8651 resultaten.
Fanwalk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
540 't Was druk die dag, ik liep weer over straat
maar werd opeens van links naar rechts geduwd
gehos met bier en wein weib und gesang
ik ging haast koppie onder in 't gedrang
geen blik of groet, geen woord
kwam uit m'n strot
ik had m'n witte shirt aan, o mijn god
ik kreeg een stoot, mijn neus lag half kapot
het was geen mens, een beest…
Zo diep als glas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
403 dalgang van de dagen niet
Nog, hier gekomen, waar het riet onder de golven drijft
Weet ik niet of dit het diepste is
Ik weet wel dat het pijn doet
Dat ik jou zo moet zien
Een tor die vleugelloos geplet is, kwijnend
Alsof de zon een laken was waarachter nacht
Grijnzend verborgen in haar ijs hing
Hang mij in dat laken
Was me tot ik weer wit…
Winterse stilte
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
533 Witte sneeuw bedekt
de lucht fluistert puur en zacht
vrede stroomt rondom
De wereld ligt stil onder een
wit deken, elke kleur lijkt verzacht, elke
vorm vertrouwd. Ik adem de koude lucht in en voel hoe
ze door mijn lichaam glijdt, een subtiele toets die me teder wakker maakt.…
van zwanen en van wilgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
253 zwaan is een koning van marmer en trots
die traag door de diepe rivierkuilen gaat
groen is het woud in zijn knoestige vuist
het sap dat omhoog door de twijgen stijgt
terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist
en de stroom het geduld van de aarde vertaalt
ze drijven als zeilen van sneeuw en van ijs
getuigen van blinde geboorte en wit…
haast weg
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
1.544 ik zag de velden voorbij
het watervlak wat grijs
de lucht soms blauwer wit
en dichterbij vervagen
de windmolens draaiden
het hoofd naar het westen
ze wentelden met wieken
zo energiek
zo zelfgenoegzaam
de waterlopen dreven er
boven het vlakke land
de aarden dijken kropen
er naar de oeverkant
ik werd ééntonig
en mijn stem wat vager…
van gisteren voor later
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
816 ik zie je in de vloed
het opkomende water
mijn voetstap was een groet
van gisteren voor later
witte huiver kleurt
je jagen op het grijsgroen
van de golven net als wolven
die hun prooi belagen
je stroom wordt trager
als je strandt op zand
de duinrand is je horizon
een schepping van Gods hand
met wisselen van tij
maak je me blij,…
wolkt de schepping paradijs
netgedicht
3.6 met 93 stemmen
46.124 jij en de zon
gaan schijnen
de wind vindt het
kind van haar dromen
door een kier in
de hemel wolkt de
schepping paradijs in
korenblauwe ogen blikken
je speelt maan omdat
de nacht te donker is om
God te zoeken in de velden
slapend tussen witte doekenhelden
de wereld vlindert
naar haar zin, de rest komt
er niet in, geen honing…
Dag lief, dag avondlief
gedicht
2.5 met 43 stemmen
18.254 Drie schikgodinnen spraken daar,
op die hoge hoek, moe en wit.
En de dansende jonge man
sliep, met de knieën tot zijn kin,
op het blauwe liefdeskleed
in de driehoek van hun vriendschap.…
Hemelsblauwe dromen
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.307 terwijl een bries
de morgen wekt
het gouden blauw
de zee bedekt
een albatros
in engelenvlucht
stralend wit
door wolkenlucht
voeten speels
warm zand beroeren
langs de vloedlijn
je wil ontvoeren
wadend door sprankelend licht
gevuld met zonnegloed
koesterend de warmte
die de huid zo tintelen doet
geniet ik
nog maar even
van dromen…
'T is zwart en donker
poëzie
3.2 met 9 stemmen
3.305 Langs de wanden bleekt flauw
een plaat en nog een -
het witte is lichtlauw,
't lijkt alles lang geleen.*)
Hoor, het leven vliedt,
de klok holt, tik, tik -
zingt het jammerlied
van het ogenblik.
