Alle inzendingen over woestijnen

655 resultaten.

Sorteren op:

Oases

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 401
te doen het zijn onze leef kleuren net als wij ons bestaan vinden in water en wind zij hebben mede ons karakter gevormd in directheid en recht op de man af omdat er geen tijd voor dromen is zoals in de tropen of het mediterraan gebied waar warmte dwingt tot rust en het snelle leven uit het westen onmogelijk is door woestijnen…

een laagland zonder dijk

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 916
ik schep werelden van pool tot evenaar kies landen aan de stranden met een goddelijk gebaar soms laat ik woestijnen verdwijnen in de regen van een ogenblik, in even lente ben ik al in mijn schik ik breek de berg tot rots storm stof door de ravijnen zorg dat ze verdwijnen in een laagland zonder dijk dan heeft de zee het rijk alleen…

maan

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.320
Want bij ‘t draaien rond ‘t zonlicht draait ie gezellig met ons mee als een enorm contra gewicht Zonder maan koken de polen droog gaat het vriezen in de woestijn en slingeren we maar wat rond in de nacht alsof we dronken zijn De wereld is nergens zonder maan En jij bent mijn maan.…
rene martens1 september 2004Lees meer >

De rivier

netgedicht
4.4 met 45 stemmen aantal keer bekeken 18.723
Een rivier van geluk Sprankelend in geluid Het kan niet meer stuk De wens komt uit Poelen van verlangen Kijken me aan Aan elkaar hangen Naast elkaar staan Moerassen van lust Zichtbaar beneveld Je hebt me gekust Lieve woordjes gepreveld Woestijnen van gevoel Liefde als zand De zon schijnt zwoel Zet alles in brand Wouden van aandacht…
oepsie11 november 2001Lees meer >

De dichter en de dood

gedicht
2.8 met 42 stemmen aantal keer bekeken 23.164
Ik peuter wat en mier verder in de woestijn is geen herder de wolf in schaapskleren gehuld huilt, doch de jager brult Brult tegen de karavaan die verder trekt naar Ispahan brult vanwege de vette kamelen en de ruiters die ze bevelen Eén raakt achter, wordt verslonden wolven vechten om de botten de karavaan is niet te stoppen de enkeling…

Herfst

gedicht
4.1 met 55 stemmen aantal keer bekeken 27.417
. ------------------------------------------- uit: 'Parken en woestijnen', 1940.…
M. Vasalis6 december 2025Lees meer >

een grijze oase

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 739
als de woestijn alleen de hitte verdraagt van dorheid en struiken met stekels kan ik nog zo hard worden uitgedaagd en roepen uit een nabije verte ik zou geen enkele voet kunnen verzetten of woorden vormen tot vruchtbaar zaad jouw zinderend zwart zal het beletten in de schaduw van een grijze oase speel ik een lied op de gitaar zonder snaren…

Het eeuwige leven elixer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
heb kruiden verzameld van naamloze planten woestijnen doorkruist en bergen beklommen elixers getrokken uit zeldzame wortels gevijzeld gedroogd de hymnen gezongen riten gevolgd en spreuken gezegd stenen in eigen kwartieren van maanlicht gelegd de sterren staan goed het offer bereid als zon’s eerst straal het staal van het beulszwaard…
wil melker15 oktober 2009Lees meer >

Gezichtsbedrog*

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.601
Een leegte zo leeg als leegte kan voelen in niets gelijkend op de barste woestijn teistert mijn zwaar getormenteerde brein en doet mij dorstig in mijn bed woelen. Met droge keel schreeuwt zich een schor refrein van een klaaglied met vergeefse doelen raspend naar buiten, niet weg te spoelen met de beste rode of witte wijn.…

de weg

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
alles wat wij zijn is een weg in de woestijn geen eindbestemming tref je aan alleen het schouwspel met in de nacht. met wat geluk, een maan alles goed, alles wel! een sleutel draait in 't slot een deur draait in de muur regels van lange korte, en lange duur wie wil er in hemels naam nog mot!…

Onwaarschijnlijk

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
Mijn verstand zegt dat alleen het kwaad nog van zich laat horen en hij weer is genesteld in het oosten, de woestijn reikt nu ver tot over de grenzen, zo ook zijn invloed wanneer laat nu eindelijk het goede van zich spreken of heeft hij met voorbedacht en rade alreeds met vele volgelingen en stap gezet het kwaad te verdrijven?…

De nacht een nikab

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Overdag schuilend, verborgen, ontheemd zijn de rijen vervreemd van de wens die men had om zich hier te vermeien Marsman gaf Holland de stem mee van water, hoe vreemd en ontheemd klinkt een halve eeuw later de stem van de wind over steppen, woestijnen en over de bergen steunend en zwijgend onneembaar de rots van 'n onwrikbaar…
Olean11 augustus 2019Lees meer >

Een nieuw nirwana

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 511
het licht van een beangstigende flakkerende zon wordt weerkaatst door de toplaag van grote woestijnen die door reusachtige windsnelheden losgelaten heeft van de eigen domeinen wat niet kon hechten is verloren gegaan in de kleine luwteplekken die iedere zwaarte zelf heeft geselecteerd naast de monumentale gladheden van de hemels…

