Alle inzendingen over witte wolken

13575 resultaten.

Sorteren op:

Van binnenuit

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
je schijnt wel maar je warmte voel ik niet wolken verdelen je licht in het wit van hun vormen ik mis in de kleuren hun ziel altijd jouw sprekend bewijs kom breek maar door in een lach en wat ogen straal jouw zon niet op mijn huid maar diep van binnenuit…

Witte Stilte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Dikbuikige wolken, al dagen uitgerekend van talloze vruchten. Hoogzwangere luchten, niet meer bij machte de last te dragen. Bij vlagen waaien hun pasgeborenen dwarrelend naar benee. Een witte mêlee ontgroent het landschap tot een besmettelijke pers, muilkorft ieder vers.…

Van dag tot dag

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
Levend in het grijze vlak Is noch links noch rechts Toekomst te bespeuren Een gang, een sleur, En buiten dat Zal niets gebeuren Geen wit, geen zwart, Geen zon of regenboog Geen nuances in kleuren Slechts regen uit grauwe wolk enkel treuren.…

Verloren

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
Witte vleugels breken het prille ochtendlicht aan de einder tussen wolken en zee waar het opstijgt uit het nacht'lijk duister Gedachten rapen schelpen ranke vingers glijden door zand en het zilte schuim vangt dromen waarin alles verloren ging tussen het wit en zwart van woorden Daar buigt de wind zich in haar schoot en zij buigt…
Almaresare27 februari 2016Lees meer >

Wit op Wit

netgedicht
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.755
tijd waarmee uw diepste wordt beschenen Maar het is toch wit-op-wit - zei ik en draaide me opzij maar de man die het mij zei leek met mijn laatste woord verdwenen In verbazing bleef ik achter met dit ene schilderij dat mijn verbijstering trotseerde witte veertjes had gerezen en ik dacht er aan de man aan wat hij zei - wie hij kon wezen…
jan haak15 augustus 2010Lees meer >

Kloot

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
hij sprak blauw zij zag blind hoorde nooit dat laatste alles zeggende woord vond een hel schreef langs witte lijnen wolken in het venijn ontaard raakten voeten de grond net naast het kiezelpad zakt ze weg…

Gejaagd

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 957
Zwarte wolken weerstreven mijn dagen mateloos de jagende meutes van machteloos sleuren mijn gewaden aan flarden hun koude ogen glanzen de witte tanden verscheuren mijn gemoed gebroken de spiegel in duizend schilfers die glinsterend dwarrelen door de tijd die heelt.…
Verdano22 oktober 2002Lees meer >

Onderbewust

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 711
benoembaar in koestering maar bedekt met wolken als een luchtig dwaalspoor nevelige momenten zonder naam waar wit steeds egoïstischer wordt door zwaar overdrijvende spaties anoniem nog steeds overal aanwezig slechts aan intervallen sporadisch onderhevig maar ze zijn en blijven hoe dan ook bestaan…

Steeds onderweg

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 614
ik ben een drijvende wolk zonder vorm zonder rust ik ga altijd mee met de wind waarheen hij wil soms druppel ik schreiend uit andere keren vlok ik wit over de huizen over de weiden over de zeeën overal ga ik heen nergens kom ik aan haastig of rustig ik ben steeds onderweg…
Nadine2 maart 2010Lees meer >

Kermis in de hel

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
de wolk grijst van zwart naar wit in talloze nuances zeilt door de lucht terwijl een stormwind de rafels laat dansen regen daalt in tegenspoed en kleurt met zon een regenboog het oplichten is fel van kermis in de hel genieten de mensen wel…
wil melker1 september 2010Lees meer >

Weten

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 600
In wit van wolken zie ik je ogen, kijkend naar beneden met een milde blik. In waaien van de wind hoor ik je fluisteren, met een gevoel van rust blijf ik ernaar luisteren.…
Sil Darius15 januari 2011Lees meer >

de vleugels van de morgen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
het zijn de vogels die me door de morgen loodsen het gloren van hun kwelen is een streling op een vlies in de stroming van de klinkers trilt de dag nu open de drilboor van de straat wiegt de vleugels van een koor als het wit van zilverreigers verdrinkt in hete wolken klinkt de morgen zwart van troost…
sydhart30 januari 2013Lees meer >

winterwoorden

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 462
langzame dromen in mijn lichte hoofd lucht in mijn longen zoete melk in de ochtendkoelte in de palm van mijn hand witte stille vlakte waar mijn ogen in de verste verte verdwalen winterwoorden schijnen door poreuze wolken in het prille tere licht…
J.Bakx17 oktober 2017Lees meer >

[ Er is bewijs van ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
Er is bewijs van wat ik had en deed: tekens -- dat ik heb bestaan.…
Zywa14 juni 2024Lees meer >

Wolken en bergen

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 959
Wat wolken praten met de bergen en zeggen zachte witte woorden. De bergen antwoorden met kleuren en van dichtbij heel fijne geuren. De wolken drijven richting zee als torens telkens weer wat hoger. De bergen kijken naar dat blauw: een zee met zon maar ijzige kou.…
Jan J. Arends19 februari 2007Lees meer >

