8862 resultaten.
Geluk
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
654 Geluk
Geluk is een moment
een gevoel van binnen
Een tinteling zo zacht
een gevoel van winnen
Geluk geeft je vleugels
waait soms even voorbij
Een geur die blijft hangen
zo intens mooi en vlakbij
Geluk zomaar op je pad
zorg dat je het herkent
Soms is het maar even
geniet van dat moment
Car…
droomnevel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 in de vroege ochtend komt een schim voorbij
zo een die er soms is maar nooit weggaat
dieper dan schemer als een schip met averij
op een zee waarin doodgaan niet volstaat
op een zuchtend eiland waart een ijl fantoom
dat als verstekeling eeuwig achterblijft
en zoals dat hoort in een vroege ochtenddroom
nooit in iemands herinnering beklijft…
Voor daarna
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 Iets wil je overhouden
van een dag, bijvoorbeeld van vandaag
van schroeiende hitte
die niet wijken wil
nog flirt met de late uren
die schemerend blozend
glijden naar de nacht
Iets
van wat is geweest
van dat voorbije
wil je overhouden
iets gewoon, gering
als herinnering
zoals verschaalde wijn in een glas
avondwarmte die nog kleeft
tegen…
O(o)genBlik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 Behoedzaam schuifelen wij elkaar voorbij
met ogen die gedogen
mogen ogen
naar andere ogen
achter gesnoerde monden
liggen woorden gevangen
blijft taal bekrompen
ik zie jou,jij ziet mij
in traagheid coronisch
vanop afstand
maar toch dichtbij
blijft onze verhouding platonisch.…
November
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 In de ongesnoeide takken hangt nog voorbije zomer
die nog lang beste maatjes met de herfst was.
Maar nu eist het najaar zijn eigen plek op,
laat de wind over het land razen
en de takken eerbiedig voor zich buigen.
Voor het blad geen houden meer aan.…
om de tuin geleid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
633 ongelezen, beproefd, bevattelijk, om
uiteenlopende redenen
het gedicht spreekt uit wat er staat,
bos omzoomt het voorportaal
dicht, ongerijmd, vertwijfeld en in
opstand tegen lege orde
het gras spreekt geen taal, is dienstbaar
aan groenheid, aan zomergoud
tot het woord sterft, tot boek verheven,
aan begrip voorbij…
Zo langzaam als een slak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Iedereen raast mij voorbij.
Druk met de dingen van de dag.
Kijkend naar hen voel ik mij vrij.
En blij dat ik iets langzamer lopen mag.
Want ik wandel als een slak.
Ik kijk om mij heen en geniet.
Ik wandel op mij gemak.
En haal rust en blijdschap uit alles wat ik zie.…
kanaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
601 door het kanaal
vaart een naamloos schip
het draagt een vreemde vlag
in de nevel is de schim
van de schipper zwart
waar de schroef maalt
wordt het weerloze water wit
het zoete gebrom
verdwijnt in de stilte
er is niets meer te zien
er kwam een naamloos schip voorbij
onder een vreemde vlag
en ik blijf achter
het jaagpad leeg…
Nou, dag dan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
500 Er is geen mooi einde
De zon gaat onder
zonder de hemel te kleuren
Geen vogels, geen muziek
Ik huil niet eens
zeg alleen maar: nou, dag dan
Het klinkt zo gemakkelijk
maar ik kijk weg en wacht
tot het voorbij is
Wanneer ben je me ontglipt?…
Schuld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Haar drang naar harmonie
In ‘pleasen’ gehuld
Ontlokt ergernis en jaloezie
Schuld
Haar troost aan één
Die het hardste brult
De ander in de steek
Schuld
Haar eigen grenzen ver voorbij
Om iedereen te beschermen
Obsessief te ontfermen
Hun zelfredzaamheid vermoord
Subliem in de kiem gesmoord
Schuld
Al haar levenspatronen
Gehuld…
Laten we wachten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
587 Laten we wachten
op de dag van morgen,
op hetzelfde licht als vandaag
en op de onbewogen stenen
in de straat
Laten we wachten op de vogel
die gisteren overvloog,
op tijdloze wolken
in een heldere blauwe lucht
en op de bomen
van eeuwen geleden
Ik zal wachten
op het ogenblik
in jouw ogen
dat nooit voorbij zal gaan…
Dat kan ik ook!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 De meeste mensen lopen voorbij
denken hoogstens: dat kan
toch wel mooier, dat kan
een kind ook, hokjes inkleuren -
een paar keer oefenen
om ze egaal te vullen, zonder krassen
en binnen de lijntjes te blijven, maar
zijn ze er zelf ooit voor gaan zitten?
Weten ze nog hoe dat voelt?…
Avondlicht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
617 De nacht verstrijkt naar morgen
terwijl herinneringen voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen
zij helpen ons te onthouden…
Oude schuld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 te vroeg voor een beginnetje
te laat om te besluiten
er staat veel op het spel
ik wil niet vechten ik wil niet dood
ik geef mezelf wel langzaam bloot
ik moet een oude schuld beheren
voorbij de rouw- en trouwdeur
met een kratje cola
en de nieuwe krant
neemt de dwaas zijn plaats weer in
ik zie hem door het ossenoog
hij gooit als altijd…
Evenredig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 Ik ben al weg, rustig, geen nood
Al ben de redelijkheid zelf, geen malloot
Ik vraag u slechts af wat is hier omgekeerd
Evenredig aan wat, aan het binnenste buiten
Aan de contramine waar oren van tuiten
Aan oppositie, tegengesteld
Aan Achilles, die een schildpad voorbij is gesneld?…
waar stilte fluistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
naar het onvergetelijke leven
voorbij de grens van het geluid
vormen gedachten de beelden
van de mensen en de emoties
die mij de dagen kleur geven
zo bront in mij de herinnering
een brug naar de eeuwigheid
die wat mij gisteren betekende
aan de…
ZIJN BLUES
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Op straat liep hij
en deed een blues,
Hij ging voorbij,
ritmisch zijn roes.
