655 resultaten.
Oases
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
401 te doen
het zijn onze
leef kleuren
net als wij
ons bestaan
vinden in
water en wind
zij hebben
mede ons
karakter
gevormd in
directheid en
recht op de
man af omdat
er geen tijd
voor dromen is
zoals in de
tropen of het
mediterraan gebied
waar warmte
dwingt tot rust
en het snelle
leven uit het westen
onmogelijk is
door woestijnen…
een laagland zonder dijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
916 ik schep werelden
van pool tot evenaar
kies landen aan de stranden
met een goddelijk gebaar
soms laat ik woestijnen
verdwijnen in de regen
van een ogenblik, in even
lente ben ik al in mijn schik
ik breek de berg tot rots
storm stof door de ravijnen
zorg dat ze verdwijnen
in een laagland zonder dijk
dan heeft de zee het rijk
alleen…
maan
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.320 Want bij ‘t draaien rond ‘t zonlicht
draait ie gezellig met ons mee
als een enorm contra gewicht
Zonder maan koken de polen droog
gaat het vriezen in de woestijn
en slingeren we maar wat rond
in de nacht alsof we dronken zijn
De wereld is nergens zonder maan
En jij bent mijn maan.…
De rivier
netgedicht
4.4 met 45 stemmen
18.723 Een rivier van geluk
Sprankelend in geluid
Het kan niet meer stuk
De wens komt uit
Poelen van verlangen
Kijken me aan
Aan elkaar hangen
Naast elkaar staan
Moerassen van lust
Zichtbaar beneveld
Je hebt me gekust
Lieve woordjes gepreveld
Woestijnen van gevoel
Liefde als zand
De zon schijnt zwoel
Zet alles in brand
Wouden van aandacht…
De dichter en de dood
gedicht
2.8 met 42 stemmen
23.164 Ik peuter wat en mier verder
in de woestijn is geen herder
de wolf in schaapskleren gehuld
huilt, doch de jager brult
Brult tegen de karavaan
die verder trekt naar Ispahan
brult vanwege de vette kamelen
en de ruiters die ze bevelen
Eén raakt achter, wordt verslonden
wolven vechten om de botten
de karavaan is niet te stoppen
de enkeling…
Herfst
gedicht
4.1 met 55 stemmen
27.417 .
-------------------------------------------
uit: 'Parken en woestijnen', 1940.…
een grijze oase
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
739 als de woestijn alleen de hitte verdraagt
van dorheid en struiken met stekels
kan ik nog zo hard worden uitgedaagd
en roepen uit een nabije verte
ik zou geen enkele voet kunnen verzetten
of woorden vormen tot vruchtbaar zaad
jouw zinderend zwart zal het beletten
in de schaduw van een grijze oase speel ik
een lied op de gitaar zonder snaren…
Het eeuwige leven elixer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 heb kruiden verzameld
van naamloze planten
woestijnen doorkruist
en bergen beklommen
elixers getrokken
uit zeldzame wortels
gevijzeld gedroogd
de hymnen gezongen
riten gevolgd en
spreuken gezegd
stenen in eigen kwartieren
van maanlicht gelegd
de sterren staan goed
het offer bereid als
zon’s eerst straal het staal
van het beulszwaard…
Gezichtsbedrog*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.601 Een leegte zo leeg als leegte kan voelen
in niets gelijkend op de barste woestijn
teistert mijn zwaar getormenteerde brein
en doet mij dorstig in mijn bed woelen.
