4084 resultaten.
de rivier
gedicht
3.5 met 14 stemmen
18.226 hol en een poel en het kraken en zoemen
van een paar draken in de avond niet veraf op een graf
staande een uil staart naar een glazen galg daar grof
gebouwde rotsen omringen de melodische afgrond
ach altijd en altijd hangen natte tongen aan de trieste bergen
gespleten tongen getande tongen en opgeblazen
ronkende tongen en in de dalen in de stenen…
Verzorging en borging van de doden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
658 Je verzorgt een, het graf
een marmeren steen
de zomerse plantjes
de vaas met bloemen
je pimpt het op
niet de lijk-kist
niet het lichaams-lijk
dat is afgelegd
dat is begraven
dat vergaat
maar je borgt de overledene
de herinnering aan jullie leven
aan zijn of haar geest
aan fysiek met hem, haar
aan de mens die je liefhad
of heel erg…
Awenyddion
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
401 Ik ben als de ketel van Cerridwen, een overvol vat waar drie druppels uit spatten, een vat dat
op barsten staat, een heilige bron van vijf stromen, een deur in de heuvel, een geroosterde zalm,
een steen met een gat.…
Waar de stad ademt, zingt hij
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
422 Zijn dagen rijgen zich aaneen in sporen
van brood en gemorste friet, in de geur van warme stenen
en het stof van verlaten pleinen, in nesten verstopt achter regenpijpen
en brokkelige muren, waar het leven zich telkens opnieuw begint, zonder aarzeling.…
de geboren bergmannen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
341 olifantspoten onder fretlichtjes
op bittere kegels in leisteendiktes
bladzijde na bladzijde na Jimmy
nadenkend over de mist Bumburi
de WK-mascotte van achtenzeventig
met zwarte zeerovers zwevend licht
door kneiterende accessoiresrock
tijdens ‘n witte dageraadschok
wat niet hetzelfde is als zwarte rook
uit ‘t Vaticaan met ‘t zwaard gestoken
in de steen…
Omgekeerd Morgenrood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
270 Het licht kruipt nader, goud maar scherp, als vingernagels over steen,
en raakt de rivier die huivert, rimpelt in een koude kus van vuur.
O, hoe verrast dit breken mij: geen zuivere dageraad, maar omgekeerd,
waar schaduwen dieper worden juist als zon de hemel kust.…
Plafond op een kier
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
261 die allang
verdwenen was
soms wist mijn
lichaam iets
dagen eerder
dan werd de
koffie bitterder
dan trokken
vogels lager
alsof de lucht
te zwaar werd
altijd dat vreemde
gevoel,
dat gebeurtenissen
zich eerst oefenen
ergens buiten zicht
misschien denken
wij niet echt
misschien worden
gedachten naar
binnen geworpen
als stenen…
de avondwandeling zonder idee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 -te kijk-
[ondanks
dat rook
je geleerde gedachten afsloten
van een hardheid zonder hemel]
Omstanders sneden geen houtjes
in de regen
noch in dat nachtverraad
dromen als tegels
doorsluizend
of als kleurloze straf
de waarheid verdraaiend
om het gezag
als een doorgeleefde dag
strompelend
als leegtes en afvallers
op stenen…
Hondenageltjes
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
355 de hond graaft
een diepe kuil in de tuin
met beide voorpoten werkt ze
nagels tikken tegen stenen
aarde spat achter haar vandaan
alsof de grond iets vertelt
wat zij niet kan verstaan
steeds dieper volgt
haar gevoel naar beneden
haar neus vlak boven de aarde
haar staart beweegt mee
de grond wordt koeler
het licht valt minder ver
het…
Proost op de ondergang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
133 iedereen kruipt hier onder zijn eigen steen.
het is warm daaronder.
het ruikt naar gebakken biefstuk
en oude tv-shows.
we weten best dat het schip zinkt,
maar de stewardess blijft inschenken
dus waarom zouden we stoppen met dansen?
verandering doet pijn.
het vereist dat je opstaat.…
De oude vader
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
175 De stad om hem heen mag dan sterven in steen,
Hij draagt de lofzang van de schepping alleen.
Want ach, wat is het leven zacht,
Een spel van zonlicht en van schaduwnacht.
De dood is geen duistere, bittere heer,
Hij brengt ons slechts naar de bloemenvelden weer.…
Cap Nez Blanc
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
4 Ik volg de trappen,
en stap
in een ander landschap,
witte krijtrotsen rijzen
als wachters,
een kathedraal
van steen
en stilte.
Het strand ligt eindeloos,
een woestijn van zand,
het water
een fata morgana
waarin schepen drijven
tussen werkelijkheid
en verbeelding.
De zee spreekt zacht,
meeuwen tekenen
kreten in de lucht.…
Afscheid
gedicht
2.3 met 193 stemmen
94.028 Ledematen
die in steen verstomden- de vingertoppen broos, in kringen
heeft de tijd korstmossen, algen afgezet op schouderblad, een
borstbeen dat, nog niet gebarsten, lijkt te spreken-
nee, alles is stil nu. Je staat in de post van de
deur. Geen negatief ontwaakt.…
internet liefde...?
hartenkreet
3.5 met 47 stemmen
3.874 achterbaks en gemeen
en een hart van steen!
vaarwel en bedankt!
weer een illusie rijker
en een gebroken hart gratis erbij!…
HARBA LORI FA*
gedicht
3.8 met 33 stemmen
14.056 Zoveel bevolking
om te lijden en lachen in deze heuvels vol stenen!
De vijgeboom staat gebogen in de richting van het zuiden,
boven ons het zachte snurken van een vliegtuig.
