerima Ellouise - muziek: Guido De Pelsmaeker - zanger: CROOM)
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
788 is,
laat ik d’aarde los
én... misschien ben ‘k morgen,
al voorbij de zon
mag ik jou nog even dragen,
voor ik gewichtloos word
of wil je nog wat praten,
over die mooiste nacht,
toen jij mij vleugels gaf
nu de lucht geklaard is,
laat ik alles los
jij tooide mij met vleugels,
hoog en wijd gespreid
zodat ik m’n hele leven,
héél vrij…
vleugels van satijn
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
784 geklaard is,
laat ik d’aarde los
én... misschien ben ‘k morgen,
al voorbij de zon
mag ik jou nog even dragen,
voor ik gewichtloos word
of wil je nog wat praten,
over die mooiste nacht,
toen jij mij vleugels gaf
nu de lucht geklaard is,
laat ik alles los
jij tooide mij met vleugels,
hoog en wijd gespreid
zodat ik m’n hele leven,
héél vrij…
vervlogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 van opgewonden verwachting
waren zij op het vliegtuig gestapt
waarvan plots de motoren stopten
toen zij boven de wolken al waren
de machine hortte en stootte wild
de passagiers tot paniek gruwend
met de dan dagende werkelijkheid
dat er geen morgen meer zal zijn
het laatste gebed werd gebeden
onder een stortvloed van tranen
als de vrije…
Postiljon d'amour
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 jij hebt je
altijd gekleed
met jaren vol liefde
modebewust
van de kust tot
de grote altijd
drukke soirées
ik mocht mee
als een postiljon
d’amour op retour
natuurlijk
smeedde ook ik
de edelste metalen
als zij heet waren
besteedde mijn
vrije tijd aan
uiterst lichtvoetige
kunstzinnige ontwerpen
waarvan het hand- en
afwerk dagen nam…
Het moment suprême
netgedicht
4.7 met 292 stemmen
818 ontspannen rust ik
op het middag bed
waar kleine uurtjes
spelen met stofjes
die door de warmte
op hun rug worden
gelegd in hun reis
langs kierende gordijnen
waar het licht hen
beschijnt in een
mistige choreografie
tussen vage paladijnen
zij dagen mij uit
in hun onvoorspelbare
tochten om vrij te zijn
mee te gaan en te
voelen wat verheven…
Gemeengoed
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
493 zomaar een woord
het vloeide voort uit poiesis
het is de genesis van onze verbeeldingskracht
de heilige graal van het mensenhart
die de taal van ons allemaal
mystieke macht schenkt en het brein
doordrenkt van fantasie,
hartstocht en drama
De Mana van dichterlijk oraal kent
geen strakke moraal en vloeit
niet aflatend, universeel,
geheel vrij…
Verzekerde waarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
407 Zie vrije vogels vliegen.
Zie!
Wie is het die blijft zien?
Ervaar!
Liefde verdwijnt niet meer.
Hoeft nooit terug te keren.…
Alleen onze liefde is groot genoeg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 Etiketten laten weer los
gelukkig maar
het leven trekt en duwt
zich uiteindelijk vrij, wil zien
en laten zien: het lichaam
slechts gekleed in zijn ziel
de mens die we zijn
het leven dat we leiden
in het echt
niet te onderscheiden
van elkaar, verbonden
met het Allergrootste
dat te groot voor ons is
te…
Droomvaardig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 vergist
als je niet kiezen kunt
wat is dan leven
het is zo voorbij
je kunt niet geven
als je stilstaat
als tijd je inhaalt
wat is je leven
als je niet zelf bepaalt
wat goed voor je is
droom dan je dromen
in stilte
maar als je leven wil
laat het komen
laat het stromen
je grens over
je angst opzij
leef je droom
wees vrij…
even stilstaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 vergist
als je niet kiezen kunt
wat is dan leven
het is zo voorbij
je kunt niet geven
als je stilstaat
als tijd je inhaalt
wat is je leven
als je niet zelf bepaalt
wat goed voor je is
droom dan je dromen
in stilte
maar als je leven wil
laat het komen
laat het stromen
je grens over
je angst opzij
leef je droom
wees vrij…
Messcherpe tanden
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
500 tanden
op de voorste rij
kende testosteron
geen enkele genade
het was ik of jij
maar waar
vroeger het zwart
reptielenbloed
veelvuldig zichtbaar
was overheerst
nu het vurig vers
rood na een
zeer pijnlijke dood
dat zijn historische
romans het bleke
licht liet want ook
in de slangenkuil
vrat vuil de
evolutiewinsten
op die het vrije…
Izegrim op jacht
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
449 De wind heeft vrij spel over de wijde woningnoodloze magnaatrijke doodse akkers en gastvrije, gansrijke polders en in de stiltegebieden rond Drentse en Veluwse boerenhofsteden.
Zo ook de tandenrijke predatoren, roofzuchtige
nazaten van Kazan en Izegrim...
_______________________________
BOER ZOEKT...…
Elfje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
725 Een elfje moet vrij kunnen zijn,
net zoals in de sprookjes.
