5642 resultaten.
'K WEET NIET OF IEMAND ...
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.338 't Is slechts mijn smart, die van de volle boord
des bekers, traag, in zilte drupplen dropt.…
Zwak-burgerlijk en laf-lief levend Bussum
poëzie
2.8 met 6 stemmen
4.134 Zeg eens, lust je 'em,
Dees donderende vuist? Ik zie, je kust hem,
Schijn-heilige gezichtjes en verslinderen
Van al wat echt in mensborst is.…
O klamme koude...
poëzie
2.8 met 9 stemmen
2.268 O klamme koude, die me 't krimpend herte
beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten,
als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten,
doet nederbuigen onder 't lood der smerte,
- doet nederbuigen in wanhopig smachten,
zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte
de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte
toch pijnlijk krimpen kàn om al…
Afvallige
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
642 Komt Gé des ochtends uit z'n bed,
dan brengt-ie water aan de kook.
Hij is net als de thee: gezet
en niet zo 'n heel klein beetje ook.
Ook neemt-ie koffie: grote bakken
met slagroom. 't Is z'n lust en leven.
Hij heeft de smaak ervan te pakken
en drinkt er elke dag wel zeven.…
Los bol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 kleuren
vertellen iets moois
paden en rustige verhalen
trekt iets meer
de geest omhoog
Zachtjes aan
haar rode
hartje beloven
dat de tijd inderdaad
ooit uit zal doven
Net als lichtjes
ooit eens verdwijnen
stoppen met schijnen
in het eindloze duister
Stoppen de knoppen met tikken
takken uitbloeien
rozen verdorren door
de tand des…
- Duizend jaren -
netgedicht
4.4 met 47 stemmen
610 Alles is mij toevertrouwd
voel vermoeid de wake van een nacht
gebukt
gaan duizend lasten heen
draven verder door mijn hoofd
als jaren eindeloze historische kracht
zachtmoedig en nederig
langst de kunstwerken des levens
klinkt de stem gezet in vrijheid
als koningen willen heersen
met richtlijn in mijn hart
de wijzen verstandig gebogen…
het stofgoud van de Heer Wietewuiten
netgedicht
3.3 met 85 stemmen
9.360 kreeg ik zulke brieven
van zacht allooi
waarin beelden zich neerleggen, haast stervend
zoals het kan zijn tussen twee mensen
pastelbroos
dan schreef ik woorden, vingertikkend licht
als heildronk, wensdroom
in een witte eindigheid
het waden waardig door fluisterlingen; een liefdessaga
in deze gorgel des levens
kreeg ik zulke verzen,…
VISIOEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.234 Over 't water wandelt weer een geest:
En ik zie de golven westwaarts vlieden,
Als voor 't oog des temmers 't wilde beest.…
De kriekende zomer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
649 Als de kriekenboom beladen stond
en de confituurkom zuurzoete
aroma’s pruttelde,
schreven we op etiketten:
- Kriekenconfituur 1964 -
Later zongen we :
“Quand nous chanterons,
le temps des cerises,
et gai rossignol et merle moqueur
seront tous en fête.”…
TOEN BLIES UW ADEM,
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.722 Toen blies uw adem, en de zee sloeg stijf,
En open stond de donkre muil der aarde
En slikte het alom gepantserd lijf,
Des jagers die uw adem achtervaarde.
O Heer wie blonk als gij in strijdbaarheid,
O Heer wie ging als gij door de aonen
Gij zwevende, die voor ons heeft bereid
De uittocht door het land der Faraonen.…
Vrucht zonder pit?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
665 “Daardoor is de wereld juist des te
mooier dat zij een geheim blijft."…
verdorde vallei
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 De tand des tijds
oordeelde anders.
Droogde de beddingen,
sleet de flanken
tot boosachtige schimmen.
Het water was verdwenen
de aardkorst vervelde
verloor haar vlakte
vertoonde barsten.
Regen kon de bodem
niet meer likken
er kwam geen druppel meer.
De wolken waren uitgeweend.
Hoewel triestig
verdorde het gebied verder.…
Oud en jong
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.757 Des ken ik zeventigers, die
met witbesneeuwde haren
en stram van lijf en leden, toch
hun gulle jeugd bewaren.
En gij, o lezer, kwaamt ge nooit
'n man van twintig tegen,
zo klam, alsof hij stokoud reeds
had in de wieg gelegen?…
beroer(te)?
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
1.427 "
Voor jou geen besef, voor and'ren des te meer.
Je zit "gevangen" in een stoel,
ik weet van jou: "Ik heb een doel".
Je bent zo moedig, ik leer ervan!
Vooral van wat ik soms NIET kan.........
(opgedragen aan Jannie, 28-02-2012)…
De maagd
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.529 Het baat niet of ik het beseffen schroom,
Het baatte ook niet dat ik de mensen vlood:
Des nachts ga ik van zware smarten groot
En maakt een hete dorst mijn leden loom.…
ONSCHULDIGE ARMOE
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.871 Die zendt, wat hij voorziet elk te zijn van node:
Zalig zijn die armen, die zich des niet en belgen,
Die 't onschuldig gebrek van Gods hand ontvangen,
En als bitter drank, met zeker verlangen
Naar 's gemoeds genezing, blijdelijk inzwelgen.…
BRIEVEN OP ZEE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
5.854 Toch weer ontvouwd, na 't eenzaam avondeten,
Des nachts op wacht, te kooi en na 't verhalen;
Voor hen die zoveel eenzaamheid verbeten
Is uit die letters leeftocht nog te halen.
