14989 resultaten.
De brug van de rede
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
664 De doden zijn niet dood,
de levenden niet levend
de tijd van het verleden,
verkeerde lang in een
ongeschreven verlangen,
uit nood vermeden, verleert
wat door een kind is geraakt,
het leed als carrousel in
een eentonig spel, de afgrond
als ondiepe kwel,waar kraaien
zich spiegelen aan hun verstand.…
Een kunstenaar zijn onvermogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
509 In donker nat,
bezeten door een geest die
als wrat op zijn verleden zat,
werpt hij
zijn dromen
met zijn kwasten
in het zwarte gat,
dat tussen tegels is geboren.
Zo tussen twee en vier,
met port en droge rode op zijn tong,
met blauw en geel onder zijn nagels,
ontvangt hij, eventjes,
de liefde, in zijn kamer, op canvas.…
Ik en mijn melancholicus
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
834 mijn ziel is bijna
al een leven lang
zacht droevig gestemd
de kleur van vele dagen
schijnt herfstachtig getint
ben deels geremd,
onderkoeld
ben ik zo vroeg uitgebloeid
en is het enkel voor mij bedoeld
wil dan vluchten
ver van het heden
of in de schaduw
van het verleden
het lijkt wel
of mijn aard
is gezonken
in diepe…
stil leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 ze is
ze komt vanzelf thuis
in het donker valt ze
vloeibaar samen met tijd en ruimte
de locaties plakt ze naadloos aan elkaar
in een eeuwenoude, holle ruimte
vallen trage waterdruppels
in het water ziet ze het verloren kind
dat niet weet waar het hoort
de kleine mond zal niet spreken
ze grijpt in het water naar het onvoltooide verleden…
mijn dochter vroeger en nu
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
940 Het verleden had ook zijn eigen karakter.
Eeuwen geleden, hadden dochters ook
het stukje ik van hun moeder.
Mijn meisje is daar het spiegelbeeld van.
Haar gelaatstrekken zijn nog altijd dezelfde
als deze van jonge vrouwen van vroeger.
Haar lach schatert nog even hard
als deze van jonge vrouwen van vroeger.…
Overal liefde
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.117 Of dat we nu boos zijn over het verleden of
angstig over de toekomst.
De liefde blijft binnen in ons
én onze omgeving.…
Zaterdagmiddag: PC Hooftstraat
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
709 'T klopt zoals je ziet: van alle kanten
Haar haren, ademloos nonchalant-
en om haar schouder hangt 't kalfsleder-
Ongegeneerd verveelde
hengsel van haar Prada-tas
'T tikt zoals je hoort: zo goed
radertjes ratelen radiografisch charmant
de wijzers wijzen volmaakt voltooid
het verleden de weg naar ooit
zoals het thuis tikte, tikt het hier nooit…
bril
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
688 de kast hield geheimen verborgen
in donkere hoekjes blonk verleden tijd een eeuwigheid
terug
tussen foto’s vond ik ook mezelf, verpakt in jeugd
met kleine handen rond haar hart
en toen haar bril tevoorschijn kwam
verried ze
dat ze wist hoe ze apart haar
ogen kon gebruiken
even viel het lijden weg in lieve tweegesprekken
in haar wartaal…
Waarom?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
776 In mijn verleden zoveel verraad en pijn
Is dit het waarom ik hier moet zijn?…
De terugkeer van de koning (deel I)
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
562 Decennia vervuld van geest
gebroken door vervreemding
De waat’ren hebben toegespoeld
een ongeleefd verleden
Toch komt eenmaal, luidt een kroniek
de terugkeer van de koning
Onuitroeibaar nageslacht
zijn dochters en diens kroning
O, koningstroon van zilverschoon
wiens plaats is omgestoten
De bladeren liggen in het rond
gevallen van de bomen…
Dromenmaker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 De hoogste piek van berusting
zal ik niet bestijgen, ik blijf
steken op de klippen van
herinneringen, daar doemen de
schimmen op van het verleden,
peinzend tuur ik naar boven,
om te ontwaken - op de door
de tijd - versleten treden en
op een onbewuste regendag.…
Eiland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 naar buiten slechts
achter druilerige
regengordijnen
Vertoont zij zich
met iele blik
het houvast
een eiland
als reddingboei
Hoopt een drenkeling
voet aan land
te vinden waar
die lucht zo
anders is dan
De overkant
niet alleen de geur
waarneembaar
tastbaar met
je tong je huid
drinkende ogen
Thuiskomend in
een archaisch
verleden…
Herfst en dan...
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.498 Ik ga gebukt,
gedrukt door last en zorg van vele jaren
Ik denk in de verleden tijd, ik denk aan sterven
Laat, voordat een andere lente komt
een zachte dood mij komen werven
dan kan ik rusten, rottend in de koude grond…
Hemelbestormer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Nu, onder de hemel, onbereikbaar,
wachtend op een goddelijk gebaar;
nu het opstijgen is verleden,
hopend op een doorbraak naar beneden.
Dan zal de muze bij mij wonen,
hier mijn dichtsels gaan bekronen;
de hemel is voor godentronen,
de aarde voor de mensenzonen.…
Heelheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Tijd wordt overwonnen en sterven is verleden tijd;
eeuwigheid is begonnen, in seizoenen, het neemt de tijd.