--------------
Uit: Verzamelde Lyriek, 1966.
*) geleen: geleden.…
Moeder
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
3.065 In mijn herinnering
zie ik je voor me,
Nooit klagen als ik iets
vroeg,
Het was altijd geven en nooit
Nemen,
Zo besta je
In mijn herinnering
Donkere ogen
omhuld door witte
gelaat,
Keken mij aan
Ik voelde een drang
geborgen, van die ene blik
Verlangend naar de warme plek
De moederschoot
Er kwam een tijd
dat ik niet bij je kon zijn…
Koud, zo koud .....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.292 Ik strijk de kwast
langs jaren vang
gehuilde tranen op
slik verdriet vooruit
naar morgen
verscheurd door
gedachten breekt
mijn lach de
kalender door de
laatste weken
ik tel stil op
mijn vingers
de laatste dagen,
een witte cirkel
om mijn ringvinger
tekent de tijd,
aan de linkerkant
waar het hart hoort
te zitten, is…
Ik zoek de lente
netgedicht
3.1 met 233 stemmen
41.085 De wereld wit en klein
Tintelende vingers doen pijn
De zon op haar verst
Nog net geen kerst
En ik zoek de lente
Prettige feestdagen
Goed gevulde magen
Ingehaalde gezelligheid
We maken even tijd
En ik zoek de lente
Gelukkig nieuwjaar
De oliebollen klaar
De fles zonder kurk
Het pak, de mooiste jurk
En ik zoek de lente…
Kleedde me strak
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
712 ik heb daar gestaan
mijn drietand slechts aan
heb turken en grieken verwezen
voelde hoe kiezel en zand
mijn rots en het bosporusstrand
in eeuwen had aangevreten
kleedde me strak
in wit en wat zwart
naar de nieuwmodische tijden
maar jij trok de knopen eraf
scheurde mijn hemd in verleiden
wiste de tijd voor ons beiden
zie je nu staan…
Jij hekste
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.009 ik stak je hart
op een staak
brandde met vuur
in op je geesten
verjoeg ze als beesten
naar een kring rond de maan
jij hekste
bezemde angst in
de nacht zonder licht
toch droop in rood
het bloed van de muren
zag je vernacheld gezicht
maar in het wit
van opkomend licht
kleurt onschuld de dag
het zwart in mijn lijf
de krassen van nagels…
vlam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
755 hoeveel boeken moet je lezen
voor je begrijpt
hoe leven de zwangere ziel
vervormt en deukt
hoe vaak moet je beminnen
voor je weet
dat zuiver wit alleen maar
grijzer wordt
verlangen doet je dromen
van die ene
die het duffe stof wegblaast
en kleur bekent
je ingeslapen dagen verft
in tere lentetinten
je plots met vurig vermiljoen…
Toch galeit het spookschip
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
845 graaien
draaien langzaam door
te vaak als schouwer
in het eigen internetdecor
sloffen op de derde
wereldschoenen eten
vrucht van hun seizoenen
die door kinderen is geoogst
putten uit in decadentie
want ons dienstenwerk
is nog slechts preventie
van een magere status quo
toch galeit het spookschip
van de wereld in een speed
wit…
zomert toch het warme geel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
737 ik zag je
in de wolkenluchten
wist hoe snel
jij wilde vluchten
voor de kleur
na jarenlang
in grijs was jij
beducht voor
sprankelen in meer
dan wit en zwart alleen
je pril is groen
en zomert toch
het warme geel
dat ooit zal komen
je oogst al mooie dromen
beken maar kleur
geef warmte weer
een kans en dans
met mij van nu af…
Betoverd nu, in winterdood
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.221 Betoverd nu, in winterdood
in laatst verlangen, waterschoot
rust mijn ziel, mijn pijnlijk hart
al was het om de dag te dragen
Mijn zucht, mijn damp als ademstroom
als draden, die de vlinders vlogen
verdwenen in landschapspaden
Enkel wit
het vocht hangt boven aarde
in de slaap, die mijn dood verdrijft
het is de nacht, die naderschrijdt…
Als de kiezels
gedicht
3.0 met 22 stemmen
8.406 In de witte walvisbuik van de gletsjer.
Door de bellenblazende waterval.
