Alle inzendingen over mededogen

558 resultaten.

Sorteren op:

een mond zonder gezicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.095
niet van jou alleen ze splijt de rotsen en vergruist het steen echoot door de dalen jankt door merg en been bloed schandt in het niet verstaan kruipt bergenhoog geen regen wist het onbegrip maar sluiert slechts haar eigen mist het stugge linnen gidst je streken in gebarentaal nagelt de verkeerde kleuren zonder mededogen…
wil melker20 augustus 2004Lees meer >

hoor mij

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 562
je stem, al hoor ik die niet praat door jouw ogen het is ook die unieke lach of de blik van mededogen, het is daarom dat ik je mag ik hou van ieder die mijn ziel in een hart wil bewaren het is duidelijk dat ik 't pure niet enkel schrijvend kan verklaren het is gewoon zo dat ik je mag…

zij

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
zij koestert me in de flank van witte raven die hun vleugelwijdte nimmer laten kortwieken door scharen die diep trachten te kerven in de nalatenschap van altruïstische desolate decorum in ben een raaf, ongekloond zelfs weggehoond door hen die ik niet haat, maar vol mededogen hun ondergang met mijn treuzelende blik gestaag onder ziet…
elze8 maart 2023Lees meer >

OGENBLIK

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Ontsnapt aan de behoefte, bevrijd van mededogen komt de wereld in haar klaar. Het zwijgen is er van de duisternis. Licht, het ogenblik is daar.…
Dirk Vekemans14 september 2023Lees meer >

BLIK OP DE NATUUR

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
ondergaat z’n ondergang door regen wind of parasiet ze kunnen het niet ontlopen verschillende soorten verschillende belangen allen kunnen slechts hopen het zijn de regels die de natuur voor zichzelf heeft weten in te stellen ze laat het een door het ander weer vervangen gelukkig staan wij hierboven we aanschouwen dat proces slechts met mededogen…
catrinus5 september 2024Lees meer >

Voorgoed kwijt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 315
stilte kraakt het op de stutten omdat het hete vuur nu vreet gloeiend knalt en valt het staal dat verzengend op staal dreunt aarde drenkt zich in bloed en kreunt de stervende stad slaat totaal kaal door gereedschap van de dood waar armoede nog rijkdom tellen waar dorst en honger kwellen raken kinderen en ouders in nood zonder mededogen…
W. Verhoeven12 september 2025Lees meer >

Yippie Ya Yee!

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
De apostel Johannes keek mededogend op mij neer met de adelaar gedwee aan zijn voeten jazzy mee schommelend. Haar typische jazzstem baande met haar zwoele verleidingen door mijn bloedbanen en zij hijgt onverzadigbaar in mij na.…

de wandeling

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.975
in een strakke trui en dito broek loopt zij mee in het groen ze heeft een rode blos en wapperend haar met een blik in haar ogen gericht op ver mededogen nee, ze is hier duidelijk; een spanning, sterk aanwezig ik voel me soms een dier zeker in het groen ach, je kent mij ik zou nimmer wat doen ze is een lopend voet-stuk en kletst al…

de Slag bij Swammerdam

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 783
bij het bloed doorlopen zand, zodanig als bagger geworden, overzie ik, Julius, Ridder van de Vergulde Vingerhoed, het slagveld met lede ogen en ervaar in mijn gemoed zwaar mededogen met de verminkte krijgers, alom zwaar gehavend , door sabels en kogels beboet een geschrei van verre snijdt mij door het hart ik spoed mij naar de plek…

De flowerpowergriet

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
de sloop waart in de wijk nog staan er naoorlogse karkassen uit de snelle nieuwbouw toentertijd wat ooit een warm en intiem thuis is geweest wordt nu zonder enig mededogen uiteengereten gedoemd om te vergeten nog resten sporen op geverfde muren en behang zij openbaren stukjes leven uit verstreken jaren hun wereld was niet bang…

