802 resultaten.
Nagoya kasteel
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.481 Als een schip in de eeuwigheid verankerd
Ligt ver van de oevers het kasteel in 't meer,
Der wereld afgewend, hier onveranderd
Het rijk van bos en water en weleer.…
Zeedijk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
557 ZEEDIJK
Ik zit
op d'oude zeedijk
en
kijk over de einder
waar het ruisende water
de stralen weerkaatst
sprekende golven
en bruisend nat
dan zie ik ons schip
dat daar vaart
langs de lijn
tweemaster
wij gaan scheep
het roer wijst de weg
de vlag gehesen
wijst noord
daar is waar het hoort
de haven verlaten
de stad uit zicht
dat maakt…
De heelmeesters aan het woord
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
591 uitgebeende beschaving
‘k zag ook snelle tekens die geprent
de tijdcapsule lanceerden die in mijn
lens werden gespot door heelmeesters
met bleke handen en wangen als ovenwanten
toch een hoera voor dit angstsyndroom
welke de kwetsbare delen zouden kunnen
onteren, maar goedgemutst ben ik de minste
niet en draag mijn gouden ringen wanneer
het schip…
"Ik zal je leiden"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Gevangene van mijn schip.
Vrijheid hebben, en ...vastzitten.
Op zoek naar wat ons gaande houdt.
“Ik nodig je uit”.
De Geest geeft toegang tot het Woord.
Zij maakt je vrij.
Voor jouw ogen heb Ik mij geopenbaard,
opdat je hart Mij kan zien
Ik zal je leiden
en jij zal vrij zijn.…
Heart of Darkness 1899
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Luister naar de stem
die het verhaal vertelt
Het verhaal heet
Heart of Darkness
donker hart van Afrika
hallucinerende ritmes
van drums in het oerwoud
en daar dan de zieke blanke
die ongenadig ver heen was gegaan
voor wat macht en ivoor maar hij vond
z'n psychotische onbewuste en de dood
dat vertelde Marlow aan boord van het schip…
Verdrietig afscheid.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.025 Ik zag je haren wapperen in
de straffe wind terwijl
je ogen gefixeerd
een groot schip volgden
en je hand opgeheven
even zwaaide.
Ik zag hoe tranen over
je wangen liepen en je arm
ze wegveegde van je gelaat terwijl
je even het hoofd liet hangen.
Ik hoorde de gesmoorde kreet
van diepe smart.…
Heilig boontje
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
506 zover
Geniet ik meer vertrouwen
Komt het allemaal toch weer goed
Zal ik bruggen bouwen
Neem ik mij oprecht eens voor
Om nu iets af te maken
Zal ik er voor iedereen zijn
Niet langer meer verzaken
Mensen redden in hoge nood
In vlammen en gevaar
Met doodsverachting treed ik dan op
Ik sta voor iedereen klaar
Een brandend huis
Een zinkend schip…
verbinden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 soms is geluid
het subtiele zilveren
rimpelloze draadje
de strohalm
waarop de orkaan
geen vat krijgen kan
soms is een mens
iemand van weinig
woorden waaraan men
zich warmen kan als
de ijskoude wind over
de rivier je omhelzen wil
soms is het schip
met man en muis
te behouden als men
het wilde water van
de zee met olie
gladstrijken…
De muzikant speelt de blues
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
592 Een illusionist die mij straks
terugplaatst op dat schip in
de mist. Een eenling zonder
fanfare; die zich in zijn
doelstelling heeft vergist.
De muzikant lijkt het niet
te deren. Zijn muziek klinkt
op bij volle maan. Het koperwerk
doet musiceren; ziet iedere
eenling in zijn blauwe zielen-
strijd staan.…
de treurwilg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Het was me wel de dag zeg,
eerst zat ik met een ei
toen lag mijn schip op ramkoers
en kreeg het averij.
Mijn jongste dochter smeekte nog
loop niet in zeven sloten
daar is nog nooit een sterveling
een ons mee opgeschoten.
Nu lepelt zij haar soep leeg
en luister mee naar Bach.…
Levensschip
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Niet steeds vaart mijn schip zonder schade
maar krijgt in tegenwind dikwijls averij
meert op tijd aan, aan veilige kade
mijn navigator is steeds aan mijn zij.
Hoe verder ik de horizon nader
bereik ik rustig water, kom ik aan land
en in de verte wenkt mijn Vader
noodt mij te rusten in Zijn hand.…
LAIS CLXXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Het legt het eigen rot aan banden, schat
de tijd rijp voor schoon schip en spoelt het slijk.
Het drukt het mormel van ’t humane plat
en legt het aan ’t infuus van haar gelijk:
haar gebeuren is doorvoeld, maakt het rijk
en laat ervaren al wat verscholen is
onder nijdige slijm, onder de ergernis
die aan de echte stem geen klank meer laat.…
Wanneer het hart gaat bloeden.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
645 jouw wrede mond blaast wolkjes
over de vaart, ik kan ze lezen
SOS, averij, schip in nood.
Het leven in mijn schoot gaat dood.
