7023 resultaten.
tegen het einde van de avond
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
270 tegen het einde
van de avond gleed de zang
van de merel heel
langzaam weg in een tere
stille eeuwigheid…….
hij had prachtig gezongen…
Het einde
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.086 Haar hemel is iemand anders zijn hel.
Waarbij haar woorden werden uitgesproken
en er niets anders uitkwam, dan ‘’vaarwel’’.
Stiekem hoopte ze op één uitweg,
waar goed en kwaad konden botsen,
maar het had niet zo mogen zijn.
Zonder enige uitleg,
is dit haar einde
en neemt ze een zijweg.
Om hopelijk,
op het goede straatje uit te komen.…
Bewaren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
123 we begonnen
met twee glazen
op tafel
nu drink ik
uit allebei
niet zozeer
ik ontzettend dorst heb
versta me niet verkeerd.
ze wees
naar een wolk
en zei niets.
sindsdien
kijk ik omhoog
en bewaar ik haar daar
genoeg
om te begrijpen
hoe klein
verdriet kan zijn.…
De jas aan de kapstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
114 Mijn jas hangt nog steeds
op dezelfde plek.
Alsof hij elk moment
weer meegenomen wordt.
De rits zit dicht,
de zakken leeg,
de mouwen wachten.
Soms loop ik erlangs
zonder erbij stil te staan.
Tot ik mij ineens afvraag:
Hoeveel dingen
blijven wij bewaren,
niet omdat ze nog nodig zijn,
maar omdat loslaten
betekent dat het echt…
Uitmaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
114 Jij slaat
Net naast
Ik vang
Je niet
Wij zijn gehaast
In ons verdriet…
Waar stilte je voetsporen draagt
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
287 Wind draagt je naam
tussen bladeren en stilte
ik luister nog steeds
Waarom hoor ik je voetsporen niet meer,
alsof ze te vroeg oplosten in de stilte,
terwijl ik nog altijd luister naar wat achterblijft
in de ruimte tussen herinnering en gemis.
Wanneer een deur zich sloot, voelde ik elders ruimte,
een opening waar creativiteit zacht kon…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Een roos ligt op straat
haar schaduw houdt haar nog vast
wat blijft is een spoor
Op de grens van licht blijft stilte liggen,
op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan,
waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt,
en waar elke schaduw een herinnering draagt.
Er is een beweging die niet meer gebeurt,
maar wel blijft hangen als een lichte…
Ik zwaai niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
86 Jij vindt dat ik nu niet meer van
jou hoor te houden, maar ik kan
dat toch niet laten, want ik zou
de allerliefste zijn voor jou
Maar nu ben ik alleen maar vrij
in wat ik droom van jou en mij
/Ik hou van jou - nog elke dag/
/maar zwaai niet met - een witte vlag/
/Ik geef me nooit - aan jouw gezag/
Er is van alles misgegaan
en nagelaten…
Een Veer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
25 Het stille van het leven
De blaadjes van de boom
De verkleuring en het vallen
Het naaien van de zoom
De terugkeer van de vogels
De schelpen op het strand
Het maken en het delen
De lijntjes op mijn hand
Een bootje op de horizon
De aankomst van een storm
Het verre van een ander land
De kleuren en de vorm
De droom tijdens het slapen…
Een reis die niemand kiest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Je koffer staat niet bij de deur.
Er is geen kaart, geen tijd van gaan.
Alleen het licht valt door de ramen
en raakt je bleke handen aan.
We praten over kleine dingen:
de regen, iemand die nog belt.
Ik luister langer dan ik vroeger deed
wanneer je iets van toen vertelt.
Ik wil je vragen niet te gaan,
maar zie hoe moe je bent vandaag.
