3968 resultaten.
2021
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
500 je dan alles hebt gehad
Dan krijg je na een crisisjaar
Nog even die maand januari er achteraan
Wekenlange duister na de sprankjes licht van de feestdagen
Die ook al niet zo feestelijk waren deze keer
We slaan ons hier ook wel weer doorheen
Maar ik kijk verlangend uit
Naar die eerste kleine krokus
Naar de eerste vlinder in mijn tuin…
Skuumkoppe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 glipt
Een vijftienjarige ikke
die van die volle rochels tuft
En verliefd en geil
een toetertje hasj puft
Een vriend die staat te kotsen
na het eten van een eierbal
En onze buikpijn van zijn braken
gelach dat door de straten schalt
Een beeldje van Ganesha
in de schaduw van een pruim
En mijn Opa die wat drankjes
bijschenkt in de tuin…
toekomst
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
783 Binnenkort
is de boom de psychiater
het bloembed
het dagelijkse aftoetsen
ersatz voor de buren
over ’t weer en het verkeer
in de buurt
en hoelang het nog gaat duren
de geruchten
uit de nabijgelegen tuinen
de uitgelezen kans
om sociaal te wezen
aan de politie aan te geven
het vermoeden van een illegale
familie bijeenkomst
het…
Een beleefdheidsbezoek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 een afgelegen eikenboom
maar met volledig zicht op de trotse residentie
we drinken wat wordt aangeboden; koffie en thee
bereid door de Heer en Vrouwe met hun eigen handen
en de smaak van het nog warme vocht
is op smaak gebracht met chocolade en stroopwafels
We praten langs de gebaande paden
over weer en revolutie,
van tuin…
Ode aan mijn breekbaar-en-kwetsbaar
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
515 Als een tuin met bloeiende bloemen waar elk seizoen
voorbij zal komen of nog even blijft hangen op een laagje huid
Luister mee naar slagen in regelmaat en ritme van waar echo weerklinkt
Dat is mijn eigen hart, mooi stukje natuur waar ik helemaal van houd en blijf volgen.…
De pracht van een hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
551 Als een tuin met bloeiende bloemen waar elk seizoen
voorbij zal komen of nog even blijft hangen op een laagje huid
Luister mee naar slagen in regelmaat en ritme van waar echo weerklinkt
Dat is mijn eigen hart, mooi stukje natuur waar ik helemaal van houd en blijf volgen.…
Het is bijna herfst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
457 Het bomenrijk zit in een overgangsperiode, de
ontkleding is volop aan de gang terwijl parken en tuinen
geuren naar vochtige grond, runderfamilies genieten nog even
van de laatste buitenlucht, herfstvlinders vermomd als dorre bladeren.…
co a-locatie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
445 Zoekt u in ons zeer ruim
bemeten land
Een hoekwoning met tuin op
A-locatie
Centraal in 't midden, niet ver
van de rand
Met vloerverwarming na een renovatie
Van keuken en jacuzzi op het zand
Met co2-neutrale ventilatie
Een serre met een schuifdeur
tot de wand
Geheel voorzien van spouwmuurisolatie
Opzij garage tot de achterkant
Met…
Al die dingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 De geel-oranje bloemenzee
in jouw tuin
Je opknapbeurt boven,
de gordijnloze badkamer
Je schouders die aandacht
krijgen na zoveel gedaan
Ons praten op de bank
over een knuffel piemel
Hoe pluche kinderonschuld omhult
We uitkijken op vlinders
tussen de vlinderstruiken,
de vijver die rimpelt
door roze visjes,
een kikker zien zitten op…
ZOMERNACHT
hartenkreet
4.9 met 15 stemmen
1.134 Zilveren maanlichtt schijnt
over de witte rozenperken
en zet de tuin in een magisch licht
en van ver hoor ik muziek van gitaren
ergens wordt gefeest tot laat in de nacht…
en eindelijk valt dan een stilte
alsof de aarde alleen nog hemel is
alsof Iemand boven mij over dit alles waakt.…
Zalig Pasen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
542 zalig pasen
in een donkere koele
mediterrane tuin op
de helling van de
berg van calvarie
klonk het geroezemoes
van pratende mensen
die als vrienden aten na
het heetst van de zomerdag
een gezelschap vrienden
en volgelingen van de
gedachten van een
vrij land zonder bezetting
met oude rechten op
de geboortegrond sinds
het scheppingsverhaal…
IKEA, GROF VUIL
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
580 gesprek
Gesnotter van kinderen en hels geknars en
gekletter van schuivende stoelen en tafeltjes
Worstjes en ijsjes vluchtig worden verorberd
zo ook door mij, ook door mij: 2 stuks
De reis door de BLAUWE MUUR kan beginnen
Ik heb niets nodig maar wil mijn verleidingen toetsen
Na een lijdensweg door alle denkbeeldige vertrekken
van huis, tuin…
Tijdloze bloei
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
502 In keizerlijke tuinen, omringd door schaduw en steen,
draagt elke bloem een verhaal van macht en sereniteit.
