36197 resultaten.
ZIJ KOMT
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.642 Zij zweeft hierheen, die zon en zomer eren:
De lof van hare schoonheid klinke alom,
Waar zon en zomer te beminnen leren!…
Moederweelde
poëzie
2.5 met 6 stemmen
1.195 En het is mij een wonder, waarover ik zon,
Hoe mijn hart, dat de wereld bevatten kon,
Met de bloemen, de sterren, de maan en de zon,
Ligt zo klein in die tengere wanden.…
hou jij ook van Joni Mitchell
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 is ons geheim
later dat jaar leunt de maan
in nevelen slaapt de heks
en dromen kabouters
van poppenspel
hou jij ook van Joni Mitchell
zoals zij Woodstock zingt
rollen alle tranen naar aarde
zweeft elke lach naar de zon
lees ik haar brief…
De hand van liefde vinden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
646 zou ik als de els
aan het water mogen wonen
de stroming zien
de zon dichtbij beleven
elke lichtstraal pakken
dat wat er drukt
in de kleine golven laten zakken
zou ik na een roerige herfst
de rust van de winter
de stilte van de sneeuw
rustend op mijn handen
verder dragen
naar de wachtende wereld
verscholen achter de rietkragen
zou…
Heimweeheuvels
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
504 Daar grazen nu de wilde paarden
vliegen muggen achter dwazen
ijverige mieren in de zon
koeien die niet passen
in de straten
Het spijt mij dat ik je toch ben vergeten
er was niets in de droom
of in nabijheid van essentie
er kwam geen spiegel
voor mijn ratio
de geest van mijn gedachten
hervond het dwalen van de zon
je las een gedicht…
over leven en dood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.795 kwou dat ik een dichter was
dan bestonden mijn gedichten ook nog na
mijn dood en werd ik nog gelezen
nu ga ik gewoon dood
maar nu nog niet
maar het longetje waarschuwt mij
zo moet het dus niet
vandaag schijnt de zon
het lijkt wel alsof ik een zondagsgevoel heb
het is fijn te leven
en de dood is nog ver weg
wat mij rest is een gedicht…
MIJN LAATSTE DAG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.072 Als mijn laatste dag is aangebroken
en de zon ophoudt mij te beschijnen
Worden mij wat handen toegestoken
gelijk in de potdichte mist de seinen
Mijn ziel is warm, mijn lijf zo koud
achter mij vervaagt wat ooit bestond
Vergeefs zoekend naar enige inhoud
zie ik de wereld dicht bij de afgrond
Puur stil hangt als een deken om mij
mij rest slechts…
Over namen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 En ik vertelde gewoon
nog hoe mijn tweede zoon heet.
'Zo heet ook die broer van mij', zei hij.
Hij schonk er verder
hoegenaamd geen aandacht aan.
Maar toen hij wegging dacht ik:
van hem wil ik afscheid nemen.
We schudden handen,
'fijn met u gesproken te hebben', zei hij.…
Eindelijk weer even
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 De zon is weer verdwenen, maar de zorgen zijn
heel even toch wat minder zwaar en ‘k weet een
zoet geheim dat zachtjes zingt, heel zacht.…
aan het oog onttrokken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 de Nijl
waar de zon onder gaat
het verfijnde gelaat
de geloken ogen
het naakte jongetje verdwijnt
in een grote doos van karton
niet langer het spotlicht op
het serene lijfje
nu het licht van Ra en Horus
opnieuw de toverkracht van Isis?…
Nain
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Een stoet wil Nain binnen gaan
vooraan loopt een mens vol van leven
maar bij de poort blijven ze staan
een stoet van dood staat hen daar tegen
Die éne zoon van God staat stil
een andere zoon wordt weggedragen
ook kind van God, maar koud en kil
een moederhart totaal verslagen
Jezus kijkt en wordt beroerd
met lijf en ziel is Hij…
Het gezellig knisperende schelpenpad.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Net als dat
gezellig knisperende schelpenpad; dat onbestemd
meeneemt, en slingerend naar de zee door de zon
wordt verblind.…
Augustus in een droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
550 de avond schaduwt
vogelen de nacht toezingen
jouw warmte tot mijn ziel verblijft
in augustus als zon over heuvels schijnt
blijf jij dan voor altijd wonen in mijn droom
onder de schaduw van die bezielde boom.…
Holland.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.400 Ik ben de zoon van Holland! O, niet de eerste,
Want ik weet wel: met ogen die beminden,
U eeuwen lang der mensen ziel bezag,
Maar toch gevoel ik me onder de allerteerste
Van al Uw Liefde' en, sinds 'k U zó mocht vinden,
Denk ik: heil hem, die daarvan zingen mag.…
Vertrek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.339 De dood is oranje net als de zon.
Dood spoor van binnen
verbrandde zijn huis
zoals vroeger de zon in Zuid-Frankrijk.
