4375 resultaten.
Herfstgeluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Gevleugelde woorden
spiegelen de weemoed
van een oude zomer.
Haar ogen
zacht en breekbaar
turen naar wolken
voorbij drijvend
als zeilboten
stuurloos.....trekken
ze naar het zuiden
geruisloos, geen geluiden.…
Flamboyant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 winterse termen
en mijn gedachten doelloos zullen zwermen
Een herhalende tred van groeiend sterven
ogenschijnlijk een pas op de plaats rust
tenware het flamboyante
voor een wijle in slaap moet worden gesust
Deze kracht zo natuurlijk en gewoon
is sterker dan mijn speelse geest
toch vertel ik mijzelf morgen,
met weemoed weliswaar,
hoe de zomer…
Heb De Wereld Lief
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
518 toch heb ik de wereld lief
met al haar gulle gaven
maar ook haar gekke dagen
die menigeen soms plagen
de stilte van de nacht
het onweer dat ons nog wacht
de behaaglijk warmte van de zomer
de verkwikkende winterse koude
de pracht en praal die je voor ons bouwde
je gaf het zoet en zuur
was het huis van moeder natuur
je gaf een vinger…
wat ik doe in mijn flu
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 even wrijf ik over
mijn gulzige toetsen
wijl het slijm zich opdrijft naar boven
wachtend op de aandrang tot kotsen
mijn ruimte telt hoge zomerse graden
waarin ik aangedreven word om ook
in de winterdag in mijn eigen luiheid te baden
in zekere zin kom ik tot niets
al wat langer bekend bij mijn batterij
ik bedoel hier die van de geruisloze fiets…
TIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 ziezo. ook al zijn zij vast aan tijd en lijf gebonden
de zomer blijft voor altijd aan dit ogenblik verbonden.
het schone zal zich mettertijd van hen verschonen
maar het geheim werd leesbaar in dit lied vertaald.
ook al is de weg dan weg, zij blijven samenspraak:
liefdesklanken blijven klinken evenwijdig in de tijd.…
Zin
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
784 De zomer wil haar ambitieuze
plannen vandaag nog openbaren.
Voorzichtigjes komt men op gang.
En daarmee de ochtendboterhammen.
U ook? Ik niet.
Mijn ledematen tillen onvermogen
als u wegspurt op uw dienstfiets.
Het ritme van de nieuwe dag
krijgt in loom verkeer gestalte.
De zomerdroom lijkt nu al synchroon...…
Zijn hengsellied
netgedicht
4.2 met 58 stemmen
384 op de rand van
het zomerse licht
stond het haveloze
huisje te wankelen
geleund tegen de
schaduwkant van
het donkere bos
we keken
elkaar aan
ik wist dat we
zouden gaan
op onderzoek
uit zomaar gewoon
pure nieuwsgierigheid
natuurlijk kraakte
de deur kreunend
zijn hengsellied
vertelde de trap
bijna ademloos
zijn leuningsloze…
Weerbericht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
323 Je wilt met mij kletsen
over het weer, deze keer
over wolken, regen, wind
en dat er weer een herfststorm komt
meedogenloos voor zwakke bomen
de winter is geen witte winter meer
en de zomers te warm voor dromen
je maakt je zorgen
over het klimaat
het laat mij eerlijk gezegd
ook niet koud
ach het waait wel over
zeg je tot mijn verbazing…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
587 Jouw zilte golfstromen maken weidse gebaren
beademen het voorjaar met nieuwe zomer
in de stilte van die intieme heimwee
ben ik het spelende kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
blijf ik zo kinderlijk omdat het gaat
zeevriend, leen mij de weemoed…
Wanneer de tijd vertraagt
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
181 Oranje vlinder
de zomer vertraagt even
blad draagt de schaduw
Wanneer het oranje
zandoogje neerstrijkt, brengt zijn
vlucht een verschuiving in mijn aandacht, alsof
de tijd zich even voegt naar de ruimte van het moment.…
Trekpaardengang
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
183 Na de brandende hitte
en oplaaiend vuur
van het breken der droogte
records in de zomer
onhoorbare moord
en brand schreeuwen der hei
komt besef onder
slurpende dieselmotoren
bezitters en fly drive
vakantievliegers
steeds angstiger onder
de rook van de boeings
rond lelystad eelde
en schiphol nabij
schuift de pluim van een
herfstbuienfront…
Platanen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
10 Platanen, wij onder je bomen
aan tafels, delen ons eten,
ons weten, onze wanen in de zomer.