Ik…
De Stille Aftocht…
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
12 Haar brievenbus zwijgt
in kille lucht is de post woordeloos
zonder antwoord van zijn hand
na zijn stille aftocht, zo redeloos
geeft zijn nummer een monotone toon
het is geblokkeerd, de lijn potdicht
al wat ze heeft misdaan
staat genoteerd in het verloren licht.
Achteraf voelde zij zich zo onnozel
van vertrouwen veel te goed
als zijn…
Op Beppe erfje
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.158 Op Beppe's erfje met wat bomen
Stond een spitkeet laag en sober van bouw
In de kleine schone vertrekken
Woonde de eenzame wijze oude vrouw
De jaren gingen voorbij
Ze treurde om het heengaan
Van hare man en kinderen
Ze gingen naar elders
Ver weg van Beppe's stee
De kinderen namen bij het afscheid
Omdat het niet anders kon…
ik als militair
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
3.007 Afscheid nemen is een moeilijk moment. Is moeilijk voor je kind vrouw of vent.
Met tranen in je ogen brok in je keel. Hoor je teksten kom terug aub heel. Je weet dat je vrienden en je familie je zal steunen. Maar de komende maanden zou je op je kamaraden leunen.
Iedereen zal met beide benen op de grond moeten blijven staan.…
zonder jou
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.848 Ineens was het voorbij
kon niet meer denken
hoorde niet meer wat men zei
ineens alles zonder jou
een grote leegte is gebleven
nu zonder jou moeten leven
maar niets is zonder jou
je leeft in onze gedachten
je bent in ons hart.
niet zo maar vergeten zijn
kunnen we toch een beetje bij je zijn…
Memories
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.352 Zwijgende herinneringen aan weleer,
van blauwe luchten en stil geluk,
vervagen snel en vallen stuk.
Op je graf leg ik een roos neer.…
Als de spiegel breekt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.425 mijn zinnen smelten weg
en wrijven woorden in
mijn handen vol
van beelden en bloed
vergoten in de strijd
de klok verzet de tijd
ik denk alleen te dromen
maar word geen seconde wijzer
eindeloos gevloerd
vol van leegte en vluchtend
van het stukgeslagen leven
ik denk aan scherven
herken mezelf niet meer en
weet dat straks
de…
Weggaan
hartenkreet
4.0 met 48 stemmen
3.658 Hoe je er ook tegenop ziet
wat je er ook tegen wil doen
vaak komt er toch verdriet
een handdruk en een zoen
die zeggen dat je gaat
voor even of voor altijd
je ‘thuis’ verlaat
toch wel uit dankbaarheid
maar veelal met pijn in je hart
loop je weg van de gewenning
want je maakt voor jezelf een nieuwe start
als een soort erkenning
die…
Een dakloze
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.443 Alléén in mijn gedachten kon ik eens gaan wonen
maar nooit vond ik ergens onderdak
Een eigen bed en huis voor mijn gemak
Doch slechts onder struiken mocht ik dromen
Alléén in mijn gedachten kon ik ooit nog wonen
Zolang ik wist dat in de stadse wildernis
in straten, parken en op banken dat onderkomen
is te vinden, deert mij geen hindernis…
In Memoriam
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
2.607 Hij wist de waarheid uit; de onrust
die zijn geweten drukt
hij, de verlater van zijn geest
terwijl de zoveelste metafoor
z’n bloed laat kolken
traant de schrijver in het vuur
van zijn onbegrepen verlangen.
Niet meer, de woorden
die bij elke zucht een grijze haar
of andermaal een slapeloze nacht
en de rots in zijn keel
neemt ademoverhand…
Wakker
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.676 De stad ontwaakt. Ik was eerder. Stille gracht
Vuilnisman. Ik mis je. Onverwacht...
Toekomstplan.
In mijn hoofd een strijd.
Nu.
Weloverwogen, zonder spijt.
Vermeden, woorden afgegleden. Liefde afgedaan.
Dag stoppelbaard.
Ontwaken, nooit meer zekerheden. Ben bij je weggegaan.
