6020 resultaten.
Weer een afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
266 Niets is verloren wat werd gegeven.
Treur maar, maar niet zonder hoop. Er is
steeds weer de liefde, het licht, de schoonheid
en de verrukking. Al zien we het soms niet, al
zijn we droevig en verward. Leef verder, leef.…
Olijfbomen in Gaza
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
800 Ingesloten aangetast
overwoekerd ontworteld
verwoest vernietigd
verbrand verwurgd
verkleurd vernield
verloren verplaatst
verdreven vermoord
gestikt gebrek aan
lucht gemis aan groei
overgroeid verschroeid
uitgeroeid
de olijfbomen
in Gaza
Hoe innig zij hield
van haar olijfbomen
hun ouderdom koesterde
hoe zij de vruchten…
Hout en sneeuw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
394 Stilte kun je niet uitspreken
zonder dat het verloren gaat.…
Nageest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
204 Schaduwen dansen, vluchtig en vaag,
als verloren dromen in een stoffige doos.
Ze spelen een toneel vol wroeging,
elke stap een kakofonie van toen.
Gezichten vergelen aan de randen,
in een zaal vol lege stoelen.
Tijd spint draden door de kilte,
een woord sterft voor het adem krijgt.…
Wildernis van nat beton
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.596 gemis
in deze wildernis van nat beton
heeft het grauwe grijs het laatste
vitale groen uit de steden verdreven
grote machines zingen hun kille refreinen
waar ooit de wolf en de reiger stonden
wij kijken toe hoe de grenzen verdwijnen
hoe de passie van moeder Aarde
zachtjes in kille ellende verstomt
we vangen de echo van wat we verloren…
Voetstappen…
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
90 Deze groene planeet
is bevreemdend raar
omdat we niet meer omkijken
naar elkaar
we marcheren in cirkels
alsof we rode bosmieren zijn
want de mensheid is groot
nimmer klein
al blijft ons doel onduidelijk
omdat de keeper heeft verloren
hij liet alle ballen door
geschoten van de hoge toren
nu bouwen we een blokkendoos
vol pietluttige…
Gheketent - ’n Slotdicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
101 mijne siele spiegelt sich
aen 't licht van desen tijt
der verloren oceaen
.
in den beginne was er sien
wazigh noch
als door een sluijer
nu, scherper
.
doch vaker ende dieper
ervaer ick
de verwe van nieuwe maen
.
al is d'aerde
vol van monden
ende kent sij
ontelbare wouden
met handen
.…
Alsof er niemand
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
351 Langs eindeloze draden
weef je me
in verlorenheid vast
ik kan niet bij je komen.
Noch de weg aan je vragen
een stotteren in
brokstukken over beminnen
over beschermen.
Binnen de tralies van de tijd
schrijf ik je
vertwijfeld dichterbij
alsof er niemand leest.…
Zonder macht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
36 Verloren in de eeuwigheid,
tot ik de duivel overviel.
Geen vuur of hoorns die ik daar zag,
zijn wezen bleek verbazend zacht.
Als watten, schuim en lichte lucht,
die teder in de leegte wacht.…
dood stil
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.222 ,
nooit meer zouden zien
Vandaag zijn wij stil
voor hen die
als vuil behandeld
hun menselijke waardigheid
in trein en kamp verloren
Vandaag zijn wij stil
voor de miljoenen mensen
vernederd gemarteld en bruut
vermoord, hun leven lieten
ging ons dat zomaar stil voorbij ?…
De Mens schiep god
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.005 hem
nu is die mens overal die God verloren
en wat die mens werkelijk zou bekoren
is een goede god scheppen naar behoren…
Hof van Eden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Wolken vlinders vliegend zonder enig gerucht
boven een bloeiend heideveld dat glooiend wegliep
tot waar ik het bij het mistig einder verloor.
En boven mij ergens heel hoog in de lucht
een eenzame vogel die mij riep,
zwak hoorbaar klonk zijn kreet tot mij door.…
4 mei
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
234 Een dag van collectieve rouw
Een dag van collectief herdenken
Een dag van samen stil zijn
Een stilte waarin ieder zijn eigen pijn en verlies voelen mag
Wanneer zijn wij onze vrijheid verloren
Wanneer ben jij je vrijheid verloren
Met welk trauma hebben je ouders en grootouders geleefd
Welk trauma is aan jou doorgegeven
Oorlogswinter…
Helen
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
2.828 Achteraf deed wat we deelden
meer pijn dan dat wat niet
van ons gemeenschappelijk was
Ik weet jij hebt je best gedaan
jij weet het was niet anders gegaan
Als we opnieuw zouden beginnen
met zwemmen in zee, kussen
van je zoute, natte mond
Verhalen waarom de zee zo zilt
jouw voorkeur had het molentje
van zout dat zich verloor
Ergens…
Walsend door
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
780 langs het lichaam van de nacht
omgeven door woeste zinnen
klinken letters zinderend zacht
namen ooit geschreven
in wild opwaaiend zand
stampen weten in vergeten
langs een uitgestoken hand
galopperend door de stroming
begroet het licht een nieuwe dag
diep verscholen in een duinpan
hoor ik nog immer jouw lach
zandkorrels glijden verloren…
Te trots
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.088 Verloren in de stilte.
Alleenstaand, in de kou.
