4113 resultaten.
ode aan de koot
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 in de ether klonk een stem
een eigen geluid en melodie
een pionier met visie
een man vol energie
willem van kooten
een icoon in radioland
groter dan groots
een ster die nooit dooft
hij liet veronica golven
op de woeligste baren
opende vele deuren
gaf radio nieuw geluid
stem die verhalen bracht
muziek die harten stal
een brug voor…
glimlach om mijn spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 huil niet, mijn kind, om wat verdween
mijn ziel zweeft zacht in tijd en ruimte
niet de leegte, maar de herinnering
is waar mijn liefde eeuwig zingt
glimlach om de paden die we liepen
om slapeloze nachten vol verhalen
mijn stem, mijn lach, mijn warme blik
leeft voort in jou, dat is mijn geluk
ik ben de zon op jouw gezicht
een haven vol geborgen…
Alsof terug
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 Het leek me of je terug was,
even
in verschillende auto ‘s
de kleine bruingele
nog van je overleden vrouw
Toen je werk weer had
de grote ruime,
welk merk, donkerblauw,
Je laatste droom de Landrover
waarmee we door het Brabants bos,
je niet meer veel lopen kon en wou
daarmee een smal bergpad op,
waar niet keren, noch tegenliggers
zag…
Zojuist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 (Misschien denk ik het maar
en besta ik nog wel.)
Iemand kucht.
“De Heer! Is uw herder.
Kom in de kudde
en verheug u op het grazig dal.”
(Je verheugen - op 24/7 rondhangen,
met een helse kramp in je kaken
van je eeuwig blije grijns?
O Moeder Morfine,
haal mij uit dit bed vandaan,
zorg toch dat ik…
ah, ja, fiets!
Met losse handen,
lachend…
20 jaar geleden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
664 Terug in de tijd dichtte jij
ALLES IS NIEUW, uit 20-vijf
Een bundel met 36 gedichten
Een tijd waarin jij bundelde
Wetend dat die vele strofen
Vervolgens resulteren in 'n nieuwe
ALLES IS NIEUW, titelde jij
Gedichten in 2005
Jij was toen 47 jaar
Jouw debuut 'Stem onder mijn bed'
Deed beslist veel stof opwaaien
Het titelgedicht laat vader…
Laatste Wil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Sleets en met meer mot
van rot dan fleur voor vlinder
in steeds maar minder ver verschiet
weet ik bij leven en bij machte
van die zachte dodendeur
bitterzoete pil
van allerlaatste vrije wil
voor dan en voor daar ginder
maar nu nog even
niet.…
Onder een bloedmaan
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
536 Tranen in de nacht
de maan roept naar de sterren
jouw adem blijft hier
Tijdens de nacht zie ik de
zachte gloed van Selene en voel hoe mijn
hart langzaam uit elkaar valt, genesteld in rouw die zich
verweeft met de hemel, waar de rode maan zacht jouw ziel meenam.
Vandaag verliest mijn blik
zijn helderheid onder een grauwe mist
die zwaar…
[ De donkere nacht ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 De donkere nacht
is de mantel der liefde --
die alles bedekt.…
[ Terug in zijn huis ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Terug in zijn huis,
en mijn schoenen staan er nog --
De zijne niet meer.…
Poepende meeuw in een ander Sinterklaasverhaal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
668 Sinterklaasverhalen
Spannende verhalen
Volg ze echt allemaal
't Paard van Sint een strobaal
Sinterklaasverhalen
Zenuwslopende journalen
De Zak van Sinterklaas
't Blijft een spannend relaas
Kei van een DIEUWERTJE BLOK
Presenteerde deez'
Berichten bijna kwarteeuw
Met boven Klaas' stoomboot
Weer een poepende meeuw
Water, vergezichten…
Zus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Daar ligt ze, de lakens wit haar lippen rood,
haar vinger kleiner dan mijn vingerkoot.
Ik raak haar aan, kus haar en verbaas me over het bestaan.
Het is een soort van interessant, haar mini nagels op mijn hand.
Zelf ben ik pas zes of vijf, heb weinig zorgen aan mijn lijf.
