Alle inzendingen over heuvel

758 resultaten.

Sorteren op:

Romeinse villa

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.138
ofschoon je glans in alle dorheid is vergaan klim ik je heuvel op tussen uitgeteerde mozaïeken rust je naam de zon brandt nog eeuwen je faam pijnloos scheurt je marmer open wespen zoeken in de wonde naar het opgedroogde leed maar langs verweerde stenen groeit eenzaam een perzikboom bijna devoot beroer ik zijn droom zelfs een vijgeboom…
delius17 juni 2006Lees meer >

Apéritif

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.308
'Vous l'avez bien fait', mamie Delrieu met hond en Lune, haar bazin en ik met kleine zwarte Spot lopen de heuvel op en praten het kerkhof is de halteplaats er wordt gezwegen, dan geschikt het leven van een man, een broer, de ouders uit een ver verleden over de doodsgrens heengetild ik wacht.…

GOLGOTHA III

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
Ga er maar aan staan drievoudig gevangen in brons op een heuvel waar men de aarde eet als het allerlaatste brood er is er een die vraagt waarom hij heeft de armen tot de hemel geheven de roep om vergeving op de lippen weet dat aan alles een einde komt stijgt hij hier boven zichzelf uit loodrecht in de lijn van een hogere sfeer gehangen…

LEEFTOCHT

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 917
Haar vel is van fluweel en heuvelend als Umbrië haar borst. Lust kruipt door vingertoppen, en deernis. Dat zware gonzen in het donker boven ons - ganzen op leeftocht…

Haar diepste verlangen

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 579
Hou van mij klinkt als een fluisterende melodie, de kleur van hoop danst als een dromerige herinnering,als zilveren balletschoentjes gedragen door de wind zij op blote voeten in het natte gras de liefde lijkt te verdorren achter het huis op de heuvels aan haar horizon…..ruist de zee vliegen de meeuwen haar vrijheid hou van mij…..…

Liefdes bouquet

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 698
op de lange zeedijk dicht ik mijn liefde voor jou ademt mijn adem de klaarte eerlijk open zonder woorden blozend, zoenend strelend voel ik jouw passie het zilte nat ligt sensueel als liefdesnectar zoet op mijn lippen vingertoppen herkennen het warme weten maakt de heuvels ongestoord vrij ik rust in jouw boezem zacht sluimerend…

in witte uren

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 529
ochtendnevel zacht en koel vochtig veebont in witte uren flarden zweven de tijd voorbij langs bomen gras en grond de toekomst in een vochtig glas het is ondoorzichtige huid in verhulde openheid een zwevende dans een overduidelijke kans op liefde en hoop in de bedauwde ochtendglans zweeft daar in nevelen door dalen en heuvels…

Meilicht

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 933
Lentekriebeltjes in wei langs strakgesneden zijrivieren in omhelzing met elkaar waar witte pluk zich zalig vond hier gingen wij de heuvel op in kronkeling van holle wegen burgemeesters van geluk gelijk Romeinen in verbeelding en wij keken naar het water waar nog bladeren in dreven helder water waar het meilicht stille dromen in verzonk en…
jan haak23 april 2010Lees meer >

Visarend

gedicht
2.6 met 43 stemmen aantal keer bekeken 9.737
Iemand zei je moet je vaart versnellen om van verleden los te komen, je moet als een voertuig in z’n vrij de heuvel af niets houdt je bij, niemand heeft nog een naam, precieze tekeningen rekken tot strepen die aan het eind van de zindering abrupt de grond in gaan wat je weet raakt achterop, adem wordt afgesneden als een koord en als kreten…

laat me een paasmens worden....

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
laat me een paasmens worden: die stenen van onbegrip wegrolt, die heuvels van misverstanden slecht, die anderen laat zwemmen in een oceaan van goedheid. hopelijk kan dat, ik ben alvast bereid!…

Venus.