Waar is mijn strippenkaart?…
Dansend naar de hemel
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
2.646 Dansend loop je tussen hemel en aarde
Met de sneeuwwitte wolken onder je
Waar zul je heen gaan?
Naar beneden naar land en zee
Of zet je je voet op de eerste tree
Van de trap die naar boven leidt
Naar de post van de hemel?
Twijfelend zoals je nu staat
Besluit je dat je dansend de hemel in gaat…
Claartje
poëzie
3.3 met 20 stemmen
6.328 Bij de schilderij van hare overleden moeder
Wanneer ik neergezeten
Bedaard het beeld aanschouwe
Van mijne lieve moeder,
Dan rollen mij de tranen
Gestadig langs de wangen.
Dat lief en lachend wezen,
Waar godvrucht en oprechtheid
Bevalligheid en blijdschap
Zo klaar op is te lezen,
Doet mij dan bitter schreien,
Om dat ik haar moet missen;…
In alle rust
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
2.094 Klanken mengen zich
de klokken slaan
het beeld van stilte gaat verloren
de onrust blijft bestaan
waarin handen naar elkander grijpen
onbereikbaar voor elkaar
onverstaanbaar luiden klokken
veel te luid en langs elkaar
het beeld kapot waarin de stilte
zich ontpopt die zwijgend
tussen alle klanken vlindert
rustig maar……
Chanel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.772 Het droomhuis achter de duinen
(Dat wij lentebries noemen
Omdat we het niet meliger konden verzinnen)
Is door man en muis verlaten
Haar flanellen bloes over de armleuning
Begin ik al grondig te haten
De mouw ruikt nog naar vrouw
Ik kuch
De hoveling die haar met ingetogen zwier
Uit de sluimer sleurt
Het huis geeft geen kik
In het omgewoelde…
De mooie bloem die ik kwijt ben...
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
2.237 Alsof een bloem,
verweg hiervandaan,
ophoudt met bloeien,
zomaar stopt,
zonder dat je het door hebt...
Alsof een bloem,
die je zelden ziet,
uitsterft...
Alsof die éné bloem,
jou doet huilen...
En je tevreden laat zijn,
met alles wat je nog op deze aarde hebt...…
Opstapje
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.801 Waar regen me achterliet; een leeg perron
in middagmist de klok onberispelijk wijzend
naar een lange dag en de zwarte waas – als altijd –
uitwaaierend, me dronken meesleurend in zijn spoor.
Thans onbereikbaar in mijn schaduw
in mijn schoenen, neus naar voren
en een gepijnigde blik richting einder
tot het bekende geluid me weer wakker ruist…
Pelikan
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.696 Het testament van mijn gevoel
vergeeft jou aan het goede doel;
passeert het samen schrijven.
Ofschoon ik vlek en vloeiblad hou,
zal van de inkt die linkt naar jou,
het zwart zo zwart niet blijven.…
Leef bij de dag
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
2.321 Leef bij de dag,
zo de Heer vermag,
plan niet teveel
vooruit, want
voor je het weet,
is het kaarsje
...UIT!…
Atelier : 'een laatste dialoog'
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.936 Aan het einde van het pad langs
een zijden schaduw van bronzen
bomen laat ik samen met jou
de herfst ontwaken
Ik streel over ’t groenige water
en meng grijze tinten
doorheen het roestige bruin
van verdorde bladeren
In zachte bogen laat ik
je sierlijk dansen wanneer
een koele bries het kleurende
lover laat vervagen
Door elke windvlaag…
Oude liefde
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.600 Vingernerven zonder woorden
dwalen over schemerdonker
en verblekend zonnelicht
langs getrilde slotakkoorden
weven zij in tere zachtheid
moegeleefde ogen dicht
vingernerven zonder woorden
aaien streels gekerfde huid
dragen haar naar verre oorden
als een pasgeboren bruid.…