39462 resultaten.
Leven met autisme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
299 Iemand uit de hogere sferen van de goede smaak
leest met je mee tijdens de literaire avondwandeling
ze heeft een roze paraplu en ze draagt witte snobkousen
ze loopt voorzichtig in een cirkel als een balletdanseres
tussen neergestreken vlot gebekte vogelsoorten
en luidruchtige baard dragende buurtbewoners
ze zegt dat ze jouw gedicht niet begrijpt…
Dood aan, leven uit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
224 Fuck, fuck, fuck
Ik wil niet dood, uit
IN MIJN MAND van 5 jaar
Geleden
Zij wilde
Het leven aan, met
De dood uit. Helaas is
Deze wens
Reeds omge-
keerd al uitgevoerd
Echter door duivel kanker
Is het mijn sterfdag?
Ik wil mijn hond horen drinken
Gedwongen daardoor
Moest Lieke ruilen
Met het heden
P.S.…
Het roze leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
90 Er is leven in de brouwerij,
Want wij brouwen
Vrij en blij ‘la joie de vie’,
Van ‘comme ça’ en ‘comme ci’,
Eten bij ons biertje
Graag een ‘baguette brie’,
Wij leven zo
In ons ‘la vie en rose’.…
Mijmeringen over leven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
134 Wat is toch leven, wat herinnering, wat wens
en hoe kan ik de ander echt nabij zijn?
Wat komen we hier doen, hoe groeit de liefde
en wat is ouder worden dan? Ik weet het niet.…
Eerstehands leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
93 Eerstehands leven
gaat gemakkelijker met --
tweedehands spullen.…
Een leven - Een zoektocht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
122 The only true wisdom is in knowing you know nothing – Socrates
Zo kijkend naar de situatie
begint mijn evaluatie
Decennia geleden begonnen
met zoeken,
geregeld dingen gevonden
zonder ze af te ronden
Het najagen van
de fundamenten
van het leven
Het ongekende
waarin ik rondrende
Het verfijnde
van de uiteinden
hier en daar opgedoken…
Dankbaar leven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
130 Wij mogen zingen, dansen
voor alle zegeningen dankbaar zijn
iedere dag opnieuw met vreugd begroeten
het leven vieren met brood en wijn.…
Bewust leven
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
250 Vanuit deze ruimte
groeit het verlangen
om bewust te leven.
In de vroegte van
een dag die nog niet gekozen
heeft, blijft een ruimte tussen dingen bestaan,
waar tijd ademt en herinneringen zich zonder haast ontvouwen.…
Leven onder een steen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
5.229 Moeder Aarde warmt op, haar signalen zijn luid
maar we zetten de knop van de wekker weer uit
we praten over morgen en bouwen een heg
en kijken naar de andere, veilige kant weg
Geen staande ovatie voor wetenschappers
nu de werkelijkheid de theorieën beaamt
straks kan de mensheid nergens meer heen
en toch kiest men massaal voor leven onder een…
Tied van Leve
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
117 haore hove
rust so sottecke op miene herfste,
droomt van unne lange soomer
daer icke nog jaege,
renne langs ’t strande
ende om unne glimlache vraoge,
sie om unne reikende hande.
die afstand drieft al dunne ferre,
’t slape is dieper as ooit,
sezoene nervet miene vel,
jonkhede verdwijnt,
miene toekumste dooit.
haore wange
verraodt verte…
Troost in mijn leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
81 Leven in Uw Zonneschijn
stralen die Uw warmte geven
Nee het is geen valse schijn
U geeft zo troost in mijn leven
Als het leven mij benauwt
steeds weer aanvallen komen
Soms de moed in mij verflauwt
vervallen al mijn aardse dromen
Komt U met Uw trouw en troost
Heer U bent zo barmhartig
U heeft mij weer getroost
moed en liefde gaf U ruimhartig…
Mijn leven als spook
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
65 Mijn geheugen praat
net lang genoeg met de mensen
om hen netjes kwijt te raken
Antwoorden verlangen ze niet
het is genoeg dat ik niet wegloop
Waarom verlang ik dan
naar contact, waarom voel ik
niets? Vanwege het besef
dat het niet mogelijk is
of ligt het aan de pillen?
Krijg ik mijn lichaam terug
zal ik ooit weer ruiken waar ik ben
en…
leven en sterven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
90 aanbidt het laatste maal dat ik
zonder het te weten dat het in mineur
gelegen weldra mijn overgang
zal bespelen met de smaak van salmiak
een vleugje kind dat inhaakt op de
verbeelding dat de laatste reis altijd
in een retour wordt belegd, een gaan
en komen, ik ben thuis - ik ben gearriveerd
ik graaf alleen wat in de aarde
wat het leven…
Zo broos ons leven
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
94 Wat is ons leven broos
als blaadjes van de beukenbomen
die dwarrelen in de wind
al is de lucht nog vol
van zomerdromen...
