7678 resultaten.
Camoës
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.341 Hij sleet zijn jeugd in 't afgelegen slot
En diende een hof, geestloos wuft en verwaten.
Hij vlood, wild hunkerend naar een groter lot
Alleen naar de pas opgerichte Staten.…
Verlaten landschap.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
485 Een grijs wolkendek boven een
verlaten landschap omgeven door
sloten vol kroos.
En aan weerskanten rietstengels,
sommigen gebroken.
Op een waterlelie zit een kikker
in alle rust en een reiger vliegt op
zich van de kille leegte bewust.
In een weiland koeien die hem na staren.…
Koekoeksbloem
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
453 Op school werd
Je niet voor vol
Aangezien, grote
Moeite had je met
Rekenen en taal -
Na de basisschool
Werd het de laagst
Denkbare vervolgschool,
Voor jou het hoogst
Haalbare - en nu ben
Je een volwassen man,
Uitgerust met een
Motormaaier van het
Werkvoorzieningsschap
En mag jij de bermen maaien
En de kanten van de sloot…
Geen dierendag voor mijn viervoeter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
673 Nee geen dierendag nee voor mijn vriendje
als ik boodschappen ga doen
Sjouw ik me plens
stinkende varkensoren is hij dol op
Hondenkoekjes voor hem als ik koffie drink
2 blikjes kattenvoer voor zaterdag
is hij dol op voor hem ook weekend
Vlees in blik en brood
voor de dagelijkse kost
En tot slot staafjes tandenpoets
want de tandjes houden…
De walging
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.105 Een scherpe lijm smelt in de sloten.
't Is Pasen en zeer overbodig.
Op tyfusbleke bomen breken zweren
open. Een rode melancholie komt bloot.
Een geel oog valt uit een Kaaps viooltje
recht in de slokdarm van de modder.
Zo slikt geen flessenhals of viskop.
Gele gummibladeren waaien onderuit een urinoir.…
Hagel slag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
432 Hij roeide door een riet beschutte sloot
waar op de wallekant wat vogels lagen.
~Een makkie~ dacht de jager in zijn boot
~die ganzen nu met hagel vol te jagen~.
Vlug laadde hij zijn ganzenroer met lood
en richtte om een treffend schot wagen;
heel eventjes maar schommelde zijn boot
op het moment suprême van ’t ganzenjagen.…
Kwááák
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
469 Maar op een keertje zat het hem niet mee
en reed hij in de sloot voor het café
in plaats van op het asfalt door te trappen.
Jan kwam vol kroos en prut het water uit
met op zijn kop een levensgrote puit.…
Het denken en het meisje
gedicht
3.4 met 7 stemmen
6.379 Een huis dat ik herken een sloot een koe en zelfs
het grazen en verloren turen van het dier dat de nek
strekt gespannen van een onbekend geluid.
Of wacht het strammer op een teken?
Dieren vermenigvuldigen zich aan de rand.
Schikken zich in dit verzakkende moerasland
met stuitende huizen waarin ik stuk voor stuk
heb gewoond.…
Mannenhaar
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
545 De haargroei van een man geeft wel te denken
Bij zijn geboorte is ie meestal glad
Da’s makkelijk voor in het babybad
De kraamhulp kan hem zo geen haartje krenken
Maar na een tijdje groeit er toch wel wat
Op ’t schedeldak en brauwen om te wenken
De oksels gaan rond dertien schaduw schenken
Tot slot de baard dan heb je ’t wel gehad
Na jaren…
Heerlijke euforie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 ik heb in een zon gekeken
zag schaduwen en handen bewegen
in een feilloze regie van de geest
sloot langzaam mijn ogen
zij maskeerden hun woorden
met steriel latijn en vitaal gaas
zij roesden mijn emoties
naar een vrolijker niveau
kende de valkuil die daarin school
wist dat ik ooit weer zou landen
misschien vloekend en tierend
maar altijd…
HOMEROS
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.894 Toen ik het boek sloeg in zijn zeven sloten,
was het of ik ontwaakte van een reis;
ik had gezworven en had drank en spijs
aan menig tafel met de held genoten.
Waar mag Homeros met het blind gezicht
wel dolen, dacht ik; maar waarom zo denken:
is de dichter dan meer dan het gedicht?…
Ons leven is als een boek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Ons leven is net een opengeslagen boek
We worden geboren als een blanco blad
En we vervolgen al gauw ons levenspad
Naar het slot zijn we nog niet op zoek.
Tijdens ons leven wordt het beschreven
Met mooie en warme vreugdevolle dingen
Door veel lieve mensen die ons omringen
Maar zeker ook met droefheid in ons leven.…
Het vrouwelijke reclame-icoon
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
699 Ten slotte de vrouw als het huishoudelijk Sorbo
fenomeen, de Cora van Mora, de moeder met het
maandelijkse probleem.