Door de kolken. Door de stroomversnellingen.
Dondersteenwaarts.
-------------------------------------------
Uit: 'Wolkenjagen', 1997.…
Zwarte nagels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 Met zwarte nagels
Rode ogen
Witte tanden
Roze huid
Drink ik mezelf de toekomst in
Met harde woorden
Zachte blikken
Doffe klanken
Rottende adem
Doof ik mijn kaars
Mocht je me zien
raak me niet aan
draai je om
en laat me gaan
De tranen dansen over je lichaam
maar je weet niet hoe het voelt
Mijn hart wil je beschermen
Toch is mijn…
Preludeert uitbundig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
803 jij concert
je muziek op papier
preludeert uitbundig op a-vier
dirigeert het zwart
van inkt op maagdelijk wit
dat eindelijk conceptie vindt
ontsluit met onverwacht
akkoord de symfonie
van negen maanden woord
de partus was een
generaal pardon omdat
het kind niet huilen kon
je muziek wordt veel
gelezen de melodie voegt
warmte…
madeliefje
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
678 in tere tinten en gebogen lijnen
groeien witte blaadjes in een krans
om het gouden hartje van het madeliefje
ze bloeit in het buiten schijnen
het zonlicht schijnt op haar
in zacht gebogen twijgen
in het liefelijke ochtendlicht
van blank goud golvend pronken
kleinmoedig sluimer jij door de wind
glimlachend in een woest spel
onuitputbaar…
Ze schaduwen pigmenten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
807 plamuurde snel
het grote doek
met basiskleuren
jij gaf de wereld
meer gezicht zonlicht
deed wat geel verkleuren
maar in ongebreideld
mengen werd snel
het schildersmes gezet
je probeerde nog met
water aan te lengen in
contouren was je leven uitgezet
nog dagelijks
penselen we in oliezacht
het wit van licht en zon
maar de…
Tanden in tijd
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
795 schittert ontstaan
in licht van verlangen
opent een mond
witte kristallen
gloren daarin
sprankjes hoop
passen en meten
een hechtere vorm
gedragen in de verorberkom
tot op zonnewende kaatst
het licht in lach
over
en weer
buigt een prisma verleden tijd
keert witschijn om
in eindigheid
vlakken getuigen van slijt
in gele…
Alp
gedicht
2.7 met 16 stemmen
10.792 Het is niet groen, 't is wit.
------------------------
uit: 'Aurora', 1987.…
Het wiegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
821 Gedachten uit het verleden
scheren als meeuwen
rakelings over de witte
kammen van een oneindig
golvende, diepblauwe zee.
In de zoute werveling van
zon en zee dalen mijn
gedachten tenslotte neer
om zich te herenigen met
die eeuwigdurende cadans.…
koud weer
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.057 stilte
fluistert zich open
grijs en immer nieuw
werpt mij in de spiegel, het onbekende
plein van de dood
schuld wordt een gewassen
bladzijde
mijn hand uitgestrekt, wit
in koude regen
want daar begint het
vanbinnen
ik zie noch hoor
wat mooi is of dat wat mij
verlaten heeft
het maakt ook geen verschil
aan het einde…
Anda
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.292 Vanavond was er op een feest
een vrouw die nu aan
drie kinderen en een man leed
maar die toen wij met elkaar
eens dansten vanuit een witte
blouse oneindig
lekker geurde en alle beloften
van zachtheid die zij
te bieden had, in haar dicht
genaderde haren en oren
met zich droeg.…
WINTERSTILTE
poëzie
4.1 met 20 stemmen
5.639 Een witte spree
ligt overal
gespreid op ’s werelds akker;
geen mens en is,
men zeggen zou,
geen levend herte wakker.
Het vogelvolk,
verlegen en
verlaten, in de takken
des perebooms
te piepen hangt,
daar niets en is te pakken!…