7547 resultaten.
Zonnestralen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.756 De angst omklemt mijn hart en houdt mij heimelijk gevangen.
“Relativeer en bedwing de emoties”, zegt een stemmetje in mij.
Maar mijn lichaam heeft me al verraden en verklaart mij vogelvrij.
Mijn ziel is getekend door littekens, maar die behoren tot het verleden.
Leer mij nu toch om te gaan, met gevoelens, die ik zolang heb vermeden.…
nog eenmaal wil ik voor je toveren
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.094 paradijs haal ik naar hier
nog eenmaal wil ik je veroveren
wat kan ik voor je toveren
wil je de maan en sterren
misschien het koude licht
heb je graag de leegte
in een oneindig vergezicht
proef de magie van andere
planeten en je zult weten
ik tover lachjes om je mond
de kuiltjes in je wangen
je ogen vol verwondering
ik heb je weer gevangen…
Waarheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
838 bestaan
Mijn hart klopt door, zoals altijd,
mijn adem beroert het leven
Ik voel me vrij, niets dat ik vermijd,
het voelt goed om mezelf te vergeven
Hoe kan dit verdriet toch zo bijzonder zijn,
soms maakt pijn het leven draaglijk
Ik voel me puur, onbevangen en rein,
geniet, en zie hoe ik verwonderd om me heen kijk
Ik voel me niet meer gevangen…
ZIJN LEED
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.530 lijdt een mens
soms meer dan hij laat zien
en huilt hij harder
dan zijn tranen stromen
want op de vragen die er in hem komen
vindt hij geen antwoord meer misschien
En in zijn onmacht
sluit hij dan zijn ogen
voor al hetgeen
waar hij geen grip op heeft
zodat hij schijnbaar rustig verder leeft
met voor zichzelf geen mededogen
En zo gevangen…
"Sluipmoordenaar"
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
2.499 Sluipend laat hij je verlangen
Naar nog een glaasje iedere keer
Totdat je bent gevangen in zijn klauwen
en hij je niet meer loslaat,
want iedere keer moet je méér!
Kon jij je probleem maar onderkennen
Dan zit je op de goede weg
maar nee, je zult het afwimpelen
en niet erkennen
Dat je een alcoholist bent,
onderweg naar de ondergang...…
Elf uur ...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
942 Achter in de kamer
bij de grote klok
waar wijzers wijzen
maar nooit weten
leg ik een stukje neer
niet klakkeloos, oh nee,
voorzichtig, even voorbij
het licht, net niet gevangen
door het diepe duister
kun je het even zien
kijk dan toch, kijk dan
je kunt het bijna aanraken
even vasthouden tot de
tijd elf slagen slaat
één tel in dag of…
bestiaal
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
2.306 ze lijdt met vogels in een kooi gevangen
ook voor de walvis laat ze menig traan
de groene vrede staat bij haar vooraan
haar leven is een, dierlijk haast, verlangen
naar koesteren van schepsels, naar humaan
behandelen van wezens wier belangen
voor mensen (wee die gluiperige slangen)
al eeuwenlang slechts mondjesmaat bestaan
haar liefde…
Brood en vis
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.154 Naargeestig schreeuwen meeuwen in de mist
Het doet mij huiverend naar zon verlangen
Al wekenlang is de rivier gevangen
En ligt mijn woonboot star in ijs gekist
Wanneer de mist door wind wordt weggewist
Zie ik de watervogels onbevangen
Bij honderden rondom mijn arkje hangen
Zij wachten stil er wordt geen plaats betwist
Ik voer hen vis, strooi…
Eeuwenoude wijsheid
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
896 Donker gevangen of vrij ademend leven
Onrust en angst of pure liefde ervaren
kiezen om naar pijn of lust te streven
zij scheppen verbinding met zilvergaren.
