3942 resultaten.
Kerstmis voor iedereen
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
916 Het mooiste geschenk voor mij is nog altijd de natuur die
binnenkort het land weer in zijn greep gaat houden zodat ieder tijd zal
nemen om alvast stil te staan bij deze prachtige winterse taferelen die komen gaan
Al is het niet overal groen en wit, kerst blijft altijd iets magisch en wonderlijks; stille nacht nabij.…
Onderweg naar Kerstmis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
572 Hoe melancholie en weemoed van een afgelopen herfst hun
gevoelens inruilen voor een winterse verstilling die steeds meer diep
onder de huid begint te kruipen, het hart en ziel als eindbestemming waar ook
sporen van een geloof, hoop en liefde kleven, eeuwige vrede ergens hier ver vandaan.…
POEPOESSEKE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 prinses; het was veel meer
Woorden waren overbodig, één blik of oogopslag en alles werd zo helder transparant, doorzichtiger dan het meest fijne en veel meer
Onze afspraak ' bed blijft een heiligdom ' onder alle voorwaarden erg lang nageleefd tot de pijntjes en kwaaltjes opdoken
Zou niet mogen maar ergerlijke ongerief niet zo optimaal om winters…
De rivier
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
510 Ik woonde ooit in een ander land, waar de zon niet wilde schijnen
Het was er somber en grijs, want mensen en bloemen konden er niet aarden
Het was er verlaten en stil, omdat de vogels er hun stem niet konden vinden
Het was een land dat altijd sliep, omdat ik dan mijn dromen kon leven
De herfst werd er winter, de dagen werden nachten en ik bleef…
Eeuwige cirkel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
579 Gedurende de winter maak ik aandenkens van dit
rijk leven waarin het vervlogen verleden met de daarbij horende
traandruppels heel lang wordt bewaard en zo optimaal mogelijk opgeslagen
Op een dag word ik verstild en versteend, zowaar gekomen en gegaan; waar zal jij zijn?…
Passaggio
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
540 De wind ruist eeuwig in zuid-Kyrgyzstan
Jalal Abad is niets dan berg en woud
Het is er 's zomers warm en 's winters koud
Een deerne trekt de stoute schoenen an
Bij lentetooi in hellingrijke heuvels
Ontwaakt er iets van zedenlichte dooi
Zij gloeit en voelt zich ook van binnen mooi
En zoekt gezelschap bij een zoon van Streuvels
Ze kent…
responsief gekwetter der (zee)vogelstand
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
319 laten wij het geheel eens vanuit de lucht bekijken
zodat het hoge water onze lippen niet bereiken kan
en als het dan zo vast staat dat dit zangzaad niet goed is
dan wil ik ook weten hoe het gaat met onze gebroeders
of dat het gebroed gezond en wel de winter doorkomt
-dit alles terzijde voordat ik werkelijk problemen opsom
van boven ziet…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Leg je te ruste en verga tot stille stof,
tot de kille hand van winter eindelijk verslapt.
Wanneer de lente je naam weer fluistert
en haar milde adem langs de takken strijkt,
verschijn je opnieuw —
bevend, maar verlangend naar het licht.…
Het wel en wee der welriekende orchidee
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
375 zwaluw kevers en mest
die z'n eigen achtertuin
alleen maar kent
van die serie van toen:
van gewest tot gewest
Zo las ik op pagina 2026
dat met grint besprenkelde polderwegen
en leembanen door de hei
door een weliswaar schraal
voedselarm doch rijk geschakeerd plantendek worden begeleid
Gebruik van wegenzout evenwel
in het winterse…
Kerspruim in bloei
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
306 Wit als een verre gedachte,
een fluistering van hoop, alsof de winter zich omdraait en verwonderd naar je kijkt.
