794 resultaten.
Onrustig weefsel
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
462 ik schreeuw
maar hoor
geen geluid
trek vacuüm
net onder de huid
waar onrustig
weefsel chaos
genereert die
ik niet beheers
in het
dagelijkse en
normale uiten
komt wanorde
naar buiten
nu stapelt het
in wachten
op de trigger
flikker op
stroomt onmacht
met fijngevoeligheid
verwoestende kracht
uit het stuwmeer
van onverwerkte…
LAISCCXXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Het bond de code vast met ijzerdraad,
meters hoog boven de onmachtigen.
Het zou de dwaze mens, zijn nijd en haat,
zo zichtbaar maken, voor mensachtigen.
Het werk bereikte de verwachtingen.
Met dure teksten werd de draad bekleed.…
januarinacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
419 Maanlicht over het droomland
flirt verlegen met een waarheid
een ander palet in tijdloos gaan
een witte serene maagdelijkheid
geeft kennis van een eigen stijl
woorden herhalen zich onhoorbaar
alsof een echo vloekt in stilte
tussen gedichten en rivieren
restanten uit een ver verleden
hoop, onmacht en kerstbomen
liggen stapels hoog op…
Getroubleerd
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.231 zijn wij aangekomen
van kindsbeen is ons geleerd
niet in eenheid door te dromen
hard getekend treurig
een dorst die nooit meer stilt
wachtend op een samenkomst
zoals die schijnt gewild
een leven in een datatijd
van feiten die verwarren
warme eenvoud kwijtgeraakt
gedachten die verstarren
weg de levenskunstenaar
gebroken in zijn onmacht…
Grijze cellen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Mijn gebladerte van het bos bedekt
de sporen van platgetreden onmacht.
De wind heeft zandduinen achtergelaten
als verwaaide restanten van wilskracht.
Maar ach, men zegt wel dat niet alles
ook werkelijk is wat het oog ziet.
Zelf zie ik het niet zo scherp,
dit is immers mijn grijs gebied.…
Muren sleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Zo graag had ik de muren
Die ik om me heen heb opgebouwd
Nu eens voorgoed geslecht
'k Heb wel mijn best gedaan,
Maar lukken wil het niet echt -
Onmacht die te groot is,
Kracht die te gering is,
Muren die om mij heen
Zijn opgetrokken uit stenen
Van angst, het cement gemengd
Met argwaan, uitgehard tot
Onbreekbaar beton, zijn het…
dan weet hij dat het goed is
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
844 radeloos zoekt hij in zichzelf
het blije kind dat zich
geborgen weet
zijn onmacht striemt
In razernij
pas als hij haar onderwerpt
en tot de zachtheid dwingt
die elke moeder zou moeten bezitten
en dan haar volle borsten verovert
vindt hij rust
wanneer hij zijn vurig zoeken
opzweept in haar
en haar brandende schoot
met zijn verlangen…
Geduldig zijn, verlangzamen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
129 Vanwaar dat ongeduld, het nog niet
rijp zijn voor de stilte, de onmacht?
Al zoveel jaren mocht ik leven
maar dit blijft nog een groot verlangen.
Hoe kan ik dankbaar zijn voor zoveel
dat niet vanzelfsprekend is en toch gegeven?