Nu als het wintert
zoals wij,
zijn we lomer en slomer
Helaas…
ZEEMIST OF ZEEVLAM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het was een zonnige dag
Torremolinos, Zuid-Spanje
30 december 2021
een heel zonnige dag
met 24 graden
dan opeens
vanuit het niets
vanaf de zee
Mist
Zee-mist
Als een vlammende tsunamie
van bergen mist in banende
gruwelijk grijze grieselijke wolkenzee
over het strand
aan ‘t land
in de stad
zeezicht verloren
zee-mist om m’n oren…
OP KRUKKEN
poëzie
3.3 met 14 stemmen
3.402 ‘t Is winter: 'Of
het zomer ware,
of lang en schoon
de dagen!'
Des zomers: 'Ach,
hoe lange ik naar...
hoe lusten mij
de vlagen!'
‘t Verdriet mij, in
de steê, en ‘k ga
te lande, om lust
en leven.
Te lande: '‘t Doet
mij deugd in stad,
och, ware ik daar
gebleven!…
Het herfstbos spreekt - een herfstsprookje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Gedreven zal zij zich schakelen tussen het zomer-
en het naderend winterseizoen. Onmisbaar in de
vele herfstkleuren de somberheid uit het leven van
menig droomganger te niet doen.…
je rinkelde in glas
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
980 toen was
de scherven heb ik opgeraapt
lichtznnig om te breken in
liefde die nu haat gaat kweken
je spiegelde
een kleine vrouw
die ontrouw niet kon velen
jij, die recht door zee
het hart brak van zovelen
ik zag je langs de lijnen
met licht op onbetreden
paden schijnen
ontmoette jou in lente
met niet begrensde wensen
we zijn de zomer…
het landhuis
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
3.699 er ligt een landhuis aan de stroom, verlaten
met donk're luiken staart het blind,
en laat de stroom, die voortglijdt, praten
en luistert niet naar 't fluist'ren van de wind
maar vroeger, toen hoogmogenden der staten,
daar in de zomer poosden van't bewind
en staat en krijg, voor huis en vree vergaten
en kind'ren stoeiden over 't melkwit…
Alles in het rond
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
826 Gevoelig zacht jij zomer zon..
Mensen achter jou stralend..
Snuivend naar je bodylotion..
Je glimlach maakt ze dwalend..
En dat ik dan proeven mag ..
Van jouw zoete zachte huid..
Brengt bij mij een warme lach..
En maakt dan niets meer uit.
En als je dan ineens verdwijnt..
In de chaos van het plein..…
Hymne aan de walnotenboom
gedicht
3.3 met 51 stemmen
16.167 Helder zijn in voorjaar en zomer de bladeren.
Blijf met je licht.
-----------------------------------------------------
uit: In de Waterwingebieden (2000)…
Hampshire
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.042 Een sluier van zomers' licht wordt uitgespreid
over het koren, wachtend tot het wordt geschoren,
zoals ook koeien gemolken worden op hun tijd.
Ik ben hier op goed geluk naartoe gegaan,
omdat de brochure het heeft aanbevolen
en het graafschap niet minder dan Hampshire heet.
Uit de verte komt wat wind langszij, voorbij een toren.…
Zoals een fijn schommelende balans
poëzie
4.1 met 18 stemmen
2.681 slaat
Door, links, rechts, in rechtvaardige kadans,
Want de ene schaal ving op een muggendans,
Of onder de and're woei een spinragdraad -
Zo schommelden de schalen van mijn ziel,
Hetzij in de ene een licht vermoeden viel
Van blijdschap, ijl insekt, dat scherend aait,
Hetzij om de and're herfstlijk zwevend rag
Van lang verdriet om korte zomer…
Heimwee
poëzie
3.5 met 53 stemmen
6.441 Ik voel mij als een kindje,
Dat 's zomers buiten logeert,
En alles heeft, wat haar hartje,
Haar kinderhart begeert.
