6818 resultaten.
Samen oud......
hartenkreet
4.6 met 41 stemmen
3.119 Kom laten we even rusten
heerlijk aan de waterkant
vlij je hoofd in mijn schoot
leg je hand maar in mijn hand
kom laten we onze ogen sluiten
zodat de stilte van het water
geëtst wordt in gedachten
als herinnering - voor later
kom laten we even genieten
van ons rimpelig samenzijn
samen oud - samen oud
wat moet dat prachtig zijn…
je gaf niets bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
953 langs metershoge riffen
groen ging over in topaal
dat donkerde in kliffen
ik dook en voelde
kartels langs de rots
je gaf niets bloot
in stof vond ik je trots
een school van meer
dan duizend vissen
die dansten op muziek
alleen wij het publiek
ik joeg ze achterna
en dook de afgrond in
voelde hoe je me omsloot
de dood als enige herinnering…
spoorloos
hartenkreet
1.3 met 7 stemmen
1.485 zal ik onder onrust blijven liggen
of weggaan van dit pleintje
wat me niet doenbaar lijkt
met een kapot kompas
en een gescheurde kaart
met ergens in een achterzak
een flard herinnering
waarvan ik hoegenaamd de plaats of tijd
niet kan zien en dus beginnen stappen,
ergens naartoe, dichtbij,
nee, zeker niet te ver,
de volgende boom,…
Wat zou ik graag...
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.673 Mijn hand weer op je schouder leggen
Je nog één keer kunnen zeggen
Pap, wat hou ik toch van jou
Wat zou ik graag
Terug naar lang vervlogen tijden
Herinneringen voorbij zien glijden
Jouw hand in mijn hand
De warmte voelen, onze band
Zo hecht, oprecht maar zo onzeker
Wat zou ik graag
Tussen hemel en aarde zweven
Even, in een vlaag
Oh, wat…
dat vlechten hechten was
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
764 de matjes die we vlechten
met draadjes van elkaar
de kleuren die wij kiezen,
ze zijn nog lang niet klaar
het patroon in onze ogen
is een harmonie van twee
we vlechten aan de toekomst
nemen zo verleden mee
wat draadjes zijn gevallen
verkleurd nog niet gebruikt
deeltjes uit ons leven
een kans misschien verbruid
die draadjes zijn herinnering…
er is geen dood
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
848 er is geen dood
als leven groen
weer takken voelt in
een nog ongeboren loot
zacht keer je terug
naar de schoot waaruit we
allen eens ter wereld kwamen
daar komen de herinneringen samen
er is geen tijd meer
waar je bent, emoties
zijn er ongekend alleen
je as zal blijvend zijn
wordt opgenomen
door leven dat geven in
zijn…
Om te overleven
gedicht
3.0 met 14 stemmen
6.966 Met onze rug naar je toe wachten we je
In slaap, ademen onhoorbaar
Onze herinneringen uit.
Geen sterfscène zullen we nog delen.
Ons hiernamaals is leeg en ontoegankelijk.
-----------------------------------
uit: ‘Donkere Arena’, 2006.…
Bitterzoet
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.132 gegeven
als een breuk in het leven
de trillingen die steeds
dieper doordrongen
het levenslied
moeilijk te beschrijven
laat staan te bespelen
op vier snaren
toch strijken stokken
de vier snaren
en voel ik tranen komen
vanuit de bodem van mijn hart
merk ik hoe het verleden zich met
het heden heeft verweven
zo voel ik herinneringen…
De dag schuift langzaam voort
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.149 De dag schuift langzaam voort
zo tussen licht en donker
met herinneringen geprangd tussen
de zorgen en de vreugden,
de herkenning en het heimwee.
