2622 resultaten.
Zingende stemmen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.824 Zachte stemmen zingen door het leven,
Stromend over aller harten grond,
Doch de dromen die zij ruisend weven,
Doch de beelden die zij wekken, zweven
Zelden omhoog uit een zingende mond.…
de bomen zijn arm
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
831 De bomen zijn arm
maar de wereld is rijk
Nu het blad goud is
en de zilveren lucht
kleine diamanten strooit…
herfstgedachte
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.267 hoe vergankelijk
het leven zich openbaart
in dwarrelend blad
hoe gedreven mijn bestaan
zich nestelt in zon en wind
(tanka)…
herfstvleugels
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 als ik één blad vangen kan
in een herfststorm
zoek ik dan naar groen
of kleurt geluk bruin
-of vliegt een wens -…
present
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
726 onbeschreven blad
bedwelmd maar immer
wat ik had
kom ik nimmer
overstegen
onbegrepen en
niet gewenst
aanwezig
het bestaat !…
vuurverloren
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
838 een geel
blad
valt
uit het laatste uur
september is verdwenen
en in een gedicht
sterft
een roos,
onaangeroerd…
November
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.156 Er brandt
weer vuur
in open haarden
maar linden
bij het vallen
van hun blad
zij treuren niet
zij tonen
geen verdriet…
Bladgoud
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.326 ~~~
voor mij
was je goud
totdat je verbleekte
als een blad aan een boom
natuurlijkerwijze verdraaid
doch elke schilfer
blijft gekoesterd
~~~…
pijn
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.019 pijn
omringt mijn hart
als ik de woorden schrijf
voel ik weer
de stilte
van een leeg, onbeschreven
blad…
muurbloem sans gêne
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
604 schaamteloos
laat je
je blad vallen
wacht maar
volgend jaar
bloos je weer
en blikken wij…
Stilte voor het schrijven
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.090 Zelfs in mijn dichten zwijg je,
naakt is het blad,
je raakt mijn pen niet uit,
je geeuwt, strekt je uit,
nog even.
Ik wacht.…
Verkleuren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 het gevallen blad
houdt zich niet stil
in tegendeel
het kleurt de herfst
terwijl zij een
langzame dood
sterft…
Apotheose
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
570 Als dwarrelend blad
fladderend zoals vlinders
deelt zij euforie
als gekleurde dahlia
in een bosrijk omgeving.…
[ De bomen vol blad ]
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 De bomen vol blad,
schaduw vol zwart, licht vol kleur:
alles vol zomer!…
23 september 2024
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 het eerste gele,
geelbruine en bruine blad
aan een lage tak
van de machtige eiken,
Amerikaanse,
u had het al begrepen…
25 september 2025
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
133 door het stille blad
van de hoge platanen
schijnt tegen zessen
het lage herfstlicht zo zacht
als een donzen schapenvacht…
Nachtrit
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.238 schot
weerklinkt langs
alle zijden van
dit blad…
Vandaag geen woorden
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.482 Aan de witheid van het blad
probeer ik de woorden
toe te vertrouwen
die ik je zeggen wil
of nog liever fluisteren
maar ik kom niet verder
dan wat omtrekkende bewegingen
alsof mijn hand niet meer kan schrijven
mijn hoofd nooit meer helder wordt
bij de gedachten die elkaar verwarren
ik verscheur het blanco blad
vandaag geen woorden
alleen…
Regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 Ik kijk de tuin in
en hoewel de boom verstild
zie ik dat een blad soms trilt
is het een vogel, welke?…
Gerede twijfel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