Hoe kan ik echt vanuit verlangen leven,
al is het soms nog maar heel even?…
Cannabis
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
777 aanvaarde reis naar aangeboden sferen
ontvankelijk onmachtig te weren
intensief het aangegeven te beleven
ervaart na landing begane grond
dat dagelijkse realiteit alleen bestond
en de geest iets onwerkelijk ondergaan
gepunt festijn walmend met fijne geuren
trekt cannabis ons in dit vreemd gebeuren
rusteloos…
Machteloos
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.625 Schreeuwend tegen een muur
die nooit zal kunnen horen,
een berg waarvan ik telkens
terug blijf vallen, woede uit
verbitterde onmacht geboren
Sla ik alles stuk met woorden,
onbedacht en zonder te denken
de wereld zwart voor ogen,
spreek ik in oneerlijkheid
teleurgesteld door onvermogen
Waarna ik verdwijn in een
tranendal uit spijt en…
emotief
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
999 laten gaan
van binnen niet langer geblokkeerd
heb ik me vrouwmoedig geweerd
in staat om mijn verdriet te uiten
dat proces is niet meer te stuiten
door bij mijzelf te blijven
en in mijn ziel te kijken
heb ik me helemaal opengesteld
me heel kwetsbaar opgesteld
sterk genoeg om zwak te zijn
ook een ander zag nu mijn pijn
mijn onmacht…
Bevroren
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.690 Glanzende tranen
onder mijn huid
Onafgebroken
zonder geluid
Zacht serene rust
aanblik van schijn
Diep van binnen
vervuld van pijn
Gedachten scherp
malen en dwalen
Willen begrijpen
onmacht vertalen
Lichtgroene ogen
broos vol verdriet
Zoeken verlangen
vinden je niet
Mijn hart verdwaald
toen jij verdween
Bevroren geluk
weer alleen…
slaapprotest
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
878 jawel
een gedicht, wie weet
schrijf ik wel over de buren
die joelen en schreeuwen
over hoe lief wel
en de dood en scheiden
ik dicht misschien beter
over de stervende cynthia
pas ontloken in de pot
vergeten bij de waterronde
herdacht bij de ophaling
iedere week verzand
in het jaarbiljet
ik zit en ik schrijf
boven het gekijf
hier de onmacht…
Pinksteren 2009
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
715 Laat uw Geest ons hart beroeren,
laat er licht en vreugde zijn,
vriendschap, vrede, mededogen
en ook balsem voor de pijn
die we allen toch ook dragen:
pijn van onmacht, druk en kwaad,
wrevel, boosheid, leed en rouwen.…
Kaarslicht danste stilte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
743 het kaarslicht
danste stilte in ons
woordeloos gesprek
handen
voelden vingers
gebogen en gestrekt
bewegend
in passeren van de
maanden van het jaar
wij zijn
begonnen maar
nog lang niet klaar
dan barst
het vuurwerk los
verbrijzelt onze dromen
onmacht knalt
om dichter
bij elkaar te komen
rode stank verlamt het zicht
gods…
Niet kwijt kan
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.390 Wanneer ik mijn woorden niet kwijt kan
mij in het schrijven niet kan uiten
dan is er maar één oplossing voor
en vlucht ik in m'n eentje naar buiten
Dan zou ik willen schreeuwen van onmacht
God help me, ik weet het niet meer
dan zullen mijn tranen hun weg vinden
de rust in mijn hart keert dan weer
Als ik jouw woorden dan weer zal lezen…
om te gedenken
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
965 met geleende woorden
breekt het hart open
akkoorden die trillen van emotie
peilen de diepte van het verdriet
zo wreed
geen mens kan bevroeden
hoe de pijn snerpt
de onverdraagzame
woede, het eenzame
gevoel van onmacht
een donkere spelonk waar het gif
van de dood het leven wil breken
o, worden mijn zuchten opgevangen
in een stevige…
Alleen in de nacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
639 Ik woon niet in stilte
wanneer ik alleen ben
in de nacht, deze donkere nacht
er is weliswaar een zwijgen
dat zicht toont aan de horizon
maar er zijn meeslepende twijfels
die zich ladderzat verschansen
in de muziek onder mijn bed
en ik denk vaak aan jou
die niet zwijgen kan
met altijd een mening
over alles en niets
waar ik mijn onmacht…
Ik wil weer kunnen huilen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
656 Of is het juist een onmacht
Komt het door mijn lege bestaan?