Langzaam komt het duister
maar mijn hart
is nog niet tot rust gekomen,
de vrede nog niet gevonden,
het verlangen niet gestild.…
Laatste druppel
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
659 Een glinstering, een spiegeling
van onze liefde, nu herinnering…
Gekreukeld oud
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
679 Krom en ongebruikt
loopt de laatste letter
over het gekreukte vel
de lijntjes zijn er uit
zelfs de punt pakt
geen ezelsoor meer
het hoofd gericht op
een schone lei
geeft kwetsbaar oud
een kleine kans
op ongeschonden nieuw
taal laat niet na
het juiste woord
te plaatsen in herinnering
en al leest men letters
zonder hoofd
oud…
Vuurdans
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
591 Twee ongelijke stenen
in een vonk van vuur
ontstaat een weerstand
van warmte, op de blaren
waar je mijn huid
bespeelt, ontdooi ik op
de lange duur, brandt
een schroeivlek in, de
herinnering houdt stand
een vrijwillige tinteling
van onzichtbare tekens
van kwetsbaarheid ontbloot
bezien verwonderd in elkaar
voorbij het reinigend vuur
en…
niets blijft
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.312 Blauwe lucht
warme zonnestralen
op een kalme zee
loop ik langs het strand
en denk waren we nog
maar even met z'n twee
dan schrijf ik je naam
in het zilte zand
jouw naam die ook
op je grafsteen
staat geschreven
en wacht ik op een golf
die het langzaam
zal vervagen
zoals alles in dit leven
niets blijft
maar de herinnering aan jou…
Ritmisch verwond
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
967 Breng me morgen naar het strand
De laatste avond vertelt
haar verhalen,
geen herinneringen meer
Er is hier niets anders dan de wind.
De tocht stelpt het bloed
in mijn hand,
het ademhalen doet zeer
Schelpen zoeken een lege plek.
Het graf richt zich op,
de stilte valt,
geen enkel verweer
Ritmisch trillend beweegt mijn blik.…
Jeugdherinneringen!
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.328 als ik wandel door de straten
van mijn jeugd
komen de herinneringen terug
helder als water
ik ben weer een kind tussen
de grote mensen
onbevangen vrij en blij
loop en spring ik door
het gras dat groener lijkt
dan het ooit was
mijn gedachten worden wreed
verstoord door het geluid
van teveel verkeer
ik loop door de straten
van mijn jeugd…
OOIT MISSCHIEN ?
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.118 Ik wil vergeten wat je bent geworden
vergeten ook wat je hebt gedaan
'k wil de herinnering bewaren
dat ik als maatje naast je mocht staan.
't Verdriet zal langzaam slijten
voorbij gaat het immers nooit
mijn hoop is stilletjes verdwenen
en toch denk ik ; misschien....ooit ?…
m'n zomertuin en ik...
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.304 ik doezel samen weg met haar
mijn dromen worden waar
tussen de bloemen, hier in de zon
is 't waar onze liefde begon
herinneringen keren
ik zal ze niet weren
gloeiende wangen
in heimelijk verlangen
de geuren in mijn tuin
maken me steeds lomer
ik heb geen haast, ze zijn er
de hele zomer...…
de reiziger
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.235 de reiziger staat stil
hij overwelft de gehate vlakte
hij wikt de taal van zijn herinneringen
het lied des vaderlands
de reiziger leeft in gemeenschap
met uur, dag en tijd
hij groet de nederige passanten
en de bloemen aan het venster
loopt gezwind over het water
peilt de weemoed van de vissen
hij bezielt geen plan
stuurt geen kudden…
112 jaar
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
664 negentig jaren geleden
verstomde het geweld
herinneringen bleven
indringend en wreed
de somme ieperen
verdun en de ijzer
op de 11de van de 11de
wilde hij nog iets zeggen
nog in de houding staan
maar alles weigerde dienst
veteraan henry allingham
zijn zwijgen sprak boekdelen
afgevoerd in een rolstoel
het applaus hoorde hij niet…
Dons
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.935 vogeltjes
Ze dansten verliefd
Over fladderend zonlicht
