5945 resultaten.
Tot besluit, een opdracht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
4.499 vanavond schrijf ik moord en brand, zal ik beschrijven
hoe de breuklijn zich in mij verdeelt, zich in mij
vermenigvuldigt in verzen van koud vuur, zich in golven
verkleedt, zich voortplant tot in de kern
van mijn aardoppervlak.…
Hoe kan ik je helpen?
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.160 wanneer je je afvraagt waar mensen zijn gebleven
Ook in deze moeilijke tijd wil ik je laten weten
Dat je nooit alleen zal zijn,hoop dat je dat nooit zal vergeten
Geef ook nu de strijd niet op,maar vecht voor eerlijkheid
Echt ook voor jou komen gelukkige momenten geef het gewoon wat tijd
Ook al zit nu alles tegen en heb je het van binnen koud…
Andere wereld
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.002 Soms neem ik haar hand die is teer en koud, maar
zo kan ik haar nog laten weten dat ik van haar
houd!
Daar zit mijn moeder zoals gisteren, zo zit ze
elke dag, alle uren. Ik koester haar, maar vraag
me af hoelang dit nog noet duren!…
ZOEMEN
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
793 Onder al die millioenen houden
centra met koude gangen en zoemende
servers ook mij in ‘t oog. Zwemmen kan ik
in een oceaan van kennis. Maar nu hoor
ik een hommel zoemen: hij komt de kamer in.
Ik drijf hem naar het open raam. Ik benijd hem.
Ik wil wel met hem mee.…
een gevoel van verlies.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.142 Jij gaf 100%,
niemand heeft jou ooit zo goed gekend,
niemand is zo goed als jij ,
ik ben voor altijd vrij,
je werd vernederd voor fouten die ik heb gemaakt,
jouw liefde heeft mijn koude hart aangeraakt,
je wilde onze liefde voor het leven,
maar jammer genoeg duurde dit maar even,
je hebt gezorgd dat ik gewoon mezelf kon zijn,
zonder dat ik…
Als enkel stilte wacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
817 WACHT
Als de maan achter de wolken glijdt
en de nacht nòg zwarter worden gaat
Ziet geen mens dat het meisje schreit
en zichzelf met verwijten overlaadt
Als haar alleen donkere stilte wacht
waagt zij het ‘t eigen verdriet te zien
Haar hart voel kil en zwaar vannacht
ze is alleen, al zo’n jaar of zeventien
Als ze nestelt in het nog koude…
tot leven, meer
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
616 onder een lantaarnpaal staat een man
alleen
hij rookt een sigaret
laat zich vollopen met duisternis
zonder angst
glimlacht en wandelt tot de stenen
op hetzelfde pad
waar ook seizoenen veranderen
ik draal nog even, keer dan
terug naar vertwijfeling
verdwijn in de onbekende stem
van mezelf
het is koud…
De laatste strohalm
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
703 Bevroren voelt haar lichaam,
zo koud en leeg. Ze bemerkt
nog slechts het kloppen van haar hart.
Haar voelen is helemaal verward
nu haar ziek zijn
het woord kanker kreeg.
Gelaten staart ze nergens heen,
de kracht van vechten opgegeven.…
Ik lig op mijn stil-doodbed
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.998 Daarbuiten wachten dorre bomen, zwart
in schitterkou der wijde winternacht,
hoe nu mijn grote Smart verstenen gaat,
en in een akelige lach verstard,
houdt aan de sterrenloze Hemel wacht,
dood-koud en steen-bleek, 't ronde maan-gelaat.…
DE LINDEBOOM
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.151 '
Ik wilde een takje breken
Van 't stervend lindehout,
Een woord tot afscheid spreken;
Daar rilde ik bang en koud.
De linde hoorde ik klagen
In felle stervenspijn:
'Ik zal na luttel dagen
Uw laatste woning zijn.'…
Stervensstrijd
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.212 Ik voel jouw vingers die niet meer bewegen
en jouw huid voelt klammig koud.
Hoe cynisch is dit wachten,
wachten op jouw heengaan.