Kapot glas

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 460
Grijze splinters glas strooien as rond in de woestijn. Ze weerspiegelen de ruimte van de kapotte krater van vroeger. Pas veel later slaat alles wat kapot ging in. Wat het losse zand had kunnen lijmen, vormt een vaste substantie onder de druk van de inslag. Ver weg verstopt glas onder woestijnzand.…

als ik jouw liefde niet had

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 542
liefde niet had zou de zon nooit schijnen als de zon haar licht zou ik alles verliezen eindeloos en donker zou mij het leven zijn als ik jouw liefde niet zou geen ster nog schijnen bitter en guur de wind mij de adem benemen koud en diepgevroren zou mij het leven zijn als ik jouw liefde niet had bleven bomen bladerloos was de zee woestijn…

gefileerd

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 301
tracht te ontvluchten met gedachten die gefileerd het gestalte langzaam laat verteren in een rosarium beplant met zwarte granieten laatbloeiers het licht is als een dubbel dicht geslagen boek waarvan de kaft ontheemd de vergankelijkheid zonder vrees omarmt hoop is als een tolk zonder stem, pijn is de oase dat vruchteloos het woestijn…
elze18 januari 2026Lees meer >

Zandloper. Scheepsrol.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 803
Zandloper Stemmen zijn in de schemering verstomd, de handen die hem keerden zijn vergeten: woestijnen tijd in zandkorrels gemeten. Het uurglas in zijn onaantastbaar weten mat fluisterend hun laatste maten rond.…

De stomme rebel

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.074
Maar stom is hij, woestijn en zeebodem. Hoe het begon? De vonken spatten uit een steen drijven de schade op, luid, luider geknetter. Een teder oog, een streling is voor de ander bestemd. Ik hoor iets, de aanzet van een woord. Laat maar Deze rebel is stom. Het begon met de twijfel, het virus dat door lucht reist.…
Wimper8 januari 2003Lees meer >

Remedia Amores

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Raad mogen verordeningen geven maar uw remedia staat hulpeloos Sedert het beschrevene mij verkoos word ik in afzondering verdreven Zelfs zonlicht heeft verlaten dit gelaat verloren heeft elke uitweg mijn pijn Zoekend naar wat zand in deze woestijn betreur ik alleen mijn verbannen staat Verhoor mijn woordenloze gebeden haar bijzijn doet…
Marlon18 oktober 2002Lees meer >

schots in de karavaan

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.199
de tocht in de karavaan door eindeloze woestijn met een stokkie slaan op de platte trommel nergens groene oase water en geitenkazen wel vaak fata morgana een bar in Barcelona waar wij ons subito laven verschonen en beschaven over de drukte verwonderen als het dan gaat donderen zoeken we veilig heen komen om in de droogte af te stomen…

DAME VERLIEST REPUTATIE

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.328
je hebt zo van die wieven die zien ze vliegen op de Amsterdamse Meeuwenlaan was er vorig jaar mei één die zag twee grauwe kiekendieven zij werd een roepende in de woestijn deze breed gevleugelden gesignaleerd in bij voorbeeld Doodstil Usquert Robbenoord of Oosterwijtwerd het was nooit zo ver gekomen ze was serieus genomen had zij in…

Eens zo

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.325
Je ogen streelden als een bruine oase de eenzame woestijn van mijn wezen en in je overspelige armen vond ik vrede, alsof ik nooit geboren was en eeuwig bij jou sliep, tedere duivelin, ver van de bewuste wereld.…

Het Zand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
Zand ik zie alleen maar zand Ver weg dichtbij voor achter en opzij alleen maar zand Ik voel overal zand in mijn oren in mijn ogen knieholten en ellebogen overal zit zand Ik ben gek op zand op kuilen duinen en bergen grof geel en fijn wit zand Ik geniet van woestijn steppe en strand hollen lopen dolen in…

Het fenomeen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
jij waait woestijnen van vruchtbare grond kaalt bodem tot rotsen verschraalt al het leven tot elementair hoost de zee en golft tsunami’s smelt het ijs van duizenden jaren spiegelt hoog tegen de dijk jij houdt ons in beweging met steunen en kreunen orkaant met het oog gericht op de mens zelfs in de stilte die komt voor de storm…
wil melker13 augustus 2011Lees meer >

ik zie wel eens vlekken

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 687
ik zie wel eens vlekken die er dan niet zijn of zomaar een flits in de hoek van mijn oog en ik lul tegen een zilvervis een of ander zwaar betoog ik hoor wel eens herrie dat er dan niet is geschreeuw en gefluit links achter het aambeeld of ik hoor iemand uit die is mijn evenbeeld vaak lig ik dan op mijn Hästens midden in een woestijn…

Hoe ver nog?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
Noch honger of dorst zullen mij kwellen op mijn pad door de woestijn water doet U uit rotsen wellen U zorgt dat er altijd manna zal zijn.…

Wie zijn de dichters?

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
Gedichten dringen zich op, bij angst en bij beven, wanneer zij roepen in de woestijn. Rijm ontstaat vanzelf, wanneer woorden elkaar gaan zoeken. Ritme beweegt spontaan, wanneer zinnen blij uit dansen gaan.…

Schalt het oosten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
hoor hoongelach zie de saters in hun ogen verdampen zij hakken hoofden af nog rijgen snoeren gebeden aaneen rult heet zand woestijn onder voeten schalt het oosten roept op tot gebed in de zinderende ruïnes van moskee en minaret in strijden voor de leer moeten ongelovigen verdwijnen zoals weleer in allahs naam en eer we zien het…

Onze boom

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
De bladeren vielen zoals de minuten en zo nam de woestijn in bezit wat een vruchtbaar lapje grond was. De massa's zand liggen buiten jouw karavaanwegen en handel. Jij vond een oase terwijl ik, arme nomaad met schaapjes wandel.…

Een nieuw geheim

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Aan de soldaten overgeleverd is hij geofferd aan wie anders dan Uzelf, hij moet dus wel leven ook al ligt hij in een grafkamer Verblijft hij misschien als eerste in een heel nieuwe wereld nog leeg zoals de woestijn waar de zondebok vrij is?…
Zywa4 april 2021Lees meer >