781 resultaten.
Net een sonnet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.512 Ineens moet ik aan Rembrandt denken
en zijn streling van het dierbaar licht
de inval waar ik telkens weer voor zwicht
hoe hij schoonheid weet te schenken
ik tracht te evenaren in beweging
aan de luxaflex bij jouw fraaie silhouet
als schaduw op ons witte liefdesbed
waarboven ik zo af en toch nog spring
jouw bruidsboeket bloeit er o zo mooi…
Chaotische gebreken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
505 verslonden versplinterd vergaand
verkast verhuist naar de planken
naar hemelse kasten
het rad draait voort en voort en voort
en voorvluchtig ben ik voor het heden
het verleden verhalend vertaald
de taal geliefd de taal gehaat
de tweestrijd
mijn gespleten persoonlijkheid
op papier uitgebraakt
ik ben zoekgeraakt
en ik tracht…
Nabij verleden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 Ik tracht een tijd te doen herleven die
waarde moet geven aan het heden,
reëler dan wat wij vroeger deden
en ook waren in onze fantasie.
Bij ons thuis was in mijn memorie
(ik kijk dus even terug in dat verleden)
iedereen ook min of meer tevreden
dus het meeste ging in harmonie.…
VERGANKELIJKHEID
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 en dan valt zacht
de adem van de nacht
als een deken om je heen
terwijl je tracht
de splinters van je ziel
weer aan elkaar te lijmen
smacht elke vezel
in je vege lijf
naar een vleug erkentelijkheid
teken van herinnering
aan een ver vervlogen
en te vlug verdampt
roemrijk verleden
nog sta je triomfantelijk
kantelen
van je vervallen slot…
Nieuw leven ( voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.455 Na de zoveelste dood, zorg je steeds voor nieuw leven,
want jij bent toegewijd, zo ik ook trachtte
maar ik, veel kleiner en simpel
eenvoudig conform jouw eenvoud...
doet mij de ingewikkeldste dichtwerken schrijven:
ik zorg, dat jij altijd zal blijven!…
droeve schimmen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 ik tracht, mijn liefste, om je te begrijpen
om jouw taal te spreken en jij de mijne
in al het weten wat wij in ons dragen
steekt de onwetendheid van angst
als een puberale pukkel de kop op
pijnlijk in onrijpe uitdrukken
tot bloedens aan toe snijden onze woorden
de ziel kapot en al wat rest is een teruggetrokken fragment
jij wordt de…
Jouw lege plek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 je bloeide aan de beek
in een flauwe bocht
wat hoger op de kant
tegen het groene mos
zag je altijd spiegelen
in bewegend rood en zwart
nooit was er rust en stilte
op de lange zomerdag
het oogstseizoen
heb jij niet meegemaakt
in zware regen zijn
de oevers los geraakt
zag hoe je wortels
werden ondergraven
terwijl jij trachtte
jouw…
Voor lief
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
527 Vol ongelovig starend
Trachtte de menigte te vatten
Hoe dit ongeloof kon zijn.
Want hoe kan iemand niet geloven
In datgeen wat wij aanbidden?
Geloof je ook niet in de liefde?
Werd haar dikwijls wel gevraagd.
