Alle inzendingen over verloren

6020 resultaten.

Sorteren op:

Weer een afscheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 266
Niets is verloren wat werd gegeven. Treur maar, maar niet zonder hoop. Er is steeds weer de liefde, het licht, de schoonheid en de verrukking. Al zien we het soms niet, al zijn we droevig en verward. Leef verder, leef.…
Adeleyd25 september 2025Lees meer >

Olijfbomen in Gaza

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 800
Ingesloten aangetast overwoekerd ontworteld verwoest vernietigd verbrand verwurgd verkleurd vernield verloren verplaatst verdreven vermoord gestikt gebrek aan lucht gemis aan groei overgroeid verschroeid uitgeroeid de olijfbomen in Gaza Hoe innig zij hield van haar olijfbomen hun ouderdom koesterde hoe zij de vruchten…
J.Bakx15 oktober 2025Lees meer >

Nageest

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 204
Schaduwen dansen, vluchtig en vaag, als verloren dromen in een stoffige doos. Ze spelen een toneel vol wroeging, elke stap een kakofonie van toen. Gezichten vergelen aan de randen, in een zaal vol lege stoelen. Tijd spint draden door de kilte, een woord sterft voor het adem krijgt.…
Nathan28 april 2026Lees meer >

Wildernis van nat beton

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.596
gemis in deze wildernis van nat beton heeft het grauwe grijs het laatste vitale groen uit de steden verdreven grote machines zingen hun kille refreinen waar ooit de wolf en de reiger stonden wij kijken toe hoe de grenzen verdwijnen hoe de passie van moeder Aarde zachtjes in kille ellende verstomt we vangen de echo van wat we verloren…

Voetstappen…

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 90
Deze groene planeet is bevreemdend raar omdat we niet meer omkijken naar elkaar we marcheren in cirkels alsof we rode bosmieren zijn want de mensheid is groot nimmer klein al blijft ons doel onduidelijk omdat de keeper heeft verloren hij liet alle ballen door geschoten van de hoge toren nu bouwen we een blokkendoos vol pietluttige…

Gheketent - ’n Slotdicht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 101
mijne siele spiegelt sich aen 't licht van desen tijt der verloren oceaen . in den beginne was er sien wazigh noch als door een sluijer nu, scherper . doch vaker ende dieper ervaer ick de verwe van nieuwe maen . al is d'aerde vol van monden ende kent sij ontelbare wouden met handen .…

Alsof er niemand

netgedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 351
Langs eindeloze draden weef je me in verlorenheid vast ik kan niet bij je komen. Noch de weg aan je vragen een stotteren in brokstukken over beminnen over beschermen. Binnen de tralies van de tijd schrijf ik je vertwijfeld dichterbij alsof er niemand leest.…
J.Bakx20 oktober 2026Lees meer >

Zonder macht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 36
Verloren in de eeuwigheid, tot ik de duivel overviel. Geen vuur of hoorns die ik daar zag, zijn wezen bleek verbazend zacht. Als watten, schuim en lichte lucht, die teder in de leegte wacht.…
sil darius5 november 2026Lees meer >

dood stil

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.222
, nooit meer zouden zien Vandaag zijn wij stil voor hen die als vuil behandeld hun menselijke waardigheid in trein en kamp verloren Vandaag zijn wij stil voor de miljoenen mensen vernederd gemarteld en bruut vermoord, hun leven lieten ging ons dat zomaar stil voorbij ?…

De Mens schiep god

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.005
hem nu is die mens overal die God verloren en wat die mens werkelijk zou bekoren is een goede god scheppen naar behoren…
Rikus Kiers26 januari 2007Lees meer >

Hof van Eden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Wolken vlinders vliegend zonder enig gerucht boven een bloeiend heideveld dat glooiend wegliep tot waar ik het bij het mistig einder verloor. En boven mij ergens heel hoog in de lucht een eenzame vogel die mij riep, zwak hoorbaar klonk zijn kreet tot mij door.…

4 mei

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 234
Een dag van collectieve rouw Een dag van collectief herdenken Een dag van samen stil zijn Een stilte waarin ieder zijn eigen pijn en verlies voelen mag Wanneer zijn wij onze vrijheid verloren Wanneer ben jij je vrijheid verloren Met welk trauma hebben je ouders en grootouders geleefd Welk trauma is aan jou doorgegeven Oorlogswinter…

Helen

netgedicht
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.828
Achteraf deed wat we deelden meer pijn dan dat wat niet van ons gemeenschappelijk was Ik weet jij hebt je best gedaan jij weet het was niet anders gegaan Als we opnieuw zouden beginnen met zwemmen in zee, kussen van je zoute, natte mond Verhalen waarom de zee zo zilt jouw voorkeur had het molentje van zout dat zich verloor Ergens…

Walsend door

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 780
langs het lichaam van de nacht omgeven door woeste zinnen klinken letters zinderend zacht namen ooit geschreven in wild opwaaiend zand stampen weten in vergeten langs een uitgestoken hand galopperend door de stroming begroet het licht een nieuwe dag diep verscholen in een duinpan hoor ik nog immer jouw lach zandkorrels glijden verloren…
metha15 april 2005Lees meer >