Met droge keel schreeuwt zich een schor refrein
van een klaaglied met vergeefse doelen
raspend naar buiten, niet weg te spoelen
met de beste rode of witte wijn.…
de weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
611 alles wat wij zijn
is een weg in de woestijn
geen eindbestemming tref je aan
alleen het schouwspel
met in de nacht. met wat geluk, een maan
alles goed, alles wel!
een sleutel draait in 't slot
een deur draait in de muur
regels van lange korte, en lange duur
wie wil er in hemels naam nog mot!…
Onwaarschijnlijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
497 Mijn verstand zegt dat alleen het kwaad nog van
zich laat horen en hij weer is genesteld in het
oosten, de woestijn reikt nu ver tot over de
grenzen, zo ook zijn invloed
wanneer laat nu eindelijk het goede van zich
spreken of heeft hij met voorbedacht en rade
alreeds met vele volgelingen en stap gezet
het kwaad te verdrijven?…
De nacht een nikab
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 Overdag schuilend,
verborgen, ontheemd
zijn de rijen vervreemd
van de wens die men had
om zich hier te vermeien
Marsman gaf Holland
de stem mee van water,
hoe vreemd en ontheemd
klinkt een halve eeuw later
de stem van de wind
over steppen, woestijnen
en over de bergen
steunend en zwijgend
onneembaar de rots
van 'n onwrikbaar…
Een nieuw nirwana
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 het licht van een
beangstigende
flakkerende zon
wordt weerkaatst
door de toplaag van
grote woestijnen
die door reusachtige
windsnelheden
losgelaten heeft van
de eigen domeinen
wat niet kon
hechten is verloren
gegaan in de kleine
luwteplekken die
iedere zwaarte zelf
heeft geselecteerd
naast de monumentale
gladheden van de
hemels…
Kapot glas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Grijze splinters glas
strooien as rond
in de woestijn.
Ze weerspiegelen de ruimte
van de kapotte krater
van vroeger.
Pas veel later
slaat alles
wat kapot ging
in.
Wat het losse zand
had kunnen lijmen,
vormt een vaste substantie
onder de druk
van de inslag.
Ver weg verstopt
glas
onder woestijnzand.…
als ik jouw liefde niet had
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 liefde niet had
zou de zon nooit schijnen
als de zon haar licht
zou ik alles verliezen
eindeloos en donker
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet
zou geen ster nog schijnen
bitter en guur de wind
mij de adem benemen
koud en diepgevroren
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet had
bleven bomen bladerloos
was de zee woestijn…
gefileerd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
301 tracht
te ontvluchten met
gedachten die gefileerd
het gestalte langzaam
laat verteren in een
rosarium beplant met
zwarte granieten
laatbloeiers
het licht is als een dubbel
dicht geslagen boek waarvan
de kaft ontheemd de
vergankelijkheid zonder
vrees omarmt
hoop is als een tolk
zonder stem, pijn
is de oase dat vruchteloos
het woestijn…
Zandloper. Scheepsrol.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
803 Zandloper
Stemmen zijn in de schemering verstomd,
de handen die hem keerden zijn vergeten:
woestijnen tijd in zandkorrels gemeten.
Het uurglas in zijn onaantastbaar weten
mat fluisterend hun laatste maten rond.…
De stomme rebel
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.074 Maar stom is hij, woestijn en zeebodem.
Hoe het begon?
De vonken spatten uit een steen
drijven de schade op, luid, luider geknetter.
Een teder oog, een streling is voor de ander bestemd.
Ik hoor iets, de aanzet van een woord.
Laat maar
Deze rebel is stom.