Nee, ik heb lief.…
heimwee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
600 het
oude Frankrijk
Hotel des Alpes
tout le confort
A Die route de Gap
en de Grand Garage
van A.Saviard
Centre Ville
waar je destijds
terecht kon voor
een Peugeot of Simca
de snel vervagende
schildering op de
oude muur in Pontaix
maakt weemoed in mij los
met het glas pastis op het
terras aan de overzijde
van de rivier
tracht…
Italianisanten (2)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 Hij was sociaal gezien van zekere waarde
Op Broederschap Bentvueghels kon je steunen
Of even op een mannenschouder leunen
Al was je inwijding geen fijnbesnaarde
God Bachus liep er rond in keizerskleren
Het uitvaagsel van toen kon zich dan laven
Het danste dronken richting kerk en graven
Om de Santa Constanza te onteren
De paus trachtte de…
spijt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 verschanste en hoe ik ook mijn liefdespijlen
naar jou schoot, ik miste telkens de evenaar
aan het halfrond van jou besmettelijk bestaan
waar jij beschutting vond
had ik maar een lied geschreven, dan was jij als
klank in mijn oor geklommen, me geamuseerd
met het applaus dat jij weer van repliek diende
toen verkeerde tonen jouw sereniteit
trachtten…
Het Spermapaleis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
628 Ik snap niet wat de dames van mij willen
Ja, heel wat onzin voor zover ik weet
Mijn zaadpaleis wordt ook bewoond door leed
Mijn driften heb ik niet weten te drillen
Ik tracht hen Hemel zeven in te tillen
Waarbij ik hun behoeften vaak vergeet
Ik snap niet wat de dames van mij willen
Ja, heel wat onzin voor zover ik weet
Er zijn…
Dagen van goud.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
714 En als we dan een keertje praten…
-op weg naar Leuven is Spinvis er steeds bij-
dan tracht ik me steeds te verlaten
op wat je zegt, wanneer je zwijgt.
Probeer de mensen toch niet te haten
ook als het leven naar ellende neigt.
Wat kan ik je als vader wensen
voldoende proviand voor onderweg ?…
Klimaattop - Glasgow 2021
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
1.619 Zolang de aarde ons warm laat draaien
en wij haar trachten te doorgronden
beter niet aan haar kern geraken
want het verschil zit daarbuiten
in ons.. waar wij met ons gebruik
denken te groeien naar voorspoed
en geluk bij hogere waarden
beter toeleggen naar minder
liefst tot maar 1,5 graden.…
Maya's drankje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
483 al die harde woorden
en voortdurend klagen
De scherven liggen in het rond
maar zie je dat dan niet
er is geen hoop meer
enkel nog verdriet
Nee, er blijft niet veel meer over
van wat we vroeger deelden
er rest ons enkel nog
wat teloorgegane beelden
Herinneringen die langsom meer vervagen
in de mist die tussen ons hangt
we kunnen trachten…
meent te weten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 leder, geplooid
gescheurd verkleurd, de
zolen kreunend op de pas
van ongepaste maatvoering
edoch, een mensch is
een beeltenis van de mensch,
die zich aanschouwend vergewist
dat één ieder zich in de verkwisting
van deze mirakels in scène gezette tijd
niet wetende dat de zwaard
van Damocles als een leugen
de goedheid van onze aarde
tracht…
Gedachten aan jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Vergeefs tracht ik ’t te herstellen,
Het verlies bleef me kwellen,
Heb d’poging moeten staken,
Kan jouw beeld nooit weer maken.
Ga nu alleen zonder jou voort,
In een eindeloze leegte,
Niemand jou ooit weer hoort,
Niemand jouw schoonheid ziet,
Waar jij was, nu leegte,
Ik eenzaam ben in mijn verdriet.…
In memoriam mijzelf.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.448 In brons gegoten
klokken galmen luid
mijn ingetogen uitvaart uit
de mensen droef gelaten
schrijden voort in lange rijen
zij volgen zo eerbiedig stil
wat er nog rest van mij
met houten sier omsloten
vier zwarte raven sleuren
aan het koperen beslag
zij trachten even triest
te lijken als zij die volgen
hun gedachten ingesloten
In steen…
de dichter
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
871 papier
maar hou de dichter wakker
waardeer zijn werk met uwe hand
’t is maar een arme stakker
hij slooft en sloebert door de taal
soms hoogverheven
dan weer heel banaal
reikt hij u eerst nog hoge idealen aan
de keer daarop
verkeert hij weer in diepe dalen
hij kon niet dieper gaan
heb meelij met de arme ziel
hij zoekt en zoekt
en tracht…
Al-Qi'jaamah*
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
958 Zij stierf gedurende haar leven
Met regelmaat duizenden doden
Hoe ze ook trachtte mee te geven
Met weer-, natuur- en andere goden
De wolken zweetten zure regen
Haar voorhoofd motregende pijn
Het water werd pas rode wijn
Na ‘t lezen van zijn ‘je genegen’
Haar lijkwade viel op de grond
Ze stapte naakt het zonlicht binnen
Rekte zich uit,…
Dichtmethode
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.030 Hij tracht ze te noteren
en heeft op die manier
-naar hij zelf zegt-
reeds een heleboel
voortreffelijke gedichten geschreven.
