Alle inzendingen over vloeken

485 resultaten.

Sorteren op:

HET ONHEIL

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.261
Keihard knallen grove vloeken: 't Onweer van het volk der boeven. Door 't gordijn zie ik hun muilen 't Wrede grijnzen van hun kaken 't Grijpen van hun zwarte klauwen In de manen van hun rijdier Die zich kronkelen als zeewier Om het glinsteren van hun ringen. Nergens kan ik mij verschuilen Voor de doodsmars die zij zingen.…

O VRIEND WAT SCHAADT

poëzie
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.531
- Wij varen voort, en nauwelijks is hun vloek gehoord, of hoger ende verder dan ooit spotters tale reken kan, daar staan wij! o Wat raakt het en wat schilt het mij, die priester ben, dat ongedierte, redenloos, het voetspoor te bekruipen koos, en nijdig te bezeveren, die ‘t voorbijgaan van mijn stap hun liet!…
Guido Gezelle22 november 2003Lees meer >

Vonk

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.713
Dan vlucht het gestrafte kind in de hoek Een vloek ontglipt haar lippen Het moet weerloos klinken Nu de zomer zwelt in een ijle bel van ongeduld. Gespreid als een zwanevleugel Verzamel je de troepen Verdedig je de bruidschat (het parelmoer van jouw oor) Tegen de dief die woekert met vertoon Tot de naden van haar pantser scheuren.…
Wimper28 januari 2004Lees meer >

Suikertante

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.468
Zon valt in het huis, een heftige vloek want de middag is te vroeg voor haar. De poort breekt open, roestig gekriep. Haar tengere vingers nemen de kaarten waarboven ze vertelt. Ze zegt : “Hoor je mijn eerste reutel?” Zij kleeft snippers aan de muren. Spreidt ze tot in de hoeken van stof. Ik moet zwijgen over haar tranen.…
Wimper12 februari 2003Lees meer >

spoorloos

netgedicht
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.011
Je twijfelt aan het eerste kruispunt tussen vloek en groet. 'Genoeg' is het inwendig bevel, mantra die ik herhaal tot mijn wangen drogen. Ik vergeet jouw gekruide adem. Doek. Jij ging, loste op in een donderwolk. Ik in de gordijnen gewikkeld. Buiten de zon die mij bespot, grimmig openspat in mijn gezicht.…
Wimper4 april 2003Lees meer >

Tegenvoeter

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.842
dronken poehäzie verpoogde los te laten zodat ik ledig `t evenredig blauw zat in en aan te blaten alsof ik net die ochtend hete pieperballen had ontbeten Als jij iets langer in je gouden koets was blijven steken was `t diamantje kwijt geraakt in die luxe limowagen zonder ooit in muil gevallen tot je woedend onbehagen grimmig hinkte als een vloeken…
WOLF28 augustus 2004Lees meer >

In memoriam mijzelf

poëzie
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 6.478
Ik laat geen gaven na, Verniel wat ik volbracht; Ik vraag om geen gena, Vloek voor- en nageslacht; Zij liggen waar ik sta, Lachend de dood verwacht.…

Fata Morgana

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.193
In een wenk was de vloek voltooid Je zag rode bosmieren over het parket kruipen In een steile mars over de schoorsteenmantel Naar het gebinte dat knarst tot we sluipen -Onder de gedempte hamerslagen van wind- Naar het tuinpad van snijdend grind Je verroerde geen vin Alhoewel de buurvrouw lijkbleek In een hoek van jouw blikveld De straat…
Wim Veen7 december 2004Lees meer >

Laveloos

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.388
Ik dreef mee Rakelings boven laaiend rood De ruiter keert zich naar schuimkoppen Met een sluimerende blik Een lek hart is zijn deel Op de rand van zijn adem Wordt God een loze vloek Banaal als een keukenrobot zonder stroom Een klodder op een wit doek De jongen in hem begint van leegte te beven Eenmaal landinwaarts Op een gewelfde…

Eindelijk, ik zit

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
Knoope mij graag leren Met een binnensmondse vloek Verlang ik stilte, verlang ik boek Bladerblazers lopen weer Buiten zie ik geen verschil Zomerblaadjes vallen neer Binnen kleurt mijn wens naar wil ‘Buiten blowt weer bladerblaas’ verwijst naar het gedicht ‘De stad uit’.…
Jeroen Zwaal29 september 2009Lees meer >

Duivelen wijsheid

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.136
VLOEK NIET. Wat helpt het? Blijf bedaard, En kijk uw vijand in de kaart.   4. KERK ELKE ZONDAG. Wat men zegg', Het blijft tot veel de beste weg. 5. EER UW MEERDERE. 't Is de man, Van wie bevordring komen kan. 6. NIET DOODSLAAN. Ook niet, tot uw schâ In 't leven houden voor en na. 7. GEEN ECHTBREUK (foei!)…

Brief aan de Adder

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.231
Want de vloek is voltooid. Gal risp ik op maar het smelt op mijn tong Een honingdrop. Het schuilt niet langer onderhuids Jouw sluipgif suist stiller in de lobben. Een blozende avond vult de kamer Waar het jubelspook introk. De geniepige gast drong door de gevel Met een stroopstem.…
Wimper17 oktober 2003Lees meer >

De Spelen

hartenkreet
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.791
Kleuren vloeken in de kuip. Gejoel zwelt in gulpen, van gedempt tot loeiend. Het bereikt ons niet. Want de spieren gehoorzamen enkel het schot. We stuiven weg in een brede wolk van benen Tot er gaten vallen, een armlengte. Wangen dansen de tanden bloot.…
Wimper16 december 2003Lees meer >

Verminderd welzijn

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.294
Dat Donnergedoe over gvd en godsamme, het gezanik van de Bond tegen Vloeken, het femelen van hen die het hoger zoeken, ik ga liever een potje schaken of dammen… Weet je waarvan ik echt doodziek word?…

Antwoord.