Geen stem verheft zich, toch roepen ze herinneringen op
aan een rijk dat bloeit en sterft, zoals de seizoenen zelf.
Hun dauw glinstert als een medicijn, teder en genezend,
alsof ze de pijn van de wereld met één druppel verzachten.…
Lentelicht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
527 Ik wandel traag door een tuin die
zich opent en sluit tegelijk, de geur van vochtige
aarde en lentelucht houden me stil. Er is geen verdriet in wat vergaat,
geen angst in wat komt, alleen het zachte weten: alles leeft op het ritme van loslaten.…
De reis van een vlinder
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Zacht als morgenlicht
zweeft een vlinder door de tuin
niets raakt ze echt aan
Ik beweeg door de aarde
zoals licht dat danst op rimpelend water,
raak alleen wat zichzelf wil laten raken — mijn breekbare
hart leest stilte als moedertaal en weet wat komt, nog vóór het is gezegd.…
IK BEN HONDSMOE EN DE SPULLEN ZAT!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
490 Ik ben hondsmoe en de spullen zat
ik werk als een paard
met mijn eigen paard
met mijn eigen lijf en leden: vooral m'n handen
en bovenal vindingrijkheid
in het tillen, sjouwen en ordenen
van mijn volkstuinspullen en de tuin zelf
want het zijn m'n eigen spullen, mijn eigen volkstuin 'Casa Giulia'
uit een ver en kort verleden; gekocht 2008…
Het ritme van holbooggewas
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
387 Als je de boel van het bolgewas,
het kruipende onkruid en struikgewas
zijn gang laat gaan
wordt de biotoop
van je tuin een monade
een eencellige zwamdram
een eenkennige heikneuter elfenbankzwam
in kleur en in vorm
in hemelhoogblauw
in zonnebankgeel
in ochtendmelange
van strooigoed orange
in pimpelmeespaars
der zwartekatlaars…
in de pluktuin van mijn dochter
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
584 Een symfonie van kleuren, een harmonisch geheel,
in deze tuin van Dahlia's, waar liefde nooit verveelt.…
Ochtendsonate
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
391 Vier verschillende talen spreken
tegelijk door de tuin, vink, roodborst en mees,
ieder met een eigen ritme. Mijn aandacht reikt uit naar pauzes
tussen de noten, waar de wereld zich langzaam en zonder haast ontvouwt.
Zon raakt de bladeren en de zang
zwelt kortstondig aan, een warmte die trilt in de
toppen van de oude bomen.…
Poeoeoeoeslief
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
303 Gewoon een beetje wat we nu hebben:
jij die met je pootjes-
over de schutting heen mijn tuin in waggelt
Om de échte ik een kopje te geven,
maar dan nu eens zonder dat gekrab.