Toch doet dit mijn hart vaak pijn,
maar in mijn hoofd blijven deze gevoelens gekoesterde spookjes.…
Mijlpalen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 ontmoette vandaag de dood
In een zeer sombere omgeving
Met z’n grafstem sprak hij tot mij
En noodde mij mee te gaan
Maar ik heb zijn aanbod afgeslagen
Zijn ogen staan mij niet aan
Vandaag heb ik daarna ’t leven ontmoet
Tussen bloemen en bomen in zonneschijn
Haar stem klonk als zang van harpsnaren
Kom dans, sprak zij, de weg is nog lang
Wees vrij…
Artificiële Intelligentie
netgedicht
1.0 met 153 stemmen
467 toch mis ik
het kinderlijke
dat speelse dat
volwassenen pas
durven laten zien
als zij het echt
ooit aan den lijve
beleefd hebben
dat laatste stukje
onderscheid kan
een ai niet kwijt
omdat het nooit
geëigend zal zijn en
niet kan worden gegeven
wat de lezer in
de meeste teksten
zoekt is authenticiteit
een bek vol tanden
en vrijen…
LANDSCHAP EN WERK
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 De reine poelen,
vol vrij leven van dieren,
hebben onder zich
een zeer lange buis, waardoor
fel bijtende vloeistof stroomt.
Ongehinderd,
zonder iets te bederven,
gaat het venijn voort
door de dichte pijpleiding
naar de stad der nijverheid.…
Essentie
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
469 Voel jij ook de essentie
van voorjaarsbloemen
in de zomerwind
en laat je vlinders
vrij vergaderen
afspreken dat gedrag
veranderlijk
blijft
of geef je ze vrijheid
voordat de zon ondergaat
rijk geworden
met rijkdom
van eenzaamheid
onder eeuwenoude schilderijen
ooit kom je bij me terug
met slechts essentie
van tijdloos droom verduren…
Wederkeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
726 bloemblaadjes
in een rimpelloze oceaan
Ik breng een ode aan het water waar
alle rusteloze rivieren in uitmonden
Om zich vol goede moed te herpakken
en slagregen en miezerbui te worden
in Noorwegen, stille sneeuw in Siberië
Bluswater in verhit Griekenland,
wijwater in een grote kathedraal
De oceaan stuurt haar druppels
op pad met een vrije…
GOD IS ALLES
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
958 berg in een afgesloten dal
gaat mee met de stroom
hij vertoeft in mijn dromen
verblijft in een paardenstal
ontsluiert geheimen aan een kind
wat het ooit later tegen zal komen
en op haar levenspad ooit ondervindt
hij zit in een bloem en een kogel
hij zit in een lach en maakt plezier
en in pech geluk en droefenis
in elke viervoeter en vrije…
Brokstukken
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
450 gaan geven
zomaar een
presentje met
liefde afgedankt
want zonder deze
zakken is er met
mij niets meer
aan de hand
dan zal ik weer
extra blij zijn
opgelucht zelfs
de grijze zijn
al gesloten
het verdriet is
er uitgelopen
ik moet er nu nog
eentje knopen
die ik niet dicht
kan krijgen
het is de ziel die
zomaar viel voor mij
die vrij…
Duisternacht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
741 fles
tussen weelde van intense liefde
onder het maanlicht op een steen
dronken zodra woorden verdwijnen
in het element van de wilde natuur
lonkt de duisternacht met blauwe bloemen
voor een blinde, geuren voor een verliefde vrouw
de adem van een fraaie droomwereld
eindelijk op weg naar een nuchter einde
de duisternacht maakt alle dromen vrij…
Cyclisch
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
490 waar is mijn stad
met haar kloppend
warme hart dat
overslaat en met
pulserende energie
de avond en nacht
extra pracht geeft
zeker als de meiden
losbollig en hooggehakt
op pad gaan dan
dan voel ik het losse
gruizelsteen eroderen
zie in ongebruikte tijd
het opgesloten onkruid
razendsnel opschieten
omdat het vrij wil zijn
uitschieter…
De basisschool
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
447 ogen alert en
nieuwsgierig
tussen het wit
vele kleuren
een memorabel
beginnerstijdstip
tevens is afscheid
van anderen zoals huis
en thuis nu naar
de basisschool
die van oudere
broers en zusjes
al heel bekend is
uren vliegen
voorbij in bekend
en onbekend gebied
met zijn moeilijke
regels de onbekende
pauzebel en dan de lach
vrij…
Metamorfoses
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 De stenen lijken broos, het hout vrij zwak.
Eens voelde zij zich bij hem op haar gemak;
nu is alleen de voeg nog tastbaar gebied.
Ze zwijgt wanneer ze hem gaan verbouwen.
Er blijven te veel mankementen zichtbaar,
die smeken om een kleine vernieuwing.
Met goed cement valt stevig te bouwen.…
Zomaar even
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
381 De kinderen zijn met sneeuw zo blij
maar oude mensen zijn toch bang
om hard te vallen en zo iets te breken…
Nu heb ik even vrij om kalm te kijken
hoe straten al wat meer berijdbaar zijn.
Wat doet dat deugd van even niets te moeten
dus wil ik jou maar even groeten
en blij zijn dat de dagen al wat lengen.…
Omwentelen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
546 onzichtbare verborgenheid
zou hij op een winterse dag nooit
de sneeuw horen kraken de tinten
van de dageraad niet gadeslaan
hij zou wie hij was nooit kunnen tonen
toen de bomen zacht bewogen
brak hij door de tralies van de kooi
schudde zijn benarde vogelveren af
toen zijn ware gedaante het luchtruim vond
vloog hij weerloos wijs
ontsloten en vrij…
Dit gedicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
318 Jij hebt je slechts te voegen,
Overgeleverd aan mijn wils vinger,
De lezer evenwel, die is vrij,
Kan doen met dit gedicht die wil.
De lezer kan het lezen, of niet,
Kan een maagd zijn of verkrachter,
Noch de dichter noch het gedicht,
Is daarbij een actieve actor.…