Eergisteren was de grootste: het verschil, tussen twee smaken, die ik…
Loutering - Bali 1951
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
779 Op de grauwe rug van de buffel
staat roerloos een witte vogel
de dalang vertelt oude verhalen
Leg nu zacht stukjes glas op de ogen
omring haar met bloemen bedek haar handen
met munten en stukjes staal
Schrik de demonen af
sterk haar ziel op de reis naar het onaardse
de moeilijke weg naar volmaaktheid
Sta haar bij in deze loutering…
Doodsdrift Thanatos
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
876 Spreek met je hart
golven meters hoog
slaan driftig
komen tot rust
lusteloos
Zeespiegel tweespan
egels in tegenstellingen
berg, passen, afdalen
onbewust de impuls
drijft tot absolute rust
anders bewoorden
tot niet bestaan
drang om 't leven te omarmen
de handen slaan
Zelfdestructie, agressie, ontevredenheid,
uit niets ontloken…
Laatste wens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
944 Als de tijd is gekomen,
dat ook mijn vlam voor altijd gaat doven.
Neem mij dan nog eenmaal bij de hand,
zodat ik met je mee kan gaan naar dat geheimzinnige land.
Droog de tranen in mijn ogen,
die jou steeds opnieuw in mij hebben opgezogen.
In een wereld van vallen en opstaan,
maar ook zwevend tussen de sterren en verliefd lopend in het…
Voor eeuwig 'live' stil
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
575 Rob de Nijs; 1942 - 2025
Het leek al zomer, toch
Was het pas eind maart
Zo'n maand waarvan je denkt
Het gaat niet met zo'n vaart
Parkinson als duivel,
maar waar is nu God?
Alle ziektes wereld
Op allen een verbod
Voor alle naasten is
Het nu echt koud, kil
Stilte van de troubadour
Voor eeuwig blijft 't live stil…
DODE BEKENDE NEDERLANDERS: DBN'ers!!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 Nu met de dood van Loretta
zo snel na die van Rob
en nog niet zo lang geleden
Dieuwertje van het Sinterklaasjournaal
denk ik aan 'De lopende band'
ja, ja, die van wijlen Mies
doch nu zeer actueel, denk ik
aan een doodlopende band
waar je met een beetje geluk
even of langer vanaf valt
maar als in een komkommerfabriek
weer heel snel opgelegd…
de kunstenaar van zijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
504 in kleuren en klanken leeft hij voort
de man van penseel en akkoord
zijn handen vol verf, zijn ziel vol muziek
een uniek kunstenaar, raadslid en hart
hij schilderde dromen op muren van steen
bracht licht in straten, bracht schoonheid
strijd tegen graffiti werd ruimte voor kunst
dat jong talent vrij en bewust ademen liet
met trillende snaren…
IM (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 Ze dacht kom op de lente is begonnen
Laat ik ook maar als ware ik een bloem
Mij openvouwen, me daarmee gewonnen
Gaan geven aan wat ik De Hemel noem
Ze sluimerde, haar wereld werd verdonkerd
Ze worstelde zich langzaam naar het licht
Werd aangevuurd, er werd voor haar geflonkerd
Nog even en het einde was in zicht
De Ogen van De Tuinman gingen…
ZUYLEN LEEFT OP
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
435 In de zaal waar men gewoonlijk
plechtig afscheid neemt
van een dierbare die heen ging
klinken op een voorjaarszondag
opbeurende toonkunst en zang
over alle aanzichten
van het leven dat ons omringt
liefde hartzeer en blije hoop
dansen samen de ruimte in
geven elke toehoorder
uren vol wijze vreugde bij
het bewogen aardse bestaan…
In de zachtheid van haar zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
746 in de zachtheid van haar zijn zie ik
de onderzoekende blik haar
spitse wijsvinger die naar alles
wijst wat belangrijk is
in deze stilte hoor ik haar stem
die vraagt aanvult en die van
zwijgen weet als het nodig is
we spreken niet alles uit
En toch troost me dat zozeer
in de lichtheid van haar kamer
zij heeft weet van de wisselingen…
VOOR WAARDIG STERVEN, VOOR AARDIG STERVEN! 7.00 uur geschreven, 7.30 uur Paus gestorven, dus wordt word werd!!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
705 doods ambulant kooitje
z'n zegen gevend aan het leven
wat daar voor hem/hen voor doorgaat
Er is een man van 96 jaar in Toscane
het leven geleefd en verlangend
naar de liefde, zijn liefde, zijn vrouw
in vertrouwen achterlatend
de zorg voor wat hem, hen zo bond
de olijfgaard, het landgoed, de huizen
maar hij mag niet, hij moet lijdend overlijden…
BIJNA VERGETEN
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
588 Mijn moeder is nog langs geweest
Daags na het feest van het verrijzen
Zij kwam mij even op iets wijzen
Als altijd was ze jong van geest
Was mooi in hemels wit gekleed
En danste voor de achterruiten
Ze ging zich even snel te buiten
Had ik van de natuur wel weet?