Miauw - HSSST- ssht - haha
Oké, meestal is het wel grappig
dat ontken ik ook niet
Maar af en toe is het gewoon onnodig.…
Hij stofzuigt en poetst
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
242 mee
doet de vaat met de hand
de was in en uit de Miele
hangt, vouwt
maakt alles netjes aan kant
Hij lapt de ramen
boent de vloer
de trap en het gat
verzorgt vers voer
en andere benodigdheden
om eenvoudig te leven
Hij loopt alle dagelijkse ronden
ook al is het hondenweer
plakt elke keer
zelf de lekke banden
Hij zwoegt in de tuin…
Vader
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
139 tegen
Maar wat een rust nu zonder die vrouw
Want na alle zonneschijn komt regen
Hij werd al heel lang geleden vader
Tegen wil en dank, hij had er niet voor gestudeerd
Maar het huwelijk wilde nooit echt vlotten
Veel te vaak gingen er dingen verkeerd
Hij kijkt uit het raam, de hortensia bloeit
Hij wilde alleen maar een huis met een kleine tuin…
*__*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 320 meter lange gangen onder mijn grond.
Bewoond door een monster,en pieren,mieren die ze betreden,
Klein wezen van verwoesting.,Ik heb jou zo bestreden.
Maar ik heb de strijd verloren,en mij met liefde bekoord
Want opeens had ik het besef dat jij daar natuurlijk hoort.…
Aan mijn partijgenoten
poëzie
3.9 met 22 stemmen
4.497 Ons wordt de schemer der gevaren
Eén harmonie,
Ons wordt het lied der witte baren
Eén melodie!
Ons rijst achter de verre zwerken
Een bleke schijn,
Ons kan dit leven lief en werken
Gelukkig zijn!
Als eens ons hoofd, teruggebogen,
Ten onder gaat,
Glimlacht in onze dode ogen
De dageraad!…
gevangen nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.050 licht
zichtbaar trillend dansend
rond de spiegelende ginsteringen
op het water
stilte houdt de nacht in haar greep
wanneer een uil zacht roept
in stereo
een antwoord echoot het duister
uiteen, hoorbaar stil
als het zachte klotsen van het water
op de keien
de dageraad vertoont zich in strepen rood
als een vurige bruid
in goud
het schemeren…
AAN GUIDO GEZELLE
poëzie
3.8 met 43 stemmen
5.357 Wanneer te sterven ging de zon,
De schemering heur webbe spon,
Wanneer de smart mij overwon
En ik die smart niet dragen kon;
Dan heb ik vaak me neergezet
Dicht bij dat oud-verkleurd portret...
Daar toeven was een schoon gebed,
Gezelle... m'n heilige Gezelle.…
WEEMOED
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.445 Stil, o stille, 'k hoor d'accoorden
Klagen door de schemering.
'k Voel geen tranen, 'k weet geen woorden,
'k Vind alleen herinnering.
Dank, o zon, dat gij mijn zangen,
Als g'in 't leven slapen gaat,
Voor dees grauwe gasthuisgangen
Mild en goed behouden laat.…
un winterdach (een winterdag)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
649 winterwortels met uien
wil ik eten met kruimige aardappels
mij vingers tintelen een beetje
eerst maar even slobberen
van die heerlijke chocolademelk
met een vers stuk suikerkoek
roodborstjes vliegen heen en weer
en eten de overgebleven kruimels
wieken van molens
staan veelkleurig aan de hemel
waar het laatste zonlicht
schijnt in schemerige…
AMIGO
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 navigerend
in het ochtendgloren
langs rietkragen
en door steden
proef ik de smaak
van vrijheid en geluk
aanschouw
ik elke dag een
nieuwe wereld
veilig
aangemeerd geven
steigers
mij rust
en bieden bolders mij
geknoopt houvast
geborgen kabbelend
in de glinstering
van het nachtelijk licht
klimt
's avonds in het vooronder
de schemering…
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 Door 't venster schemerings eerste matblauwe schijn;
En de hand, van voor 't opene raam,
Opent, naar zee, het gordijn;
En het hart proeft een oud leed zilt
Als de lippen het zilte schuim;
En het bloed rumoert wild
Als de wind die rumoert door het ruim;
En de spier van het hart snoert saam
Bij de wild opstormende hoon:
‘O leven,
Gij…