27000 resultaten.
De weg kwijt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 kinderen die ze nooit meer zag
alleen op dat schilderij
maar nu kon ze het
niet meer vinden
ze hadden het vast ergens
anders opgehangen
en haar dat niet verteld
waarom gebeurde dat steeds vaker
ze kon bijna niets meer vinden
alles lag ergens anders
of misschien zelfs weggegooid
ze wilde naar haar schilderij
stond op en liep de deur…
Notitie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 kasteel dat we passeren
waar danseres Isodora,
‘k verlies me in haar
en de auto met haar twee kinderen
die dan te water
zij toch weer verder dansen gaat
en met een sjaal om het leven
zittend op een zomp in de Berkel
ik stap uit
loop naar ons verblijf
pak mijn boek
lees de Joodse verhalen in Rusland
van Babel,
daar,
voor de deur…
Waar liefde tanden krijgt
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
533 En zie: deuren bewogen.
Niet omdat liefde verdween,
maar omdat zij eindelijk
vorm kreeg.
Want liefde zonder tanden
wordt betreden.
En kwaadheid zonder liefde
brandt alles weg.
Maar samen
zijn zij het hart
dat klopt,
en de vuist
die weigert los te laten
wat nauw aan je hart lag.…
‘zijn’ vogels
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
397 de woorden
die hij zocht
op de muren
het scherm
benauwen
vernauwen hem
maar als hij
de vogels volgt
in vlugge formatie
duikend
in de toekomst
die te na komt
over die lijn
die middenlijn
deze witte regels
als witte muren
schurende deuren
op losse kieren gezet
dat drukt de pret
zogezegd
daarom refereren
‘zijn’ vogels ook…
Nanacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 de straten leeg, wij
vechten niet, we schuilen
en kruipen door de kamers
We verbergen ons en
doorstaan de aanval, bang
te sterven dromen we
van dood en ellende
Smeulend wordt het stil
Slierten rook, honden
ruiken aan buiken
likken aan lippen
aan koud braaksel
in de goot, een gouden ring
licht op tussen torren
de wind slaat een deur…
Eenduidig
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
324 Misschien zegt mijn
huis het ook, maar
stiller, zonder strijd
in dozen op de overloop,
in spullen verzamelt
in de loop der tijd
een stoel iets van
zijn plaats, mijn
boek met ezelsoren
de geur van oude
kamers waar dagen
telden als verloren
de mok met barsten,
de sleutels zonder
deur, soms noem
ik het herinnering
maar meestal…
muren met dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
174 Er waren muren met dingen
deuren en ramen die open konden
en ook weer dicht gingen
aan stoelen zeker geen gebrek
een eettafel en kasten
twee fauteuils én zo’n skai-leren bank
ze sliepen in schone bedden
aten netjes met bestek van borden
en kregen horden aan cadeautjes
ze gingen op vele vakanties
moesten er voor dag en dauw op uit
om…
WITE MAR
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 Zijn groenig water heeft ijle deuren
naar schone wereld met blijvende vraag.
Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag,
willen het stille bestaan opbeuren,
dat wellicht in 't verborgene zal treuren
om zorg en onzekerheid van vandaag.
Vloeiend verdwijnt warme schittering.…
Zeeuwse koningin
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
72 De deur naar het nest zat op slot,
maar ik wist het slot eruit te zagen,
ik werd eerst door de slechtvalk bespot,
zij was bang dat ik haar kwam verjagen,
maar daarna zijn we samen weggevlogen,
we hebben een heerlijke vliegtocht gemaakt,
de foto's zijn helaas teveel bewogen,
maar we zijn nergens uit de koers geraakt.…
Wat nog niet bestaat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
40 En soms gebeurt het
dat wat gisteren onmogelijk leek
vandaag voor onze deur staat.
Kennis meet de wereld.
Verbeelding geeft haar
een andere vorm.
