683 resultaten.
Kleinood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
592 geluk geschonken als een sluier
van liefde op mijn weg
daar was eens……..…
lieve landvrouw
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
2.728 en als ik je vind
in een thuisloze zomer
anoniem
en tussen regenvlagen
zal ik tegen duisternis vertellen
dat maanlicht in ogen zeldzaam is
ze kruisen dichterlijke stappen
vegen het grind in de kamer op
zonder volgorde om ergens te zijn
wanneer niets geluid geeft in de velden
heide de vlakte kent en de lakens
uitrekt tot sluiers rond verlaten…
modderman
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 de grond is doordrenkt
modderig naakt
mijn kippenvel wentelt zich
geheel omhuld met drek
houdt het ongedierte op afstand
modderman
een leven vervat in nat zand
letterbrij verstikt haast
heel de dag breien woorden zich
als een sluier voor mijn ogen
voor uitdrogen oppassen
hardheid beknelt pijnlijk
daarom laat ik mij beregenen…
Op weg naar Pasen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
676 Er is zoveel te doen om alles klaar te maken voor
een etensfeest, met eieren en hazen die voor velen
het echte Pasen bedekken met sluiers van verdwazing.…
Verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 Over de velden golft je haar
als zilver in de vroege ochtendstond
je sluier waaiert met zacht gebaar
jouw frisse adem in het rond.
Verlangend kijk ik uit
naar jouw stralende lach
jouw glans die ik zolang niet zag.
Ik mis je zo, mijn LENTEBRUID!…
Ravel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 een kleurenpalet in het hemels
onbereikbare, de wind drijft de
wolken in dit constant
veranderlijke doek, openbarend
tegen de achtergrond blauw, naar
ongekende vergezichten, van
licht transparante sluiers naar
donkergrijze massa's.
en ik, ik ben slechts een stip,
aan de grond genageld, kijkend
naar dit atmosferisch wonder.…
Klein doordeweeks
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Kunnen de dagen zich verdomme niet eens verzetten
tegen voortslepende sluiers van hun voorspelbaarheid?
Zouden al die dagen zelf niet moe worden van
het rochelende ritme van hun ellendige overlevingsnijd?
We zoeken een gedreven communicator (m/v)
om hen een en ander duidelijk te maken.…
Schemerhuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Een vroege kamer in maart
aan het tapijt kleven de resten van slaap
op het kussen de laatste droomsporen
waar het duister nog in huist
van beneden geurt, niet uitgepakt,
de nieuwe morgen
naakt stappen we de nacht uit
hullen ons in de sluiers van de dageraad
we gaan op weg en met elke stap
scharniert de poort verder open
traag sijpelt…
Op weg naar Pasen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 Er is zoveel te doen om alles klaar te maken voor
een etensfeest, met eieren en hazen die voor velen
het echte Pasen bedekken met sluiers van verdwazing.…
De Nacht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
484 Haar stille alomvattende presentie
die plichtsgetrouw het zonlicht compenseert
dooft weliswaar de ogen-referentie
maar het gevoelsgebied intensiveert
Zo geeft zij kalmte om ons te bezinnen
en zo vertraagt zij ons nerveuze brein
Zij brengt de aandacht weer terug naar binnen
naar de intactheid van ons kroondomein
Zacht is de Nacht, haar sluier…
Ongeëvenaards
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
821 Hij kleurde alles
onaantastbaar, de strijd
tegen het kleurloze bederf
op de ladders van creativiteit,
altijd in een vernieuwende gelid,
bleekte hij de grauwste
sluiers weg in zijn geaarde
onderkomen, nam ons mee
in het slag – en vuurwerk
van zijn wisselende dromen,
in de creatie van z’n Odyssee
ongeëvenaards de caleidoscoop…
Achter mistgordijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
449 telkens als ik wolken veradem
smaakt lucht naar grondig water
klinkt tijd tussen vroeger en later
in cadans van lijdzaam metrum
dan voel ik weemoed wellen
fijne druppels door poriën gaan
blijf ik achter alle bomen staan
om drentelloos te versnellen
tranen keren tot condens weerom
met zilveren sluiers die 't gezicht
verhullen, want alleen…
Bij de waterval
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.113 Zomerlicht stuift spetterend uiteen,
waait weg in vliesdunne sluiers, glinsterend
over rondingen en welvingen van steen.
Almaar door het jachtige water, duikelend
opgenomen in de teruggevonden stroom.