Mijn trein

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.335
Terwijl het landschap voorbij suist De bomen me slechts even kunnen zien Gebouwen slechts een ogenblik kunnen knipogen Raast mijn trein op weg naar huis Koeien kijken in de wei Schaapachtig naar mij in het raam In hun ogen zie ik mededogen Zij zijn buiten en zij zijn vrij De brug die draagt mijn trein met moed 't is zo voorbij, maar '…
spablue17 november 2006Lees meer >

Gij die vuur en liefde zijt

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 801
Adem Gods die suist heel zacht, teder mededogen als een moeder die ons wacht, over leed gebogen. Adem Gods die krachtig blaast, muren doet begeven, die de komst van 't Rijk verhaast, met ons heil verweven. Geest van eenheid, Geest van licht, oeverloos verlangen, wijsheid die de hartstocht richt, juich in onze zangen.…

Ware passie?

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 617
Bezongen op de lippen van de eeuwigheid, zovele dichters beschreven een oneindige smart, ontvloot zelfbeklag, uitgestort in reine licht van ochtenddauw, weebeklag uit mond en luit,oprechte noot uit Orpheus hart, smeekt de veerman zich eenmaal te hullen in de mantel van barmhartigheid, z’n veer over de Stix en mededogen te strijken…
pama12 februari 2010Lees meer >

Meetloos

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 737
Op de rug wacht een verlangend kind wat lacht, mij toedekt,de handen strekt, worden kromme lijnen zacht in een meetloos mededogen tot de sluimerende dood, die wacht.…
pama5 maart 2010Lees meer >

Zomerzon

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 570
De nacht nog amper weggevlogen, wek jij mij zonder mededogen om met jouw stroom lauwwarme stralen mij wéér zo vroeg uit bed te halen Mijn lichaam voelt zwaar, ik zucht en gaap, ik aarzel tussen wakker en slaap, doch jij maant mij kalm en tevreden na het douchen snel aan te kleden Heel mild werp jij je gouden licht direct op mijn gepoetst…

Jagen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
Alles lijkt zo snel te gaan Ik kan er niet aan wennen Vroeger bleef ik overal staan Tegenwoordig moet ik rennen Jagen om op tijd te komen Haasten om op tijd te gaan Waar is toch die tijd gebleven Toen we nog in eenvoud leefden Zonder stress er tegenaan Tegenwoordig word je meegezogen In die golf van onze tijd Die jou zonder mededogen Leegzuigt…
Hookie3 augustus 2010Lees meer >

Van boom tot as ?

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 605
Zal ik mijn hout met mededogen, tot vuurvonken hakken, tot op een winteravond, zal ik gloeien in jouw warme haard, hartverwarmend zul je nestelen, tevreden in mijn diepe stoel, je voeten warmen aan mijn onverteerde as, waarin je mijn visioenen las, is het heerlijk niets te hebben en niets te willen, samen te verwaaien in osmose van…
pama28 januari 2011Lees meer >

Schoon en somber

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
Je hoofd knikt naar links, terwijl je ogen vol mededogen staan, turend, verdrietig en liefdevol, het krullende haar rond je beeldschone gelaat. Je dikke, zwoele lippen tuitend vanuit een extra pijnlijkheid. Wat is er toch met jou gebeurd, waarom je zo de wereld aan blijft kijken?…

Gij Vrouwe... (voor 8 december)

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
Vraag voor ons dat we weten mogen wat echt belangrijk is en groot; vraag voor uw kinderen mededogen, en bid voor ons bij onze dood. Met een prachtig lied, te beluisteren via onderstaande link. http://youtu.be/Y5Q68qA3WWU…
Adeleyd8 december 2011Lees meer >

Starting all over again

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.700
Maar 't bonzen van het bloed kent hier geen mededogen en ook haar handen niet, vervuld van tederheid, noch hare mond, begeerlijk, warm, bereid, en onweerstaanbaar als de helle brand der ogen, die stervelingen noopt tot duurzaam onvermogen èn hen schatplichtig maakt in alle eeuwigheid.…