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.774
vloek en woed, en knevel de aard in banden; Mijn tong, mijn pen, is vrij, als ’t hart dat in mij slaat. ’k Veracht de dolle drift van lage Dwingelanden: Eén Heiland is me een schuts voor aller Duivlen haat. Ja, trotsheid, eigenwil, zijn elk’ verworpling eigen, ’t Zijn LUCIFERS, wier drom op ZELFVERLICHTING roemt!…

Tussen vijf en zeven

gedicht
3.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 13.132
Tussen vijf en zeven 's avonds Als er niets gebeurt, Dan klimt het kwik in alle zieken En leren de kinderen vloeken. Ze smijten al zingend en scheldend de melk Van tafel, ze steken stampvoetend Hun honger omhoog als hun dierbaarste speeltje 's Avonds tussen vijf en zeven Als er niets gebeurt.…

FINALE

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.315
Ons leven was een vloek, een hoon, Het zonk te zwaar, te diep, wat was mij weelde, wat een woon, zo 'k eeuwig in Uw armen sliep! Zie in mijn ogen liefdes vonken, de zon breekt door het wimperrag…’ Gij sprak tot mij, maar dronken, tot mij, die dronken in Uw armen lag.…

Paria in onmacht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
De vloek moet zijn werking verliezen. Of ben ik de som van wat ik nooit zal vinden, waar ik ook zoek naar levenslust?…

Geen zegen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
De zanger voldoet aan alle verzoeken, en alleen híj hoort God soms vloeken; want als God neer kijkt op Zijn kerk, weet Hij: Op mijn werk rust géén zegen.…

Schilderij van een nazomerse dag

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 876
Je zei dat je zelfs God hoorde vloeken, dat je het die nacht goed kon horen. Hier staan we dan, met zijn tweeën, alles is feitelijk allang besproken. Geen contact meer, het is een illusie, een film van lang vervlogen dagen. Geen samenkomst van wilde ideeën, alleen 2 eenzame harten, gebroken.…

God lof, wij gaan het Paasfeest vieren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
vermoeidheid overmand treedt U de avondstilte nader, in rust die heerst aan alle kant deelt U de nacht met God de Vader, uw weg is eenzaam en alleen, de beker zult U moeten drinken, U gaat door duist're diepten heen, tot in de dood zult U verzinken, zelfs in het diepste van uw lijden, dwars door het oordeel en de pijn, wilt U van schuld en vloek…
jan mul21 maart 2011Lees meer >

Jenever en liefde.

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.338
Dan vloeken wij en schelden Op beider verleidingskelk, Verzweren hen voor eeuwig - Maar proeven ras weer van elk. Jenever beide en liefde - Nooit wordt het genoeg gezeid - Zij doen ons telkens zwichten Voor hunne welsprekendheid. Laat vrij de vijand komen!…

Loslaten!?

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.621
Soms vloek ik hardop en later zit ik weer op mijn knietjes te bidden om vergeving. Ik kán mijn kind niet loslaten en ik wil het ook niet! Maar het móet een keer en ik vraag me af of de natuur dat zo geregeld heeft. Ik huil me kapot om het intense verdriet dat ik heb........... O God, bestaat U wel?…

landbouwhaven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 607
achter boerderijen weggedoken slingert de afgedankte buitendijk als groene sliert plots onderbroken door een vreemde kale plek waar zweet en vloek getijden deden springen waar groei van graan en biet de boeren deden zingen waar hun vruchten zwaar door handen van de knecht van wal in schip gedragen afgevoerd naar silo en fabriek…

VAL

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 992
Dat Eva die God diende, In 't zalig paradijs, uit weelde, zonder nood Der hellen roffiaan het ledig ore bood En om te worden kloek des Heeren vloek verdiende! Wat wederhorigheid!…

Fijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
voorbij Ook ik wil wel oreren en haar verschijning Lief leren hebben Van soms en af en toe Van ruiters op geen paard Van zon en geen schijn Koren groeit hier niet Ook ik sta in bloei En ben mij bloedende Aan acht wonden Die zo achteraf mij alles meevallen Ze geeft zich en ik geef mij Het is stil voor het eerst en ik zwijg niet Er valt geen vloek…

Onafhankelijkheid

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 277
Zonder vloeken of schelden zelfs; deze man is ook enigszins helder uit de dood herrezen, net als de here jezus, -niet dat hij beter gekleed is, maar lekkerder is ‘ie wel!…
Simone de B.21 augustus 2025Lees meer >

Bij het spiegelwater

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 231
Zijn veren dragen de trots van een gekreukeld koninkrijk, een witte vloek die de modder tart. Laat de winter maar vreten aan de botten van het hout, en de nacht haar zwarte gal over de aarde spuwen. Angst? Een kreupel woord voor deze vogel van albast.…

De Nederlandse taal.

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.466
Zelfs in de zwarte gruwelnacht Van schande, en vloek, en jammerklacht, Vlood, voor een poos, het schriklijk duister: Ja, Helmers zong... er rees een straal, Een volle dag van licht en luister - Dat was de zon van Neêrlands taal!…

Winter ‘05

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 817
Jaar in jaar uit zie ik kopers verspreid over meerdere, te vroege avonden Te kort om Nederland voorgoed achter de ramen vandaan te drijven Het mooiste woord dat ik dit jaar voelde “middellange-termijn-doelen” en ik slikte iedere dag tot ik een half jaar weg mocht vlakken Ik verliet ooit deze stad maar keer telkens terug We praten vloeken…
wiron24 december 2005Lees meer >