13575 resultaten.
Van binnenuit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 je schijnt wel
maar je warmte
voel ik niet
wolken verdelen
je licht in het wit
van hun vormen
ik mis in
de kleuren hun ziel
altijd jouw sprekend bewijs
kom breek
maar door in
een lach en wat ogen
straal jouw zon
niet op mijn huid
maar diep van binnenuit…
Witte Stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Dikbuikige wolken,
al dagen uitgerekend
van talloze vruchten.
Hoogzwangere luchten,
niet meer bij machte
de last te dragen.
Bij vlagen
waaien hun pasgeborenen
dwarrelend naar benee.
Een witte mêlee
ontgroent het landschap tot een besmettelijke pers,
muilkorft ieder vers.…
Van dag tot dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
456 Levend in het grijze vlak
Is noch links noch rechts
Toekomst te bespeuren
Een gang, een sleur,
En buiten dat
Zal niets gebeuren
Geen wit, geen zwart,
Geen zon of regenboog
Geen nuances in kleuren
Slechts regen
uit grauwe wolk
enkel treuren.…
Verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 Witte vleugels
breken het prille ochtendlicht
aan de einder
tussen wolken en zee
waar het opstijgt uit het nacht'lijk duister
Gedachten rapen schelpen
ranke vingers glijden door zand
en het zilte schuim vangt dromen
waarin alles verloren ging
tussen het wit en zwart van woorden
Daar buigt de wind zich in haar schoot
en zij buigt…
Wit op Wit
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.755 tijd
waarmee uw diepste wordt beschenen
Maar het is toch wit-op-wit - zei ik
en draaide me opzij
maar de man die het mij zei
leek met mijn laatste woord verdwenen
In verbazing bleef ik achter
met dit ene schilderij
dat mijn verbijstering trotseerde
witte veertjes had gerezen
en ik dacht er aan de man
aan wat hij zei - wie hij kon wezen…
Kloot
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
720 hij sprak blauw
zij zag blind
hoorde nooit
dat laatste alles
zeggende woord
vond een hel
schreef langs
witte lijnen
wolken in het
venijn
ontaard raakten
voeten de grond
net naast het
kiezelpad
zakt ze weg…
Gejaagd
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
957 Zwarte wolken weerstreven
mijn dagen mateloos
de jagende meutes
van machteloos
sleuren
mijn gewaden aan flarden
hun koude ogen glanzen
de witte tanden
verscheuren
mijn gemoed
gebroken de spiegel
in duizend schilfers
die glinsterend dwarrelen
door de tijd die heelt.…
Onderbewust
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
711 benoembaar in koestering
maar bedekt met wolken
als een luchtig dwaalspoor
nevelige momenten zonder naam
waar wit steeds egoïstischer wordt
door zwaar overdrijvende spaties
anoniem nog steeds
overal aanwezig
slechts aan intervallen
sporadisch onderhevig
maar ze zijn
en blijven
hoe dan ook
bestaan…
Steeds onderweg
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
614 ik ben een drijvende wolk
zonder vorm
zonder rust
ik ga altijd mee
met de wind
waarheen hij wil
soms druppel ik
schreiend uit
andere keren vlok ik wit
over de huizen
over de weiden
over de zeeën
overal ga ik heen
nergens kom ik aan
haastig of rustig
ik ben steeds onderweg…
Kermis in de hel
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
601 de wolk grijst
van zwart naar wit
in talloze nuances
zeilt door de lucht
terwijl een stormwind
de rafels laat dansen
regen daalt
in tegenspoed en kleurt
met zon een regenboog
het oplichten is fel
van kermis in de hel
genieten de mensen wel…
Weten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
600 In wit van wolken
zie ik je ogen,
kijkend naar beneden
met een milde blik.
In waaien van de wind
hoor ik je fluisteren,
met een gevoel van rust
blijf ik ernaar luisteren.…
de vleugels van de morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 het zijn de vogels die me
door de morgen loodsen
het gloren van hun kwelen
is een streling op een vlies
in de stroming van de klinkers
trilt de dag nu open
de drilboor van de straat
wiegt de vleugels van een koor
als het wit van zilverreigers
verdrinkt in hete wolken
klinkt de morgen
zwart van troost…
winterwoorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
462 langzame dromen
in mijn lichte hoofd
lucht in mijn longen
zoete melk in de
ochtendkoelte in
de palm van mijn hand
witte stille vlakte
waar mijn ogen in de
verste verte verdwalen
winterwoorden schijnen
door poreuze wolken
in het prille tere licht…
[ Er is bewijs van ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Er is bewijs van
wat ik had en deed: tekens --
dat ik heb bestaan.…
Wolken en bergen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
959 Wat wolken praten met de bergen
en zeggen zachte witte woorden.
De bergen antwoorden met kleuren
en van dichtbij heel fijne geuren.
De wolken drijven richting zee
als torens telkens weer wat hoger.
De bergen kijken naar dat blauw:
een zee met zon maar ijzige kou.…
Levensvragen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Als wolken zijn wij,
die komen en weer gaan.
Wij zijn als wilde vlammen,
die weer moeten doven.
Mensen lijken op wilde golven,
die op het strand te pletter slaan.
Zijn we als smetteloos witte rook?
Zijn we als vlammend zonnevuur?
