4016 resultaten.
Elke dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
528 Ze kijkt graag naar een serie
Elke dag kijkt ze naar die serie
Soms zit ze in haar stoel te slapen
Ze vindt het fijn om te slapen
De tijd gaat dan sneller voorbij
Er is zomaar een uur voorbij
Het is bijna tijd om te eten
Ze heeft niet veel zin in eten
Ze doet een maaltijd in de magnetron
Het is een uitkomst, zo’n magnetron
’s Avonds…
De schemerlamp
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
491 er staat al vele jaren
naast de grote stoel
een staande schemerlamp
met erg veel lichtgevoel
hij verspreidt een heel zacht licht
maar met een knopje bij de kap
wordt het licht veel feller
en dat is reuze knap
je kan nu bij zijn licht
lezen, breien of borduren
hij vindt dat heel gezellig
ook al duurt het soms wel uren
als het ’s avonds…
Spits in snits
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
701 der taal
der lage landen aan de zee
van vondel reynaert veldeken
tot hebban olla hadewijch
rivierenland van maas en waal
kuifje lambiek sidonia
guido gezelle ruusbroeck claus
paul van ostayens melopee
rijn schelde in beton en staal
waar doordeweeks de ochtendspits
meandert over klaverblad
verkeersplein tunnel ring en ruit
en 's avonds…
Oogsten in de sociale tuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Op een warme avond, wachtend op de oogstlijst,
Begin ik al te dromen van bladeren en geur.
Bieten rood en geel, prei en knoflook, zo fris,
Een mand vol beloften, vers en puur.
Samen plannen we gerechten vol tuinleven,
Sla voor de lunch, andijvie voor de vrijdagstamp.…
WIJ EISEN DE NACHT OP, WIJ EISEN DE DAG OP...Danique de Jong!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 dekt voor mij de ladingen niet, geenszins niet
de ladingen zijn de omgangs- en belevingsvormen van
seksualiteit, sensualiteit, intimiteit en basis-menselijkheid
van allen: vrouwen, mannen, kinderen
van allen hier verblijvend in Nederland, Europa, de Wereld
die ladingen zijn er elk moment, iedere minuut
in de morgen, in de middag, in de avond…
De schemerlamp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
353 staat al vele jaren
naast de grote stoel
een staande schemerlamp
met erg veel lichtgevoel
hij verspreidt een heel zacht licht
maar met een knopje bij de kap
wordt het licht veel feller
en dat is reuze knap
je kan nu bij zijn licht
lezen, breien of borduren
hij vindt dat heel gezellig
ook al duurt het soms wel uren
als het ’s avonds…
Weer opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
344 Er kwamen dagen met licht,
avonden met muziek,
en mensen die bleven.
Ik ontdekte dat herstel geen sprint is,
maar een reeks kleine overwinningen
die samen toekomst heten.
Soms nog waakzaam,
want ook wie geneest blijft mens.
Maar ik weet nu:
rust is geen zwakte,
en vallen is niet het einde,
zolang je blijft willen opstaan.…
Het lopen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 De verlichte ophaalbrug
van Ossenzijl,
ons eind die dag en dan terug
met belbus en jij die zei
hoe goed ‘t ov
we langs eindeloos verlichte bomen,
kassen in Marknesse komen
Ja daar toch vergeefs op bus
een wachten in de kou
En hoe ‘n andere chauffeur ons mee
en ja beaamde de weldaad van
het wandelen
We s avonds laat
en onder warme…
In het licht van de kerstnacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 Op deze avond, zo hoopvol en zacht,
vinden we kracht in de stilte van de nacht.
Moge de kerstster ons de richting gaan wijzen,
terwijl we gezamenlijk door de tijd blijven reizen.