En ergens tussen die twee
begint de mens
opnieuw te kijken.…
Treinen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
16 Door de vuile ruit zag ik
de donk’re langgerekte wolk,
onder haar witte watten
op een lichte horizon
Na de overstap sloeg ‘k
maar geen acht
op de witte proppen,
ingeklemd naast mijn stoel
en zag de lange wolk
aan d’ ande’e kant
de wolkjes onder wit weer
Ik las het woord Welcome
op deur naar eerste klas
En zocht Welcome naar…
Reflectie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
316 Wanneer je leven kantelt
door een storm in je eigen geest,
moet je de draad terugvinden
die ooit zo vanzelf sprak.
Ze noemen het persoonlijk herstel -
maar het is eerder een stilte
waarin grote vragen opstaan:
Waarom ik?
Wie ben ik nu?
Waarheen leidt dit pad dat zo anders loopt?
In die vragen schuilt groei.
Niet als rechte lijn,
maar…
Sint 2021
snelsonnet
4.6 met 5 stemmen
895 Ik word het hele land weer door gestuurd,
gehesen in zo’n ouderwetse tabberd,
de pasvorm is ook dit jaar weer belabberd,
omdat het voor een koopje is gehuurd.
Toch voel ik mij een beetje overdressed,
maar dat komt door het kogelvrije vest.…
2x7 stroken
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
720 In Utrecht brengt men vol intensiteit
gedempte singels terug in oude glorie
Met oog voor nu, voor toekomst én historie
Want oh, wat geeft de bouw van toen veel spijt
Hetzelfde lot treft ooit Amelisweerd
Dan zucht een oude Schultz: “Het was verkeerd…”…
als de goede mensen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
347 hoe een stevige simpele bank staat
temidden van droeve mitsen en maren
voor jouw recht-door-zee aanwezigheid
hoe in een amalgaam van bespiegelende beelden
de bomen in de buurt ruisend van je getuigen
vredesduiven onstilbaar koeren
hoe rondom het overwinningsstilleven
een eenvoudige houten bank
alles in beweging blijft
hoe we doorheen…
Gevonden voorwerpen
snelsonnet
3.5 met 32 stemmen
2.701 Ook Petra L. is van haar bed gelicht,
Want men vond onlangs in haar woning stoffen
Die mogelijkerwijs kunnen ontploffen
Of waarmee soms een brandje wordt gesticht.
Ook is bij haar een keukenmes gevonden
Waarmee je iemand lelijk kunt verwonden.…
AAN MIJN VADERLAND
poëzie
3.9 met 20 stemmen
4.228 Het misdrijf doet Europa beven;
’t Verraad, alom ten troon verheven,
Voert de oorlogsdonders brullende aan;
Doet duizend duizendtallen sneven,
En hof en stad in vlammen staan;
De huisman moet zijn erf begeven,
En op uitheemse grond schier van gebrek vergaan;
De krijgsknecht wordt in ’t woên gesteven;
De landman, vloekend voortgedreven,
Wordt…
VONDELS LIER
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.773 Ja, wij hebben niet te klagen,
Beets is dichter-nationaal,
En Ten Kate kneedt de taal,
En Da Costa doet ons vragen:
Wat beduidt dit altemet?
Last not least: de Génestet.
Ook van Lennep was een dichter,
Ook Ter Haar zong menig lied.
En vergeet dan Heije niet,
Tel van Zeggelen niet lichter,
Denk aan Potgieter en Thijm,
Als gij spreekt van…
Verzetje
snelsonnet
2.4 met 24 stemmen
2.951 Men hoopt uit een vergeten ver verleden
Een stukje van de sluier op te lichten
Van wat de Marokkanen toen verrichtten
Door als verzetsheld dapper op te treden
Maar weet je, Amsterdammers, hoe je scoort?
