7932 resultaten.
- Stilleven -
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
848 Onvergeetlijk zonder woorden,
blikken uit het laatste vensterraam,
dood wild op gedekte tafels,
handgeschilderde ogen, tranengevuld
ontroerend onverdorven
blijven mensens meesterwerken,
veel besproken werkjes, verantwoorde compositie
in alle eeuwigheid bestaan
zonder hoop, geschilderd realistisch
en met nog veel meer liefde,
naam je…
neem het er van
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.042 kom / kom mee naar de pub
drink wat van me
misschien komt het goed
en na twee / drie whisky’s
voel jij je beter
het aureool begint te gloeien
en jij staat er onder
je twee vingers omhoog
en het heilig hart middenvoor
doe mee / word maar dronken
en vergeet dat van die superster
word maar ’heilige onder de tafel’
en niet meer ‘zoon…
Koffietijd.
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
769 De centen en de kwalen
Ze komen allemaal op tafel.
Soms is het vreugde, soms verdriet.
Het stelt niets voor,
't Is zo gewoon, dit daaglijks koffiedrinken.
Maar toch begint zo ied're dag,
Met blijdschap en een lach.
Halé-é---halé-e...
Komt U maar!
Iedere morgen een beetje feest bij de bejaarden.…
Liefde is projectie, zegt de wekkerradio
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
799 Je gaapt geen antwoord, zwijgzaam
staar je lang de vol gedekte tafel aan.
Kinderdroom koesterend vermoord zij
zacht de droom van haar kindertijd;
‘Liefde is projectie’ luisterend draai ik
mij toekomstwissend nóg eens om.
Maar jij likt bord met vinger schoon,
glimlacht leeg en mijmert elders, echt
vandaag maar eens dat stuk afschrijven…
De vrouw van de reus
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.085 hij was beduusd
mocht hij aan tafel zitten?
Sjuust!…
zonder hem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 als stille getuigen stonden de bloemen
en verjaardagskaarten op de tafel,
och het was een drukke dag geweest
het had niet gevoeld als een feest
vorig jaar toen haar man nog leefde en
haar koffie en een ontbijtje bracht.
zijn warme lippen in een liefdevolle
zoen….maar ja, dat was verleden, dat
was toen.…
Mozaïek
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
488 pillen en praten
Het leven weer iets op kan pakken
En na een half jaar totale gevoelloosheid
Aangemoedigd word om met arbeidstherapie
Te beginnen, verdoofd voldoe ik aan
Het voorstel van mijn behandelaar,
En kom eind oktober voor het eerst
Het AT-lokaal binnen, met links en rechts
Zware patiënten om me heen,
Zet mezelf aan de lange tafel…
Mevrouw de microscoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 Je morst met jam
Je strooit over de tafel met je keukenzout
Je liegt met je tong
En je bewaart een geheim voor mij
Ach lieve mevrouw de microscoop.
Met je lampje schijn je naar mij.
Je peutert met een mes, je snijdt mijn ziel aan stukken.
Met je jaloezie achter de sluiers .…
druppels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
736 wang
proefde het einde van een spannend weerzien
veel rimpelende vragen prikten mijn geest
mooi gebied, de uitgestrekte polders
waar onze levens zouden lopen
langs een totaal verschillend pad
de afstand vormde de scheiding
tussen land van Maas en Waal
en het akkerdorp Klaaswaal
in een ontmoeting, een gesprek
aan een vuil verweerde tafel…
het dichten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
504 tijd is
geen wapen maar een hebbeding die jij ter schrift
wou stellen, klinkers die in wanorde zijn opgezet
waren de mede-dienaars waar strofes als maangruis
oplosten in de welvaart van het telkens herontdekken
nachtelijke waarheden werden in den morgen ontrafeld
en gewist door een ter persoonlijke schaamte
dewelke mij ontbood aan de tafelen…
Tom
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
506 Tom en ik zaten samen aan een tafel
in een chique bakkerij, waar we thee met
gebak namen. Hij trakteerde.
