6857 resultaten.
Het Nu
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
563 Vandaag ben ik er weer
en zie gisteren en
alle voorgaande gebeurtenissen
met wie ik was op de dijk,
meeglinsteren
alsof een garde de herinneringen
mixt met heden
één brij details
aanvankelijk de kleurtjes zichtbaar
maar dan als massa
luchtig in een bakvorm gegoten
in de oven,
en terwijl ik mijn yoga doe
met muziek
hoe de geur uit de…
Ontwikkeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 Langzaam gaat het leven voorwaarts
Stap voor stap
over al dan niet gebaande paan
Wat gisteren nog nieuw was
Is reeds vandaag herinnering
En de vraag is waar wij morgen gaan
’t Leven is een trage ontwikkeling
Van vele eeuwen rij aan rij
Waarin geschiedenis wordt geschreven
En zoekt steeds naar de balans
Die ons uiteindelijk door hoger hand…
Verhuisd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
869 het ritme van onregelmatigheid
pompte jouw hart al enige tijd
met moeite
het hoofd wilde wel
had nog zoveel plannen
maar het lijf
nu jouw ogen zijn gesloten
ben je over naar daar
waar wij geen weet van hebben
nooit meer die guitige lach
de Belgische ondertoon
pretogen wanneer je genoot van het leven
nu verhuis jij naar onze herinnering…
Echte mannenzaken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
507 beddingen
bleven vochtig in
onbenoembaar verdriet
haar treurnis in
dit lied gold niet
de dingen van de dag
maar meer de
stappen die anderen
in overmoed namen
zij was tevreden
met de tuin en
een kleine stapel vee
alleen hij wilde meer
de stad en verder weg
voor echte mannenzaken
hij is gegaan zij droogt
in de tuin van herinnering…
Portret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Voor elke lijst ben jij te bombastisch
jouw uitstraling torpedeert mijn ziel
waar de herinnering zich herleeft.
Je uitgesproken blik etaleert je zucht
die nu echoot door de eeuwigheid
en mij ontspanning in het leven geeft.
Met glinsteringen van spervuur
waar ik verzink tot jouw heelal
ontvang ik als een hereniging.…
Zacht samen zingen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
518 ik heb
hun ogen gezien
sprekend passievol
en in vlaagjes verliefd
werd gefocust
door hun emoties
de rest van de gezichten
herinner ik me niet
lichaamstaal
completeerde
woorden en zinnen die in
blikken leken te beginnen
ieder had zijn verhaal
ik verstond zelfs de taal
heel diep van binnen
in een zacht samen zingen
het zal de…
beroofd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
576 rovers slopen
's nachts het
pakhuis binnen
dat tot de nok
toe gevuld was
met herinnerigen
meedogenloos
maakten ze het
interieur met de
grond gelijk
een beroofde man
zoekt in het puin
vergeefs zijn
verweesde zelf
hij slaat met
een hand op
het onttakelde
hoofd: help
houd de dief
het wankele
gelijk aan ziijn…
Klok
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
697 Toen ik jouw klokje in stilte hoorde tikken
Besefte ik nog niet
Dat het de aardse tijd weg tikte
Die wij nog samen hadden te beleven
Jij bent nu allang verdwenen
Jouw klokje staat als een herinnering
Hoog op de kast
Steeds als ik het weer hoor tikken
Weet ik met het diepste weten
Dat jij daar ergens op mij wacht
En mij niet bent vergeten…
Totaal beleving
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
426 bewegingen
lossen op in
wegstromen
naar het
verdwijnpunt
ik heb ze mijn
ziel gegeven
in een nieuwe
choreografie
van leven
waar vroeger
uitwaaieren
geen netvlies
prikkel meer gaf
bleven kleur en muziek
een sterk verbonden
herinnering met
schaars aanbod
bracht het tot een
ongekend fenomeen
vandaag is alles
drie d en wordt…
Gebeden ratelaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 GEBEDENRATEL
De reiziger wil zich herinneren
de droge kale lijn van de horizon
waarop de plekken waren
waarmee hij verwant kan zijn
Hij ziet het land weerspiegeld
op de wolken, terwijl de trein