Het is als dobberen in een onbarmhartige oceaan,
wanneer het hart begint te bloeden
komen vroeg of laat de haaien aan.…
Nachtelijk vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
552 de maan toverde een glimlach
en in brieven, ooit geschreven
bekende je het verlangen naar
dat wat nuchter tot genot leidde
in het vermogen van vergeten
dwaalden herinneringen
terug naar haar hart bij de kust
na omzwervingen van tijd
wist je dat antwoorden bedrogen
omdat zij de nacht had voorgelogen
in haar met beschuit beladen schip…
Voorbij het rif
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
1.650 vaart een majestueus schip,
volkomen uit koers geraakt
bij het omzeilen van de Kaap
in ‘t allerijl verlaten nest
gaat het gekraai verloren,
serene rust aan de overkant
omgeven met zacht groen
soms zo wonderlijk levensecht
bevalt het water voorbeeldig
gedragen haar mooi evenbeeld
met zeilen hoog gehesen
toont ze haar behouden sterkte…
levenloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.079 Een overdrachtelijk schip zonder anker
drijft doelloos en in verwarring naar de kust
waar Samaritaans gezang en mededogen oprijst
voor een doorgeschoten enkeling;
hij die het overleefde.
Geboden kansen echter niet benut.
Hersenschimmen zaaien twijfel.
En dan is hij weer thuis.…
1953
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.635 een schip vergaat
en radeloze ogen
spreken een taal
die niemand
verstaat
geen veilige haven,
niet eens een plek
om eervol de vele
honderden doden
te begraven
hier een vader, zoekend
naar een veilige plek
en met gebalde vuisten
zijn Schepper
vervloekend
daar een gezin, verdreven
naar het dak van hun
woning, de gevouwen
handen…
Eenzame eilanden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.540 ik zie eilanden
doelloos drijvend
losgeslagen
dobberende ikken
in eenzaamheid
als wrakhout
wanhopig
op zoek naar
het schip
dat breuk liep
op rotsen
van onwetendheid
ik zie bruggen
soms wankel
soms stevig
geslagen
tussen
tijdelijke wij’s
als handen
hoopvol
vasthoudend aan
de liefde
die grenzen
vervagen zal
ik zie stormen…
Lichtblauw ver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 in kleilagen van
vele eeuwen her
nog kijken zijn
ogen lichtblauw ver
onverschrokken naar de
horizon zonder obstakels
de rechtlijnigheid
van het land verankert
zijn karakter wortelend
in normen en waarden
die geen tolerantie
aarden omdat toegeven
wennen is aan zonde een
ongekende boze binnenlaat
toch breekt er iets
als zijn schip…
mist
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
734 Want er zou zomaar een schip
kunnen opdoemen die elke poezie
vernietigt, maar gelukkig
is de stuurman wel wat gewend.
Dus als de pont aanlegt aan de overkant
vervolgt iedereen zijn weg vol energie.
En zoveel fietsen die van een pont afkomen
in de mist zag je waarschijnlijk nooit eerder.…
Zoontje
gedicht
2.6 met 51 stemmen
25.879 Het nest zwalkt als een schip.
Hij beeft, hij hangt aan aarde
die zijn handen, grijpmachientjes,
vogelklauwtjes, kneden
uit de takken van de lakens.
---------------------------------
uit: 'Hier is de tijd', 1998.…
Aan lager wal
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 heb eindelijk
mijn stuurloos schip
bevaar wereldzeeën in een wip
was altijd al het
ketelbinkie met de hik
alleen in het vooronder in mijn schik
de kapitein is bezig
met zichzelf te begrijpen
voor bestwil opgesloten in zijn hut
hij was tijdelijk even stuk
maar lijkt weer op zijn spiegelbeeld
alleen de naam ontschiet hem steeds
de…
Suiker.
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.399 ogen
geen idee wat je van me vindt
stoer of aardig
misschien wel drie keer niks
Nee, daar kijk je te lief voor
meestal word ik nerveus
als iemand lang naar me kijkt
nu helemaal niet, gek is dat
af en toe kijk ik wel
over je schouder naar buiten
om mijn ogen niet teveel te verwennen
het is druk op de brede rivier
en terwijl er een schip…
Aan Zee
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
603 dreigend jagen wolkenflarden
over het lage landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw…
Aan Zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 dreigend jagen wolkenflarden
over het lage landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw…
afgestoten
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
608 ik gaf haar de naam zilveren bloem
gewond lag haar koude huid
op de te warme stenen, zelfs de zon
spaarde zijn stralen, schoonheid lag
te sterven, een sculptuur vormend
waar was haar bloeiakker gebleven
dat massief met de witte weiden, de
uitzichten over gebroken landerijen
schip met steven en grote diepgang
donkeren bergen omhelzen het…
Verborgen angsten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
740 Mijn hart slaat als een schip in nood
en ankerloos op drift geraakt
schuwt mijn dood die ter lande
werd geplecht toen ’t zwijgen
me verried en boze tongen
het lichaam wilden vierendelen
doch slechts in daad want
het gericht die mij van ’t leven
wou onthechten sprak geen vonnis
over mij als parvenu die het sterven
aanbad met orgieën en iconen…
Spiegelbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
710 Net zo dik als Du Perron,
overspannen als Marsman,
ingeteerd als Slauerhoff
en uitgeteld als Rimbaud,
wijs als Van Eeden,
dom als weet ik veel,
teveel om op te noemen,
getergd als Strindberg,
droevig als Woolf, Plath
en ga zo maar door,
eenzaam als Rilke,
vol wanhoop als Ter Braak,
diepzinnig als Hesse,
verga ik in mijn dagen
als een schip…
Suiker.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
644 idee wat je van me vindt
stoer of aardig
misschien wel drie keer niks
Nee, daar kijk je te lief voor
meestal word ik nerveus
als iemand lang naar me kijkt
nu helemaal niet, gek is dat
af en toe kijk ik wel
over je schouder naar buiten,
om mijn ogen niet teveel te verwennen
het is druk op de brede rivier
en terwijl er een schip…
Drenkeling*
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
3.222 Als drenkeling weet ik mij in haar ban,
waart zij als schip rond in mijn hersenpan:
redding gehuld in nevels van de dag.…