Alle inzendingen over overlijden

4113 resultaten.

Sorteren op:

Bitter eind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 387
De roze wolken die zijn leven Steeds weer het geluk geven, Van de liefde zij saam beleven, Daarom dachten nooit zou sneven. Nochtans sloeg het noodlot toe, Van hun geluk waren zij lang niet moe, Zoals veelal klieft eens zulk geluk, En maakt dan plots ’t onbreekbre stuk. De twee eenheid van die twee mensen, Die zo hecht aaneen was gesmeed…

Confetti

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Na schooltijd rook ik het strijken van overhemden En thee die je mij schonk Ik smaakte de geborgenheid van warmte die ik dronk Bij vuurhaard en gezelligheid Je boog zo zwaar in het strijken van die stapel kleren Je mond bewoog niet snel maar kon mij toch bereiken Jouw dagen telden teveel kruimels Die je voor het vallen al wilde vegen Jouw…
John15 juni 2025Lees meer >

Pa

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
Pa, De dagen nu zijn droef en duister. Jouw leven klaar, het is op en uit. Ik kus je koele bleke huid. Beklemde keel maakt dat ik fluister. Jij was, jij bent, jij blijft mijn vader. Een prachtig mens en een warme man. Ik lijk op jou zoveel als kan. hetzelfde bloed in elke ader. Stoer en sterk, mijn slimme Pa. Als zoon was mijn vertrouwen…
wimsky22 juni 2025Lees meer >

Voor altijd

netgedicht
2.5 met 82 stemmen aantal keer bekeken 5.550
Je bent onzichtbaar maar in alles om mij heen adem je nog mee Je hand lag stil in de mijne, alsof je nog iets wilde zeggen — een laatste gedachte die zich terugtrok in kalmte, alsof de woorden niet meer nodig waren. En toch bleef je daar, in de ruimte tussen wat was en wat is. We liepen door de dagen zonder te weten hoe herinneringen zich…
CB2 juli 2025Lees meer >

Toch verheugd

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 372
Nadat mijn lief ging heen, Had ik nog een heel goede vriend, Die ook uit ’t hier en nu verdween, In stilte erom gegriend. Ik ben nu een tijdje alleen, Niet dat ik me erdoor verveel, Of eenzaam ben, integendeel, Ga liever saam ergens heen. In mijn gedichten ben ik omringd Door al mijn dierbaren, Is ’t alsof ze hier nog waren, Ben ’…

Lege stoel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 348
Het is stil in huis, Alleen de klok tikt de tijd voorbij, Nooit meer die stem van die zij, Het huis maakte m’n thuis. Ook haar geur ontbreekt, Verder ademt alles haar zijn, Van meubels tot en met ’t gordijn, Het zijn én niet-zijn zo steekt. Haar foto’s brengen haar hier, even, Geeft ’n fiin gevoel, Lijkt ze weer eventjes te leven.…

Abrupt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 368
De schoonheid van haar lach Met parelwitte tanden omkranst Door ’t karmozijnrood van haar lippen, Brengt herinneringen uit tijden van weleer, Toen jij mijn leven kleurde, Mijn bestaan naar D’hoogste toppen voerde, Waar'k gelukkig was. In de donkre kilte ik nu eenzaam verkeer, Pompt m’n koude hart doelloos bloed, Nadat m’n lief…

Anker in het proces, hart in de relatie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 392
In de gangen van beleid, waar stilte niet vanzelf spreekt, leefde jouw oordeel, jouw rust, jouw doordacht gesprek. Peter, met pennenstreken en betrokken hart, gaf jij richting aan besluiten, bracht je zaken op gang, Altijd een luisterend oor en een kritische blik, met zacht gezag stuurde jij het brede proces op gang. De dagen gevuld…

Nieuw zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
In die donkere tijden, Nadat jij mij onverwachts verliet, Ik achterbleef in mijn verdriet, Niet kon wennen aan m’n lijden, Zo wilde ik het leven niet, Ik wist niet hoe ik dat kon mijden. Er begon voor mij ’n nieuw bestaan, Een zijn van verdriet en pijn, Een zijn ik niet wist waarheen te gaan, Een zijn jij niet meer zou zijn, Ik mijn…

Parels tellen

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 672
Als het einde nadert en hij met lege handen en een handvol holle woorden staat Graaft hij dan naar de zin van het leven vindt hij waarheid of leugen Als de nacht haar zwarte vleugels spreidt en hij stille tranen huilt Voelt hij dan dat de kralen die hij telt schitterende parels zijn in een zinloos bestaan…
J.Bakx7 augustus 2025Lees meer >