traag kronkelend bergen bedwingt
de wind 'n onbestaanbaar lied zingt
Hij houdt niet op met verlangen
naar verlies en missen, opdat zij
altijd…
Ooit regent onze liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Regen tintelt op het meer
speldenprikken in mijn vel
ik denk jou een tel
onder het gladde water weer
terug
Hoe snel en ver ook het stromen
onder het zand liggen de stenen nog
zwaar en zichtbaar zonder zelfbedrog
Verzonken herinneringen komen
terug
Ik mis jou, onze liefde
gaf zich aan rivieren mee
en deelde zich in de zee
ooit regent…
Voor mij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
537 Hoe vaak al schreef ik troost
als klank voor andere stemmen
dropen mijn woorden langs wangen
van gezichten die ik niet ken
nu mijn ziel gebogen ligt
in schaduw van zichzelf
zoek ik de kracht van balsem
diep in mij
dieper dan gedachten gaan
ver achter herinnering
waar gevoel het lijden sust
een onberoerde stilte rust
die ik versta…
Appels en peren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 Ik gaf hem appels en keiharde peren mee in een zak
drukte hem vast tegen me aan
de losheid, gemak hoe hij naar buiten en weg weer
Wat rest is herinnering van een ontspannen,
rust als voor een baby, muziekje aan box en mamma
Zo ben ik moeder vrouw vriendin van man en vrouw
die jou als een baby rust mag geven je er mee laven, overgeven aan klank…
Geweld in Jeruzalem
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
508 Inkomende raketten
sirenes loeien
de ogen wijd open vol afschuw
om ‘t geweld in Jeruzalem
Zoete schoonheid roos van Sharon
gouden stad
van herinnering met
de man op de ezel
die hier de poort binnenreed
Och Jeruzalem stad vol leed
indien ik u vergeet
zo vergete mij mijn rechterhand
Zo sprak het Woord
in dit Heilig oord…
Jij zoekt mijn ogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 Ik zoek naar een herinnering
en herkenning in jouw verhalen.
Jij zoekt mijn ogen en vertelt
ons verhaal van lang geleden.
Ik doe mijn best en vind en vertaal
mijn gevoel van vroeger naar het heden
Mijn vroeger bevat momenten
van geluk als voldongen feit.
Van fragmenten waarop jij het zelfde dacht.
Van mijn lauwe onverschilligheid.…
Als Water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 Herinneringen vallen,
als regen op het land.
Verlangens stijgen op,
tot voorbij de horizon,
alwaar ze verdampen.
Mensen kunnen stromen.
Zijn levendig als stoom.
Schijnbaar dood als ijs.
We zijn levend water.
We zijn druppels.
Zijn oceanen.
Jij en ik.
We komen en we gaan weer.
We zijn zeer veranderlijk.
Tesamen zijn we één.…
Een wereld
gedicht
2.0 met 1 stemmen
1.427 Tot leven komen bewerken en monteren
een wereld van het begin hard en mistig
veel later een oude beschaving monumenten
niet als herinnering maar als buiging
naar een tijd zelf de onmeetbare tijd
niet gericht zoeken maar dwalen
om de rivieren planten bergen dieren
heen draaien vliegen wandelen
halt houden op een plek landschap
laten woekeren…
scenario
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 verblindend weerkaatst de werkelijkheid
het grillig schijnsel van zijn verbeelding
tot ongekende krachten
die mij roerloos ontvoerden
in de leegte van de ruimte
waar verdwaald uit het vertrouwde
mijn fel begeerde leven haar gezicht verloor
in de wisselende kleuren van herinneringen
vervloeit het verleden met het heden
tot een verlichting…
De traagheid van het loslaten
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
668 Van herinneringen weet je veel
van onthechten een beetje
leer ik van onbegonnen verlangen?
Maar schroei je pootjes niet!…
Fotoalbum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Dagen zijn niet meer
dan foto's uit 't verleden
een boek vol herinneringen
aan vervlogen tijd
gebeurtenissen aaneen geregen
goed of slecht of allebei.
Hoe 't was?
Ach ik weet 't niet meer
de tijd gaat dikwijls zo snel.