Door de slagwiekende vleugels aan flarden gereten
Als donzige veertjes over jou heen
Ook jij kwam in mijn armen
En met een vertederde stem schonk je mij dat moment
Het prille geluk dat verliefdheid heette
en ook ons weer dartel maakte
Liet mij daar voor altijd achter
In de herinnering…
Dons
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.406 vogeltjes
ze dansten verliefd
over fladderend zonlicht
door de klapwiekende vleugels aan flarden gereten
als donzige veertjes over jou heen
ook jij kwam in mijn armen
en met een vertederde stem schonk je mij dat moment
het prille geluk dat verliefdheid heette en ook ons weer dartel maakte
liet mij daar voor altijd achter
in de herinnering…
Muren van vergetelheid
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
465 Alweer zes maal klokje rond,
daar sta ik dan, vertaal de beelden
in de spiegels voor een venster
waarin ik de jaarlijkse gestrooide
bloesem vang, de herinneringen
verdorren niet, door het leven
niet verrekend, effenen ze hun
voorgenomen spoor, al dan niet
opgetekend door de wissel van
het lot, spot met de wetten van
de tijd, al is…
Handen die meer mochten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
620 er vroren
bloemen op het raam
groeiend uit de hoeken
ademen sloeg aan
bloeide in een
vroegere herinnering
waar straatlantaarns
lichte plekken
gloeiden in de sneeuw
en wij in vrije val
de vlokken volgden
elkaars ogen zochten
warme handen die
meer mochten op de
afgeschermde plaats
de intimiteit van dat
moment bloemde op het…
Traagheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 Zou hij zich herinneren
dan zou hij
zo traag
als meeuwen
in ramen
passeren.
Maar voortbewogen
in vergetelheid
ging alle traagheid verloren
en gaat de oude grijze man
met snelle pas
de koelkast in.…
blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
596 de donkerte vlindert
in onze schemering
donkerrood gekleurd
haar gefladder
zoetig gegeurd
maakt de duisternis op
donkerblauw en zwart
voor haar eindige nacht
ze geeft me onze droom
ik droom hem zacht
en wacht niet lang
laat mijmeringen
en herinneringen
dichter komen
tot de angst verschijnt
hij overvalt
te lang
het donkerrode,…
Omkransing
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
424 starend
langs de waterlinie
met jouw gedachten opgesteld
voel je het water
schuimend tot aan je lippen
kolkend met de geur van zilt
proef je het zout op al je wonden
waar niemand ooit van wist
worden herinneringen weggespoelt
langs de kaaklijn van het oeverloos water
waar rimpelingen in zonneschijn
toonaangevend zullen zijn
om jouw ziel…
moeder-en-zoon-praat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
622 herinner jij je nog dat ene jaar
toen ze te weinig dronken?
goed dat wij toch die bolle stevig
hebben aangepakt
hij is mijn grote trots geworden
wat vind je, zullen we dit jaar
opnieuw de onderkant
maar snoeien?…
Enrique klinkt...
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
725 Mijn vriend en soulmate voor het leven
de herinnering is waar ik op teer
Weet je...lieve vriend van toen
je hebt een plaatsje in m'n hart
Geloof me 'k zou zo over doen
'k zou je vergeven zonder smart…
Gauw vergeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
984 Er goort een gordijn
voor het verleden
rafelt mijn herinnering stuk
een laatste lief
sloeg de deur verdovend dicht
schrikbeeld uit vergeelde krant
bed hinkend op drie poten
slaat terug in oude stand
bereidt om weer een nacht
mijn lief te dragen
robuust stammend uit de tijd
van grootvaders escapades
streel ik het voeteneind
klaart in mij…
om te gedenken
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
965 emotie
peilen de diepte van het verdriet
zo wreed
geen mens kan bevroeden
hoe de pijn snerpt
de onverdraagzame
woede, het eenzame
gevoel van onmacht
een donkere spelonk waar het gif
van de dood het leven wil breken
o, worden mijn zuchten opgevangen
in een stevige omhelzing door
datgene wat was, en voort leeft
om te gedenken in herinnering…