Het lijkt een ietwat
omslachtige methode te zijn
maar hij is er erg tevreden over
en dat is toch het voornaamste nietwaar.…
November
gedicht
3.1 met 292 stemmen
87.571 Zijn leven vervalsend tot aan het graf
zo was het, niet langer zou hij nog trachten
deze kwellende kennis te ontlopen.
Het ging bergafwaarts, hij raakte in nood
men wilde tenslotte zijn huis verkopen
toen, op een nacht, vertrok hij met een boot
we zochten dagenlang en bleven hopen
terwijl een kokmeeuw krijste: Hij is dood!…
Kindergraf
gedicht
3.5 met 71 stemmen
51.290 Ik loop met een paar volle borsten rond,
die men nu langzaam leeg te kolven tracht.
---------------------------------------
uit: 'Hoonte' (1949)…
NACHT
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.818 Alleen, laag aan de aarde, tracht te branden
Mijn gele lamp. In ’t donker schuilen dorpen,
Achter gesloten blinden slapen allen,
Ik waak alleen. Waarom, als allen slapen?
Waarom ik, die zal sterven met de andren?
Ik teken de karakters zonder eerbied.
Verteren zal mijn hand die schrijft en ’t blad
Dat op zich neemt de klacht van deze nacht.…
hijgende vlucht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
781 naar nacht
aan elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zo beschrijft zich
de uitgeholde lach
nog slechts verkrampt
waar te nemen
naast diepe kassen
een afdruk van
voorbij verleden
die vergeefs
de vermeden gebeden
van uitzichtloze hoop
tracht…
Terugtocht
gedicht
4.4 met 27 stemmen
6.421 Ik tracht me te oriënteren aan de hand vsn
(silhouetten van) kerken, torenspitsen, treinsporen
ik weet niet wanneer het is begonnen
te regenen maar
het water gutst in stromen van mijn voorhoofd.
ik strijk de haren uit mijn gezicht en kijk naar
mijn handen zijn nat (rood).…
Toen ik mij vergeten dacht.
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.083 Eens, toen ik mij vergeten dacht,
de nacht zo donker was
dat ik mij trachtte te verbergen
en wachtte
op het gloren van de dag,
was haar stem zo zacht,
de lamp die zij ontstak zo ’n zon
dat het leek of ik opnieuw begon
te leven, het strelen van haar hand
het beven van mijn hart bedwong.…
ruïne
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.083 aan het
verroeste hek
zuigt de aarde
en bezwaart mijn lijf
nagelt mij aan deze plek
staar haast wezenloos naar
onevenwichtige restanten
van bemoste muren
verslagen door weer en tijd
die de glorie genadeloos
en voortschrijdend verzuren
ik zie vooruit naar verleden
in een droom die mijn jeugd
traag voorbij laat trekken
weemoedig tracht…
de poes van de buren
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
746 en bij vlagen
de werkelijkheid onhandig raken
het is altijd wel iets zo is gebleken
omdat links of rechtsom de mens
zijn bestaan verbeeldt in maten en graden
en ontegenzeglijk zichzelf vergelijkt
met groepen of zwervende neuroten:
omdat alles onder de hersenpan doet wat moet
ik zou er gek van worden, zo ik dat al niet ben
en tracht…
De onmacht van Michelangelo
gedicht
4.6 met 52 stemmen
12.708 Zoals eenieder die tot in de kern
tracht door te dringen,
in de huid steken blijft.
Er is een steen die men niet vormen kan naar zijn hand.
-----------------------------------------------------
uit: 'Toendra', 2006
bekroond met de C. Buddingh-prijs voor debuutbundels.…