Nu blijf ik wachten
wachten op een open einde
maar de resterende dagen
wil ik blijven plakken in mijn album.…
Doorgaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
354 Jouw stilte valt in mijn stilte
het graf gegraven in de herfst
hoe mild de herinneringen zijn
de toekomst is altijd onzeker
het oude najaarsgoud gebroken
en gevallen op de koude grond
wie ben ik uiteindelijk geworden
wie ben jij al die tijd geweest
ah, ik drink nog steeds uit uw kopje
kijk naar je trouwe foto aan de muur
het schilderij…
Droomvlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
384 Ik herken stukjes van de weg
verbindingen zijn verdwenen
wegwijzers ontbreken nog steeds
De aantallen zijn te tellen
de seizoenen, woningen, vrienden
De rest is een droomsnoer
van verlangens en feesten
onbeantwoorde liefde
en volmaakte ogenblikken:
herinneringen in het diepe
zwart, oplichtend
als zwevende eilanden
met sierlijke pieken…
Bodembedekker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
433 hij er tegen kon
hoe lang de stilte
nu weer zou bestaan
Hij wilde regen
én de zon
als bodembedekker
geslagen in de orde
der kameleons
Zijn ironische tronie
in oneindige gladheid
standvastig
zo gestreken dat
zij hem onderschatte
De bekende woorden
die zouden vallen
voordat zij de deuren
wederom liet knallen
De herinnering…
Bloeiwijzer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
211 die zacht haar ziel met helder licht betast
langs de rivier die naar haar fluisteren luistert
en haar bevrijdt van een verborgen last
zij zoekt de richting waar de bloemen staan
die haar vertellen hoe de herfst begint
en hoe de dagen teder overgaan
in wat de ziel aan troost en warmte vindt
de schaduw die zij op het water laat
is de herinnering…
Ademteug
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
142 onder de tijd
ergens ademt metaal alsof
het zich iets herinnert
een hand raakt aan wat
nog geen antwoord verlangt
onder de huid vindt
verschuiving plaats
,
het denken valt
een ogenblik uit zijn oevers
de wereld staat er nog —
vreemd genoeg dichterbij
tot midden in het voortgaan
iets zachts hem tegenhoudt
geen reden, geen herinnering…
De wijzer stopt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 De wijzer stopt
en ik doof het avondlicht.
Ragfijn
Rank en sober
Kruipen mijn gedachten
naar een dwalend aangezicht
wat ooit had geklopt
is roemloos gezwicht
Verzachtend
glijdt haar glimlach weg
alsof ze zegt
"doe maar, doof het avondlicht"
de wijzer stopt…
De schoonmakers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 Ze kloppen zacht aan dichte deuren,
hun handen vol met koude lucht.
Ze dweilen sporen, vegen harten,
weten wat niemand zeggen durft.
Er ligt een sleutel in de schaduw,
een pistool van zilvergrijs.
Niet om te schieten, maar te wijzen
op een grens die niemand opeist.
Arme Jef en Hans , de geesten,
staan te fluisteren in het licht.
Ze zijn…
(Oude) liefde
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.461 Ze is herinnering.
Ze is één ogenblik
niet méér
dan lucht en water.
Niet minder ook.
Ze IS
Hij staat daar maar;
de handdoek in zijn handen.
"Oh God, ze weet toch wat ze doet?!"
Dan voert een golf haar
zacht weer terug naar aarde.
Ze voelt de kiezels,
hard van haar gewicht.…
zacht zal ik je woorden rapen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.035 streel je
in zacht raken praten
we van huid tot huid
vingers kunnen nooit
alleen de liefde maken
verweven met elkaar
verstaan het leven
voelen wat er is geweest
dansen lichtelijk ondeugend
over de gedachten in je geest
zacht zal ik de woorden rapen
van de bodem van je ziel
hoe je opstond en weer viel in
een nieuw begin zonder herinnering…
Schuldgevoel
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
973 Kon ik Oma nog maar zeggen
hoezeer ik haar bewonderd heb
herinner me een kriegelige snauw
uit een onbezonnen kinder-klep.
Kon ik Oma maar even vragen
hoe zij mijn ikheid ervaren heeft
heb ik haar vroeger pijn gedaan
of heeft ze het als normaal beleeft.
Zeg Oma, ik heb zo'n schuldgevoel
maar ach, U weet wel wat ik bedoel.…