Levensvragen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Als wolken zijn wij, die komen en weer gaan. Wij zijn als wilde vlammen, die weer moeten doven. Mensen lijken op wilde golven, die op het strand te pletter slaan. Zijn we als smetteloos witte rook? Zijn we als vlammend zonnevuur? Zijn we als oceanisch water, dat we hoogstpersoonlijk dwingen, om te druppelen uit een kraan?…

het ongeschonden Wad

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Verwachtingsvol zijn de ogen die naar me staren als ongeletterdheid de dorst is van trouw laat me dan maar zwijgen om slechts met denkbeelden te zeggen dat de avondzon zich laat verzinken in de diepte van mijn Wad en in de wolken lees ik de spiedende nacht die met hun witte rook de bazuinen vullen met adem van het eindeloze tij…
elze30 juli 2008Lees meer >

Zelfportret

gedicht
3.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 19.836
Stralend-witte vader, in een snorrende wolk hommels op de aarde neergedaald. Lieve moeder in het groen gelegen, brandende van boterbloemen; bunkers. Zing ik als de kindren zongen, bommen, bommen, goede bommen, op de aarde neergedaald. --------------------------------------------------------- Uit: 'Duizenden zonsondergangen', 1972.…
Hans Verhagen11 februari 2004Lees meer >

Jij danste spontaan

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
heb de rode loper gelegd jij danste spontaan de wolken in je haar tot flarden uiteen de zon greep haar kansen meteen om het decor te verlichten ons gevoel weer te witten in het zwart van bestaan ja zonder regels zijn wij gegaan in het besef dat onze liefde altijd voor alles zal gaan…
wil melker3 november 2008Lees meer >

Binnenland

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.624
De gevangenis spuugt rook naar wolken - een lange jongen schiet een kwatje op het perrron een bajesbewoner heeft foto's op zijn raam geplakt ik zie alleen witte achterkanten van zijn familieleden, of zou het porno zijn? mijn metro glijdt verder ik ga ondergronds en mag alleen naar boven…

Gedachten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 625
Luchtig als wolken zweven gedachten Wit als wol langs Pruisisch blauw Of lichtend bij maanlicht in duistere nachten Wisselend van vorm bij warmte of kou Vluchtig als wolken zweven gedachten Door wisselend tij in het leven Als zonneschijn bij dagen of duister in nachten Door welk gevoel ook gegeven.…

Kloot

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 806
hij sprak blauw zij zag blind hoorde nooit dat ene waan zinnige woord vond een hel schreef langs witte lijnen zachte wolken in venijn ontaard raakten voeten de grond net naast het kiezelpad zakte ze weg…

koldermolens

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 742
Ze malen tranen uit mijn ogen als ik het vlakke land bekijk worden wolken luchten bedorven als ik wandel op de dijk honderden witte zenuwlijders wieken door mijn vergezicht ook met zonneschijn en regen in het donker en het licht nergens heeft een oog nog rust straks ook niet meer op de duinen en aan hollands smalle kust.…

Trouwe koord

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
Stappend in de lucht aan een lint hoog in het blauw naast een vrouw die elke stap toetst voor ze in het ijle een weg wijst, zijn witte schoenen schuiven sober. Haar vinnige tenen na tot het touw spant na een plotse tuimeling. Ze wiegen mijn aarde de hemel in zonder maar één wolk.…

Ik ga dicht

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.173
lijkt die boom op mij vroeg ik woorden scheurden in wolken jij las verder zwart-wit lijkt die eenhoorn op mij koos ik toen een sprookjesland dichter bij de leugen kwam jij liep de ochtend uit doofstom ik ledigde jouw stilte in mijn handen en zweeg opnieuw…

Uitsluitend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
als het niet Nederland is dan een land zonder woorden als het niet België is dan een strijd omheen de taal als het geen streek is dan een pen van witte oorden de bewoner van het rijk ligt manloos aan de kust onder wolken zonder regen en hitte zonder lust gewoon de muze op de rug genootschap van mijn taal geef mij mijn streken terug…
Femia Cools18 oktober 2011Lees meer >

Hij is het haasje

snelsonnet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 982
Ze zijn bijzonder zeldzaam – witte hazen; Toch is hier in de buurt zo’n beest gespot, Een vreemd gekleurde speling van het lot, Al zou het mij daarom ook niet verbazen Wanneer het Michael Jackson is gegeven Dat hij die haas is in zijn volgend leven.…

Twee takken

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Hoe van de boom Twee takken werden Afgebroken, ruimte Gemaakt werd voor Jong leven, nieuwe Uitlopers de kans geeft Om te groenen, ook al Is het maar voor even, Want al wat groent Trekt naar elkaar toe In weer een nieuw leven…

hernieuwde vermenselijking

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 423
Laten wij de fouten niet nogmaals witwassen niet nogmaals vuile leugens uitwissen, wij, zij dit zal veel lef eisen, maar niet nogmaals de fouten witwassen, toen, en voor immer zodat ook zij dichterlijk verder leven kunnen zoals afgesproken, binnen de zinnen dus niet nogmaals die fouten, nimmer meer toelaatbare zolang wij hier keken, kijken…
R.E.N.S.2 januari 2026Lees meer >

Zwart/wit

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Dikke donkergrijze wolken omringen de ziel van mijn gedachten Mist vervaagt mijn zicht naar duidelijk aanwezig licht Zwarte dagen, witte nachten Glimlach kopje onder in een zee vol vragen Wind stil om te laten wat het is om niet te weten wat ik mis Witte nachten, zwarte dagen In mijn hoofd voel ik de vragen rennen grijze vegen wissen…
Mara6 september 2003Lees meer >