Tot in eeuwigheid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 279
Mijn liefde bereikt nooit meer Voor wie die is bedoeld, Mijn gesproken woord Door die niet meer gehoord. Die ene keert nooit weer, Mijn stille verwoord verdriet Wordt nooit gesmoord, Gaat door tot in d’eeuwigheid.…
Joris Olivier12 augustus 2025Lees meer >

onlosmakelijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 343
  Mijn liefde smaakt bitterzoet, Wijl de rouw die volgde Na mijn verdriet, Vervlochten is met het geluk Van de liefde, Die nu als ’n twee-eenheid Onlosmakelijk Genesteld is diep in mijn hart.…
Joris Olivier15 augustus 2025Lees meer >

Ach, sterven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 258
Ach, ik kan verdrinken 's nachts onder een boom doodvriezen, alleen maar verkleumen of geluk hebben en een plaats bemachtigen om te slapen in de opvang onder de honderdbeddendeken met voor ieder een hoofdgat lekker warm bij elkaar Maar dan nog, vanochtend werd mijn buurman niet wakker bij de eerste, tweede en derde gong Spartelend…
Zywa22 augustus 2025Lees meer >

Sporen van worsteling

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 530
het was lang geleden dat iemand je had gezien nee er was geen contact vliegen en muizen bezochten je om jouw lijf te belegeren toen je geen enkel teken van leven meer gaf de overheid kende je adres ongeopende brieven belandden op een vergeelde ingezakte stapel van een zwijgende reis in de tijd geen sporen van worsteling volledig…
J.Bakx28 augustus 2025Lees meer >

HET WORDT ME STEEDS VAKER VEELS TE VEEL

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
Soms wordt het me teveel en steeds vaker en vaker veels te veel de materie, het hebben van doch steeds vaker en vaker de emotie, het huilen om het verraad, het verlies door de wereld die de aarde zo aantast dus niet aanpast vooral niet aanpast dat wordt me veelal te veel dan denk ik: Jan Jacob alias Jean het is goed dat het leven…
Jean Fermate2 september 2025Lees meer >

DE DOOD, STERVEN, IK TREK MIJN EIGEN PLAN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 911
De dominantie van oudere gezinsleden ervaar en ervoer ik vroeger nog veel meer vooral toen ik jong was, het jongere broertje  en zij ouder, zussen, broer veel ouder (10 jaar) als een enorme dooddoener voor mijn leven waarbij de oude God doorgaans in mee speelde nu met hun naderende dood; tachtigers, weer want zij gaan voor in wat mij nog…
Jean Fermate7 september 2025Lees meer >

Zijn te vroege graf

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
Drie jaar bommenregens Met meer geweld over-en-weer en vrede ver weg want tsaar Poetin, zo- als wij hem niet willen zien is echt een duivel Die rücksichtslos gaat Voor waar hij denkt recht op te Hebben, terwijl Gor- batsjov Zich reeds meerdere Keren heeft omgedraaid in Zijn te vroege graf...…

Voor Joke

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 285
Je kwam met stem en lach een meisje van veertien, op een podium groter dan jijzelf, vol ook al van warmte en moed. Rotterdam klonk door in jou – eerlijk, ongepolijst, een toon die niemand kon veinzen, een stem waarin thuis bestond. Je gaf je hart aan lied en rol, aan cabaret, aan musical, aan avonden vol herkenning waarin…

Stad boven wolken / Stad onder de wolken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 262
Morgen tikt de klok weer hetzelfde uur, de dag waarin jouw licht verdween — toch brandt dat licht nog steeds in onze harten een warme vlam die nooit helemaal dooft alleen misschien ons anders schijnt. Danny, in lentes nog jong, viel jouw stem stil viel maar jouw lach woont nog in de keuken en in kieren van de trap; je bent onuitgesproken de…

Gedachten aan jou

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 393
In gedachten teken ik jou uit, Kom je tot leven als mijn bruid, Vieren we het leven in liefde, Tot de realiteit 't beeld kliefde. Vergeefs tracht ik ’t te herstellen, Het verlies bleef me kwellen, Heb d’poging moeten staken, Kan jouw beeld nooit weer maken. Ga nu alleen zonder jou voort, In een eindeloze leegte, Niemand jou ooit weer…
Joris Olivier20 september 2025Lees meer >