Zijn we als oceanisch water,
dat we hoogstpersoonlijk dwingen,
om te druppelen uit een kraan?…
het ongeschonden Wad
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.036 Verwachtingsvol zijn de ogen
die naar me staren
als ongeletterdheid
de dorst is van trouw
laat me dan maar zwijgen
om slechts met denkbeelden
te zeggen dat de avondzon
zich laat verzinken in de diepte
van mijn Wad
en in de wolken lees ik
de spiedende nacht
die met hun witte rook
de bazuinen vullen
met adem van
het eindeloze tij…
Zelfportret
gedicht
3.3 met 25 stemmen
19.836 Stralend-witte vader,
in een snorrende wolk hommels
op de aarde neergedaald.
Lieve moeder in het groen gelegen,
brandende van boterbloemen;
bunkers.
Zing ik als de kindren zongen,
bommen, bommen, goede bommen,
op de aarde neergedaald.
---------------------------------------------------------
Uit: 'Duizenden zonsondergangen', 1972.…
Jij danste spontaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 heb de
rode loper gelegd
jij danste spontaan
de wolken in je haar
tot flarden uiteen de zon
greep haar kansen meteen
om het decor te verlichten
ons gevoel weer te witten
in het zwart van bestaan
ja zonder regels zijn wij
gegaan in het besef dat onze
liefde altijd voor alles zal gaan…
Binnenland
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.624 De gevangenis spuugt rook
naar wolken - een lange
jongen schiet een kwatje
op het perrron
een bajesbewoner heeft foto's
op zijn raam geplakt
ik zie alleen witte achterkanten
van zijn familieleden, of zou
het porno zijn?
mijn metro glijdt verder
ik ga ondergronds
en mag alleen naar boven…
Gedachten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
625 Luchtig als wolken zweven gedachten
Wit als wol langs Pruisisch blauw
Of lichtend bij maanlicht in duistere nachten
Wisselend van vorm bij warmte of kou
Vluchtig als wolken zweven gedachten
Door wisselend tij in het leven
Als zonneschijn bij dagen of duister in nachten
Door welk gevoel ook gegeven.…
Kloot
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
806 hij sprak blauw
zij zag blind
hoorde nooit
dat ene waan
zinnige woord
vond een hel
schreef langs
witte lijnen
zachte wolken
in venijn
ontaard raakten
voeten de grond
net naast het
kiezelpad
zakte ze weg…
koldermolens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
742 Ze malen tranen
uit mijn ogen
als ik het
vlakke land bekijk
worden wolken
luchten bedorven
als ik wandel
op de dijk
honderden witte
zenuwlijders
wieken door
mijn vergezicht
ook met zonneschijn
en regen
in het donker
en het licht
nergens heeft
een oog nog rust
straks ook niet
meer op de duinen
en aan hollands
smalle kust.…
Trouwe koord
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
708 Stappend in de lucht
aan een lint
hoog in het blauw
naast een vrouw
die elke stap toetst
voor ze in het ijle
een weg wijst,
zijn witte schoenen
schuiven sober.
Haar vinnige tenen na
tot het touw spant
na een plotse tuimeling.
Ze wiegen mijn aarde
de hemel in zonder
maar één wolk.…
Ik ga dicht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.173 lijkt die boom op mij
vroeg ik
woorden
scheurden in wolken
jij las verder
zwart-wit
lijkt die eenhoorn op mij
koos ik
toen een sprookjesland
dichter bij de leugen kwam
jij liep de ochtend uit
doofstom
ik ledigde jouw stilte
in mijn handen
en zweeg
opnieuw…
Uitsluitend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 als het niet Nederland is
dan een land zonder woorden
als het niet België is
dan een strijd omheen de taal
als het geen streek is
dan een pen van witte oorden
de bewoner van het rijk
ligt manloos aan de kust
onder
wolken zonder regen
en hitte zonder lust
gewoon de muze
op de rug
genootschap van mijn taal
geef mij mijn streken terug…
Hij is het haasje
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
982 Ze zijn bijzonder zeldzaam – witte hazen;
Toch is hier in de buurt zo’n beest gespot,
Een vreemd gekleurde speling van het lot,
Al zou het mij daarom ook niet verbazen
Wanneer het Michael Jackson is gegeven
Dat hij die haas is in zijn volgend leven.…
Twee takken
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
514 Hoe van de boom
Twee takken werden
Afgebroken, ruimte
Gemaakt werd voor
Jong leven, nieuwe
Uitlopers de kans geeft
Om te groenen, ook al
Is het maar voor even,
Want al wat groent
Trekt naar elkaar toe
In weer een nieuw leven…
hernieuwde vermenselijking
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
423 Laten wij de fouten niet nogmaals witwassen
niet nogmaals vuile leugens uitwissen, wij, zij
dit zal veel lef eisen, maar niet nogmaals
de fouten witwassen, toen, en voor immer
zodat ook zij dichterlijk verder leven kunnen
zoals afgesproken, binnen de zinnen
dus niet nogmaals die fouten, nimmer meer toelaatbare
zolang wij hier keken, kijken…
Zwart/wit
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.036 Dikke donkergrijze wolken omringen
de ziel van mijn gedachten
Mist vervaagt mijn zicht
naar duidelijk aanwezig licht
Zwarte dagen, witte nachten
Glimlach kopje onder in een zee vol vragen
Wind stil om te laten wat het is
om niet te weten wat ik mis
Witte nachten, zwarte dagen
In mijn hoofd voel ik de vragen rennen
grijze vegen wissen…