De vrije wind danst tussen je takken,
dragend bloemblaadjes als lichte veren, vluchtig als
herinneringen die net voor de zon vervagen.…
de houten bank
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
152 In de winter draagt ze een mantel van sneeuw,
maar zelfs dan biedt ze warmte, als een trouwe leeuw.
Ze droomt van de lente, met bloemen in bloei,
en het geluid van de beek, die zachtjes voorbij stroomde.
Dus als je haar passeert, neem een moment van je tijd,
luister naar haar verhalen, die de wind met zich mee voert.…
In de wrede zomer
poëzie
3.7 met 13 stemmen
5.036 Geen winter heeft ooit de aarde zó vervloekt
Met overmacht van nacht en barre naakte
Als de milde zomer, die wreed bezoekt
Elk bloeiend land tot het uiterst met brand en braakte.…
Het kleine boompje
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
1.255 Toen kwam de winter en 't sneeuwde
en 't boompje stond stil in zijn perk,
maar onder de grond daar zaten zijn wortels
die maakten hem krachtig en sterk.
Toen de lente kwam begon 't boompje te groeien
en zijn takken waren sterker dan voorheen,
voor het eerst in zijn leven begon het te bloeien
een trotsere boom was er geen.…
oktoberstilte
netgedicht
3.4 met 36 stemmen
9.959 zuring golft groen in de wind
Slechts de mint die het tijd voor een winterslaap vindt
Een hagedis bakt zich warm in de kozende zon
Steels loerend naar prooi met zijn dubbele tong
Een dakloze wesp keurt mijn zonnende tenen
Hun onbruikbaarheid doet hem de benen nemen
Tor sprinkhaan rups mier verstopt in hun holen
Als ei pop of larve voor de winter…
WELDADIG ZONNEWEER
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.882 Weldadig zonneweer,
hoe lang heeft ons verlangen
gewacht naar uwe troost,
geveterd en gevangen
in ‘s Winters lastigheid!
Zal ‘t zomer zijn voortaan,
of zult ge, wederher
al, zonne, u duiken gaan?…
VREDE
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.032 't Was winter en 't wierd avond. In de kerk was 't donkernacht.
Een broeder, de lanteern in hand, ging sluiten, als hem dacht,
met hoofd en lijf geleund lijk een die doodmoe is van reizen,
een spilde mansgestalte langs een pijler te zien rijzen.
Hij deed zijn sleutels rammelen en hij klutterde aan de poort.…
Hei-leeuwerik
poëzie
2.8 met 11 stemmen
3.384 Ik werkte ’s winters in het woud,
de zon scheen fel door de denne-stammen
op fonkelsneeuw met rosse vlammen,
mijn hakmes blonk en klonk op ’t hout.
Daar ging omhoog een kleine schelle
met fijne lichtdoorwaaide klank,
hei-leeuwrik’s lied bleef mijn gezelle
de lieve morgen lank.
Weet gij de meinacht nog, mijn lief?…
Mei boek III [fragment]
poëzie
4.8 met 12 stemmen
3.709 Het water gonsde, als een overlaat
's Winters des nachts van water, en een tjalk
Kwam soms de stroom af als een donk're valk
Op 't tweetal vlerken, met karmijnrood licht
Voor op de boeg; die leek een zwart gezicht.
Mensenstemmen hoorde ik uit het luik,
Terwijl het schip voortdreef, schuim om de buik.…
Lucella
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.168 Liefdes hof braveert het al:
Laat het haag'len, laat het waaien,
Laat de hemel bliksems zwaaien,
Met een zware donderval;
Laat de gure winter beven,
Dat al 't geurig groen bederft;
Liefdes bloemen blijven leven,
Laat het sterven, wat er sterft!
-----------------------------------------
uit: Duytse Lier (1671)…
Paradijs.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
839 mij de lucht
Daar kan je heel veel sprookjes zien,
een monster, of gezicht
na een tijd vervaagd de schim
een wolk op de vlucht
De vogels brengen hun jongen groot,
wat hebben ze het druk
dus zette ik wat water neer
ze drinken en ze baden zich
en droogden in de zon
want regen viel er niet dit jaar
De herfst heeft zich aangemeld,
de winter…
Twaalf momenten van inspiratie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
755 Ik vraag de winter om aan de kust te
zorgen voor witte kerst uit m’n jeugd.