Wat is er toch dat je in leven houdt,
nu jouw voertuig het wil opgeven?
Je ligt hier eenzaam, van je trots ontdaan,
wetende dat je naakt werd geboren
en ook naakt heen zult gaan.…
Het ruisen van verloren namen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
779 Voor de val breekt
zijn de asters al geknakt
in onbuigzame handen
Jouw haat wapent
een gebaar van diepe onmacht
in dode ogen
en weet dat mededogen meer zegt
dan een oorlog verwoesten kan
de onmin zal luisteren
naar het ruisen van verloren namen
die ten hemel werden gedragen
Laat dan de havik
jouw koude bloed verlaten
en de gaten…
Op de deining van pulserend bloed
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
538 Om mij aan vrijheid te binden
in de tere zwachtels van de tijd
zijn de seconden als jaren weggegleden
Om mij te verzoenen met het lot
waarin de feiten zich aan mijn koude huid hechten
zijn de wonden als oneetbare vruchten
In een poging om nare dromen te ontvlinderen
is de kameleon op de deining van pulserend bloed
aan een wrede nacht ontsnapt…
zomerzotheid ( rijmelarij )
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
796 Ik verwachtte je al zo lang
maar door de lange koude
dagen, werd ik soms bang
dat je te laat zou komen
op een vroege morgen
het is zo half in het jaar
ben je er ineens, gekleed
in zonnig geel, sta je daar
ik heet je hartelijk welkom
en vlij me op het gras
jij gaat me nu verwarmen
weg met wintertrui en das
je glinstert over water
de…
de zomer voorbij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.037 Zwarte wolken zie ik vluchten
ijlings, langs muisgrijze luchten als in een spel,
jubelend en glorieus dat wel maar ook somber,
koud en soms met vernietigende kracht.
De bladeren van de bomen kleuren
in bonte pracht en kruidige geuren maken
je verlangend naar de intimiteit van de nacht en
de warmte van het binnen zijn.…
Seizoenen vol hoop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
470 Waar zal het hart in late herfst zich keren
omgeven door het dor kleurloos kale hout
een hemel bewolkt grauw somber en koud
geen plek waar nog warmte is te creëren
huilen van de wind door troostloze bomen
de velden leeg en dor zelfs mistige horizon
in mijn brein slechts verlangen naar de zon
wanneer zal ooit het nieuwe leven komen
maar…
Een wijle ten gronde
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
691 als gevoel
mijn levenslust
naar binnen trekt
en ondraaglijk lijkt
roept de aarde
terwijl zwaarte mij toedekt
ik val dan neer,
haast stotend, ten gronde
splijt uiteen
in stervende delen
van koude rillend
aan overmacht gebonden
kijk stuurs nabije verte in
gedragen door lijfelijke steunen,
verscheurende schreeuwen
doen mijn hart kreunen…
God en Sint
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.412 Aan wasgoed dat te drogen hing op
houten rekken rond ’t fornuis; aan een te klein,
te koud, te vochtig huis. Aan uren in het donker
liggen fluisteren in bed en luisteren, of je
niets hoorde op het dak als je je schoen had
klaargezet. Aan moeder die de kaarsjes in de
boom pas aanstak als er ook een emmer water
stond.…
lentesprongetjes
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
803 zijn vleugels
net boven de dood
*
vaas
voor het vensterglas
gevoelt een roos de lente
en fantoompijnen
*
aanleg
vlinders gaan liggen
zoals een ochtendvijver
in het zonnetje
*
gesprek
zo onvermoeibaar
ruisen halmen om en om
het heil van lente
*
gebroken tijd
wie vreugde inhoudt
nu lente het pad betreedt
heeft een koude…
Winter warmte...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
758 Buiten zo grillig ijzig koud
overladen in een wit tapijt,
verwarmt door jou mijn hart,
ware liefde ik was het kwijt.