Begrip voor elkaar!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
Men heeft dan zicht op het welig tieren van alles dat geschiedt in een wereld vol mededogen, vrede en geluk. Mensen horen weer de merels zingen vanachter een heg. Het vele tumult vervaagt meer en meer. En wat er wordt gezegd is iets waar je van leert. Vertrouwen en kracht gaan samen, iets dat een ieder kan beamen in elk land.…

Dode knuffels,

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
De toekomst van het mededogen wordt in gulheid afgewogen.…
Pama16 november 2013Lees meer >

HET WONDER

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.091
Dat waarde droeg weleer is lang vervlogen, Geen boos en goed weet meer mijn mededogen En haat verbleekte stil, een oude prent. Zo heeft mijn vrezen zich tot u gewend, Naar 't vreemd begrijpen dier aandachtige ogen, 't Spreken dier stem die enkel liefde kent.…

WARE KAMPIOENEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
- Evert van Benthem iedereen kent hem – ze waren ieder de baas het niet tot vervelends toe laten verzilveren van hun naam vond iedereen zelfs dwaas zij willen niet eeuwig teren op dat wat ze ooit wisten te presteren de Zoetemelken die het zichzelf zijn prevaleren zich niet door de media laten uitbuiten die hen na de hype zonder mededogen…
catrinus7 september 2020Lees meer >

O Nederland!

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
O, Nederland, Met je mannen als hoeren, vallend door de mand, Je vrouwen verkleed als regenbogen, zonder mededogen, Het straatbeeld bepalen, in drankzucht verdwalen. O, Nederland, Met winst door gastvrijheid overmand, Je bloembollen en je hondendrollen, Waar Schraalhans vrij en onverveerd nog altijd de keuken regeert.…

De heer Van Splunteren.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Waar de massa hem angst aanjaagt zonder mededogen. Hem van het plein afjaagt met grote ogen. De heer Van Splunteren ziet in de wereld klein kwaad. Zijn buitenwereld maakt angstig. Als een somtijds agressieve straat. Waar de massa hem afstoot in een wederzijdse miskenning. Hem niet de kansen geeft voor een stukje erkenning.…

De stille zonne daar ik zit

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 902
De stille zonne daar ik zit, voor mijne woning, in de oude lijste van een groene en rode veil; van al de bloemen op mijn mond de milde honing, en in mijn hart van al de dagen 't vrome heil; een witte roze aan mijne krage, en voor mijne ogen de weiden en de Leië in lage zonne-brand; van mijne vrouwe in mij het zorgend mededogen, en van…

Min of meer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
Geratel van wekkers zal altijd ergens weerklinken, hernieuwd komen aanhinken weerloos met handen en ogen vol mededogen nadat rouw zich over "en toen" heeft gebogen. Er resten geen aarzelingen of liëren noch oud zeer of stelligheid in de zinnen voor mij althans om ook nu leven te vieren en mezelf in alle toonaarden te beminnen.…

Mooi of niet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 540
een woerdje dat hun samenzijn schijnbaar met gevaar voor eigen leven bewaakt een bevallige boom ooit liefdevol bestoven kan met haar gevulde zwaar doorbuigende takken niets anders dan een rijke oogst beloven dit alles aanschouw ik met hoopvolle ogen en zie in die van jouw slechts een stil verdriet ik blijf zoeken naar iets wat lijkt op mededogen…
c. ale11 juni 2018Lees meer >

Kerst 2018

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 693
vrijmoedige hij vechter voor vrede een hemel op aarde voor de armen en minderbedeelden hij gaf hen kracht gewiegd in kribbe zacht nog in het paradijs vertederende onschuld nieuw leven, puur en rein straalt hij uit lieflijke onwetendheid een lichtend voorbeeld voor deze tijd wanneer zullen zijn woorden van liefde rechtvaardigheid en mededogen…
Jan Stuijver12 december 2018Lees meer >