Het bloemenveld reikt naar de horizon
vindt vrede in verstrengelde zielenbron.…
liefde geneest
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.286 ik lig aan jouw voeten
jij kruipt in mijn hart
breng jou naar het licht
weg van je smart
en van jouw gevang
verwarrend verplicht
geneest toch mijn liefde
houdt traan in bedwang
verborgen je lach
te diep in jouw ogen
vingerzacht voelend
de pijn om je mond
lief ik jou teder
met handen voorzichtig
stromen van leven
maken gezond
jouw…
CRI DU COEUR
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.086 de zwarte tanden ratelden, de bus
slikte de boodschap als gedane zaken
bestempeld en bestemd, het zou haar smaken
de brief was klaar, bezegeld met een kus
de woorden had ik uitgeperst als pus
ik wist niet dat het kant noch wal zou raken
want niemand hielp over mijzelf te waken
ik liep maar rond, gevangen in een lus
van binnen huisden vuurspuwende…
M e n s
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.022 Je bent niet meer dan zaad, gevallen jij,
gestrooid in driedimensionaliteit,
gevangen binnen cijfers van de tijd
en winden waaien licht aan je voorbij.
In ’t duister diep van omgeploegde grond
lig jij te sterven aan die nieuwe plant
die uit je openbreekt naar hoger land,
zich voedt met alle sappen uit je wond.…
Marnixline
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.562 Frustraties gevangen,
bedekt in een net van grenzen,
op het bleke, tere lichaam.
Ervaart iedere dag,
het leven uitzichtloos.
Overdosis slikken,
niet wetend, niet denkend
aan schuldbesef.
Alleen ... verlossing ...
van het innerlijke bestaan,
van, voor jóu, ondraaglijk leven.
© avriends - 2007…
zichtbaar terugkomen
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
676 getemperde liefde in getraliede woorden
in gevang van denken,geschreven
op een blocnote klein formaat
in en schuldig tekort van kale uitvoering
in de maalstroom van zuchten
waar liefde vergeeld en verglanst
weggekropen in rijkdom van duister
denderend over het hobbelpad
maar wees wie je bent,laat nevel optrekken
verschuil je niet langer…
met schaamteloos verlangen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.437 tred
een nieuwe ruimte in
de tijd was even stil gezet
ik tilde sluiers op
zag jou, je lach
en ogen vol verbazing
of het wat gaf
je vinger raakte mij
ontlaadde mijn gevoel
handen streelden je gelijk
al bleef je toen nog koel
we pasten in elkaar
met schaamteloos verlangen
hunkering van eeuwenlang, die
in ongekende passie was gevangen…
Ik werd hem
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.015 Al werd ik hem en hij mij,
Nooit voelde ik mij compleet,
Immer gevangen, nooit was ik vrij,
Altijd was er wel iets dat hij mij verweet,
Al jaren zoek ik nu naar wie ik ben,
Steeds echter loert hij mee, is hij erbij,
Weer die enorm destructieve fan,
Die verdomd irritante criticus in mij.......…
tot u spreekt uw krant
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
637 hooggeachte lezers
lees en huiver met de ogen dicht
ik toon u mijn woorden die u bij de lurven
zullen grijpen als een bonte stoet van
valse predikers en krachtige leugenaars
lyrisch, met een scheutje azijn, gevangen
in loos gepraat, tobbend met de ruis van
terreur en zondagse psalmen
hoe een mens wikt, zwijgt en vals beschikt
het…
Eindelijk
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
5.775 Kruipen
de uren kruipen ongelogen
op de stoel, knielellendeding, gevangen
op de vierkante meter,
krampenvingers, vlammenwangen,
prikkingen in schermersogen.
Gekkenhuis hier
vergeven van waanzin
borderline
narcistisch navelstaren en in-
zichtloos ziek.
Wie zal mij bewaren?…
het zijn slechts poëmen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.021 het ademt tussen jou en mij
al zijn het slechts poëmen
mijn zicht bracht het rijke land
waar jij de sfeer draagt van de beemden
mijn liefste ik wacht nu op de regen
die in eeuwenkeur ontsnapt is uit 't gevang
maar niets is éénder in ons paradijs
- met jóu ben ik niet bang -
mijn bloed hervult jouw graal
wanneer we spreken in gelei…
Het zuiverste regenwater
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
4.605 ogen spiegelt een oude ziel tegen het gezag
De gedachten lossen op in het luie zweet
Ik geef me nooit over zoals je weet
Geen dag zonder stoot of slag
Het is niet zomaar een gewonnen strijd
We ballen de vuisten, we lachen en huilen
Het hele leven met je delen, daartoe ben ik bereid
Een Utopia is met niemand willen ruilen
Je hebt me gevangen…
Op het duin,
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
949 Er stonden meisjes op het duin,
stil, in het laatste licht gevangen
van de ondergaande stralen,
gekleurde nagels op de lange
rokken, het avondrood smeert de
smetteloze wangen, de bleke lippen
tuiten zich in gene van een
groot verlangen, de sokken tot
de magere knieën opgetrokken,
de blonde lokken verleiden zich
en de zwoele avondwind,…
Een kouwe kermis
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
504 Jeugd gevangen in een tuigje
van prangende gevoelens,
gemend door de natuur met
leidsels uit oeroude genen,
denkt door tergend langzame
gevoelstijd eeuwig te leven.
