35280 resultaten.
Trots Katwijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
541 Hun blik vaak gericht op de zee,
waar familie soms bleef.
Verhalen over voorvaderen
die de zee trotseerden
voor het avondmaal.
En als het water hoog staat
is er steun van handen.
Die niet alleen boeten
maar ook lasten
van schouders tillen.
Samen, als een rots in de branding,
onbreekbare familiebanden
in hun harten gekerfd.…
Ik worstel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
27 Branding schuumt
Waar het zwarte schuurt, eej
Ontaard, de klei ontvlucht, onbewoonbaar verklaard
Verlaten taal, stug genoemd provinciaal
vleugels uit de meeuwen na
strand
zoals toerist in eigen zee land
palen rijen getijden lijken eindeloos te wijken
lieve zee je golven lokken schuimend vlokken ontstuimig speels
klein kansloos mens…
vervloekt rood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
975 toen je afscheid nam
was je op de vlucht
waarheid verstopt
doel mislukt
lopen in de spinselnacht
hak geluid weerkaatst
echo op asfalt
terug val
of antwoord
laat me vallen
ontwaak in mij
je maakt me kapot
maar toch voelt het goed
jou haat maakt mij zelfs blij
verlaat spinselstaat
ga mee
het is laat
elf uur elf
hoe lang
moet het bloed…
The Matrix Unloaded
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Zompigverwelkt behangpapier van bits en
elektronische rillingen
pelt droogjes de muren af, valt
zonder echo
He’s in
Zijn eerste keer. Een hond trekt uitgelaten aan
zijn leiband zoals de zon aan het vijverijs. Hij wil
handschoenen. Gaat niet. Zie je, dit is complexloos
groter dan onszelf. Druppels rinkelen
zonder jouw toestemming.…
Goed en kwaad
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
863 Straten zuiveren van ‘t kwaad
is de minister zijn taak
soms wereldvreemde figuur
die op ‘t binnenhof al te vaak
geshockeerd staat te oreren -
hij is tot vlees geworden taal
die in de echo van z'n nederlaag,
wegens gebrek aan resultaat,
zijn opvolger al beschuldigt
van gebrek aan daadkracht -
dit slecht gedrag is niet de mens…
morgen ga ik rozen kopen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
901 Je vertrok en vergat mee te nemen
uit pardoesheid wellicht
Het goudschaaltje met al mijn woorden
die je nog had willen wegen
Mijn oren vol verhalen
Het goud uit mijn haar
Mijn mond van teveel woorden
Mijn - o sorry - veel getrapte schenen
De echo van mijn veel te harde lach
Mijn op hol geslagen hoofd
Dat balans zoekt op zwijgzame schouders…
Voor Roelien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 Ik doe moeite genoeg de doden te vergeten
Maar ze weten steeds beter mijn zwakke plekken en steken
Hun knekels in mijn cerebellum, frontale kwab of hoe
Al die onderdelen in die kelder daarboven ook mogen heten
Ik hoopte dat die lelijke littekens op den duur
Zouden genezen of tenminste verbleken
Maar er heerst een hardnekkig echo
In mijn buis…
Nu de getouwen zijn gestorven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 gevels naar binnen
In ramen kierden de eenzame nacht
Hier, hier weefden we ooit vers linnen
Het geluid van mijn broze stap klonk
Als gefluister tegen oude muren
Waar het stof van vezels zich nestelde
Om de herinnering niet te verzuren
Ze weefden in hun romp een muziek
Met klinkende slag en gezangen
Rauw in zichzelf en voor hen uniek
De echo…
broederschap
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 van vreugde en trots
getuigt een schalkse glimlach
zijn opperste concentratie
waar zijn voeten spreken
stampt hij met elke stap
beslist de aarde wakker
naar gebruik in de dabke
leidt hij in een cirkel
wie in de rij hem volgt
zo wervelt hij kracht
in de cirkel van leven
de liefde en de lach
verweven in muziek
is elke stap een echo…
In de schaduw van verlangen
netgedicht
2.5 met 139 stemmen
1.907 Liefde uit leegte
ik zocht geen vuur, geen stormwind
alleen jouw echo
Ik ben verliefd geworden
op jou, niet omdat ik liefde zocht, maar
omdat de dagen kleurloos voorbijgingen, de nachten te stil
waren. Ik wilde een stem die bleef, iets dat de tijd brak, hoe vluchtig het ook was.…
Mijn hoogsensitieve hart
netgedicht
1.9 met 19 stemmen
440 Ik verlang naar stilte, naar
de ruimte waarin ik adem en mijn hart kan kloppen zonder angst voor de echo.
Ik zoek de stilte van de natuur, de
zachte aanraking van de tijd, waar niets snel hoeft
te gaan, waar ik kan voelen zonder te vechten.…
Bully
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
362 Je gilt harder dan gezond verstand,
overschreeuwt elk fluistertje hoop,
tot er alleen nog echo is.
Je noemt je zorgzaam,
maar je redt me kapot,
redt me de afgrond in,
in naam van veiligheid.
Je bent geen demon,
je bent een bange hond
opgefokt reptielenbrein
met te veel microfoon.…
Pinkfloydiaans
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
110 erudiet
van de tongriem gesneden
onvermoeibaar olympische
hoogten betreden
het luchtruim verkennend
al strooiend met namen
van de ouden die voorgingen
uit een grijs en vervlogen
eeuwenoud verleden
in sturm und drang
het forum bombarderend
met hemelbestormende
heliofore
door muzen gevoede
helikonfenomenen
als een pinkfloydiaan
echo…
Het antwoord van de kosmos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
78 sluiers heen
het reservaat van onmacht en van pijn
moet slechts een tijdelijk verblijfsoord zijn
zie hoog het firmament heft zijn gezang
verheven boven aardse storm en drang
die duizenden sterren in het grote blauw
getuigen van een orde eeuwig trouw
zij blinken stil als bakens in de nacht
waar rechtvaardigheid geduldig wacht
dus zwijg o echo…
Het verboden manuscript
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
2.480 Zelfs als de vlinders hun broze vleugels breken,
blijft de stoere echo van jouw bonzende hart
de enige waarheid waarin ik geloven wil.