Dat het licht in ons hart ook morgen blijft branden,
als een teken van hoop in onze eigen handen.…
Lachliedjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 kinderen
spelen een voorspelbaar spel
met groep en olie,
gladde lijven, leunen, steunen
hangen, eten hapjes,
zitten in een kring,
of er een woord
ik zeg: mooi
Terug in ‘t donker op de weg
zoek jij chansons
waaraan geen eind
Dan, eind’lijk aangekomen in je straat
plek voor auto vinden
In jouw armen liggen
‘t beste van de avond…
ode aan het bed
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
182 Ode aan het Bed
Er is een plek, zo stil en breed,
waar iedereen 's avonds naar toe gaat, zo vredig en tevreden.
Het bed, geliefd en vaak bespot,
een vriend die je nooit in de steek laat, zonder genot.
's Morgens vroeg, als de wekker schreeuwt,
dan denk je: "Nog even!", maar je beseft dat het moet, dat je op moet staan.…
De wind
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.536 Want veel te snel wordt het avond, en veel te snel moet ik jou achterlaten.
En ik kan je niet helpen, want jij moet het doen, jij.
Ik moet terug naar weg, ver weg.
Ik zou kunnen liefhebben, onvoorwaardelijk en zoals jij het zou willen.
Ik kan het niet.
Je wil me vormen, draaien, met me spelen.
Een spel volgens jouw regels.…
Op weg naar Darmstadt
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.128 De avond viel, het zicht was slecht,
de weg glibberig en glad.
Donderwolken pakten samen
op de weg naar Darmstadt.
De bui zagen wij al hangen
met kilometers nog te gaan,
monotoon geraas van banden
op de Duitse autobahn.
Heidelberg, Ladenburg
en door naar Heppenheim.
De ruitenwissers maakten overuren.…
De dienstmaagd
poëzie
4.2 met 10 stemmen
3.114 Er is geen avond, waar zij na haar dagen
als bij vertrouwde liefde, bijna onbemerkt
Kan toeven, want haar arbeidsjaren vragen
Waarom zij leeft als zij niet werkt;
Als meesters die niet dan aan hen verschulde,
Door hun gunst toegestane vreugden dulden.
Haar zijn ligt open.…
Tolerantie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.047 vol tolerantie
Een land waar hoge schuttingen uitzondering waren
In dat land hielpen buren elkaar
Er was eens een land vol tolerantie
Tolerantie naar elkaar
Begrip en verdraagzaamheid waren sleutelwoorden
Intolerantie werd hier niet getolereerd
Er was eens een land vol tolerantie
Een land waar huidskleur niets uitmaakte
Waar je ’s avonds…
Terugkeer.
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.763 Dan: ene avond, dat de lucht
Zoetmild was met een matte schijn
En mist van maan, de stad ontvlucht
Zag ik mijn pijn.
Het was mijn hart open, het bloedde,
Want niemand heeft mijn hart getroost.
Toen voelde ik rijke, schattenmoede,
Leed eindeloost.…
Camperduin, 1952 of daaromtrent
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.974 Het groen van lieslaarzen
op de pier, een mechanisch gereutel
van werphengels en
de zonsondergang aan het eind
van een koninkrijk:
een verbaasd zitten wachten
in warme avonden, met een Hondsbossche
Zeewering, brokken bazalt en
kiepkarren in ruste.…
Ineens kwam alles terug
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.497 Dit is weer zo’n avond
Dat mijn gedachten
Teruggaan naar toen
Het kwam door de vraag
Argeloos gesteld
wat doe jij op de tweede kerstdag
Ineens kwam alles terug
Ik dacht aan jou Tiny
We hadden afgesproken
Dat jij die dag bij mij zou komen eten
Samen met Joop
Ik had allerlei lekkers in de oven
En de tafel gedekt
Op de klok kijkend…
de goudfazant
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
2.151 Willemien de goudfazant
die las des avonds in de krant
bij ome Ko en tante To
daar is morgen modeschow
ze zei toen tot haar nichtje tok
de hen uit boer Brams kippenhok
daar ga ik naar toe
al is het duur ik heb zo'n elegant figuur
alleen mijn schoenen zijn niet fijn
ik leen de pumps van zus konijn
en mijn hoedje laat ik keren
en vraag de…
Franse lava
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.522 de zon gaat langzaam onder
terwijl ik in het bos loop
deze avond blijkt heel bijzonder
er zit daar een vrouw op een molshoop
ze ziet me en staat op
begint te rennen en komt dichterbij
de bladeren knarsen onder haar galop
ik herken haar, dat is zij!
die schoonheid uit Savoye
wat doet zij in het Montferland?…
Het hofje
poëzie
2.4 met 5 stemmen
2.290 En als ’s avonds ‘t stadsgerommel
Heftig aan de ziele slaat,
Is ‘t of met het hofjespoortje
‘n Andere wereld opengaat.