Al is de lucht nog blauw
en straalt de zon met vreugde -
ons lied is kort van duur
hoezeer de melodie
ons ook verheugde...…
Mijn verbloemde leven…
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
17 Ik lig hier nu een aantal dagen
met slap gebroken stengels
en verlepte bladeren
rozengeur is schimmel zoet
als men sterfelijkheid dragen moet
Ik herinner me nog alsof het gisteren was
de dag dat ik gekocht werd
stralend van geluk zei zij
‘speciaal voor jou,’ tegen haar moeder
pronken in dat kristallen vaasje maakte me blij
Binnen…
Leven in het schemerlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 Het heeft niets om het bibberende lijf –
ergernissen die ik alleen doorsta –
gaan altijd als nerveuze muizenissen
het leven door – mij achterna –
een horizon verkennen, in verte en in drang
brutale mannen huizen in dat nare donker,
zo naakt en onbevangen staan zij daar,
gewekt door lichte dingen die jij zegt.…
Het leven en de dood
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
11 Het leven slaat je neer
keer op keer, heen en weer
wees die persoon die rechtkomt
je wordt de persoon die rechtstond
kijk op naar het leven
bezoek je nichten en neven
je hebt nog wel even
als je beschaamd bent van gisteren
blijf luisteren en fluisteren
s'nachts ben jij het glinsteren…
Brief aan mezelf (Hephaistos)
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.171 Oh, Aphrodite, Hera kan U niet
meer helpen als ik mijn
bliksem op uw schoon gelaat
laat neerdalen en U voor
eeuwig in de Etna baadt!…
drie sonnetten voor de maangodin - 3 - Ceridwen
netgedicht
3.3 met 130 stemmen
33.919 brandend zielenvuur
verlos dan mij, uw eeuwig toegewijde
Bevrijd mij uit dit aardse vagevuur
in liefde zal mijn ziel zichzelf bevrijden
maar noem mij Devin in mijn laatste uur…
DE ONOVERKOMELIJKHEID VAN DE GEBOORTE
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
509 heersend zijn
Wetende dat ook het nieuw geboren Goden kind
verdoemd is tot eeuwig aanschouwen en gruwen van
het aardse leed
Dankbaar wieg ik mijn roze kleinood
Bespeel de rammelaar
en wenst het een gelukkig en waardig bestaan…
naschok
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 beef
golf, huis
golf
schok
golf
schud, vloed
golf
als dode vissen op het water
dreven ze weg
huizen werden gronden
waar vroeger gezinnen onstonden
zijn nu voor eeuwig ontbonden
ruis.…
De zee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Spoelt al het negatieve weg
door een kleine golf
van reine liefde, schoonheid en
eeuwige onenigheid.…
Lichtjes.
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
632 We hadden verlangens
en kusten, ja we kusten elkaar
in vurige liefde
en de wind in het haar
Het was een liefde
die eeuwig, ja eeuwig zou blijven
die nooit meer zou stuk gaan
dat geloofden wij zwaar
Maar de tijd, ja die tijd
die ging veel te lang duren
want de bozen en de jaloersen
cirkelden reeds om ons heen
en de lichtjes, ja die…
Verandering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Verandering in het leven, geen dag zal het zelfde wezen.
Geniet van het goede, geniet van het leven, geniet van mooie momenten die aan ons worden gegeven, want voor dat je het weet kan het over wezen.
Niets is voor eeuwig, niets is voor altijd alles gaat kapot in de loop van
tijd.…
Kinderen van een mindere God.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
595 Ongewenst,
geslagen wast hun leven vol in de traan.
Want kinderen zijn zij allemaal.
Kinderen uit één hand.
Kinderen onderweg naar de eeuwigheid;
tegen welke geen onderscheid is bestand.
De god die wij ons rechtvaardig denken,
zal geen van zijn eigen kinderen krenken.
Want kinderen zijn zij allemaal.
Kinderen uit één hand.…
Als ik er niet meer ben
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
688 Mijn verjaardag gaat nog dagen duren
Wellicht zelfs wel weken
De opgehangen slingers blijven hangen, ook
Als ik er niet meer ben
Niet om de dood te vieren
Maar het leven, mijn gekregen leven
Wat ik dan heb weggegeven
Als ik er niet meer ben
Neem mijn leven dan voor lief
Huil gerust, maar laat ook een lach ontstaan
als dat te moeilijk is…
Tijdloos Mykonos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
585 De Griekse zon klimt.
Stijgt hoger en hoger.
De wind is al gaan liggen.
Het is middag geworden.
Mykonos sluimert.
Mensen dagdromen.
Ons schip slaapt.
Veilig aan het anker.
Ruimte lijkt hier ruimer.
Tijd tijdlozer.…
ABYSSUS ABYSSUM INVOCAT
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.099 Daar hoge vliegen werelden voorbij,
daar lege ruisen heimelijke krachten,
maar in die ziele leven krachten sterker
en wilder dan die temme dommekracht.
Daar stijgt en breekt de zee der lijdenschap
en huilt in toorn en stort verzuchtend weder.…
duister
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.544 vastgegrepen door het donker
alleen in de eenzaamheid
stilte en leegte in een wonder
gegraveerd in de eeuwigheid
spookt het duister in mijn denken
alsof het mijn gedachten leest
half verdrinkend in het niets
vermoed ik hoe het anders was geweest…
18.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.347 Utopia, een eeuwig wonderlijk gebied,
maar in de empirie tref je het niet.
Wanneer je dit eenmaal beseft,
is dit al een steek die je hart treft.
Maar niet getreurd, je kunt altijd hopen,
dat je er ooit in je gedachten rond zal lopen.…