7289 resultaten.
Mijn kleen, kleen dochterke.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
972 Gelijk een daske zijt ge dik,
Gelijk een kwartelke van kwik,
Gelijk een moorke soms zo zwart,
Mijn kleen, kleen dochterke, mijn hart!
Maar nu gewassen je daar zit,
Daar is geen engelke zo wit,
Daar is geen lammeke zo zoet,
Mijn kleen, kleen dochterke, mijn bloed!…
In winteravondkou
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.575 Rondom vochtig staan
de zwarte sparren, lorken gril verwezen,
verzameld onderhout, somber en nors,
maar onder de donkerte der schors
is helder al het jonge sap gerezen.
Onder de nevels in de vert'
het bronzen roepen van een hert.…
En wat hierna?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
794 Een waarlijk Zwart?
Een somber Niets?
Een Einde zonder einde?
Of zal het zijn aldus:
Er kriekt een nieuwe morgen!
Een andere dag breekt aan,
uit nacht'lijk kluister ontloken!
Zal het door opwekking
of gewoon ontwaken zijn.
Het eerste wellicht na vele jaren,
het tweede - wie weet - meteen.…
Dichter aan zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
502 dichter staart
naar het apostolisch blauw
strelen woorden heel bedaard
de rimpels van een oude vrouw
en uit haar bloeien rouwviolen
droevig, feeëriek en zacht
terwijl het maanlicht wordt gestolen
uit de geopende crypte nacht
en nog steeds zal zijn pen zingen
van alle triviale dingen
in crescendo en herhaling
in symfonische vertaling
zwart…
Men moet
gedicht
4.7 met 7 stemmen
8.311 Men moet zijn zomers nog tellen, zijn vonnis
nog vellen, men moet zijn winter nog sneeuwen
men moet nog boodschappen doen voor het donker
de weg vraagt, zwarte kaarsen voor in de kelder
men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters
een harnas aanmeten, ijswater koken leren
men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen
zijn huis ontwennen…
Op de versafdeling: gedicht voor Leo Vroman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
818 Of toch een Goudse balling
Met heimwee naar de Markt
Een onuitspreekbaar leed
Zwarte humor
Hoe dan ook een eerbetoon
Aan Leo, dubbel held
Welbeschouwd een gedicht
Het kortste ooit…
In leer en chroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 namaakzilver
smeedde illusie
terwijl neppend goud
de hype onderstreepte
in leer en chroom
koesterde jij je droom
tot het licht doofde omdat
men er niet meer in geloofde
schittering verdween
praal en pracht
stonden te wachten op
het einde van de nacht
nog even heeft
vals licht jou vage
hoop gegeven maar
alle spiegels kaatsten zwart…
Hoezo geen tijd?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
643 Het spiegelglas breekt, langs me strijkt z'n vlerk
Zijn zwarte pen schrijft: IK DOE SLECHTS MIJN WERK...…
Depressie
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
618 de boom zei niets terug
ik had geen vragen
waarvan ik het antwoord
al wist, ik somberde
uit de diepte van mijn ziel
borrelde een wanhoop
niet te beschrijven
ik probeerde de zomer
in te lijven, maar
mijn lichaam sputterde
tegen de boom
die onveranderlijk bleef
er klonk een stem
in de onrust van mijn hoofd
die zei dat alles zwart…
Eilanden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
507 Zoveel eenzame nachten
dwalen we langs het zwarte water
met onze gedachten aan een verdwenen geliefde
nog zie ik je gaan in een droevige boot
aarzelend met je roeispanen en net zo
verdrietig als ik
kijkend naar de rode vlag
die langzaamaan gerafeld wegwaait
in een duistere wind
hoe moet ik nog geloven in een rozensprookje
en wie betwijfelt…
tegenstem
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
594 stel je voor
je krijgt een uitnodiging van de oorlog
koel en koud
nog even een kop koffie voor je gaat
bij de laatste slok
merk je dat de tijd al sterft
de straat marcheert voorbij
iemand roept:
we moeten de onschuld vermoorden
ieder verliest zich in de ander
samengeklit als een grote zwarte muur
die niet vallen wil
dan wordt het…
wit (voor J.Z.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 brengt ze in alle
kleuren bijeen
het onzichtbare licht
laat ons alles zien
in een gedeeld zwijgen
buigen de trage schemering
en hij voor de stilte
van het leven
het witte hart hangt
in de oneindige ruimte
de mooie woorden
moeten weg
kleuren verdwijnen
lossen op in witregels
er is niets van
het hier en nu
in het hart
van het zwart…
De kunst
gedicht
2.0 met 1 stemmen
3.726 In die tijd trokken amateurs
met zwarte kastjes er op uit
om in een poortdoorgang
het tegenlicht te vangen
dat door de lindeblaadjes scheen.
Of ze betraden gretig het park
op de dag van de eerste sneeuw.
Vanaf meegenomen keukentrapjes
legden zij vast hoe ijzel of rijp
van takjes toverstokjes maakte.…
één minuut stilte
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.037 één minuut stilte
ik hoorde een hond blaffen
die wist van niks
deze onmenselijke daden zijn mensenwerk
een onmenselijke oorlog gevoerd door mensen
de hond blaftte nog een keer
straaljagers
buikbommengordels
kalashnikovs
het zwarte gat van moord + zelfmoord
drones
altijd voor een God
of olie
of een vaderland op moeder…
De Hof van Eden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 zondag 13 september
Hemel en aarde
het planten van planten
zaaien in kleuren
oogsten van geuren
tussen de bomen
midden in lucht en licht
vormen samen
de mooiste start
om zo tot de
Schepper te komen
ze spreken
goddelijke woorden
die liefde omranden
in het hart gericht
dat noem ik pure
Liturgie met het
zwart…
Verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 Witte vleugels
breken het prille ochtendlicht
aan de einder
tussen wolken en zee
waar het opstijgt uit het nacht'lijk duister
Gedachten rapen schelpen
ranke vingers glijden door zand
en het zilte schuim vangt dromen
waarin alles verloren ging
tussen het wit en zwart van woorden
Daar buigt de wind zich in haar schoot
en zij buigt…
Blind vertrouwen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
543 Voorbij het zwart
achter verre horizonnen,
waar de tijd is in te halen
en je weer hetzelfde zag,
om vervolgens te beginnen
aan een nieuwe zelfde dag.