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 655
uit jouw haren ontspon je naakte lichaam verleiden in het fluisteren van de maan mijn schroom laten verglijden in de bron van mijn bestaan ik wil met je blijven draaien om de planeet met jouw naam het hete vuur zal ons reinigen ik zal nooit meer verder gaan jij bent mijn aardse Venus mijn eigen engelenkloon gekust over je schone heuvel…
J.J.v.Verre13 november 2011Lees meer >

DROOMZICHT

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 539
Dan verdwijnen jouw omlijningen achter heuvels van mist in transparant kunstwerk van geschreven woorden tot jouw beeld vervaagt en wervelend oplost uit mijn droomzicht.…
Katty17 april 2012Lees meer >

overbodige annonce

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 803
vrouwelijke stem gezocht om voor te dragen tijdens de theatervoorstelling van het leven zij moet allerlei vormen kunnen aannemen; zoals een glimlach of het stilliggend licht op een heuvel zwijgen als een blad dat tijdens de herfst ademloos ten onder is gegaan koorddansen op de rug van een rivier en een enkele keer overleven tussen…

Precursor

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Ik besta in het uur dat wacht Handpalmen wuiven mij van verre toe Mijn ogen reiken duizend ramen tegemoet Schampen langs heuvels van gebalde pracht Er ritselt water in kleuren van gesmolten lood Een deining smoort tegen de veilige oeverrand Het gouden licht getuigt van een afwezige dood Ik mompel duizend namen op voorhand Rollende kiezels…

De weg van het leven, is geplaveid met obstakels.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 945
Soms kuilen, soms heuvels en bergen wellicht. Niet er omheen of ontwijken toont je ware gezicht. Neem soepel die hordes en ga soms op je bek. Vaak zijn er emoties, dat is ook niet gek. Zet door tot het einde niet wetend waarheen. In het bijzijn van anderen ben jij nooit alleen. Geluk zal je deel zijn en met pech ook verdriet.…

Zeegroen

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 837
diep decolleté dat zij niet wilde verhullen door haar borsten steeds maar weer te rangschikken dromen deed ik van seksbladen bij het oud papier dat naakte rondborstige vrouwen met gulzige gretigheid weerloos wegnamen Na gerecycled te zijn, droomt de lezer nieuwe borsten, met tepels die priemen in geheel wolkeloos azuur Haar heuvel…

De kern (1)

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 667
Haar kern is kenmerkend vanwege een onbeperkt onverwacht bevrijdend gevoel door een groen landschap van heuvels en valleien in de nacht met het geluid van een stromend beekje begeef ik mij door geuren van lavendel en mandarijn naar de kern die tastbaar voelt en fluweel zacht.…

Verlaten dorpje in de Franse Cantal

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.025
ze zijn nog maar met enkele bewoners in 't vervallen dorpje op de heuvel vergeten en in de tijd verloren primitieve boerderijtjes waarin comfort ontbreekt 's winters vochtig en tochtig lekkende daken en muren veel verrot hout 't ruisen van de wind door toppen van kale dikke beukenbomen het dorpje is reeds dood en koud…
Leonardo6 februari 2016Lees meer >

Dambala

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 381
Kom, Dambala, kom teken je spoor in het zand ik wil je lezen tussen de heuvels waarop wij wonen kom, eet de eieren, Papa, kom de blauwe en de bruine Wij zijn groen van het wier uit de diepzee, wij zijn rood van het bloed dat vloeit de witte mensen gaan niet naar de zwarte hemel en er is geen hel Er is alleen het vuur en de aarde…
Zywa24 juni 2020Lees meer >

Waar wij middeleeuwden

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 798
ben weer teruggegaan heb eeuwen van vooruitgang van de hand gedaan uit de gouden driehoek mayaat de cultuur in het zacht glooien van hun heuvels helaas nog maar van korte duur ik azteek hun geniale bouw in schitterende tempels daar waar wij middeleeuwden bleven zij beschavingstrouw matte riet tot boten met hun ronde neuzen paasde…
wil melker9 januari 2007Lees meer >