389 zonder over de verklaring uit te weiden
lijken in het bos alle wegen op elkaar
toch wijkt hier de tekst af
met versregels die geen blad vullen
blijf bij de les, hou het kort.…
Levende beelden
netgedicht
2.5 met 16 stemmen
2.112 blijf ik jaarlijks stug vertikken
al wat ik daar vind zijn haar laatste snikken
ik denk niet dat dit mij plezieren zou
ik ga niet naar de zerk van mijn lief
zij is daar toch niet meer te vinden
al vragen de blikken van onze beminden
ik dompel mijn herstel niet weer in het grief
ik wil haar daar niet aanwezig waren
in wind door takken, ruisende…
belofte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.022 lacrimosa (w.a.mozart kv626)
als het amen
nog naklinkt in je hoofd
je tranen op zijn
en de bloemen
zijn verwelkt
op het gele zand
de ruisende bomen
serene muziek maken
boven een kille steen
laat me dan in jouw
herinnering wonen
laat me niet alleen
sluit me in je gedachten
tot we samen zijn
verenigd in de aarde
namen in steen…
lentekind
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.001 als een onstuimige godin
lonkt ze mij ras naar buiten
laat de aarde weer ontluiken
tot een wonderlijk gezicht
in haar zacht en fleurig licht
laat ze vogels vurig fluiten
jonge twijgen welig bruisen
in geel en rood en hagelwit
zo wekt ze met een blije lach
mijn ooit verwaaide dromen
van zomaar luieren in ‘t gras
waar onder het ruisend…
Zeedijk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
557 ZEEDIJK
Ik zit
op d'oude zeedijk
en
kijk over de einder
waar het ruisende water
de stralen weerkaatst
sprekende golven
en bruisend nat
dan zie ik ons schip
dat daar vaart
langs de lijn
tweemaster
wij gaan scheep
het roer wijst de weg
de vlag gehesen
wijst noord
daar is waar het hoort
de haven verlaten
de stad uit zicht
dat maakt…
VELUWS DAMHERT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 Tussen woeste struiken
draaft een lichtbruin dier
springt soms ruisend op
in zijn witte rugvlekken
glanst de gedachte
aan tamme medeschepsels
binnen de omheinde stadskamp
de snuivende hertenneus
van grauwe natte beeldhouwklei
vol verkenningsdrift
en
de fijne scherpe hoeven
bijltjes die de weg banen
door dichte takkenwirwar
schenken…
Land van Loon
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
914 Het lustige land
van vijftig tinten groen
gehoorzaamt
aan haar lichte tred,
aan de gratie
om haar ruisende rokken.
In huizen en kastelen
van ooit, van ergens
toen tijd nog tandeloos was,
of deed alsof, toont ze mij
het oud zilveren bestek
en we slapen lepeltje lepeltje.…
Nieuw begin
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
815 vlindervleugels landen
op lentebloemenkopjes
speels en zacht ruisend
als wind onder ritselpapier
in de stilte zinnentuin
zoemen samenklanken
eerste hommellijfjes
vliegen in een lange zwier
-
opnieuw ademhalen
het laten van een zucht
de wind bolt zijn wangen
blaast regen uit de lucht
natte tegels drogen
voetstappen zoeken
het…
Eén zwaluw kan me raken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
737 ze trokken weg de vogels
toen… in de herfst
vliegensvlug waren ze weg
voor ik er erg in had
kennen ze mijn missen
weten ze wel
dat ik in de lentenacht
naar ze op de uitkijk zal staan…
zien ze mijn vreugdetraan
wanneer ik hun vleugels hoor
de zachte slagen ruisend
door het morgenblauw…
mijn verlangen zo groot
reikt naar het leven…
Een Vleug Achterberg
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
667 De indruk, van haar reuk ontdaan,
moet wachten tot de late mei:
als wierook zich in bloesem nestelt,
komt Zij, met ruisende kleren aan
mijn fantasie tegemoet gesneld.…
Langs het Getijde
poëzie
4.0 met 3 stemmen
913 Het schemert, en
In 't ruisend wit getijde zie 'k
Een bleke, vreemd geworden geest -
En 'k peins naar wie ik was - naar wie 'k
Eens ben geweest!…