4042 resultaten.
Wij hebben niets geleerd.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 Hij liep alleen op straat.
Er school in hem geen kwaad.
Hij genoot van de zomerzon,
van de vogels op het dak,
de bloemen op het balkon
en groette met gulle lach.
Fluitend liep hij om de hoek,
niets vermoedend langs een groep
van wel zes of zeven man groot.
Hij zei: "Dag" en dat was verkeerd.
Ze sloegen en trapten hem dood.…
Griekenland vakantieland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Opdringerige kreten van eten schreeuwen
je tavernes op pleinen,
je kleine straten verwerden
kleurrijke kermis van kleding.
Lopen op je kades
slome lome buikige figuren
je te begluren door fotoapparaten.
Zitten te dikken op je terassen.
Bezaaiden we je witte baaien vol
stalen blauwe stoelen met een parasol.…
Tuinfantasie - 14e tafereel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
640 En met mijn schrijven doe ik niemand kwaad,
in tegendeel, ik blijf aan huis gebonden:
Het houdt me uit de kroeg en van de straat
en weg van buitenechtelijke zonden.…
een droom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
598 armen, geliefden die verloren waren vanaf de start
ik weet zelfs niet welk lied je plezier doet,
ik heb het opgegeven te proberen
al die immense gedachten, hoe ver hoe diep het landschap was
steden, torens, bruggen en het prachtige land dat we eens waren
een open raam in een landhuis, waar je bijna in stapte bewust om mij te ontmoeten
straten…
Beaufort
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
541 Wanneer het windkracht 0 is nou dan voel je echt geen zucht
De schoorsteenrook gaat recht omhoog in een strakblauwe lucht
Bij windkracht 1 dan geeft de rook toch al de richting aan
En 2 dat is de kracht waarbij de blaren ritselen gaan
Bij 3 gaan er zo hier een daar wat twijgen heen en weer
En 4 blaast langs de straten oude kranten op en neer…
Ons oude huis ligt plat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
490 Mijn voorgevoel zei me: ga door je " oude" straat,
en zo toog ik richting mijn geboorteplaats.
Moest even zoeken, er stonden flats,
het parkje van voorheen was weg.
De kerk in het midden houdend met mijn rug
er naar toe,
dacht ik nu moet ik vooruit, maar weet niet hoe?…
Stad en land
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
712 Ze ging met hem naar zijn etagewoning
En lag te bed eer hij er erg in had
Hun liefdesspel hield gans de straat klaarwakker
Des ochtends zei ze: ‘Kom naar ’t platteland,
Daar valt geen burenruzie te verwachten:
Noch buren links, noch aan de rechterkant!’…
Van Scheveningen naar Hoek van Holland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
473 Mijn straten, sluizen waar ik speelde
nieuwe huizen bij eiland Vloek,
zacht zand en de warmte, Kijkduin,
drommen op zoek naar Pokamon,
door Grieks raam, zicht op Haags strand,
hapjes eten,
langs strandmotor,
hoe parel en moer schelpen glommen,
wij bloot in golven sprongen
borsten deinden,
de pijpen waaruit wolken verwoeien,
Waterweg, hoe…
de rode ballon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
677 de rode ballon
grijze grauwe gruwelijkheid
verbleekte alle kleur -
de straten werden leeg en doods
de ijzeren dood vloog hoog
en strooide onheil in de stad,
die een plek werd in de hel
een meisje verscheen,
klein, bevreesd, met een ballon zó rood
dat zij lachte, ondanks alle pijn -
tot hij uit haar handje schoot
zij keek hem na…
Amsterdam, de Minister President, excellent, excellentie
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
503 hem, het, ik had het ook wel weer gehad
ik was 't zat, ik wilde uit huis naar de stad
wandelen van de Jordaan naar de ontsex-ste Wallen
via ‘t Damrak, de Dam terug naar d’ Elandsgracht
mensen, ik kan het wel uitschreeuwen van geluk
de schellen vielen van m’n ogen, zag ik het goed
want waar honderdduizenden vaak fast food vretend
de straten…
improvisatie op een thema
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Negeer de bloemen op straat.