Zinnen der jeugd opgetuigd,
uniek per individu, die tuigage
is de geest en dat zijn we zelf.…
Herinneren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
748 Ik hou vast
en droom van vlagen,
stukjes leven in een grijze foto gevangen
en uiteindelijk in vlammen opgegaan.
Ik heb het niet geweten.
Ik hou vast
aan kleine geluidjes die bekend zijn,
stukjes blad, zoals een herfst die ik niet duiden kan.
Ik hou vast.…
Revanche
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 ( voor Jaques Perk )
Van heel hoog heb jij gezongen,
engel, je bent zelfs niet afgedaald,
je verzen zijn uit de lucht gehaald
en je was er van doordrongen,
zij het met een gekweld verstand,
botsend, gevangen in alle beelden,
uitstijgend boven volstrekt misdeelden,
dat Mathilde liefheeft aan de overkant,
dat zij afwees wat zij niet begreep…
Hal
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
611 losgemaakt vraagt een hand om de steen
waar wijsheid gevangen inkt in
gebroken plastic omhulsel zwaartekracht
test op een vensterbank lichtblauw
in het raam klimt Venus richting
de bovenste sponning wat figureert
als een lijst vierkant schilderij
vol melancholiek radio bebop muziek
het anp nieuws van zes uur
zo vlak voor een gesprek ergens…
Brussel Bruxelles
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 reus
robuust en bruisend Brel
stads tweetalig tafereel
melkkoe van Europa’s ramp
bewind pleite met de wind
petieterig manneken pis
aan de grote markt
rijst schuimend schoon
groezelig en sluimer
wieg mij in uw armen
op terrassen Belgisch bier
ik jubel in het jubelpark
gelijk Johan Verminnen
vanuit de goestingpoort
kruip ik als gevangen…
ALS JE TOCH EENS WIST
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.244 Als je nu warempel eens wist
hoe ik iedere nacht lig te wenen
Sinds jij je van bed hebt vergist
heeft mij geen zon geschenen
Als je nu warempel eens wist
hoe ik naar jou kan verlangen
En hoe ik je direct al heb gemist
jij houdt mij eeuwig gevangen
Als je nu warempel eens wist
hoe ik ’s nachts lig te wachten
Dromend dat jij vlug herbeslist…
Het bollend vlak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 gedachte
gestrekte waarneming
eindeloze rijen
stramme leden
bolle bolle helmen
rode koppen
koppig rood
geurig golvend
kleurend scharlaken
dansend
dooreen geelkoperen draden
gesteelde dorst
neêrbuigend in smachtend verlangen
stroom
der vergetelheid
daar staan ze
stijfkoppigen
langs 's Hollands kimme
de trilling
van bollend ritme
gevangen…
Vrij!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 Lang voelde ik de banden
van wie mij gevangen hield
maar na die preek
voel ik me zo bevrijd
ik kan wel juichen
van de daken schreeuwen
mijn ogen stralen
van hetgeen ons werd verteld
ik ben met wie mij redde
door de dood gegaan
vanuit het diepe kwam ik boven
Zijn handen tilden mij omhoog
Zijn armen strekten zich
ik zag Zijn meelevende…
De Ratelslang
gedicht
4.5 met 6 stemmen
16.223 De boom werd omgehakt, de slang gevangen.
Het gif, daar zijn de appels mee bespoten.
Die symboliek was ik me niet bewust.
Ik werkte in Artis. Bij de ratelslangen
werd ik - zoet zeventien - voor 't eerst gekussssst.
-------------------------------------
uit: 'Ongekuste kikkers', 1998.…