Het begon met de twijfel, het virus dat door lucht reist.…
Remedia Amores
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.024 Raad mogen verordeningen geven
maar uw remedia staat hulpeloos
Sedert het beschrevene mij verkoos
word ik in afzondering verdreven
Zelfs zonlicht heeft verlaten dit gelaat
verloren heeft elke uitweg mijn pijn
Zoekend naar wat zand in deze woestijn
betreur ik alleen mijn verbannen staat
Verhoor mijn woordenloze gebeden
haar bijzijn doet…
schots in de karavaan
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.199 de tocht in de karavaan
door eindeloze woestijn
met een stokkie slaan
op de platte trommel
nergens groene oase
water en geitenkazen
wel vaak fata morgana
een bar in Barcelona
waar wij ons subito laven
verschonen en beschaven
over de drukte verwonderen
als het dan gaat donderen
zoeken we veilig heen komen
om in de droogte af te stomen…
DAME VERLIEST REPUTATIE
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.328 je hebt zo van die wieven
die zien ze vliegen
op de Amsterdamse Meeuwenlaan
was er vorig jaar mei één
die zag twee grauwe kiekendieven
zij werd een roepende
in de woestijn
deze breed gevleugelden gesignaleerd
in bij voorbeeld Doodstil Usquert
Robbenoord of Oosterwijtwerd
het was nooit zo ver gekomen
ze was serieus genomen
had zij in…
Eens zo
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.325 Je ogen streelden als een bruine oase
de eenzame woestijn van mijn wezen
en in je overspelige armen vond ik vrede,
alsof ik nooit geboren was en eeuwig
bij jou sliep, tedere duivelin,
ver van de bewuste wereld.…
Het Zand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 Zand
ik zie
alleen
maar
zand
Ver weg
dichtbij
voor
achter
en
opzij
alleen
maar
zand
Ik
voel
overal
zand
in mijn oren
in mijn ogen
knieholten
en ellebogen
overal
zit zand
Ik ben gek
op zand
op kuilen
duinen
en bergen
grof geel
en fijn wit
zand
Ik geniet
van
woestijn
steppe
en strand
hollen
lopen
dolen
in…
Het fenomeen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
539 jij waait woestijnen
van vruchtbare grond
kaalt bodem tot rotsen
verschraalt al het leven
tot elementair
hoost de zee
en golft tsunami’s
smelt het ijs
van duizenden jaren
spiegelt hoog tegen de dijk
jij houdt ons
in beweging met
steunen en kreunen
orkaant met het oog
gericht op de mens
zelfs in de stilte
die komt voor de storm…
ik zie wel eens vlekken
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
687 ik zie wel eens vlekken
die er dan niet zijn
of zomaar een flits
in de hoek van mijn oog
en ik lul tegen een zilvervis
een of ander zwaar betoog
ik hoor wel eens herrie
dat er dan niet is
geschreeuw en gefluit
links achter het aambeeld
of ik hoor iemand uit
die is mijn evenbeeld
vaak lig ik dan op mijn Hästens
midden in een woestijn…
Hoe ver nog?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 Noch honger of dorst zullen mij kwellen
op mijn pad door de woestijn
water doet U uit rotsen wellen
U zorgt dat er altijd manna zal zijn.…
Wie zijn de dichters?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
489 Gedichten dringen zich op,
bij angst en bij beven,
wanneer zij roepen in de woestijn.
Rijm ontstaat vanzelf,
wanneer woorden elkaar gaan zoeken.
Ritme beweegt spontaan,
wanneer zinnen blij uit dansen gaan.…
Schalt het oosten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 hoor hoongelach
zie de saters in
hun ogen verdampen
zij hakken hoofden af
nog rijgen snoeren
gebeden aaneen
rult heet zand
woestijn onder voeten
schalt het oosten
roept op tot gebed
in de zinderende ruïnes
van moskee en minaret
in strijden voor de leer
moeten ongelovigen
verdwijnen zoals weleer
in allahs naam en eer
we zien het…
Onze boom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 De bladeren vielen zoals de minuten
en zo nam de woestijn in bezit
wat een vruchtbaar lapje grond was.
De massa's zand liggen buiten
jouw karavaanwegen en handel.
Jij vond een oase terwijl ik,
arme nomaad met schaapjes wandel.…
Een nieuw geheim
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 Aan de soldaten overgeleverd
is hij geofferd aan wie anders
dan Uzelf, hij moet dus wel leven
ook al ligt hij in een grafkamer
Verblijft hij misschien als eerste
in een heel nieuwe wereld
nog leeg zoals de woestijn
waar de zondebok vrij is?…