Ik wil gewoon weer kunnen huilen zoals ik dat eens deed
Ik wil alles kunnen voelen zodat ik niks meer vergeet
Geef me die optie, geef me het medicijn
Geef me alsjeblieft de kracht om weer te kunnen voelen en zijn…
onomkeerbaar
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
698 boterhammen belegd
met achterdocht
beschuldigingen vinden het heden
branden handen langs borden
waarin grote barsten blijven
't dagelijks opruimen
worden knelpunten, het bekladden
van verdwenen mes-steken
geen enkel beeld
kan nog rusten; achteraf uitgetekend
in een te kleine kamer
waar voeten gekluisterd zijn
aan muren van onmacht…
De essentie van de natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
777 Die dagen van onmacht niet verkwikken.
Het is iets van andere voornemens
kunnen ook die wetten van de natuur
het sterven gaan helaas niet opheffen.
Al dat wat eerst rauw allesoverheersend
is, slijt op zijn tijd echt langzamerhand
zoals jaargetijden in draaglijke proporties
zoals die vogels ook weer wegvliegen.…
De raaf kijkt mij aan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Ik herinner mij
de Koningin Moeder, de glimlach
om haar vriendelijke woorden
dat tronen wankelen
door hun eigen groei
er komen treden bij
om met oudere knieën af te dalen
naar de bloemen en de bijen
het ploeteren van de mensen
hun onmacht en betere weten
en de raven overal…
Bekroont je lach
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
554 ik heb de
lijnen gelezen
in je gezicht
gezien wat
de jaren daar
hebben aangericht
kleine en
grote scenes
vertellen hun verhaal
spreken mij aan
omdat ik de tranen
niet heb kunnen drogen
die er in
onmacht en pijn
teveel gelaten zijn
heb de bekende
woorden gehoord
waardoor het niet spoort
maar daar waar
liefde nog
verzachten…
Klein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 Het landschap had geen behoefte
om de kunstenaar te tekenen
diep in zijn droomwereld
in de duisternacht
dus tekende de kunstenaar het landschap
met de onmacht van zijn onzekere potlood
helemaal van streek met een strelend gebaar
klein voelde hij zich nu
uit de aardkloot herrezen
een rups die vlinder wilde worden
een wees met heimwee naar…
Boze Engel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 wel
Het zijn de klokgenen
Kom maar even bij mij
Fijn bij mij liggen
Dicht bij elkaar
Jij bent zo lief
Het legde knopen in mij
die nog niet helemaal los zijn
Ik was een reddende engel
die nog niet gewend was
aan haar lichaam, een kind
dat wel de hemel, maar
nog niet de aarde kent
Het herhaalde zich
In mij groeide boosheid
Onmachtige…
Tot verbaal verhaal
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 ik heb de
emotie-
stemmingen
gepeild
oogopslagen
genoten in
hun ontdekken
van de wereld
de woordloze
lichaamstaal
van handen en
armen gezien
in hun explosieve
onmacht om tot
verbaal verhaal
te komen
heb op mijn
zwerftochten
langs wereldbekende
muziektempels
en samenkomsten
van dans toneel
de mooiste stukjes
van de hemel ervaren…
Mijn kleine vent
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.390 Zo ondeugend als de nacht
met ogen als sterren
Met wanhopige onmacht
moest ik iedereen vertellen
Mijn kleine vent is ziek
redden, zal hij het niet
Zo ondeugend als de nacht
met stralende ogen
Zag ik je gaan
zover hier vandaan
Op weg naar een plek
waar pijn niet bestaat
Als ik omhoog kijk vanacht
Dan zal ik je zien, tussen de sterren
Stralend…
Geboorte
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
6.267 Het voelen van de kilte,
met gevoelens van onmacht.
Natrillingen die nog even duren,
herstel na het verval.
Durende vele uren,
maar wetend dat 't het redden zal.…
Dementie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
634 Ze zijn nog steeds zoals ook wij
al is er droefheid, onmacht, dwalen,
ze willen zo hun zijn verhalen
al klinken woorden niet meer vrij.…
Tegenslagen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
579 Aan het begin wil je niet kalm blijven
niet de tijd nemen of je haaks houden
wil je geen goedbedoelde adviezen
Ondertussen ben je boos op alles
stoot je mensen van je af
die het juist goed bedoelen
Bij weer een tegenvaller
mag iedereen en alles doodvallen
inclusief je onmachtige ik
Aan het einde van dat alles
moet je scheuren lijmen,…