De overleden playboy, redder en dader, bleef immuun tot aan zijn dood.
Iemand begon met het opruimen van de donkere rommelzolder van het verleden.
Er zou geen einde aan komen.
Onder afval vind je het leven niet.…
Vogels in het voorjaar
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
500 Dat vrouwtje niet stil kan zitten is heel begrijpelijk
Kijk maar hoe ze elkander liefhebben met hun vrije bewegingen
Fladderen, huppelen tot springen langs de goot of tussen groeiende takken
van de vlinderstruik en het wateroppervlak op het plat dak aan de overkant van de straat.…
DE JORDAAN, MOOI, SCHOON, MAAR VEELAL OOK SMERIG, VIES!
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
586 Jordaan van tijd tot tijd een stinkwijk is
Waar buurtbewoners zich gedragen als dieren
Stinkdieren als Coronaslachtoffers zonder geur of smaak
Smakeloos is de lichtste vorm van mijn verontwaardiging
Vindingrijkheid van de buren om te herstellen, heel ver weg
Maar een schone buurt geeft een schoon geweten
Nu wordt het vuil veel te vroeg op straat…
No-fight zone
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
478 Het tsarenrijk werd een gebied van staten
Zodra het IJzeren Gordijn verdween
Werd Sovjet-Unie GOS, maar viel uiteen
De poppen dansten in de volle straten
Doch streden niet veel later als soldaten
In Noord-Ossetië tegen Tsjetsjenen
Azerbeidzjan, Nagorno-Karabach
In Grozny mattend met Tabasaranen
Aguliërs, Koemukken en Avaren
En Lezgiërs…
Onderweg naar Kerstmis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
572 Licht Is geboren
zoveel kracht, pracht, smacht en zacht
in een samen zijn
Kijk mee door glazen ramen hoe een sprankelende
vorst figuren en vormen op een bevroren oppervlak speels
tekent, hoe wegen en straten verlicht worden met enig kunstmatige
lichtbronnen terwijl het nabijgelegen grachtwater helemaal gladgestreken is.…
handvat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 het zingt:
in struiken – wat warrig gewemel
op straten – het laffe gebazel
in zetels – het knoestige snurken
in bossen – lusteloos vozen
in de tabellen – schrikbarende hiaten
op de schermen – onhoudbaar verval
in de hoofden – de doorslaande angst
op het terrein – de banale verschrikking
wij dalen wij
dalen wij dalen
wij dalen de dalen…
Winterregen
netgedicht
2.4 met 17 stemmen
797 Door de overvloedige regen worden allerhande
straten en wegen getransformeerd in een heus plassenland
waar je luistert naar het gulzige, slikkende water dat zich een weg baant
tussen de kale bomen, een ongekende winterslag strijdt tussen verlies en overwinning.…
Als de hemel fluistert
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
437 Achter verweerde ramen flakkert nog even het laatste licht
en in de omliggende straten hangt de geur van vochtige aarde en vervlogen stemmen.
Een eenzame vogel zweeft geruisloos langs
de gekleurde wolken, alsof hij nog even wil proeven van de
laatste warmte van de dag.…
Wensen voor iedereen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 liefde voor iedereen
we storten ons weer op diëten
met een Herma ten Have dvd
ook met roken gaan we stoppen
voor zeker toch een maand of twee
voor alle mensen wens ik vrede
in Gaza, Oekraïne en Darfoer
dat de wereld eens in aktie komt
In plaats van oeverloos geouwehoer
ook zou ik graag wat humor wensen
dat er meer gelachen wordt op straat…
Scharlaken Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
304 In het scharlakenrood van de schemering
waar de avond stil ontwaakt
Schaduwen die zich langzaam lengen
tot het licht in verval geraakt
volgt hij een betreden pad door vergeten straten
waar het licht niet langer schijnt
Hier klinkt de weergalm van het verleden
dat langzaam oplost en dan verdwijnt
Herinneringen blijven heimelijk hangen,
een…
Traagzaam onder vreemde zon
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
244 Traagzaam trekt de witte wagen
door een straat die niemand noemt,
stap voor stap de hoeven klagen
wat geen mens nog hardop roemt.
