Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

Is dit dan het einde?

hartenkreet
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.415
hel... ...Ik wil je zo graag vasthouden Een laatste keer zoals toen Weten dat jij nog steeds daar bent Daar in mijn hart... ...Want waar is nu die tijd gebleven Vol beloftes vol met jou De hoop vervlogen Je zou wachten je zou blijven Het heeft allang geen zin meer Ik ben je niet vergeten Dat zal ik ook niet doen Maar jij hebt me verlaten…
nickY2 maart 2004Lees meer >

Geef me nog een kans!

hartenkreet
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.161
Ik wil zo graag terug bij je zijn Alleen jij kan mij verlossen uit mijn pijn Waarom heb ik jou verlaten? Ik begin mezelf gwn te haten Het maakt me vet verward Waarom heb ik gespeeld met je hart?…
jamjamgirl23 september 2006Lees meer >

EKSTERS EN RINGEN IN JE STEM

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 703
met gehesen zeilen, de belofte van verre eilanden je stem is de dood die ik vergeef, de klok aan de hals van een kruis naar de stad loopt een woestijn, straten herinneren zich niet zichzelf in je stem worden zonen overhoop gestoken, en huilen alle moeders je stem is het Noodlottige Oosten, dat iedere ochtend door haar eigen zon verlaten…

Vreemd

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.504
Ooit had ik beloofd je nooit meer te verlaten Het echoot in mijn hoofd Maar ik krijg het in de gaten Sinds wanneer streel jij een andere huid? Zo lang al is het uit…

Hersteld crisisinzicht

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 959
dringt met crisis voor herstel van inzicht waar Poetin goed voor is onder vadertje is niet voor niets geleden op die wegen wordt nog steeds gereden ------------------------------------------- Toelichting: zie www.nederland2.nl/uitzendinggemist/programma/van-moskou-tot-magadan/4263/9031608 Jelle Brandt Corstius sliep bij -30ºC in verlaten…

Geen frambozen

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 856
We zouden nooit verlaten leven. Niet van diep begrip of tweemaal. We zouden over beekjes praten en wilde bloemen. Geuren naar overal en herinneringen brengen naar warme stemmen in de ochtend. Ons schrijven zou het reizen zijn, rijzen tussen het sandel en het frambozenhout. Nee, zeg je. Ik sprak over vrijheid. Voor jou. Neem aan.…

ode aan een vrouwelijk dichter

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 892
mijn gedachten, ze leren me lachen en eenzaam spelen jouw schragen dragen zwaar gewicht je kent de dode hoeken dansend op spitzen van touw jouw boosheid,....... golgotha met rente nimmer zal je behoren bij de uitgebloeiden, de verdorden want je bent als je stem brede sleutelbeenderen in een open hemd achter jouw blijft een verlaten…
jon-jon17 november 2009Lees meer >

Parijs 5, 2 rue de Latran

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 757
Hij verlaat het park, - le jardin du Luxembourg - haast zich rustig richting Odéon en slaat af naar de Sorbonne. Nee, niet de Sorbonne. Geen senator, geen hoogleraar.…

Ik, broer van mijn moeder

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 969
je komt me morgen toch halen hè vraagt ze zacht doch met dringende ogen als ze merkt dat ik haar verlaat natuurlijk, morgen om tien uur ben ik er het bezoek aan haar duurt een eeuwigheid maar met veel genegenheid over dat ene gepraat ik mag toch wel een paar dagen naar vader en moeder dat vinden zij toch wel goed natuurlijk, ik…

OPA 85 IN DE HEMEL

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.027
Zoals jullie weten, zat ik dood in mijn stoel ik heb er helemaal niets van gemerkt vanuit de hemel kan ik nu alles overzien op aarde voelde ik me vreselijk verlaten iedere gedachte aan mijn kinderen maakte me eenzamer ze reageerden nooit zoals ik verwachtte tijd konden ze nooit voor mij vrijmaken het was altijd druk druk en nog eens druk vanuit…
Hans Uding6 november 2010Lees meer >