Mensen als zandkorrels op het strand
op afstand lijken ze allemaal op elkaar
maar vergroot is geen korrel dezelfde.
Alle dagen zijn gelijk, ze trekken
naamloos aan mijn vensters voorbij.…
DE NAJAARSZONNE SPRANKELT
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.556 En spoedig naakt de winter,
Dan zingt geen vogel meer;
Dan ligt op bos en vijver
Het sneeuwen doodskleed neer.
Toch menigmaal in 't midden
Der koude winternacht
Verneem ik in mijn dromen
Die zoete tortelklacht.
Ik hoor een werfhond bassen,
En 't kraaien van een haan,
En 't is me of ik het raatlen
Der postkar had verstaan.…
Maar in Vlaanderen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.753 Hoe was ik gelukkig en blij, en toch vol vrees die mij kwelde
Bij winter, wanneer de sterren glinsterden in de schollen,
Krakende bergen die naar onheilszeeën rollen.…
herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
809 als de ouderdom komt met gebreken
en de herfst kruipt in je hart
duik dan niet onzichtbaar de winter in
daar is de kou met smart
het leven is vaak boos
oh, ik weet het wel
en de kracht van mijn lichaam wordt al broos
want de tijd gaat super snel
maar ik zag vanmorgen een spinnenweb
nog helemaal nat van de dauw
en de zon die scheen
toverde…
Pinksteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Zoals in licht en duister, eb en vloed, zomer en winter heeft
onze geschiedenis zich een weg gebaand. Nu is het de tijd
van belijden met ons hart op de juiste plaats. Op zandgrond
en rotsen hebben wij gestaan; toch radicaal gekozen
voor die ene baan. Smal is de weg tussen alles door,
leven vanuit ons hart in een tijdloos spoor.…
AMIGO
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 een nieuwe tijd
van zomer
die al schaduwend
langzaam is begonnen
fluisterend
onstuimig maar in
golven
van verrukking
wordt daar
in hoeken van
luwte
de kaart gelezen
om de juiste koers te varen
waarbij
het kompas
altijd
noordwaarts is gericht
en het warme licht
de kaars doet
smelten
gelijk
een schip dat voor
de winter…
-Herinnering fladdert over de stille wijngaard -
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.012 Regenbuien omringen
liefdevol, overweldigen,
begroeten je tenger lichaam,
in een winterse wijk,
rode rozen naast jou, daar
waar het aangenaam windstil is.
Natuur adembenemend
doorstaan, talrijk verspreid
over het doorleefde land.…
Leegloop in de Franse Campagne
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
961 een verlaten dorpje in de Cevennen
natuurlijke troosteloosheid, intense hitte en 's winters koude
je moet wel heel erg van deze plek houden
hier te moeten wonen zal buitenlanders nooit wennen
slecht een kleine oude woning staat er nog te koop
restant van de huizen is reeds tot ruïnes vervallen
daarvan resten nog slechts muren en afgebrokkelde…
De late asters kleuren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
912 Weer gaat het avondmaal wat langer duren
met het verse brood van tarwe nieuw gerijpt
dankend de Heer om de overvolle schuren
waarin de geborgenheid voor de winter blijft.…
Herfst en Corona
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
557 leven en onze gezondheid wil bedreigen
in schrijnende toestanden met soms gevolg: de dood
mensen worden eenzamer en zonder perspectief
in lichtloze dagen valt al ons sociale leven stil
ook al vergeten wij familie en vrienden niet
in ons hart is er verdriet, angst, voelt het zo kil
virologen spreken over nog zes harde maanden
herfst en winter…