4717 resultaten.
Een botje voor het speelgoedhondje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Vergeten is 't bot, ze tast wat in 't rond
'k wou toch maar, dat ik het ding vond
'k sta op, stop de stoffen hond
in haar hand, een bruuske beweging
Vooruit :in je mand....en ik vertrek.…
Het valt 8
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Ook mijn neigingen komen voort
Uit blind verlangen, de neiging
Tot de beweging tot de aanzet,
Van het geëtste en het gestikte,
Oppervlakte, richting, ritme,
Tijding, uit eb en vloed, branding
Uit water voor water, kom en
Proef ons, hij, het, jullie.…
Iedere levens gang kent zijn beperkingen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
463 Wie wij zijn wordt spoedig duidelijk
als wij spreken; in combinatie met hoe
wij ons bewegen verklaren wij ons
helemaal.
Iedere levensgang kent zijn
beperking. Geen enkel mens
spreekt in zijn leven de ideale
taal. En als die beweegt is het
ook zijn beperking, die hem het
meest uitzonderlijke individu
maakt van allemaal.…
Vaak vlamt rood
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
525 ik ben al
een tijdje vergeten
de stenen te raken
hun krachten te voelen
verhalen te horen over
hoe zij ooit werden geboren
ook hier delen zij ongewild
in de spanning van leven
al zijn zij verstild in bewegen
waar steen en glas
versmelten kleuren lijnen
het intense lijden aan elkaar
vaak vlamt rood
de nood van te veel energie…
Dode eend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
537 Voor de nodige beweging per dag fietste ik
opnieuw naar de Albert Heijn in Goverwelle,
een wijk in Gouda. Bierbevoorrading.
Vandaag zag ik een overleden eend in het water
drijven en schrok ik behoorlijk.
God O God, wat hing er een enorme eenzaamheid
om dat arme dier heen.…
Een triest anachronisme
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
471 ik heb
mijn gedachten
gebouwd op de
fundamenten van de
maatschappij waarin
wij ons bewegen
en waar wij leven
wilde een
betrouwbare woning
maar dat kon ik meteen
al vergeten omdat
wij niet pasten in het
model maar met extra
belonen lukte het wel
sociale woningbouw
op de linkse hoek
vol denimblauw met
grote gaten in de broek
wat…
vertel mij vader
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 mijn vader de ogen kijkend
zie ik alles wat ik ben
wil ik het antwoord weten
op wat mij bewegen laat
fluister mij vader fluister mij dan
ter bevestiging het antwoord
op de vindtocht van mijn leven
ook nu ik hier en jij daar bent
vertel mij vader vertel mij dan
ben ik grootgebracht geworden
de zoon de man en de mens
die jij wilde dat…
Depressie
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
775 Vooral in beweging blijven, was
zijn advies, en geen zelfmedelijden
koesteren. Man, man, die kerel
straalde één en al depressiviteit
uit, een wonder dat er niet velen
door hem door het lint zijn gegaan.…
Zij is natuur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
596 De onmetelijke werkelijkheid omsingelt de mens
Zijn eigen beeld lijkt hem vast en gelijk
De werkelijkheid is een immer bewegend en onbeschrijfelijk rijk
Door de grenzen van de taal blijven we alleen
Het beeld van mensen is een leger van duizenden personen
Gelukkig waren we in de natuur
Het bewustzijn versplinterde, de beschrijving lonkte
Zij…
GEGLIMLACH
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.164 De mensen doen, maar weten niet waaróm
Zij doen, en zitte' in hun eentjes te wegen,
Hoe zij het meeste van het leven kregen,
't Leven dat langs hen gaat en ziet niet om, —
Hopen en haken of er niet wat kom,
Voelen hun hartjes van blijdschap bewegen,
Stil in hun lekkere bedjes gelegen.. .…
Alternatieve dimensies
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
454 in het projecteren
van gedachtenplaatjes
vond ik kleine gaatjes
die focusten op
alternatieve dimensies