------------------------
uit: 'Transit', 2012.…
Oopjen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 oog in oog met de Mona Lisa
van de Lage Landen
onder de zwarte sluier
behoeder van het kroezend kapsel
de melancholieke blik van Oopjen
vrouw en moeder
een mouche op de linkerslaap
hoe licht is haar huid
net onder de zijden zomerjapon
steekt haar voetje uit
het ongeboren leven in de bollende buik
de Gouden Eeuw aan haar voeten…
dubbelhartig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 het masker van de angst
dat het virus ons boezemt
willen wij nu gaan sluieren
met voor de neus en mond
een bedekkend lapje stof
dat nog niet zo lang geleden
reden was voor het ontslag
van een eigenwijze jongen
die bij dirk van den broek
slechts de schappen vulde
het masker van de angst
dat corona ons bezorgt
willen wij nu gaan verhullen…
ik kan sterren roven
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.692 moet ik nu
de kansen grijpen
met nova's naar
de zon gaan smijten
de maan verdampen
in mijn laatst kwartier
ik kan sterren roven
hun koude schittering
zonder scrupules doven
ik heb ze binnen
handbereik in de mij
nog toegemeten tijd
zal ik religies af gaan tuigen
tot de sluiers openwuiven
en de waarheid zichtbaar is
van hun leugens…
Tanka 6 en 7
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
423 hemelse troost
de duisternis valt
de moeder beweent haar kind
ze rouwt om haar zoon
samengevouwen handen
smartelijk tegen haar borst
Roger van der Weyden, Piëta ( bewening van Christus) Museum voor Schone Kunsten van België, Brussel
Het doorbreken
wolken lijken soms
wilde verfstreken in goud
diepblauw turquoise
achter de sluier…
smelt kristallen ijs
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.423 het pad geurt
duizendschonen
uit mijn dromen
jouw passen lijken
bloemen te verrassen
in groen blad
een vogelparadijs
de beek is helder
en het water klatert
smelt kristallen ijs
we dansen op het
mos, de zon breekt
door en maakt de
sluiers even los met
warme zachte handen
we wervelen
roze-rood, geen bloot
maar zie het blozen…
IETS DAT VEEL LIJKT OP GELUK!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
315 niet zijn lichaamsbeeld
noch zijn geest, zijn geestelijkheid
doch slechts zijn menselijk omhulsel
van 97 jaren wordt gecremeerd
ze zijn erbij
zijn naasten en ZIJ
zijn verzorgster, jarenlang
zij sluit ook af van wat afgesloten mocht worden
ze komen naar buiten, kijken en zien
dat er wel wolken, maar geen wind is
dat de lucht een sluier…
Nachtwoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
169 Het duister fluistert geheimen van de maan
een zilveren sluier valt over de groene bomen
de vrees voor de waarheid is nu heengegaan
de dwaze mensendroom weeft draden
van een oud vergeten mysterie
geen mens die deze stille paden kent
een nobele echo zweeft door de contreien
de koude aarde wordt door licht verwarmt
waar sterrenstof de diepe…
Onderschrift
netgedicht
3.7 met 193 stemmen
25.626 boven
Noord-Afrika en West-Europa
Prachtig is te zien hoe
het waas onder andere
boven Nederland te wijten
is aan het opgewaaide stof
uit de Sahara terwijl heldere
witte wolken de zonnestralen
weerkaatsen de koude,
verre ruimte in, soms via
een glanzende satelliet
Morgen ligt er fijn, rood stof
op de voorruit van de auto
als een sluier…
Incognito
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.830 De morgenzon legt de nachtnevels
in glinsterende sluiers over het veld
geen zweem van lijden of geweld
een frisse dag ontwaakt achter de gevels
Zo’n nanacht waarin de sterren gloeien
de zon de maan nog niet verdringen wil
een zuidenwind fluistert de dag nog stil
de weide waarin boeketten bloeien
De vroege vogels en de mensen fluiten
door…
Het Mooiste Feest
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
4.589 Over ons land
een hangende,
dichte mist
troosteloos
en droevig
is de componist
Lichtjes door
de sluier
en het ver-gezicht
Donkere dagen
voor de kerst
zoals gebruikelijk
en zoals gewoon
een virus nu
aannemelijk en
bewegelijk
is nu niet ongewoon
Maar tussen
de misere door
brandt licht
van hoop en kracht
omdat eens in
duistre…
6g en corona
netgedicht
4.1 met 147 stemmen
464 het is al
aeonen geleden
uitgerold
wij hebben
levenslang op
6g gedold
alles is getimed en
gemeten met aarde als
database is niets vergeten
in vage overlevering
werd soms een
sluier opgelicht
door de bijzonder
techniek waren wij
al totaal afgeschrikt
ook toen was
knutselen met de natuur
echt spelen met vuur
wij kenden…
Bij nacht zijn alle minnaars grauw
gedicht
3.0 met 29 stemmen
11.945 Dan dragen weer de schemerdagen
sporen van sluiers, hagelwaan.
En als bezeten worden wij
grauw van begeerten, kwade trouw.
--------------------------------
uit: Chrysallis nr. 5, 1980.…
Koningsmantel
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.930 ze zwijgzaam door de avondnevel
langs menig onttroonde achtergevel
Het bladgoud van mijn levensdagen
ligt versplinterd onder het bladtapijt
de koningsmantel is nu afgedragen
gesloopt de kathedraal van uitbundigheid
verdwaalde flarden van een morgenlied
ruisen door het dorre bamboeriet
Voorbij de oever gloort een morgen
dwars door de sluiers…
Koninginnedag voorbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
788 Het nieuws schokte en deed verdriet
de eerste mei
Koninginnedag
voorbij; in aangenaam en mooi weer
tekenden zich gestaag sluiers
aan voorheen wolkenloos
gewelf. Azuurblauw
in lijnen, werd asgrauw moment
van volle bloesem.…
voor de nacht
hartenkreet
2.4 met 11 stemmen
3.085 strooi koelte
in mijn ogen
dek me
met je schaduw toe
vouw je sluier
voor de nacht
schud je haar
in een tierig gebaar
schuif je glimlach
in mijn droom
leg je armen
om mijn schroom
III.…
Vader onthuld
netgedicht
4.7 met 41 stemmen
2.089 vader was een stille man
Heel anders dan mijn moeder
Later begreep ik introvert
Hij zweeg in eenvoud
Zijn taal was simpel
Zijn wereld was gedachten
Die hij in stilte voor zich hield
Hij was een boer
Maar beter in de handel
Het achterste van zijn tong
Was altijd buiten zicht
Over zijn diep gevoel van binnen
Heeft hij voor mij
Nooit de sluier…
Twee Koningskinderen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.082 het lijkt als gisteren
snijden in de huid
het schrijven dat pijn
onlosmakelijk met leven
is verbonden en dat wij
zelf kiezen om te lijden
of te leren dat het er
niet toe doet zolang
jouw stem die van mij
oproept en rolt
over het vlakke land
als de donder
de bliksem kan niet zonder
jouw gezicht net als ik
en jij draagt jouw sluier…