ZELFBESTRAFFING

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 830
liefst was doodgegaan na elke niet te vervullen wens Altijd in ‘t eenzaam schreien wijl het duister om haar hing Kroop de dood heel nabij en vroeg haar lijf zelfbestraffing Leed vervulde heel haar hart als die zelfstraf was geschied Smart kleurde alles pikzwart als dan spijt haar niet verliet Ze leefde in de wereld, groot in haar verlaten…

Verzuurd?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Verwachting stort gaten in het gewelf, perst licht uit de longen van de wijsheid, omarmt het weer in eb en vloed, en uit de schede en de roede tegelijk, we zijn de barenden op een verlaten strand, wedergeboorten in één hand, de tong op de zilte lippen die een bijsmaak geeft van zelfbevruchting en in het proeven onderscheidt,…
Pama7 maart 2013Lees meer >

het water van de Amstel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
voert straten en bomen met een boog naar een overbrugging van zijn loop de dag roeit aan de oevers lange slagen lawaai en getoeter aan een hoge draad worden trams zingend door de stad gedragen een woonplaats onzijdig en groot over het water verglijdt tijd in een golvende plooi achter een motorboot maar wanneer de kantoren leeg zijn en verlaten…

Kalme kracht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
Zee en verlatenheid, ze horen bij elkaar. Het lijkt een beeld van een apocalyptische toestand, maar vreemd genoeg kalmeert het me. De zee en het besef van nietigheid. De golven die in een eindeloos ritme op het strand slaan. Brengen mij tot rust, turend naar een verte die niet te zien is.…

Verbeurd van alles

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.373
Wij zijn de lang-verweeuwde en kind-verlaten moedren; wij blaffen in het spoor van, smoorlijk, Hecabe, of, in de ontreddring van de laagste rust verzonken, ons lammen dag ontlaên en leeg van alle vonken, verliezen aan geduld de vormen zelfs der beê.…

Zwervende vlakten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
Verlaten geesten dwalend over verre vlakten. Dorre weiden die dorstopwekkend uitdagen. Enkel dwalende herders weten waar ze moeten zijn. Schapen die lijdzaam volgen naar de bron. De honden dartelend naast de mannen die hun dagelijkse routine volgen. Schreeuwende vogels hoog in de lucht, arenden loeren naar een lam.…
luuk wouda11 november 2013Lees meer >

nog niet geboren -slot

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.316
hare zag ik de man die mijn Vader zou worden ik had het kunnen weten dat ze een zielenpoot had uitgekozen hij was jong en dronken en zeker niet uit liefde voor haar ontsteld stond ik voor niemand te zien in het licht rakelings liepen ze langs me heen tot opeens mijn Vader verdween ik begreep het ineens, zij zou door hem worden verlaten…
fairouz21 november 2013Lees meer >

Bemin me, verzin me

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 620
Niets liever gewild dan jou Bemin me, verzin me Koorts die me niet verlaat. Als dit gek is, dan maar nooit meer genezen. Streel me, heel me. Bemin me, verzin me Omarm me, verwarm me. Hunker en verlang me Die mij doet zuchten en smachten. Honger en dorst zijn. Waar woorden tekort zijn. Bemin me, verzin me.…

De man met wie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
Ter plekke claimde de kit nu is dit een plaats delict u dient het huis te verlaten en talmde ik gelaten bij de deur in de regen, week voor de schouwer die zou ontvouwen hoe zijn dood de natuur toebehoorde, ‘alles is in orde’.…

De dans op het graf

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 825
Hij stapte over weerstand als over lijken en eiste het eeuwig leven omdat hij niet verder kijken kon dan zijn verwrongen wil Hij vormde de spil waar dode kinderen om draaiden, gedwongen offers die een blauwe zee roder kleurden dan de dorre rozen op zijn graf waar ik met de kreupelen op dans als de verdorvenheid zijn koude lijf verlaten…

Ode an de Leegte IV - Epiloog

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
’t Verlaten en vervallen vacuüm cumuleert een maalstroom van atomen, tollend zonder tal. O, de profundis, waar het stof zich hergroepeert in glorierijke weergeboorte van ’t heelal. Het afval stroomt doorheen de hel van ’t universum, waar tot op heden oude Chaos werd beleden.…

L1CHT-SPEL1NG.