Het is een rijm,
dat daarbij hoort
als een geheim
in klank gesmoord.
En steeds weerom
is er doem-doem,
zijn roep om kom
in een gezoem.
Was zij maar hier.
Zo moest het zijn.
Simpel plezier
maakt rotsen fijn.
Hij was een man,
Hij zong zijn lied.…
Verloren keuzes
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
489 Een lach,
een traan,
de dag voorbij gegaan,
een huid,
geen wil,
dat maakte het verschil.
De pijn die je verliest,
is dat waar jij voor kiest,
een keuze zonder haat,
of is het al te laat?
Het vervolg,
heel rationeel,
soms is het mij te veel,
ik kan niet,
ik wil wel,
maar soms toch wat te snel.…
schrijven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
584 het warme jaargetijde
maakte onze lippen een beetje losser
hij schreef: het is gemakkelijk aan het begin
van de zomer vrolijk te zijn
we schilderden vergezichten die
steeds weider werden
en toen en toen
was de zomer voorbij
nazomerschaduwen dansten over
de omgewoelde donkere aarde
we schilderden de gedempte avonden
met cyaan…
Tot aan de sterren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
754 En hij die op weg
naar de Hof van Eden
geruisloos voorbij het
moerasland probeert
te schieten
Weet dat rouw de
tol van de liefde is
niets het verlies
verzachten kan
dat hij het lot dragen moet
En hij die als een buffel
loom onder water blijft
de rietvogel en
de zwaarte probeert
vóór te blijven
Weet dat het niet de
ander…
Dromerig verdwalen.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Ze weet voorbij zichzelf,
legt haar denken te slapen in haar hoofd
gaat op wandel in haar hart.
In vogelvlucht land ze in haar thuis
waar het leven haar verzint.…
Terwijl herinneringen voortduren
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
455 De nacht verstrijkt naar morgen
terwijl herinneringen voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen..…
Wie kan er iets aan doen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
179 verslag van doen
Het leger schiet op kinderen
die het uit hun huizen verdreef
of er laat verhongeren
Het leger schiet op vluchtelingen
martelt hun lichaam en hun wanhoop
doodt hun vitale organen
Het leger schiet op iedereen
in het niemandsland
tot daar niemand meer is
en niemand van de toeschouwers
meer iets hoeft te doen
omdat het voorbij…
gezind als een kind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
324 De vrede hier:
ten dele,
de vriendschap:
onvolmaakt,
in kunst,
in kracht,
in wijsheid:
de roos
wordt niet geraakt
De liefde hier:
ten dele,
de vreugde:
zo voorbij.
het zware,
donkere,
dode,
het breekt
aan jou en mij
Ten dele
ons geloven
en dubbel
smart de pijn.
O God,
straks licht en levend,
GEHEEL
bij U te zijn!…
Goddelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.436 ik zag hem plots tussen de ruïnes van
een grieks theater - adembenemend
beeld met reisgids in de hand
alsof een god (even op uitstap in het land)
verdiept in de gezangen van een rei
over zichzelf een eigentijdse versie vond
één decorwissel en dramascène later
verbrak hij de extase en liep me prompt
in een alledaagse boog voorbij…
Lawines tijd gletsjeren eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.028 ratelend bonken
uren van de helling
minuten springen op
in het stof van seconden
dagen brokkelen af
smelten zonder spoor
weken drijven
oeverloos voorbij
maanden als een
zee seizoenen
golven in de oceaan
waar jaren deinen
geen vloed gaat
hoger dan de hemel
het springtij wacht
die ene kans…
Stiekem eenzaam
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.483 Ik zit in mijn eentje op de eerste rij
ik roep grappige dingen naar de mensen achter mij
ze stoten elkaar aan, lachen, herhalen wat ik zei
ze zeggen vaak tegen elkaar, wat een leuke jongen is hij
ze mogen me, waarderen me, ik hoor er nu eenmaal bij
maar een ding gaat aan ieders oog voorbij
ik zit daar in mijn eentje, het plaatsje naast me is nog…
avond ...
hartenkreet
4.1 met 25 stemmen
1.739 Zorgeloos zwerf je voorbij
over het perfect gekleurde strand.
Ieder probleem sla je spontaan van je af.
Kijk dan toch !
Een eerste traan baant
zich een weg naar beneden.
Ga maar, ik blijf gevangen
in de immense leegte
die jij achterliet.
Dan verdwijnt een ijsvogel
achter de brandende zon
die zachtjes vaarwel schijnt te zeggen.…
luister naar je stilte
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.111 je riep me terug
in een bekend gebaar
je ogen spraken
van vergeten
hoe kon ik
de woorden weten
als we niets meer
voelen voor elkaar
ik zie je
in de schaduw van
vandaag en luister
naar je stilte
mijn handen strelen
je wat vaag
op zoek naar warmte
in je kilte
er vonkt hoop en
liefde wordt geboren
de nacht gaat weer voorbij…
ik vroeg je: hoe vaak...?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
757 Je zei: o, niet zo vaak maar
wel vaak even en voorbij
als vogelvlucht
Ik vroeg: hoe vaak begrijp
je liefde onvervuld.
Je zei: alleen de jouwe,
onbedreven, onbedorven
als water, zuiver als scheppingslucht.
Toen zijn we opgestaan
en buiten samen herfst
gaan vermoeden.…