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet
en het is alles maar ook niets,
het is een verlangen
galopperend in je hart,
niet te temmen,
teugelloos zich overgevend.…
In perspectiefloze kou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 jij had de zon
al lang niet meer
vol zien schijnen
ik zag de kleuren
uit je gezicht en
ogen verdwijnen
je leefde al sober
op wikken en wegen
wist niets meer te geven
ooit had je bollen geplant
in zwart vruchtbare aarde
met warm groene hand
maar het winterde lang
in perspectiefloze kou
toch openen zij nu voor jou
met stralende…
Bruggen Bouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
739 Ondergronds gaan,
en naar zwarte olie boren.
Wegen aanleggen,
dwars door problemen heen.
Bruggen bouwen,
die meningen verbinden.
Waterputten slaan,
in denkwoestijnen.
Het is tijd geworden om vooruit te zien!
Water kan weer stromen gaan!…
Meneer de Uil en zijn twee dingen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
602 Wie maakt wit wat
door de zwarte ravenkunst wordt bediend?
De Fabeltjeskrant ging eens over politiek.
Een oehoe las hem voor met een gevoel voor
didactiek. Centraal stond destijds
de polarisatie. Hoger of lager van toon,
bijna menselijk soms, voor een gevleugelde
dierennatie.…
de vleermuis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
568 grillige rotsen overheersen
een stukje puur natuur,
waar ook duistere spelonken
zorgen voor angst en vuur
in het donker gedoken,
hangend, onderste boven
met zijn kop in een
zwarte mantel verscholen.
rustig slapend, misschien
wel dromend van de jacht,
wat hij allemaal vangen kan
in deze sterrenloze nacht.…
hoe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 van mijn geest - neen het blijft versteend
in het erts waaruit het is gebrand
hoe het hart het leven wil aanbidden, het
probeer te raken met de liefde die ik eens bezat -
neen de tijd hangt onbevrucht in de schoot
die me bewaarde en verwees
hoe mijn ogen ook trachten te zien, het
probeer te te raken met een blik van begrip -
neen het zwart…
Nevelig?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 Ragfijne werelden
elke druppel huilt
in zeeën van beloften
alles is beschreven
uit liefde van de stof
gedachten anders gevormd
gebundelde ziele
rust om in te schuilen
watervleugels uit
nevels onvoltooide verhalen
soms hoopvol
soms ontluisterend
fantasie onwrikbaar, alleen
verleid door zwaartekracht,
transparante mantels om
zwarte…
Brits
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Je kent
ze wel:de Britten
met bolhoed
fraai kostuum
Zwart van kleur
van goede snit
ze paraderen
over straten
Ze stralen
als 'n man
..kan doen
ze doen 't
niet voor minder
ze schudden handen
kloppen op schouders
...maar bescheiden
Ze hebben 't over: ladies
niet over meiden
hun mond
tot alleen lippen open
Ze zijn op weg…
Voorjaarsoase
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 ik heb ze zien rijden
stoere mannen van weleer
beijsde baarden en haren
blik op oneindig en meer
langs berijpte rietkragen
kraakte vervaarlijk het ijs
spiegelde zwart dat de
immense diepte aangaf
het lijken wel dromen
uit mijn subtropische tuin
waar op beschutte plaatsen
al even de lente wil zijn
het sombert in deze
donkere dagen…
Creativiteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Het verschijnt zonder te bemiddelen
Het moet geuit
Kan zich maar beperkt verstoppen
Als jong groen zit het aan de vingertoppen
Het bloeit en groeit, je komt er niet onderuit
Het dooft geregeld even
Wakkert weer aan
Zoals alles in het leven
Je kunt ertegen vechten of toestaan
Originaliteit blijft het streven
Het geeft kleur aan een zwart-wit…
fluïdum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 de zwart-witte
pentekening spat
krassen en lijnen van
bloed en bloedbanden
die verloren zijn gegaan
hoe ver loopt
het poreuze ik op
een nevelig pad om
ooit samen te vallen
met wortel en tak
hoeveel stenen moeten
het diepe water raken om
aan de overkant het
spiegelbeeld te vinden waarin
je iemand anders ziet
ze zegt:
het geheugen…
sleutel van goud
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
658 mezelf te komen
mijn geest moet vrij kunnen bepalen
hoe kan ik echte waarheid achterhalen
mijn gedachten sterven dan zo lijdzaam
zitten gevangen... in mijn eigen lichaam
jij draagt op je borsten een sleutel van goud
gebruik hem maar snel want ik heb het zo koud
spreek, open je mond en open je hart
want niets is zo lastig als denken in 't zwart…
de zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
591 Alles luistert mee
De wind
De vogels
De mens
In het duister
Het zwart
En het licht
Gewicht
Dat moet worden gedragen
Want je kan een ander niks vragen
Geven en nemen
Is het eerste gebod
Het dragen van het lot
Schouders onder het gewicht
En toch een lachend gezicht
Want het leven moet voort
Anders pleeg je maar
Luister
werk en denk mee…
Computers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 Vervolgens wordt het scherm zwart.
Daarom zullen computers nooit mijn vrienden zijn.…