Onder ’t zeil — een adem minder,
onder ’t hout — een naam te klein,
en de paarden, stille kinderen,
kijken of het anders kan zijn.…
Plafond op een kier
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
261 ik dacht eerst
dat voelen iets
zachts was
een beek onder
het denken
iets dat meebeweegt
met regen,slaap
en muziek
maar weten
bleek veel vreemder
het zat soms
in een sinasappel
die van tafel rolde
zonder aangeraakt
te zijn
of in een hond
die midden op
straat naar
een lege gevel
bleef blaffen
flakkerend tl-
licht
boven…
De Blinde Man en het Laatste Licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
110 De waanzin raast, de grens tussen goed en kwaad vervaagt,
terwijl de echo van het verleden door de lege straten jaagt.
Je wacht op de klap van het noodlot, de kogel in de vlucht,
en de rook van het gevecht vult de trillende lucht.…
Gerbera
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
141 Elk atomisch deeltje van jouw felle, open wiel zingt een lofzang,
een lofzang op het overleven, op de straten, op de open weg.
Je bent niet louter een bloem in het gif van de nacht;
je bent het vlees en het bloed van de kosmos, ongetemd en vrij.…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Het is nat en herfst geworden
in de oude straten van de havenstad.
Blauw verval daalt neer over de daken.
De muren van de flats zijn kouder nu,
een kille huid van steen die ons omsluit,
en de weinige bomen die we hebben
verliezen hun bladeren zonder haast,
alsof zij weten van de tijd en het verlies.…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 Oude straten. De havenstad.
Blauw verval druipt van de daken.
De muren worden koud.
Een kille huid van steen. Het omsluit ons.
En de bomen? Een paar maar.
Ze verliezen hun blad. Zonder haast.
Ze kennen de tijd. Het verlies.
Het sterft op het plein. In purper.
Het zomergroen? Eerst zo dapper.
Nu moe. Het trekt zich terug.…
Liedeken
poëzie
3.4 met 22 stemmen
5.084 's Nachts rusten meest de dieren,
Ook mensen goed en kwaad,
En mijn Lief goedertieren
Is in een stille staat:
Maar ik moet eenzaam zwieren,
En kruisen hier de straat.
Ik zie het zwierig drijven,
Ik zie de klare maan,
Ik zie dat ik moet blijven
Alleen mistroostig staan.…
ik blijf
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
2.143 ik zag je hier vanochtend fietsen,
met je vriendjes aan de praat
ik toeterde, je zag me niet dus
reed je midden op de straat
natuurlijk zou jíj nooit zo rijden
en woon je hier een uur vandaan
maar god, ik heb soms van die tijden
dat ik hier jouw fiets zie gaan
en dat een man die zit te slapen
blind is voor jouw kinderspel
en dat hij jou…
Nachtval oorlog 1-3
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
977 (Perrons en kerkhoven
hun voortdurend toegeschoven)
Maar ik
loop elk vertreksein vooruit (of achterna)
en vind mezelf terug in afgeladen straten
(waar leven heerst?)
en voel het haten van een vijand dieper
niet dan aan mijn hartrand of mijn huid.
3.…
Kruisweg
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
762 woede bloeden uit mijn buik
zonnestralen als een reinigende zondvloed
de bries tussen mijn vingers misschien niet echt
mijn ogen niet langer gebrand op elk detail
maar deinend over de eenheid van het alles
ik ben niet langer hoor - of tastbaar
schrijdend in onzichtbaarheid
bomen kijken me na op mijn tocht
die voert langs dorpen en langs straten…