het schijnbaar
gedachteloos en
onverhoeds bekijken
leverden niet alleen
mutaties op in tijd
maar ook in bewegen
tekens van leven die
horen bij het beeld
dat wij negeren als het
meerdere wereldenprobleem
wij moeten daarvoor
uit…
de zwanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 onbeweegbaar
zonder gewicht
toch voornaam
peilloos roerend
en wiegen op
de donkere spiegel
zo gelijkmatig leven
het verlies tussen
de veren geweven
neigen en voeren
ze hun lijnenschrift
in een cirkelboog
op stille drift
ontstegen aan
de dood
ze schuilen
voor de nacht
in hun eigen
witte huif
waaraan ze
vleugelpennen
licht bewegen…
Zwerfsteen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 Een zwerfsteen geboren uit
eruptie en de zwaartekracht
die hem baarde, ontleent z’n vorm
aan het slijk der aarde, markeert
z’n geslepenheid in ontberingen,
verhalen van kristal en mineralen
tijdsdruk van werelds wiel, geofferd
aan de energie van weerstand, in
gepolijst als oneindige beweging,
zonder begin en zonder einde
legt zichzelf…
Portsmouth
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 schuift een stoel weg van de tafel
de serveerster staat op
ik kijk door het brandraam naar buiten
het eiland lijkt niet ver van hier
is er iets dat je me niet verteld hebt
over Portsmouth en over het eiland
wankelt haar stem
zwijgend staat hij bij de deur
een etalagepop in kleren
die een verre vriend achterliet
ik durf niet te bewegen…
Ogen spraken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
444 het mij
ooit verteld maar
tijd kleurde andere
zaken dichterbij
ben er altijd
nieuwsgierig naar geweest
het hoe en waarom
zwart ontmoeten is feest
door bijzondere
constellaties bleken de
buitenste penseelstreken
wit op te lichten
geen vlekkerig geheel
maar een levende compositie
die elkaar beïnvloedend
zijn soepele beweging…
Opklaring
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Natuurlijk komt er steeds meer beweging in het land
zo hoort het ook, maar
het moet wel kunnen.
Een voortvarend land dat zijn wij.
Mensen willen prestaties neerzetten voor de economie
en dat is meer dan fantastisch.…
dans van liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 ik geef niets om dansen
jij weet dat toch ook
want ik heb het gezegd
dat ik niet dansen kan
maar nu de muziek klinkt
ik jouw schoonheid zie
verdrinkt de angst in mij
zich in golven van passie
onze lichamen verstrengelen
als handen om mij geslagen
ik mij door jou leiden laat
komt het bewegen vanzelf
jouw schoonheid warmt mij
de zinnen…
Wat een gedoe
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 Vanuit de onderarm
ontstaat een beweging
richting handdruk.
Een bruuske counter
vanuit de bovenarm
verwekt een elleboogaai.
Onwennige grimas.
Wat een gedoe.
Een oude vrouw
ziet gelijkvloers achter glas
hoe kind en kleinkind
hun affectie uitschreeuwen.
Beter af dan even verder
man en vrouw
die staren naar
een schim twee hoog.…
nergens staat tijd zo stil
gedicht
4.0 met 5 stemmen
1.528 vastgeroest de stalen deuren
als bevelen zij reizigers onbehuisd
het uitbeveiligde onthevene gegruizelde raamloze binnen te gaan
niets sluiten ze nog af
wie daar binnen staat voelt zich buiten
de wind wervelt bladeren in een hoek
droge takken en dode libellen
in de koelte van aardewerken borden amper onder water zie ik amfibieën
copuleren
het beweeg…
De wolkentrap
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
460 ik heb de
wolkentrap bestegen
waar jij in jouw
werkplaats luchten
een beter leven geeft
verfomfaaid
en verwaaid komen
ze bij jou ankeren
met hun witte kant
stevig aan jouw werkbank
in de donkere zijden
laat jij buien betijen
met hun onweer hagel
en slagregens blijft
het daar altijd bewegen
een enkele keer bij
helder weer maak…
Leef...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Ze bewegen, ze praten, maken gebaren.