Geef leuk wat lesjes hier, in Feyenoord!…
Zomerstop
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
1.301 DWDD deed het prognosticeren
In Pauw en Witteman de strategie
Bij Buitenhof klonk wie het liefst met wie
In Rondom 10 liet men het volk oreren
Maar bij het sluiten van de alliantie
Zijn die programma’s lekker met vakantie…
Oorlog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
674 De moeder met haar gedode kind in haar handen
Het bloed is al opgedroogd
De tranen zijn al in de gootstenen gedropen
De wonden zijn veranderd in korsten
En het verdriet is verdwenen
Gretig staar ik naar de TV
Naar het bebloede circus dat
zich afspeelt in de geluiden om mij heen.
Naar de lichten die rood dik water
verspillen en verdelen…
Gezellig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
887 De Sint durft niet meer naar de Bijlmer toe
Hij laat zich bij zijn intocht streng bewaken
Er liggen legerpieten op de daken
Er wordt gedemonstreerd en men roept Boe!
En ook het Sinterklaasjournaal zegt stellig:
'Het wordt dit jaar weer ouderwets gezellig!'…
Ik en de kracht van leven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
436 Ik vind het fijn dat jij de kracht vind
in en van de Here Jezus Christus
ik respecteer dat geheel
ik zelf vind de kracht in mezelf
in wie ik was, ben en wordt
ik respecteer mijn geheel
ik koester het ook
in werk en in de samenleving
ik werk er elke dag mee…
Buitenzorg maart 1942
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 het kind ziet
een koffertje
in papa’s hand
wat gebeurt er
papa buigt zich
de koffer valt uit
zijn grote hand
hij neemt het kind
in zijn armen
mijn kind mijn kind
fluistert hij papa’s
haren kriebelen
hij omhelst de moeder
van zijn kind
dicht bij elkaar de
kleine tussen hen
ingeklemd papa
Matthijs zwaait zacht
sluit hij de deur…
Hersenstichting
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
874 Week vijf start zondag van het lopend jaar,
Dus wil ik u hier graag op attenderen:
De Hersenstichting gaat dan collecteren,
En men waardeert daar elk royaal gebaar.
“De kans op Parkinson is levensgroot,
Maar meestal is men voor die tijd al dood.”
(Een neuroloog, die even wordt gequoot)…
Gaten dichten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
531 Met naald en draad
en een klos met garen
in grote en kleine gevaren
en polarisatie als in geen jaren
terwijl de motten kruipen in je hoed
komen de mieren af op het zoet
er vallen gaten
we worden weer geleerd te haten
dat verdrijft het zachte praten…
VORSTELIJK BEZUINIGEN
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
634 beeldschone Maxima
smaakvol haar kledingstijl
iedere keer weer wat
fonkelnieuws aan
wat ze ook draagt is een
herbezienswaardigheid:
vaker hetzelfde zou
nóg beter staan!…
G.P.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Losgezongen van de ruimte
onbewust zijn van de tijd
valt er om je heen een stilte
raak je wat je net nog voelde
in een paar momenten kwijt
Tonen,klanken,melodieen
maken soms wat in je los
zoals de wind in bomenkruinen
bladeren ritselend in het stille bos
Het geluid van zee en golven
eindeloos neerslaand op het strand
in het zweven van…
Aan mijn bureau
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 Mijn vader kijkt opzij
Mijn moeder toont haar lach
Ik weet, het is voorbij
Het is wat ik vroeger zag
Ingelijst staan jullie samen
Zo oud als ik nu ben
Jullie gezichten, jullie namen
Ze gaven mij een stem
Aan het bureau van mijn vader
Door de jaren verweerd
voel ik het nu nader
Hoe de tijd ons verteert…
Mijn dichterschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
971 Ik lag daar in mijn bed,
jaren, maanden, dagen, uren, secondes,
momenten.
Er was de stilte, het verdriet
en eenzaamheid en de ademhaling.
Er waren geen pijn en verdriet; want deze
twee woorden dekten de lading niet meer.
De zon scheen binnen en ik zag het Licht
verplaatsen: van de éne muur, op de andere.
Het Licht verschoof.
Ik was veilig…