Ik zag hem voor het laatst toen hij op
feestelijke wijze lekkere hapjes rond
deelde en vreemd vrolijk was.
Twee, drie dagen later kwam de trieste
mededeling. Tom had zichzelf in een
hotelkamer in Antwerpen doodgeschoten.…
hieperdepiep hoera
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
824 lief ondeugend groter
zeven jaar is hij gegroeid
het muisje bij het eten
verstopt onder opa’s tafel
viert vandaag een feest
op eens verfoeid de school
pleziert hem nu het leren
van toveren met letters
die hij zelf nu schrijven kan
tot rekenen met cijfers
voor muisje nooit genoeg
zijn de dagen gauw te kort
de xbox en het lego immers…
Dat kerkhof vol met namen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Op je tafel rusten nog briefjes met domme klusjes
terwijl buiten onweer flitsen vurig knallen
sluiten wij deze dag af
jouw rekeningen zeg jij zijn betaald.
Een grote stapel vergeelde kranten en tijdschriften
met een kartelschaar op de keukentafel
roept ons
schaatsers prijken op de bovenste voorpagina.…
Het verlaten huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.169 En tegenover me aan de tafel zit
Dat stomme kind der sombere gedachte,
Mijn stille weemoed met het bleek gelaat,
Mijn stomme weemoed met het donker oog,
Die niemand ziet dan ik, - maar áls ik opzie,
Dan voel ik dat zij mij heeft aangezien,
Maar 't niet wil weten om die grote smart; -
En als verschrikt buig ik dan weer het hoofd
Achter…
Slobberwijn
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
630 De avond valt in droomschaduw
slobberwijn op tafel, pantoffels
radio mijmeringen over de zee
vaak wanneer hij zich verplicht
in het alleen zijn te peinzen
vreest hij de eenzaamheid
die in zijn jeugd voelbaar was
het is hier niet heilig meer
oude boeken door het stof gehaald
liggen te huilen onder regenlaarzen
achtergelaten in de hal;…
Waar het zaad gedijt?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
456 seizoenen schuiven aan de tafel
van hun vruchtbaarheid soms
in schijn, de hemel is slechts
een herschikking van feiten
die mee wiegen in ons kruin
zodat wij vrienden in één lot ?
zijn we van een uitstervend ras?
zijn het alleen de bomen die blijven
ademen uit het zelfde gras geboren?…
NAJAARSMIJMERING
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
545 Dan gaan de luiken
weer vroeger dicht
en wordt gezellig
binnenshuis geleefd
brandende kaarsjes op ’t buffet
ademen de geur
van rozen en jasmijn
de tafel is een jachtfestijn
met vruchten, verse kaas,
brood en appelwijn
de avonden worden langer en trager
Gij komt dichter wonen in ons hart
’t is tijd om u te danken
voor wat de rijke herfst…
WERK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 haal de hand boven tafel.
wrijf op de palm.
kijk nog even naar de bijl in het hoofd
van die vleesklomp in het raam.
ruk het los.
krab en schaaf de huid.
werk het gelaten de deur uit.…
Samen eten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
815 Hij zat voorin, vlak bij het raam,
haar tafel was aan de andere kant.
Ze namen meestal het dagmenu,
soms kruisten hun blikken elkaar.
Een kort moment van contact,
af en toe keek hij steels naar haar.
Na weken groetten ze elkaar
voorzichtig in het voorbijgaan.
En weer wat later bleef hij
soms even bij haar tafeltje staan.…
Door het venster schijnt naar binnen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
379 Op de tafel vallen de feiten als rotsblokken;
tussen ons vormen zich bergmassieven,
die we zullen moeten willen bedwingen,
om überhaupt in de race te blijven,
-winnen is van latere zorg.…
In overdracht
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
349 want de
natuurlijk weg wordt
bewandeld door wat
hij thuis altijd kreeg
en wat ook zijn eigen
kinderen niet zullen
kunnen ontlopen hetzelfde
menu met een trits
andere versiergerechten
de essentie blijft passend
bij de al jarenlang dwingend
gehandhaafde gewoontes
en rituelen want hoe minder
we eten des te langer duren
de uren aan tafel…
pasen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
331 De tafel gedekt met lekkers en zoet,
familie verzameld, de sfeer die goed doet.