Odeon

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 612
Dat het niet meevalt, merk ik om me heen Ik kijk als dichter en zie in de rondte Dat, zover ogen reiken, horizonten Verkrimpen tot een ziggurat ineen Die metamorfoseerde in een heuvel Waar ooit een Muzenberg lag, iets te hoog En de Hippókrenè staat nog steeds droog Door overdaad aan wereldlijk gekeuvel Weet iemand nog de weg naar Helicon…
Max2 mei 2022Lees meer >

Een Kraai bij Siena

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 303
Hoe een kraai vliegt over de heuvels bij Siena: een verkreukelde zwarte lap boven het koperen landschap. Werkt zich rot, denk je van onderaf, met die averechtse vleugels. Door de kijker zijn slimme snavel, zijn eigenwijs hoofd: hij lapt het toch maar.…

De Leeuw van Vlaanderen

netgedicht
4.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 7.552
Sluimerend ontwaken de eerste fluiters, en hun liederen klinken langs de heuvel. In de verte ontwaar ik enkele ruiters, en boerenvrouwen in minzaam gekeuvel. Hier klopt het hart van slapend Vlaanderen, zijn bloed stroomt door de beken. Niets kan de geschiedenis veranderen, of proberen de geest te breken.…
Ditheke24 september 2002Lees meer >

Hissarlik

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.822
Nu - een heuvel boven de vlakte. Ooit - binnen muren gaaf als huid de Stad. De machtige wachter. Fort langs de Bosporus: de weg naar de Zwarte Zee. Als bittere distels stonden hier de speren. Het landschap zegt men is niet veel veranderd. De Skamander doorsnijdt de vlakte. De zee is grijs - het waait.…

Cranagh

gedicht
2.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 20.447
Wij lagen eenzaam en de paarden liepen hun donkere kringen in een witte boomgaard op zee was mist het hart weet nog hoe zwaar de noodhoorns door de heuvels riepen. ----------------------------------------------- Uit: 'Gedichten voor een man', 1978.…

Slag bij een meer

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Of het nu een zandbank was de top van een heuvel die uitstak met zijn moerasceders van eeuwen her Heden ligt het eiland hier de trots van het Trasimeense meer waar Hannibal voor het eerst de hoogmoedige Romeinen versloeg ingegraven in hun stellingen zo´n tweehonderd jaar voor de geboorte van de zoon van god de heer Dacht aan jou toen…

Joerten op de Mongoolse steppe

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Niet gesard naar de mooiste stroom Een zeer lange weg van zeven stromen elkaar geheel negérend dus totaal verward Paarden sieren een mooi landschap van heuvels en rotsen Khalkha-Mongolen afstammelingen van wereldveroveraar strijder Dzjengis Khan Ulan Bator, 2001…

Wulpse heupen (vervolg op 'Hel'dre ogen')

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.393
Heuvels Over en Weer. Bis Bergen moeten* * Vervolg en slot in 'Liefde voor jou'…

De herfstweg

gedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.124
Als regens waaien in de hoven en maaiers op de heuvels gaan, bundel ik mijn vreugde tot schoven. En het oog is hol en vol tranen. Bomen lozen bladeren, ik haar, schaduw en nagels. Kort ben ik op aarde, korter dan een sjaal. Steeds verlaat mij weer de ochtend. Steeds lokt mij weer de laan. Tot ik door het dwarse tuinhek ga.…
Pim Hofstra28 oktober 2021Lees meer >

Het komt nooit niet meer terug

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 698
kinderen laten me denken waar is die tijd, waar is mijn jeugd kan ik nog een bloemetje schenken zo voel ik liefde, zo voel ik deugd de jaren vliegen en staan soms stil ik denk dan aan plezier en pijn mijn hart voelt oud, mijn woorden kil waar is het leven vol zonneschijn mijn groot verlangen is nooit vertrokken bergen beklimmen een heuvel…
metske29 februari 2024Lees meer >