Tussen lieve en liefhebbende steeds staat er
Van kroost, huis, dorp en eiland weer 't alleen
Bij trouw, geboorte en dood gevarieerd relaas.…
In het hart van de zwarte roos
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
699 *
Er was een harde hand des levens
Een hartslag van ongenade
Een levend mes op de keel
Er was pure reddeloosheid
in de maak voor Broertje Dood
Jong gestorven talent
die slechts nog bloed huilde
op een gebarsten huid
*
Haar oog zwelt de traan
en bitter is het lot van de lemming
die in allerijl
de val in het ravijn verkiest…
O klamme koude
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.055 O klamme koude, die me 't krimpend herte
beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten,
als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten,
doet nederbuigen onder 't lood der smerte,
- doet nederbuigen in wanhopig smachten,
zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte
de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte
toch pijnlijk krimpen kàn om al…
IK VOEL MIJN LEVEN ...
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.449 Geen trouwe borst zwelt ooit de mijne tegen;
geen milde hand zal mij genadig gieten
den zoete wijn des levens. Kalm bewegen
in teer genegen zijn en zacht genieten!
0 droom van hoge schoonheid, die mijn schreden
voorlichtte, - tot uw puurste glans gerezen
vervliet ge allengs . . .…
Dees ganse weerld moest liggen op haar knieën
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.153 Dees ganse weerld moest liggen op haar knieën
Voor mij niet, maar voor 't Hoogre, dat in mij
Niet gans zit, gans wit, maar Dat zich door mij
Wil uiten, wijl 't zich wil, en dat elk biedend
Wat elk klein mensje slechts verlangt, doch vrij
Blijft voor zich-zelf van andren, schoon verrieden 't
De meesten, daar zij zich niet voelen blij,…
Knapelijn bij der beke.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.298 Of ware ik de dauw, die de bloemen verkwikt,
Die de halmen en twijgen beperelt,
'k Weerkaatste steeds, voor wie er ook blikt,
Een verrukkelijk beeld der wereld;
Weerkaatste 't oneindige sterrenheir
Met des avonds vredesstralen,
En waande de hemel zelve neer
Te zien op aarde dalen!’…
DE TOEKOMST.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.107 Mijn zoon, riep hij ontroerd en fier,
(Men hoorde in de keuken hem wenen)
Die zal in zich met twintig jaar
Al de gaven des levens verenen!
Met twintig jaar! En hij rekende 't uit,
Wat hij op die tijd kon vergaren,
En zei wat hij niet al zou doen,
Zou doen met twintig jaren.…
RUWE BOLSTER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 en befbeesten
een juf uit de 2e klas noemde ze
treinconductrice omdat zij soms tegen haar
aanwijsstok stond aan te rijden
de directeur heeft ze een keertje
aangesproken als chique schoolsmeris
en werd daarna van school afgetrapt
later heeft ze naam gemaakt als schrijfster
en stond maandenlang aan de top met haar
boekenweekboek ‘Stem des…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.054 Het lam des offers is gekeeld,
o gij, zijn blanke nisse.
Gans uw gedaante is als verklaard;
uw gang is eêl en zedig:
gij zijt gezuiverd, of gij waart
van zekerheên volledig.
En waar mijn eigen leên en brein
van levens-koortse dorden,
is 't, of mijn weiger medelij'n
mag eindlijk liefde worden.…
Als 't latere geslacht dees woorden leest
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.512 Als 't latere geslacht dees woorden leest, -
Want dit geslacht zal lachen om dit vers,
De zotte poppen van de pratte pers
In de aller-aller-eerste plaats, dán 't Beest
Voor niets méér dan een groot gevoel bevreesd,
Dat zich Beschaafd Publiek noemt, dat een kners
Hoort in een gil of klacht, en van elk vers
Rijm-zottertje maakt een familie-feest…
Niet de hand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
863 Niet de hand die in de aanval gaat
of het hoofd van de denker aldoor steunt
niet de hand waardoor het laatste uurtje slaat
en op welk ritme de dag des oordeels kreunt
niet de hand die zichzelf vergat en sloeg
of aan de mond gezet maakte dat het scheldwoord verder droeg
ook niet de hand die zichzelf heeft breed gemaakt
opdat in duisternis een…
Laat de goedheid van St. Maarten spreken.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
519 Zo velen lijken nu
al weer reeds vergeten;
dat de natuur slechts tijdelijk
terugtreed, maar na zijn vruchtbare
terugkomst des te royaler beschermt.
Laat de grijsheid van de herfst
een veelkleurig licht in ons ontsteken
als een oplichtende herfstverkleuring,
die ons aan St. Maarten denken doet.…
Alle Zeven
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.054 Maar, boven al de Schijn des Tijds uit, staat
Gij in uw koelte, al-enig-vaste-en-reine,
O, Cijfer, waar 'k op tuur, in vreemde schroom.…
Rust.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.068 Vertoef nog, vreemde weelde van die kalme nacht;
naar dees vergetende uur heb ik reeds lang getracht;
laat om mijn moede ziel uw eeuwge schaduw hangen.
Maart 1893…