Verwaaide gedachten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 220
Mijn gedachten zijn ver heen Naar haar die van mij verdween. Mijn gedachten draaien In ’n kringetje rond, Die gedachten verwaaien Naar de tijd zij hier nog bestond, Toen zij en ik niet dachten, Niet verwachtten Daar ooit ’n eind aan komt.…

In de gaten

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Houden jullie Het in de gaten? De dag is hier Ik ga jullie verlaten Ik weet niet hoe Niet waar naar toe En of ik iets doe Dus houden jullie Het in de gaten? Het doek over de meubels De grond aan de gracht Het slot van de sleutels Aan alles gedacht Mijn leven geleefd De tranen geteld Tot morgen getreurd Dan als van…
Beninga9 oktober 2025Lees meer >

compost

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 237
Als ’n stuk vermolmd hout Ligt hij eenzaam in de greppel. Niemand die hem mist, Niemand die hem vallen zag. Hij ligt daar nu al vele weken, Langzaamaan te composteren, Tot ’n deel van moeder aarde, Geeft per slot nog wat waarde. Dankzij wat van hem resteert, Tieren bloemen welig, Blijkt hij dood meer is weerd, Dan hij ooit had kunnen…

'KUT' van en voor de HEREN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 383
Mijn man liet me gisteren een youtube-filmpje zien van een nu overleden oude kennis van hem, meisje uit hun klas het verfilmde, vertolkte de kerkdienst van orthodox gereformeerden voor de uitvaart- begrafenis van hun 59 jarige dochter, zus, tante het benepen kerkzaaltje zat geheel vol zwarte hoedjes en het bruine harmonium domineerden…

Wolkenbeeltenis

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 378
In de wolken verschijnt zij, De vrouw met wie ik zo graag vrij, De vrouw die mijn alles is, De vrouw, ik nu al zo lange mis. Helaas waaien de wolken uiteen, Waardoor zij weer verdween, Haar beeld is nog op mijn netvlies, Even, tot ik haar weer verlies. Als ik mijn ogen weer open doe, Zijn de wolken weg, Daarom doe ik ze gauw weer toe…

in medias res

netgedicht
2.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.315
in het midden van de dingen kroop een stille wanhoop binnen hoe één hapering het hart in verstoring bracht een diepe stilte vanaf het ei dachten wij dat wij en iedereen voor altijd zouden zijn maar ook sliep in ons het sterke verlangen dat de oceaan ons ooit als een regendruppel zou ontvangen in het midden van de dingen kroop een diepe…
J.Bakx19 oktober 2025Lees meer >

Koude stilte

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 242
Eenzaam slijt ik mijn levensdagen, Het is warmte ik ontbeer, Van brandende kussen van weleer, Die mijn gemoed plagen. De streling van je blik op mijn huid, Die mij steeds weer opwond, D’hete kussen op mijn mond, ’t Horen van orenstrelend stemgeluid. Nu hoor ’k slechts stilte om mij heen, In ijzingwekkende kilte, Nadat jij mijn lief…

Chrysanten

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 938
Alles heeft zijn tijd voor en najaarsbloemen veranderen van het uur verwarmen met een licht vuur Het rimpelen inkeren van de dagen op glad ijs wagen paal en perk stellen bloementapijt vol kleuren grafzerken laten zich tooien Oude herinneringen komen tot leven reîncarnatie borrelt op chrysanten Japans staatssymbool steeds meer variëteiten…
arensoog21 oktober 2025Lees meer >

Groot gemis

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 662
Haar kussen smaakten o zo zoet, Haar strelingen als fluweel zo zacht, Zorgden voor ’t verhitten van m’n bloed, Wat ik zo mis, zo naar smacht. Alleen in mijn dromen beleef ik Elke keer weer en weer, Wat ik daaglijks zo mis. Nooit meer, geen enkele keer. Al zijn mijn dromen o zo zoet, Belevend ik zo deerlijk mis, Het is bij lange na niet…

De wintertijd

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 826
Treuren rouwen deze dagen Loofbomen worden bij het vriezen snel kaal geplukt wintervogels dapper de kou trotseren troostpalet in kleuren bij het doven van licht. De Mattheüspassie van Bach ziekte, pijn, lijden, sterven, aftakelen, 'k moet er niks van weten te zwaar om dragen harde noten om te kraken. Rouwbeklag doods beleven bezoekrecht…
arensoog25 oktober 2025Lees meer >