Daar, hoog in de Alpen,
waar Hannibal ooit met zijn troepen trok,
voerde hij vlinders dronken met suikerwijn.
Wat hebben wij toen alle drie gelachen.…
Morsig leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
825 , zoon en vader
maar mijn dochtertje
resultaat van een opgevangen zaadje
mijn dochtertje morst niks
Daar zorg ik telkenmale voor
tot grote blijdschap
van mijn ouderpartner…
Diabolide
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 Die zoon van het land
tussen mijnen en heuvels,
van hem heeft u vast wel gehoord
- al dacht u misschien aan Stijn Streuvels,
diens oogsten van akkers
in één groots verband,
de natuur in diens woorden gesmoord
de tijd stond toen stil,
schreed althans amper voort
en de boeren, die ploegden maar voort -
die zoon in zijn diabolide
-…
De wereld is van mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
446 Ik loop
Eindeloos
Langs alles wat ooit was
Mijn horloge
Zie het nu pas
Wie schilderde er klokken
Zo de tijd
onzichtbaar
alsof hij stilstaat
Vraag het zaad
Hoe vruchten hetzelfde zijn
En kijk de plant aan
Zijn wortels weten
Zo heeft mens
Geleerd te kweken
Zon gaf eten
En plant kon staan
Tijd stilstond
Net als de maan
Trok…
Ontheemde kinderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 zwervende naam in de bries van een bruid
‘t land intens en zacht als ‘t licht binnenvalt
tijdloos hemelblauw boven de rots en ‘t kruid
waar ontheemde kinderen rusten bij de rivier
onder de groene zon en zilveren maan de
bloemengeur waaiert naar vrede in ‘t vizier…
Geïnspireerd door SONNET XVIII van Shakespeare
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
502 geheel verdonkerd in de nacht
de zon volgt slaafs zijn baan
aan het besterde firmament
een lang maar eindig bestaan;
jouw schoonheid die geen einde kent,
jouw pracht, zal nooit het licht verliezen
de dood zal jou niet deren
ik hoef dat ook nimmer te kiezen;
zal altijd jou begeren…
De zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Ik ben er en koester ze
2018
De mist wordt hardnekkig
Sluit de zon buiten
En ontneemt het zicht op het strand
Het is er niet meer
Ik kan er nooit meer komen
Alleen nog in mijn hoofd…
Als een wachter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
602 Zijn zoon, zijn meest geliefde.
De mens te redden, is zijn grootse wens.
Kijkend naar de maan,
in het duister van de nacht.
Denk ik aan dit grote wonder.
De maan, die trouwe wachter,
houdt over mij de wacht.…
Missie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 je voor hen open
Pas dan zullen zij zich manifesteren Je troosten, sterken, helpen, escorteren
Ja, mens, kom langzaam uit je schulp gekropen
Wil hoop en moed, elkaar, de zon doen vuren
Kosmische energie slecht alle muren…
De warme kant
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 jij hebt je in
volwassen worden
de wereld eigen
gemaakt en de
echtheid daarvan
viel in de praktijk
soms wel tegen
niet alles scheen zon
er viel regelmatig
een koude regen waar
je niet op had gerekend
toch was er nog altijd dat
verre sprookjes land aan de
warme kant van de wereld…
De liefde of een rij cipressen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 De liefde, nota bene net zozeer in al haar lelijkheid: nog zoveel mooier dan een loodrechte lijn net gesnoeide cipressen in de Toscaanse zon. Mooier nog dan de Toscaanse zon.…
Het liefdesbed van dromen
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.787 Het is volop zomer
in de oude stenen stad
aan de heldere rivieren
maar ik geloof niet
dat er veel verandert
door de regenbogen
en het lied van de zon
ik ben wie ik ben, alleen!…
Sacred Dance
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
429 Nu bung’len zijn takken weer
op de grond,
geven schaduw in ‘t rond
Ik vertelde over de boom,
daarna de vrouw naast mij
over haar man, hoe hij dood
de vrouw naast haar over haar zoon
die dood
toen ik, over mijn zoon hoe die dood
Hierna was het weer dansen voor vree
Omdat het ging regenen
gingen wij naar binnen
dansten we in kringen…
Bezinningsbloemen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
412 "Mijn zoon, zoek voor jezelf
een wereldzee van jouw formaat,
want deze beken zijn te kleingeestig
en gevuld met een overvloed aan
de meest exotische soorten
van (bio)diversiteitshaat."…
Witte stilte muziek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
236 net als mijn
altijd aanwezige
stilte frustraties
die als sneeuw
voor de zon
getransformeerd zijn
tot witlicht dolfijntjes…
Niets liever…
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
103 Terwijl de zon de kist nog een keer kust
blijft zij in herinnering, altijd bestaan
donkere aarde neemt haar nu van ons over
het touw glijdt los, het zware werk is gedaan……