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 868
De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten van 't schemeren, waar zij de kern van was; 't wit licht slaat binnen! Zie, hoe bleek zij staat en sterft in goudig gesmeul en grijzige as.. . Maar jij, bij dit altaar, jij wordt een wonder, mijn herelijke vrouw!…

De straatvechter

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Mensen hebben een stem gekregen Vertaald in een minister president Want de chaos was groot En de andere partij Was er niet een die echte oplossingen bood We doen het als vrienden Onder elkaar, maten Maar de ego's botsen en het vuur is te heet En zonder trouw te zijn aan een echte eed moet men elkaar verlaten Hij wordt geïsoleerd Hij heeft…
ebba8 januari 2018Lees meer >

oude vrienden van weleer

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.336
Samen, maar toch alleen Toen de vriendschappen ontstonden werden we door leed en oorlog gebonden We maakten beloften naar elkaar we raakten in de samenleving een snaar Konden onze talenten benutten en uiten gingen onze eigen weg We bleven in ons hart kornuiten Dikke maten die het pad der oprechtheid nooit zouden verlaten niet te evenaren…
ebba21 februari 2018Lees meer >

Terreur

gedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.929
schoons iets smerigs maakten, onderdanig zich an hol vertoon vergaapten, bleek, verkeerd begrepen door hunnazaten die de geur van het succes niet konden verdragen, bij heel wat tijdgenoten op het lijf geschreven De hemel die nu heerste had meer weg van een groothandel in grofstoffelijkheden; het afgetrapte slagveld, ooit vol leven, lag verlaten…

Groningen lijdt

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
over het bedolven land dat ooit de naam Groningen droeg, monumentale restanten ontstijgen het puin waar nu de laatste bloemen hun kleuren nog trachten te uiten - in een pracht als nooit tevoor landerijen haasten zich om de gewelven van mijnbouwschade te ontwijken, terwijl het grondwater zich meandert tot een bedding vol van verdriet, verlatenheid…
elze21 april 2018Lees meer >

Wij zijn geen vreemden,

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Beklemming van de realiteit waarvan de kleur naar een vrije keus van denken zich langzaam sluit, worden ook de witste vleugels besmeurd, ongecontroleerd in de thermiek van twijfel, omhelst door pure paniek, tegenstelling van elke diagnostiek, terugblikkend door het matglas van verlaten schimmen, een ongeblust verlangen achterlaat…
Pama27 maart 2019Lees meer >

Ruimtereis

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Het is al vijftig jaar geleden, die eerste vlucht naar de maan met mensen die heel dapper onze aarde gingen verlaten om als astronauten ongehoord ver de ruimte in te gaan en daarmee de kracht te tonen van de Verenigde Staten. Want die ruimtereis was wel zeker politiek gemotiveerd: Oost-West kende toen immers een heel breekbaar evenwicht.…

VERHITTE CORONA

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
Na het beperkte rondje waar toch nooit iemand kwam te hebben ingevuld met alle fantasie die een mens over diepe ontmoetingen met anderen zou kunnen hebben, stel ik me nu tijdens het heen en weer lopen over een verlaten maar bomenrijk pad elke keer een andere, uiterst avontuurlijke natuurwandeling voor in een vreemd land.…

Kringloop

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Ingeklemd tussen BZN en Alle 13 goed keken zij mij meewarig aan, daar in die doos, afgedankt en van God en iedereen verlaten. Ik heb ze mee naar huis genomen hopend op een tweede, beter leven. En ze strategisch neergezet. Op mijn schouder om mij altijd te beschermen. Op de werkbank om mijn twee linker handen.…
Cees Sleven30 oktober 2020Lees meer >