Mijn vriend wacht bij een struik met scherpe doornen.…
Jarig 91
netgedicht
3.2 met 56 stemmen
19.785 ’t Is weer zover
de wereld kende rampen, de beurzen kelderden
men klaagde steen en been
er was de pest, de tyfus en de cholera
er vlogen vliegtuigen door torens heen
maar één ding zal er niet veranderen
dat is mijn schoonmama
ze rijgt weer eens een parel aan haar leeftijdssnoer
ze is nu verreweg de oudste
en aan de ruzies die ze regelmatig…
Nooit meer....
hartenkreet
4.0 met 52 stemmen
1.722 Mijn ogen nat, mijn hart
als steen,
'k maak me gek van
steeds dat gissen,
ik wil jou, ja jou
alleen,
wil je nooit meer,
ècht nooit meer
hoeven missen....
Ik hou van jou....…
Je dwingt me !
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.882 onder deze pijn
In tranen
loop ik door de nacht
regen kegelt uit de hemel
langs mijn wangen
omlaag
langs mijn zenuwen
gevoelige snaren
strak aangespannen
ik krijg je niet weg
Je dwingt me
te varen in rondjes
om jou heen
ontsteek duizenden lontjes
een wagonlading dynamiet
in jouw bikkelharde hart
maar het blijkt
ondoordringbaar steen…
Hemelse humor
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
910 Hij kan niet meer lachen en klaagt steen en been,
want hoe moet-ie nu zonder d'r leven?
Z'n vrouw gaf de geest en ze is er nu een,
dus z'n schat is een engel gebleven.
Hij voelt zich voortdurend een geestelijk wrak,
want hij mist d'r bijzondere gave.
Hij maakt voor z'n schatje een engelenbak
en ze wordt in de schatkist begraven.…
Honden op de Camino Frances
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.022 tegen honden
die overal nog heidens tekeer gaan
ons als pelgrims rauw willen opeten
met als dieptepunt Foncebadon
bergtop hoog in de Pyreneeën
waar één vrouw met één schaap
je door haar vijf los lopende honden
sinds Karel Martel laat bespringen
Men waarschuwt en passant iedereen
om met een kei van zich af te slaan
overlevenden werpen hun steen…
Wilder dan de zee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.127 Mijn gevoel is onzichtbaar voor iedereen,
In deze koude wereld, deze wereld van steen.
Nog wilder dan de zee is de woede in mijn ziel,
Boos op de wereld die in oude fouten verviel.
Ben ik de enige dan hier, de enige die het ziet,
De rest van de wereld om me heen ziet het niet.…
mijn verdriet
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.711 mijn lieve god ach weet je,ik heb zoveel verdriet
mijn vragen die vergeet je,waarom zie je mij dan niet
hoelang moet ik nog verder,hoeveel jaren moet ik nog gaan
de heer dat is mijn herder, maar ziet mij niet meer staan
mijn kinderen zijn uitgevlogen, ik zit hier maar alleen
lieve god heb mededogen,ik ben toch niet van steen
zit met mijn handen…
Rot streek
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
659 hallo, ik bedoel de datum
kijk even op de steen dan
bij de eerste datum
nee niet de tweede
daar was je namelijk
even de weg kwijt
we hebben je daarna
nooit meer terug gezien
achterom kijken kon je
ineens niet meer
en dat doet pijn
nog steeds pijn
zelfs na bijna drie jaar
zou ik je daar nog een mep
voor willen verkopen
of ik…
De weg terug en verder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.063 de aarde
schoonheid
tot vergankelijkheid
terwijl schaduw
leven dicht
*
voor het laatst keer ik
dat wat komt de rug toe
wat zich nog zal aandienen
is reeds telkenmale geweest
sluit ik dan de ogen
of verblindt de verwachtende
werkelijkheid
het nog verder zien dan de kim
die de polsslag van het moment
uitvergroot in stenen…
Stedum - Harar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Jouw feesten met de gestorven tovenaars duren
tot de kinderen langs de stenen kerkmuur naar
de kleuterschool gaan. Dronken van magische
spreuken groet je enkele bekenden, al sta je
mijlenver af van hun gewauwel over weer en post.
Kalk eens 'Merde a Dieu!…
- de weg kwijt -
netgedicht
4.2 met 75 stemmen
2.746 Jij zegt jij ziet mij graag mijn stoere felle held,
maar jij bent de weg kwijt op je stenen liefdespad en je ziet het niet.…
Wat is bovenal zonder volledig
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
557 Ik kan zoveel brieven ontcijferen,overtuiging lezen
mijn hoofd voelt als een hemelgewelf,een postkantoor
als glazen stenen bewaren ze de verrijzenis van toen.
Tijd voelt als niet bedrogen
door de dood neergezonken sneeuw.
Dit lichaam wat ik zie
staat tegen het zwart te pronken en het mag.…
mijn gebed
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
905 Lieve God heb meededogen,
ik ben toch niet van steen,
zit met mijn handen in mijn haren
want ik heb zoveel verdriet.
Hoeveel leed moet ik vergaren
tot u mij eindelijk ziet.
Tranen wellen in mijn ogen,
alles borrelt in mijn gemoed
Voel me nietig en bedrogen,
alles komt toch nog wel goed?…
Kundig waarnemer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
465 (voor Pier Paolo Pasolini)
Als een ware Adonis wandelde je
door de straten van het antieke Rome,
je registreerde als een filmcamera,
verliefde paartjes op oeroude stenen
passeerde je met een gulle glimlach,
je knip-oogde naar slanke jongemannen
nabij het Colosseum en bij een warme
pizza en enkele frisse glazen wijn
glimlachte je vanwege de…
Ik vergeet je niet... (aan mijn moeder)
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
997 Ik schrijf je niet neer op steen
want zelfs dan zal de tijd jouw naam laten vervagen
waardoor zelfs ik die jou zo lief had
je vergeten zal.…