Met warme knuffels en liefde gedeeld,
wordt de paastijd waarlijk gevierd en geheeld.
Lente brengt hoop, nieuw leven ontwaakt,
met bloemen en kleuren die niemand verzaakt.
Pasen, een feest van vreugde en pracht,
verlicht ons hart, als een stralende nacht.…
De wereld in ons huis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
214 En in het midden aan de tafel
het mooiste anker op deze reis: mijn vrouw.
Haar stem is de vertrouwde melodie,
haar aanwezigheid houdt mij trefzeker vast.
Samen reizen we door deze dag,
met een open blik voor wat er is.
De muren van dit huis houden ons niet tegen.
Zij zijn de herberg waar de wereld landt.…
Mijn God is enkel gloed en donkerheid
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.814 Mijn God is enkel gloed en donkerheid,
Schoon om te zien, - een wonder te verstaan; -
Daar is niet één als Hij, - doch 'k zie u aan,
En waan dat gij Hem-zelf zijt.
En dus heb ik mijn ziel u toegewijd,
Opdat ze in uw gloed mocht vergaan;
En stil verteren, zonder klacht, voldaan
Met zulk een liefde en zulk een éénigheid.
Zoals twee vlammen…
Zoals een vroom man in een heidens land
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.094 Zoals een vroom man in een heidens land
Zich toont op plein en beurs in landsgewaad,
En stalt zijn waar voor 't huis en dingt en praat
Aldoor, om werelds goud, met vreemd' en klant;
Maar sluit dán 't huis met luiken en hij brandt
Zijn zilvren lamp met olie en 't gelaat
Wordt bleek bij 't geel brevier, dat openslaat
Met donk're…
Gemis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
578 feestdagen zijn niet meer
hetzelfde sinds jij bent verdwenen
lijkt de waarheid omhuld door dikke mist
wat de zoektocht bemoeilijkt
toch ben ik bij je
iedere minuut van de dag
hopend op een teken van leven
wordt het langzaam stiller in mij
blijf ik je voor altijd koesteren
in mijn hart, had je nog
zoveel willen zeggen
waar je ook bent…
Vragen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Was 't loon naar werk
voor 't schrijven van
zeer vele gedichten
Rechtstreeks uit de kamers van
een bloedend hart?
Was 't slechts lust voor
dat moment? Toen?
Opgestuwd. Begerig
Geilvocht van opgebouwde
jaren en/of
Was 't waarschijnlijk
toch echt' liefde
Opgebouwd in jaren
Een opgewonden liefde
niet slechts een gunst
Was 't…
Die in het donker licht was
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 Die in het donker
Licht was,
Licht is,
En zijn zal
Die klaar staat
Om mij te omarmen
Als ik aanspoel
Op het strand van
De eeuwigheid…
wie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
729 wie fluistert de dichter
weer troostende woorden in
als zinnen voortdurend beslaan
wie houdt het net vast
onder de woorddanser
wanneer het ritme weer weg is
wie reist mee in het oude hoofd
waar de chaos steeds meer toeslaat
woorden almaar dunner worden
tot de zin ontbreekt…
Koesteren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Ik koester...
de stilte in mij
naast het woorden schrijven
in gedachten per gevoel.
Ik koester de oude liefdes, het houden van
en sta tegelijkertijd open voor nieuwe vormen en manieren.
Ik koester de vrijheid in heel het aards als hemels
leven als een groot geschenk.
Heel graag wenk ik naar nieuwe wijsheid, klein en groots:
het leven…