De lieve, rijke gastvrouw
Geeft uit haar overvloed
Het kindje daaglijks bloemen
En vruchten, rijp en zoet.…
SPINNEWIEL
gedicht
4.0 met 100 stemmen
26.588 haar spinnewiel
witte wol
over haar hoge
statige kamer
trokken in voorjaar
en najaar
de ganzen
zij verhaalden van winter
en van ijs
zij hoorde ze roepen
en zij spon
aan haar spinnewiel
witte nevel
aan haar spinnewiel
witte wol
rond haar hoge
statige kamer
dwaalde in voorjaar
en najaar
haar dienaar
hij verhaalde van zomer…
Deinè Theos* (sonnet CVI)
poëzie
2.7 met 29 stemmen
3.455 Een geur van zomer-bloesems begeleidt
De zang der zonnen - duiven - die heur trans
Doorglóren in eerbied'ge rondedans
Om Haar, wier glimlach sferen groept en scheidt;
'Schoonheid, o, Gij, Wier naam geheiligd zij,
Uw wil geschiede; kóme Uw heerschappij;
Naast U aanbidde de aard' geen andre god !…
ALS HUMUS LOKT
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.023 Ik trek al krom, zo broos worden mijn nerven
De strohalm zal mij niet lang kunnen dragen
Ik hunker naar het zijn in aardes lagen
En velen zullen- weet ik- met mij sterven
Wat was de lente fris, de zomer drukkend
Velen van ons zijn daardoor vroeg bezweken
De wolken hielden zware donderpreken
Het loof, met twijg en al, van bomen rukkend
Zelfs…
roze kleurt van paars naar zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.455 de tubes leeggedrukt
in kleuren van het leven
penseel in grove schets wat
door seizoenen is gegeven
ik mes emoties in een
woest begin waarin het roze
kleurt van paars naar zwart
omdat de werkelijkheid verwart
dan sprankelt lente in het groen
bloeien knoppen uit hun doen
openen in geur magie door
zachte handen op mijn knie
de zomer…
Transit
gedicht
2.4 met 153 stemmen
36.000 De zomer bloeit, een dorpsidylle
schapen in de luwte van de tijd.
Tot plotseling de auto stilvalt
links op de foto van dit feit.
De zon krast diep in de vallei.
Wat in de jaren is versteend
hangt boven ons als zware lucht.
We lopen naar het volgende gehucht.
De weg voert langs een ansichtkaart.…
blauwe vinvis
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.505 homp
een hart van een halve ton
dan duikt zij lang en diep
want boven vindt zij niets
de rugvin - even zichtbaar -
snijdt het klotsend sop
baleinen in haar bek
zeven het fijne groen
garnalen met krieuwelpootjes
spoelt ze naar binnen
haar maag is een bruisbad
ze houdt van de dubbele reis
in winters trekt ze naar de tropen
in zomers…
Gij zijt de goede vrouw
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.699 Gij zijt de goede vrouw ten drempel mijner dood, -
Gij die me uw ogen als een zomer-nacht ontsloot
Vol wondre lichten en vol rust'ge duisterheden;
Gij die me uw leden als de rijkste herfsten bracht,
En, schoner dan een schemering, de zéekre kracht
Van vredig leven en zich goed bemind te weten.…
Noordse sterns
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
899 De zomer is voorbij
het was goed, zo goed
maar we gaan, we gaan!
Wacht op me
in Bretagne, bij Gibraltar
wacht op me ik vlieg met je mee.
Onze rust is rusteloosheid
ons ritme, ons geluk
wij, de zigeuners van de lucht.
Laat ons onderweg zijn
tot we sterven aan de kust
en zand en schuim
ons toedekt.
Maar kom!…