Ik zie ze zoals ze waren.
Zelfs bloemen zie ik.
Zie hun kleuren, ruik zelfs hun geuren.
Het is wel aangenaam
daar te vertoeven.
Het maakt je blij als je ze in gedachte ziet.
Maar ik realiseer me, nu na lange tijd,
Ze ademen niet.
Ze leven niet echt,
Het zijn dode dingen.…
DE BUSBLUES
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
525 En de trein dendert zich voort,
het verschil van mening
tussen hemel en de aarde
zet zich om in kracht, beweging:
(nu de richting nog)
Wanneer naderen wij onze eindbestemming?
Zal deze trein nog verder gaan als?
'Vergeet niet uit te checken,'
'Vergeet vooral niet uit te checken.'…
Gewoon verliefdheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 Hoe zal ik in woorden kunnen beschrijven
grote schoonheid van jouw immer lief gezicht
ja bij de klanken van het schoonste gedicht
zal mijn herinnering aan jou zo blijven
rozengeur in golvend haar, honing jou stem
bewegingen gracieus als van een ree
je zang als van vele vogels sleept mij mee
naar bos waar ik rust in mos, aan jouw boezem.…
Zwanenveer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
521 ontfermen in het licht gebracht
Met tranen in ogen het verdriet in donkere nacht
Waait Gods adem binnen zonder praal of pracht
Wie in huivering om de boosheid van het kwaad
De demonische golfslag een zee vol smart
Waaruit de gloed van een berouwvol hart bestaat
Voorbij schrik en duisternis de vrede weet te vinden
In het fonkelend bewegen…
Stroboscopische enclave
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
724 kerven door
breuklijnen
in het glas
verblind
door kleuren
van brekend licht
verwondden
wij ons in de
stroboscopische
enclave
door de
hoog frequente
ragfijne
schittering
werden onze
hersenen getriggerd
tot vrij spel
weg vielen
alle beperkingen
ongecontroleerde
contacten
deden ons zonder
enige coördinatie
spastisch bewegen…
Uitlaten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
461 werden mij ook niet in de mond gelegd
de als specialisten vermomden
wezen op de fatale zonden van hen
die de wereld hebben verlegd
ik heb gezwegen net als mijn honden
die zijn naar verhouding ouder dan ik,
die praten al lang niet meer
ze hebben mij nodig voor water en brood
en zijn tot het wezenlijke opgestegen
mijn geweten, nog in beweging…
Legioen van leer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
402 Wim Meyles loopt zich vrij, kiest positie, dreigt uit te halen met een vlammend schot, maar net voor het projectiel van z'n pantoffel schiet bedenkt hij zich, en met een handige beweging belandt het bruine monster via een magistrale Cruijffiaanse omhaal in het doel...de Kuip ontploft...en dan, in miljoenen huiskamers en kroegen, is het legioen als…
Sociale correctie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
617 Waarmee ik uitdrukkelijk zeggen wil
dat zulke overkomelijkheden
de conversatie doen opleven,
de ruimte gaat bewegen,
wederzijds een zingen begint:
de akoestiek van samenzijn!
Het zou ons allen sieren wanneer
in komende hardnekkige gesprekken
bovengenoemde correctie ons triggert...…
Flamboyant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 Heden ten dage waar licht knokt
tegen donkerte en blaren dwarrelen
naar vaste bodem
lijkt het dat ook ik ga schuilen
om mijn ziel weer te ontwaren
Niet dat ik in de vroege mist
geheel zal opgaan
ook in mij is een terugtrekkende beweging
een tocht naar binnen
waar in afscherming de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn gedachten doelloos…
Even de hemel raken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
382 ik wist dat
als ik jou
wakker zou
maken ik voor
even de hemel
zou raken jij
die de slaap der
onschuldigen sliep
en ik die geniet
van hoe jouw
rust met een
lach dromen vertelt
onderschreven met
lief klein bewegen
waarin jij heerlijk
uitdrukking kunt
geven aan het
intens plezier
dat jij in dromen
kunt beleven
tot ik…