Te trots

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Verloren in de stilte. Alleenstaand, in de kou. Huilend in een hoekje Zeg ik, ik hou van jou. Te trots om eens iets liefs te zeggen. De wapens stilzwijgend neer te leggen. De kracht niet om het tij te keren. Te laat beken ik nu mijn spijt. Ik draai me nog een keertje om. Ik moet nu gaan, het is nu tijd. Waarom was ik toch zo stom?…

als water in mijn lippen bijt

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 811
zo helder denk ik als de zon wat lichter schijnt de bomen groener dan het gras gebladerd zijn maar als ik takken zie draait het hoofd de lus al in wil mijn nek zich breken om de wereld te vergeten diepte lokt in vogelvlucht momenten van geluk een harde dood met losse tanden in de goot als water in mijn lippen bijt adem al verloren…

de bomen droomden zomer

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
ik zag je in de verte staan je bloeide blauw boven het koren je zachte lichaam sprak me aan voeten in het groen verloren je zwaaide toen ik nader kwam het zonlicht danste op de wegen ik zag hoe je mijn schaduw overnam met lippen vochtig van de regen je blikken maakten sprakeloos verlegen kleurden ook mijn wangen je keek hoe ik mijn ogen…
wil melker4 augustus 2005Lees meer >

Veilig in mijn bos

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 793
kan horen dus blijf ik daar zwijgend staan mijn handen op de bast van een berk zoekend naar het echte leven de gouden stralen van de zon beroeren haar ook al is het dan maar even als ik achter een rots, de zon zie verdwijnen blijf ik daar nog even in de schemer tot de verre hemel trots haar sterren laat verschijnen als je je verloren…

Eerste Liefde

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.299
Door misverstand of stommiteit ben je elkaar uit het oog verloren tot op heden heb je echter spijt niemand kon je ooit zò bekoren. De tijd wordt niet terug gedraaid hoe graag je het soms wilt je bedenkt dat je 'toen' verfraaid en weemoed is voor even gestild.…

Die morgen was zij moe en zwaar

poëzie
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.455
Zij ging verloren door het vertrek met ongevoelde schreden, behaspelende dit en dat, verschikkende zonder reden.…

thuiskomen

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.536
sinds ik besta gaat het met mij al fout omdat ik het wel even zelf wil weten verboden appels van de bomen eten omdat ik niet zo van geboden houd als schrik en angst zich dan in mij ontvouwt alsof ik door een adder ben gebeten dan voel ik mij verloren en vergeten mijn naakte lichaam zo ontzettend koud ik hoor een stem: God is op zoek naar…
klaasje9 september 2003Lees meer >

stompjes schrijven poezie

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.059
mijn vingers zijn al afgebeten stompjes schrijven poezie ze kauwen lang op mijn geweten slikken doen ze echter niet mijn teksten blijken geniaal te zijn alleen hun geesten weer te klein ik schrijf met bloed in ieders hart, dat voelt vertrouwd en heel apart ben de blauwe bloem in het koren, ze maaien maar die kleur gaat niet verloren…

Einde Van Je Huwelijk

hartenkreet
4.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.572
kwam er niet nu heb ik niets meer uit te leggen Mijn woorden zijn verstomd Mijn mond is stil Zo vaak al uitgelegd Wat ik nu eigenlijk wil 't Was net of jij niks hoorde Je wimpelde het af Met holle, loze kreten Je was dichtbij, maar ook zo erg veraf De maat was vol Zo wilde ik niet door Ik koos toen voor mezelf Het moment dat jij verloor…

Tot de slaap

gedicht
3.0 met 94 stemmen aantal keer bekeken 34.468
Vertrouw u aan de nacht, te slapen gaat nu alles op de aarde - en geef verloren wat uw hart bezwaarde, langs verre stromen wordt het thuis gebracht. Zo kom tot rust - en hoor naar het gestadig ruisen des levens. Al wat is geschapen doorwoont het, aan zijn hartslag moogt gij slapen: Ook in u zelve arbeidt het genadig.…

Veilig in míjn bos

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 993
horen dus blijf ik daar zwijgend staan mijn handen op de bast van een berk zoekend naar het echte leven de gouden stralen van de zon beroeren haar ook al is het dan maar even als ik achter een rots, de zon zie verdwijnen blijf ik daar nog even in de schemer tot de verre hemel trots haar sterren laat verschijnen als je je verloren…

Schaduw

netgedicht
4.5 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.728
Hij voegt zich naast mijn persoon Om bij mijn voeten aan te sluiten Gedraagt zich als een zotte clown En is dan echt niet meer te stuiten Kronkelend en buigend over muren Buitelend over straat en stoeprand Soms even rustig om bij te sturen Denk soms, hij is niet bij verstand Maar ’t is en blijft mijn tweede ik Zonder schaduw zou ik verloren…
Janna Nendels28 november 2002Lees meer >

ADHD

hartenkreet
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.594
Net of je je verstand verloor. Niet alles op een rij te krijgen, gedachten aan een ketting rijgen. Je kent geen ho of stop, de hele wereld op zijn kop. Achter jezelf aanrennen. Nooit genoeg kunnen en kennen. Streven naar het perfecte, dat geeft alleen defecten. Dat hou je als mens niet vol, eens eist dat zijn tol.…
Teddy10 december 2002Lees meer >

wat is er mis gegaan?

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.266
verloren uit het oog van velen vergeten door mensen wie ik ooit heb leren kennen vergroeid uit moeders' armen welke traan is er nog niet uit de treurwilg gevallen? zij hangt alsmaar naar benee, laat iemand haar toch oplichten.…
Vera25 december 2002Lees meer >

Slechts op bezoek

netgedicht
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.334
je jas heb je als eerste aangetrokken gesprongen uit bed, door schaamte gekweld de paniek die je ontwaken heeft versneld maakt jou niet de enige die is geschrokken daar sta je verloren weggekropen met een agent vlak voor je, in de gang geen plek om je te schuilen, ben ik bang geen ruimte om van ons weg te lopen tegen de muur sla jij je angstige…
oepsie14 januari 2003Lees meer >