Vooral van opstaan uit de doden
Vond ik haar nieuwe vorm niet mooi
Ik las…
MIJN AL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Liggend onder een immens hoge spar
sper ik effe met mijn eigen geleefde leven
laat ik de hoogte-, diepte-, pijn- en fijn-punten
van mijn zaligheden en (on)zekerheden helemaal los
laat ze, laat het bezinken, inklinken
mijn ziel neemt nu een hoge vlucht
maar raakt niet meer gewond, verwond
langs de stam met vele kale takken
en diverse levens-ongemakken…
Sedatie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 Het comfortabel inslapen
Start droomloze dagen
Stopt het pijn verbijten
Nachtenlang horen
Naasten mijn adem,
Gesnurk en gereutel
Voelt men hoe ik me door
Verdoving als dronken verzet
Wanneer men mij droog legt
Benomen door verbazing
Zien de bezoekers mij
Ontbindend in bed
Alternatief
Van een sprookje geen sprake…
Oeverloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
613 Als je bent vertrokken
Haal ik je nooit meer in
Naar die andere oever
Zwem je alleen
Weg van bestaan
Naar die andere oever
Zwem je eeuwig
Niemand komt aan…
JE MOET WEL GOED ETEN, in de serie Humor en Dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
733 Ze was er altijd vol van geweest
naar de mensen, naar haar naasten
"Je moet wel goed eten"
het zat zo ingebakken in haar systeem
allen waren dierbaren voor haar
en goed eten doet goed leven, niet waar
toen een dierbare van haar ging sterven
het was ver over 5 voor 12, qua leven
ging 1 minuut voor 12 de bel, zoals afgesproken
de euthanasie-arts…
Franciscus 1936-2025
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
510 Petrus' staf
niet langer steun
maar loodzwaar
in mijn stramme hand.
De laatste zegen,
de laatste rit
tussen het volk van God,
de laatste streling van een kind.
In gedachten al opnieuw
Jorge Bergoglio.
No llores por mi Argentina.
Mijn hart heeft u nooit verlaten.…
Best weer gelukkig
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
430 Dwalend door mijn gedachten,
Zie ik jou daar wachten,
Na al zo vele jaren dat je ging,
Blijft die last niet gering.
Niets is meer als was toen,
Ben heel andre dingen aan ’t doen,
Ook mijn sociale omgeving
Geeft mijn leven ’n andre zingeving.
Ik ben best gelukkig met mijn zijn,
Wel geheel anders dan eer,
En het is toch ook wel minder…
simply the best
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
601 ik hoorde vanmiddag
de rauwe kreten van een vrouw
de diepte ervan wrong zich
uit de spelonken van haar borst
ongepolijst zuiver kraste de
wanhoop op trommelvliezen
het moment van de waarheid
werkelijkheid van de pijnlijke luciditeit
you’re simply the best zong Tina T.
uit de grond van haar hart…
Veel meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
584 Voor mij
was hij èèn van de belangrijkste
leden in ‘t dorp
Ik wilde schreeuwen als een vrouw
uit het midden oosten
toen ik het hoorde
Ik haatte degene
die ‘t me vertelde
vooral de manier waarop,
terwijl het mijn beste vriendin
Dit kon niet waar
Onze vitaalste,
onze helendste
onze behulpzaamste,
onze hard werkendste
overtreffendste…