Maanbeschenen ligt het bleekje
Ongerept in zilvergroen,
En de huisjes staan te peinzen
Net als oude mensen doen.…
De Paarden
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.685 Drie paarden, - en de wijde lucht
rondom hen, en de bomen,
die in de avond dromen. -
En dan een late vogelvlucht,
Die men vanaf de waterkant
en over alle dijken
ziet wijken en ziet wijken, -
in 't Zuiden, in Zuid-Beveland.…
- Witte stille vlinder -
hartenkreet
3.9 met 40 stemmen
2.163 Blijkt dat als harmonie is neergedaald
als een dreigend wolkendek,
men voort zal gaan
tot het bittere einde van de avond?
De vallei van de hemel opent aarzelend
langzaam haar hemelsluizen
valt als duisternis over laatste dagen,
onder wat gedruppel stapt men
het wijde open veld in
waar ieder zijn eigen universum herbergt.…
uit de serie: Ware nachtmerrie IV
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
631 Schoffelend bij de violen
plant hij dille en jasmijn,
Spaanse margrieten, vergeetmenietjes,
bieslook, hij knot de wilgen
schildert 's avonds zijn stilte.
Zelfs de sering oogt anders dit jaar
en alle trommels en bijen
de huisdieren zwijgen
er kraait een vroege haan,
de vorige is vermoord.
Ik ben stoffer en blik.…
Haar masker af
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
999 Nadat ze ’s avonds de gordijnen sloot
zag zij zichzelf in de spiegel even aan
Haar ogen, door ‘t lange schreien rood
volgden de natte sporen van haar traan
Een diepe zucht verliet toen haar keel
eindelijk mocht ze even..zichzelf zijn
Eindelijk stopte eventjes ‘t spel toneel
en kon ze even alleen zijn met de pijn
Een blik in de spiegel toonde…
De Hospita
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.259 Hij is doof - vertelde ze
waarna zij grijnzend verdween
achter haar blauwe rookgordijn
likkend aan een grote envelop
voor een volslagen onbekende
Mijn lieve woordjes waren tevergeefs
evenals haar oude koffie - zure melk
en haar gedroomde Nachtwacht
die zij ooit had geborduurd op stille avonden
van het eenzame verlaten
met naald - garen…
Als Jezus zou slapen
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.637 Als Jezus zou slapen, avond spâ,
volgden Hem steeds elf engelen na,
en hielden heel hoog -- en lichtten Hem voor
veel sterren, zilverzacht van gloor.…
verjaardagswens
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.048 dat je niet alleen
op brasem blijft hengelen
op de dijk van de neet of het kempisch kanaal
dat je de waarheid
zou blijven zoeken
's avonds bij 't haardvuur
gewoon in een boeiend verhaal..…
De meid van hierover.
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.350 En 's avonds, als 't klokje ten Angelus luidt,
Dan is 't weer: Dag, Mieken! Dag, Sander!
Doch zeg ik maar luttel, zo denk ik te meer,
En wat voor kastelen ik tover,
Verraden wellicht mijne blikken, zo teer,
Der lieflijke meid van hierover!
Wel lastig maar eerlijk verdient ze haar brood,
En zingende zit ze te naaien.…
Ontzagwekkend is deze plaats
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Er is geen wind
en toch schommelt de ladder
zachtjes heen en weer
Tegen de avond schrijft hij met de punt van zijn wandelstok
in het harde zand en schuifelt dan op de ladder af die met
elke stap een schrede wijkt. De volgende dag kan de
helikopterpiloot hem niet vinden.…