Het vrouwelijk icoon goedgekeurd door de Vereniging
van Huisvrouwen; geen bebaarde kapitein Iglo,
maar wel een sterk merk met vertrouwen.…
Begrafenis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Maar gelukkig is de dood niet het slot
Want we komen thuis bij de HEER
We mogen zingen voor de troon van God
In de hemel, daar zien we elkaar weer.…
Transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
657 Als een lelijk eendje
Sloot je jezelf buiten
Want je wilde niet zijn
Zoals zij
Als een kip zonder kop
Deed je alles wat zij niet deed
Zolang je maar niet was
Zoals zij
Als een gekortwiekte struisvogel
Stak je jouw gevoelens in het zand
Want je mocht niet egoïstisch zijn
Niet jaloers of gemeen zijn
Niet zijn
Zoals zij…
Ik zag je
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
553 'k Sloot m'n ogen weer
om in te slapen opnieuw
de keer erna da'k wakker werd,
was de wereld helder
en jij verdwenen.…
De ziel
gedicht
5.0 met 3 stemmen
5.250 Toch wil ik haar niet missen: meer dan
de som der delen waaruit zij bestaat
verspreid in de oplichtende banen van het brein
Op de monitor van de intensive care
zien wij haar ten slotte wegvluchten in een punt.…
verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
633 verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren
hoorde ik laatst iemand zeggen
maar toen met de ochtend ook de zon doorbrak
sloot ik het het venster – dacht uitstel - en liep weg
hier sta ik nu met mijn laarsjes in de zee
luister maar, zeg ik
tegen mijn moeder die er niet meer is
en ik houd mijn GSM aan het zoet gekabbel
van haar zoute…
Levensketting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Het zware slot, zijn de armen
van mijn lieve man
die het loodzware lot
torst waar het nodig is.
Er hangen ook veel parels aan.
Deze van geluk en liefde.
Van puurheid en diepe genegenheid.
Van trouw en openlijkheid.
Een paar loodzware
van verdriet en ellende,
verlies van vrienden en kennissen.…
Snertweer
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
478 Hoezeer de Friezen ook aan deze traditie zijn verknocht,
die vrieskou van weleer komt echt nooit meer terug,
omdat de aarde alsmaar meer warmer wordt en de sloten
voor schaatsers gesloten blijven, hoe kien en vlug
ze ook denken te zijn, het heeft niets te maken met
hun kloten en doorzettingsvermogen, maar alles met
het wrange feit dat er…
Winterdroom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 In deze dagen dat de zon zich niet laat zien
Zie ik in gedachten weer de gele rozen
Zie ik struiken bloeien die ik heb gekozen
En wacht tot ik alles eens terug zal zien
Dan komen weer de vlinders en de bijen
Bevolken vissen en kikkers weer de sloot
Dan is het veld niet meer uitgestorven en dood
En zullen wij onder open hemel vrijen
Ik vergeet…
Vrijbroekpark
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
533 zo gaat het wel vaker, dat wandelen
is zelden een misselijk idee,
Tot slot nog, ik ben een propere jongen,
de pellen neem ik met me mee.…
Ondeelbare tijd?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 wind en regen, daar
zijn schuilplaats vindt,
pijnlijk lang verzwegen
opgeslagen in de smart
van voor - en tegenspoed
onderschrijft de dierbaarste
herinnering zoals zij was,
ze is niet vertrokken, morgen
kom je haar weer tegen, de
indrukken blijven groot in
de lichtste voet-print , die
zij achterliet toen de
ondeelbare tijd haar ogen sloot…
Samen sterker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
759 Ik hoopte jaren
Sloot haar in mijn hart
Om daar te bewaren
Ze klopt iedere seconde
werd het ritme van mijn hart
Waar ze slaat in de ronte
Ging zweven
Het beeld van de wolken
Zal ik nooit meer vergeten
Ze ging maar viel terug
Naar de grond omdat ze
Niet los laten kon
Aan verhalen
Die ze wil vertellen
Ik hoor het haar zeggen…
Satijn?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
416 Achter de vergrijsde wolken
die zich spiegelen in de sloot
haar buren zijn de kraaien van
de velden waarin aan de
onbesliste einder zich in
een kleur verbond met
nevel en de schemering in alle
tinten grijs, een nuance bood
men zou wel schilder willen zijn
om dit gebrek of overvloed
van deze kleur op linnen te
bewaren of op te…
Hart in de kast
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Echter ik heb geen sleutel die op het slot past
en bij mijn inbraakpogingen geeft hij geen krimp.…
Die ene mooie ster
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Ik zou uit sloten en zeeën foerageren mezelf van alles leren.
Maar ik vraag het mij toch af van die schaduw en dit op aard
sterren geven geen schaduw is wat de maan ons ook gebaart.…
ROMANTICUS
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
373 zwaan
en wist zo behoort
het te zijn
zo zou het moeten gaan
zo is de liefde teer en fijn
bij elkaar blijven verbonden
in vrede tot het eind
en veel later hoorde hij
die dromerige gevoelige muziek
waarin de zwaan werd vastgelegd
in een woordeloos lied
door Saint Saëns en Sibelius
en toen hij haar dit had gezegd
vertrok ze en wat ze tot slot…
Hanetange
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 de grenslijn sneed
tussenbeiden
schuin door het gehucht
en spleet geducht
twee huizen geheel
in een Duits
en een Nederlands deel
dat gaf teveel
gedoe, dus is
de grens nu niet meer recht
er in een hoekje in gelegd
helemaal Duits
zijn de twee huizen
je wordt het moe
dit land te doorkruisen
wegen lopen dood
langs een maisveld
of een sloot…
SLOTERMEER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
362 De bomenkring om het meer is een bond
van wachters; ze waken streng, vergroten
de opwekkende geest bij de stad Sloten
en diens vertier op schepen, elke stond.
De Friese wind geeft blije siddering
aan 't onvaste, waaiende oeverleven,
brengt de sterke grond steeds verademing.…