Het wolvenland wijkt voor de schemering,
terwijl de uren traag als stropdassen passeren,
gemeten in de cadans van jouw afwezigheid
komt de vroege avond veel te laat.…
Versteende dromen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
22 als de waarheid woorden verlangt
ik mag kijken naar de zon en de maan
en hen als echt bestempelen
Misschien is er helemaal niets
Jij mag een bezoeker noemen hoe je wilt
in de taal van je hart of je geest
of beiden
ik kan en wil daar niet aan rommelen
Er is niet eens een echo om te begraven
Stiltes voeden het ondraaglijke
woorden voelen…
zomers fruit
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.018 de zee vangt haar tranen op
haar denken verzilt gevoel
de man naast haar biedt
ander gedachtengoed
als vreemdeling in een
groene zwembroek
als vuur zo rood zijn haar
hij wacht zonder vragen
een zachte lach bereikt
haar ogen, zoekt een weg
naar de naderende zomer
'wil je ook een perzik', vraagt zij…
Mijn lief
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
2.371 Op een schaduw
van verlangen
klom je naar mijn hart
in duister verleden
gevangen
maakte jij
je aarzelende start
jouw liefde
overweldigend
meesleurend
overwinnend
levensveranderend
op een zee
van verlangen
veroverde je mijn hart
dwalend door
zijn duistere gangen
maakte herstel
zijn aarzelende start…
Neptunus' kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Vlugge voetjes stuwen
als een vissenstaart
het kind nu in volle vaart
naar open zee.
Vaarwel mijn kind,
Neptunus neemt je mee.…
Opklaring
netgedicht
2.0 met 30 stemmen
8.023 Storm aan de horizon
laatste stralen door de wolken
het razend huilen, dat met vlagen begon
wakkert kabbel tot verraderlijke kolken
woeste golven slepen schepen mee
en nu de krakend lucht het schuim verlicht
zie ik, in dit patrijspoort, met die zee
de spiegeling van jouw gezicht…
Mentor
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
2.167 Verpulver de bergen,
drijf ze in zee.…
zag het sikkeltje maan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
913 ik was
aan het strand
zag het sikkeltje maan
om twaalf uur doven
de zee golfde traag
spoelde de eerste
seconden op zand want voor
eeuwig is er niets aan de hand
het land fonkelt en
brandt in de hoogte van vuren
zij feesten nieuwjaar dat
slechts twaalf maanden gaat duren…
dan is er nog de nacht
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
721 ik laat achter
slechts een stilte van tijd
heel even
zal de zee zich openen
en uren dragen in donkere handen
geen zoeken meer naar de dagen in mijn mond
of naar de vreemde die ik nu en dan ontmoet
het moment is kort
zo beiden
nooit meer geweest dan dit
ik voel wind tussen de rotsen
en dan niets meer
het maakt me niet bevreesd…
de bron
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
787 verborgen ergens hogerop
ligt de bron
water vult een greppel
't is niet meer
toch, een dam kan de stroom niet stoppen
stil stijgend
tot die overloopt
het gaat verder
greppel, sloot, beek, rivier
en weer even onzichtbaar als het begon,
eindigend in zee
of..
is dat de bron?…
Zwerver
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
594 je klimt over bergen
zwemt in rivieren
bezoekt stad en land
ziet de wijde zee
waar komt toch je
gulzige zoektocht
eindelijk tot rust?
steeds wisselt het decor
van alle aardse dromen…
over een leven onder water
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
565 de vis
die ik vanochtend vond
zijn schubben zwaar gehavend
zijn kieuwen volgeschept met zand
hij fluisterde mij toe
met drooggetrokken vissenmond
zwem niet
zwem niet in deze zee
ik ben er naast gaan liggen
langzaam open
langzaam dicht
maar vergat erbij te sterven
het had wel iets
van poëzie…
Vreemd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
699 Mevrouw Verdonk blijkt echt een stemmentrekker
voor de Partij voor Vrijheid en Democratie
het 'duizendt' haar gewoon, is wat ik zie
zij zegt: ik ben zo blij en 't voelt zo lekker
het recht-door-zee weet zij goed te benutten
mag ik er éven langs, Pardon, meneer Mark Rutte…
Je maakt...
netgedicht
2.6 met 29 stemmen
2.653 je maakt de zee
je maakt het zand
je maakt de duinen en het land
je maakt het schaap
je maakt het lam
je maakt de kudde en de dam
je maakt de grond
je maakt de klei
je maakt de bloemen en de wei
je maakt de boom
je maakt het bos
je maakt de merels in me los…
Laatste gang
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.779 Klokkenstem begeleidt
lang en monotoon
bedrukte zwijgen
verdwaald herfstblad
bedwarrelt traag
het dode eiland
witte bloem
korte snik
laatste groet
langzaam verzinkt
het houten schip
in de aarden zee
het leven
herneemt
z’n gang…
Jouw Ogen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.803 Jouw ogen
Zijn als de zee
Ik kan er in verdrinken
Ze voeren me mee
Door jouw ogen
Doorzichtig als de pest
Zie ik niet alleen je lichaam
Maar ook nog de rest
Door jouw ogen
Eerlijk als maar kan
Zie ik de waarheid
Van deze man
Jouw ogen
Laten stiekem zien
Dat je innerlijk
Nog mooier is misschien…