Lente ontspringt zacht in mij
wanneer jij naar mij glimlacht,
diepe intense gevoelens ontluiken,
ik heb er vele jaren op gewacht.…
Levertransplantatie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 Om de slangen niet te storen,
aarzelde ik lang
haar blote schouder aan te raken
en ik kreeg het koud,
zij had alleen een laken..
Als verboden
legde ik m’n hand op ‘t hoofd.…
Stille tekens
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
877 Zwalkend op het pad der weemoed
spreekt de taal zijn stille tocht
Een plaggenhut markeert verlatenheid
wanneer koude mijn ogen blind traant
De windhoos blaast een boomkruin kaal
lenig dansend
herfstig sjansend
wat meteen de adem stokt
En waar mijn geest de winter wacht
waarin ik jou zo naarstig zoek
met handen blauw gevroren
draagt…
Vlakbij zijn de woorden
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
543 Vlabij zijn de woorden, de gezichten,
vlakbij zijn de koude nieuwsberichten,
een zwarte vogel in een zwarte droom,
de regen die valt in de winterboom
en plots vliegt de vogel heen...…
VERWARMING VOL VERRASSING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Afrika's regentijd
geeft koude striemende stralen
De rijke Bantoeneger
rijdt met zijn auto spattend
van oerwoud naar woonstad terug
een goede pygmeevriend
reist nieuwsgierig mee
in het grote huis
leunt de verbaasde dwerg
tegen warme buizen aan
die hem niet de vreugde schenken
van het plechtige dorpsvuur
de beeldbuis schittert
muziekschijven…
MIJN LAATSTE DAG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.072 Als mijn laatste dag is aangebroken
en de zon ophoudt mij te beschijnen
Worden mij wat handen toegestoken
gelijk in de potdichte mist de seinen
Mijn ziel is warm, mijn lijf zo koud
achter mij vervaagt wat ooit bestond
Vergeefs zoekend naar enige inhoud
zie ik de wereld dicht bij de afgrond
Puur stil hangt als een deken om mij
mij rest slechts…
Als 't latere geslacht dees woorden leest
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.512 Beest
Voor niets méér dan een groot gevoel bevreesd,
Dat zich Beschaafd Publiek noemt, dat een kners
Hoort in een gil of klacht, en van elk vers
Rijm-zottertje maakt een familie-feest; -
En ook véél andren zij dit hier gezeid
(Mensen met hart zijn schaars in deze tijd)
Maar zo één is, dan heb ik 't hèm gewijd:
Wees hard, èn koud…
Magisch schouwspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 betoverend bloedmooi
gebeeldhouwd obsidiaan
Zie hier de volgelopen vlakte
versteende lapilli om ons heen
Enkele volbepakte kleurige reizigers
staan ademloos als bevroren stil
Zoveel ruig fenomeen, vaak in nevel gehuld
Dat verhalen vertelt alleen
al over 't onstaan en vervlogen tijden
Wadend door een magisch schouwspel
laat de ijzige koude…
Straks komt de herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 De luchten vertellen al dat straks de herfst
in volle glorie weer zal komen: de grijze tinten
zijn het teken dat de mooie kleuren van de bomen
misleidend zijn: het duurt maar even en dan veegt
de wind en ook de koude alles weg wat nu nog zo
bekoort en dromen doet van pracht en praal.…
Als dagen breken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 brengen dreigbrieven en vage waarschuwingen
de herfstwereld verkleurt van schrik
maar verbleekt niet
ze tooit zich in de mooiste tinten van het jaar
de samenhang, van wat hoog boven maaiveld
en watergang eensgezind openvouwde, verbreekt
het solide bladerdak sterft gestaag
naar loszittende pannen
met het zicht op dit speelgerei
warmt een koude…
Bij jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
751 Ik was nog even bij jou
zelfs op een koude dag als vandaag
ik mis je zo
ik zag je heel graag
Ik zorg voor je "tuintje"
kom geregeld aan
dat heb ik je gezegd
ik zal er voor gaan
Ik weet "het is goed zo"
al weer tien weken
ben je verlost van pijn en verdriet
wie had dit kunnen weten
Weg je zorgen en pijn
voorbij je narigheden
weg die…