Cirkels cirkelen in straten van hout. De laatste cirkel
opent in een zee van goud. De branding zingt vanuit de diepte:
werkelijkheid is aards en hemels, zichtbaar voor elkaar,
heelheid begint in de gevoeligste snaar...…
Op vleugels van de wind
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.242 Een adelaar kijkt toe vanuit verleden
en spreidt zijn brede vleugels uit
ter bescherming van 't fragiele heden
steeds spiedend daar zonder geluid.…
IN HET TIJDLOOS VERSCHIET
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.256 naderbij
In het duister taste een hand naar mij
die stil in ‘t dodende duister schuilde
In het donker kwam de dood naderbij
en hij vroeg mij waarom ik zo huilde
Zonder woord verstond hij mijn hart
wijl ‘t weende van oneindig verdriet
Zacht verdreef de dood al mijn smart
en duwde mij in het tijdloos verschiet
Nadat ‘t laatste duister verleden…
Het witte huis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
740 Soms huil ik van binnen,
om het voorbije verleden,
om besloten besluiten,
herinneringen.
Spontane tranen.
Swingende stemmingen
niet aan te ontkomen.
Maar alstjeblieft,
geen paniek.
Lach maar,
hoor de muziek,
dans en geniet.
Leven is nog steeds het meervoud van LEF!…
HERINNERING LEEFT OP
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
674 Een oud paard trekt geduldig de ploeg voort
streelt met ademwolken de geurige kluiten
die dan scheurend zijwaarts zweven
luistert gemoedelijk zonder eigen wil
naar korte tonen uit de boerenmond
voldaan sjokt hij naar de stal
plots doet zijn verleden zich gelden
driest rende het jonge srijdros op alles af
geheugen overmeestert het dier!…
Het anker in een zee van licht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
908 * Voor Thomas *
Elke druppel draagt zijn glinstering
als een vloeibaar kleed der naaktheid
De kille winterzon glijdt als een oogopslag
over een koortsige Aarde
die eens het droesem dronk uit de diepzee
van haar verleden
Haar huid ligt gevroren,
bedekt onder een zware adem van ijs
Ze slaapt haar roes uit
in een bed van kristallen…
Gezaaid en geoogst?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.248 Mensen zaaien en oogsten
psalmen in een waterval,
zalmen springen drachtig
naar een onvoltooid verleden,
de ruimte herbergt een cycloop,
als eenling in z'n soort, spiegelt
zich niet aan achterdocht, weg
verwijzing in nieuwe hoop.…
De grote trek
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
859 Je verlaat je grotje
Stopt al je dierbaars
in een doos
Het huis dat jij
alleen hebt opgebouwd
Toont leeg en troosteloos
Het zijn de laatste loodjes
die je hier nog weegt
Gedachten en herinnering
Passeren de revue
Verhalen uit het verleden
De toekomst, wat die brengt
En de hectiek van nu
Er ligt altijd vuil
onder een meubelstuk
Hoe vaak…
Wederkerig lied ?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
479 We zijn een theater van geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen van het heden.
Publiek, de dichters op de eerste rij van
blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onder het gebrandmerkte raam.…
De boog van de schepper
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 We zijn een theater van het geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen uit het heden.
Publiek, de dichters op de eerste rij van
blinde stoelen, mijn plaats is achteraan
onder het oog van het gebrandmerkte raam.…
Wat, als liefde jou ten dans vraagt?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Waar liefde tussen beiden komt
in een enorm gevecht
Raakt het woord ineens verstomd
wordt de strijd beslecht
Rellen om onenigheid
verliezen negatieve kracht
Het is voorgoed verleden tijd
wat ieder voor zichzelf zo had bedacht
Wat er ook speelt
tussen gedachten en gevoel
Ook in een mens zelf
maakt liefde een eind aan dat gewoel
Dus…
Nachtlogement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 In de verduisterde kamer
zitten schaduwen schuw bijeen
als donkere jassen over onzichtbare lichamen
verveeld spelen ze
klavier en zo
en een snaartje harp
uit een ver verleden zijn ze gekomen
nog immer rimpelloos
alleen de bliksem doet ze verbleken
of voor even verdwijnen
ze mengen de donder
met souplesse in hun slanke opus
een klaroenstoot…
Varkens kunnen niet vliegen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.350 buiten dit slachthuis schreeuwen brutale kinderen
na één koekje gaat de trommel dicht actiegroep
na actiegroep trap in de hondenpoep mayonaise
en een strippenkaart staat garant voor een weerpraatje
in de tram waar de ramen met condens beslagen zijn
mijn verleden gaat jullie geen bal aan
hierbinnen heeft het slagersmes een duidelijk omschreven…
Kleur en Kerven
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
442 Wat zich opnieuw lezen laat
in schaduw van een vergeten naam
gewist door weer en lachend kind
de droom hardop te herdromen
in sentiment met open raam van
nachten waarin in het voetlicht
van de maan het verleden
werd hertreden
uit de ogen van een hemels lichaam
waarin de sterren helder schenen
onvermijdbaar van wat de dichter wil
het…
DRACHTENS FLUISTERING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Bedaagde huizen van rijk verleden
drinken broederschap met jonge gebouwen,
sterken samen het stuwende heden.
Moedig knipogende gevels vertrouwen
elkaar hun geest toe, zetten nieuwe schreden,
vereend om schone toekomst op te bouwen.…
Voor onbepaalde tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 ternauwernood
aangevreten door bevroren
wolken stroomopwaarts
ergens toch
moet het daglicht stranden
in resten, in randen,
in veilige handen
voor het geval
alledaagsheid aan invloed
zou winnen, morgenstond
zich in overuren zou ontginnen
tussentijds
zijn generaties vervlogen
naar interstellaire ruimten,
genoeg voor eindeloos
verleden…