Huilend in een hoekje
Zeg ik, ik hou van jou.
Te trots om eens iets liefs te zeggen.
De wapens stilzwijgend neer te leggen.
De kracht niet om het tij te keren.
Te laat beken ik nu mijn spijt.
Ik draai me nog een keertje om.
Ik moet nu gaan, het is nu tijd.
Waarom was ik toch zo stom?…
als water in mijn lippen bijt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
811 zo helder denk ik als
de zon wat lichter schijnt
de bomen groener dan
het gras gebladerd zijn
maar als ik takken zie
draait het hoofd de lus al in
wil mijn nek zich breken
om de wereld te vergeten
diepte lokt in vogelvlucht
momenten van geluk
een harde dood met
losse tanden in de goot
als water in mijn lippen bijt
adem al verloren…
de bomen droomden zomer
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
747 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
ik zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen…
Veilig in mijn bos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
793 kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen
blijf ik daar nog even in de schemer
tot de verre hemel trots
haar sterren laat verschijnen
als je je verloren…
Eerste Liefde
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.299 Door misverstand of stommiteit
ben je elkaar uit het oog verloren
tot op heden heb je echter spijt
niemand kon je ooit zò bekoren.
De tijd wordt niet terug gedraaid
hoe graag je het soms wilt
je bedenkt dat je 'toen' verfraaid
en weemoed is voor even gestild.…
Die morgen was zij moe en zwaar
poëzie
3.9 met 16 stemmen
4.455 Zij ging verloren door het vertrek
met ongevoelde schreden,
behaspelende dit en dat,
verschikkende zonder reden.…
thuiskomen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.536 sinds ik besta gaat het met mij al fout
omdat ik het wel even zelf wil weten
verboden appels van de bomen eten
omdat ik niet zo van geboden houd
als schrik en angst zich dan in mij ontvouwt
alsof ik door een adder ben gebeten
dan voel ik mij verloren en vergeten
mijn naakte lichaam zo ontzettend koud
ik hoor een stem: God is op zoek naar…
stompjes schrijven poezie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.059 mijn vingers
zijn al afgebeten
stompjes schrijven poezie
ze kauwen lang
op mijn geweten
slikken doen ze echter niet
mijn teksten blijken
geniaal te zijn alleen
hun geesten weer te klein
ik schrijf met bloed
in ieders hart, dat voelt
vertrouwd en heel apart
ben de blauwe bloem
in het koren, ze maaien maar
die kleur gaat niet verloren…
Einde Van Je Huwelijk
hartenkreet
4.6 met 17 stemmen
2.572 kwam er niet
nu heb ik niets meer uit te leggen
Mijn woorden zijn verstomd
Mijn mond is stil
Zo vaak al uitgelegd
Wat ik nu eigenlijk wil
't Was net of jij niks hoorde
Je wimpelde het af
Met holle, loze kreten
Je was dichtbij, maar ook zo erg veraf
De maat was vol
Zo wilde ik niet door
Ik koos toen voor mezelf
Het moment dat jij verloor…
Tot de slaap
gedicht
3.0 met 94 stemmen
34.468 Vertrouw u aan de nacht,
te slapen gaat nu alles op de aarde -
en geef verloren wat uw hart bezwaarde,
langs verre stromen wordt het thuis gebracht.
Zo kom tot rust - en hoor naar het gestadig
ruisen des levens. Al wat is geschapen
doorwoont het, aan zijn hartslag moogt gij slapen:
Ook in u zelve arbeidt het genadig.…
Veilig in míjn bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
993 horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen
blijf ik daar nog even in de schemer
tot de verre hemel trots
haar sterren laat verschijnen
als je je verloren…
Schaduw
netgedicht
4.5 met 34 stemmen
1.728 Hij voegt zich naast mijn persoon
Om bij mijn voeten aan te sluiten
Gedraagt zich als een zotte clown
En is dan echt niet meer te stuiten
Kronkelend en buigend over muren
Buitelend over straat en stoeprand
Soms even rustig om bij te sturen
Denk soms, hij is niet bij verstand
Maar ’t is en blijft mijn tweede ik
Zonder schaduw zou ik verloren…
ADHD
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.594 Net of je je verstand verloor.
Niet alles op een rij te krijgen,
gedachten aan een ketting rijgen.
Je kent geen ho of stop,
de hele wereld op zijn kop.
Achter jezelf aanrennen.
Nooit genoeg kunnen en kennen.
Streven naar het perfecte,
dat geeft alleen defecten.
Dat hou je als mens niet vol,
eens eist dat zijn tol.…
wat is er mis gegaan?
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.266 verloren uit het oog van velen
vergeten door mensen wie
ik ooit heb leren kennen
vergroeid uit moeders' armen
welke traan is er nog niet
uit de treurwilg gevallen?
zij hangt alsmaar naar benee,
laat iemand haar toch
oplichten.…
Slechts op bezoek
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
4.334 je jas heb je als eerste aangetrokken
gesprongen uit bed, door schaamte gekweld
de paniek die je ontwaken heeft versneld
maakt jou niet de enige die is geschrokken
daar sta je verloren weggekropen
met een agent vlak voor je, in de gang
geen plek om je te schuilen, ben ik bang
geen ruimte om van ons weg te lopen
tegen de muur sla jij je angstige…