6208 resultaten.
laatste adem
hartenkreet
3.3 met 38 stemmen
3.047 Laatste adem
In de laatste fase van het leven,
De tijd tikt en tikt maar door,
Maar de kaars van leven is nog maar klein
Het einde is in zicht,
Het laatste vlammetje wordt zwakker
En wordt overwonnen door het laatste zuchtje wind.…
30 Jr Mist
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
639 roes genietend flierefluiten
gebruikend al wat heeft en leeft
terend op die gemeenschap welke
begripvol steeds maar weer geeft
Maar dan als de jaren tanen
het lichaam protesteert
komen getuigende tranen
dertig jaar lang gevlucht, niets geleerd
Dan nu weigert het alom begripsvolle
eenzaam lijden meldt zich aan
wachtend het afgedwongen einde…
Gedichten als gezichten
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
607 we balanceren
in gedachten zonder net
het koord trilt lichte ritmes
de einden zingen rond
zetten gedichten
als gezichten op het net
zonder mond facetten ogen
virtueel net echt
kussen woorden
warmen zinnen als in bed
belijden liefde die zijn
werkelijkheid heeft afgelegd
ik ontmoet je in je geest
het ijle spinrag van contacten
niemand…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 - Gedachten zonder einde,
vervlogen en vergaan.
Wat staat ons nog te wachten
Dan mist en hagel hier,
En koude, korte dagen,
En nachten eindloos schier.
De zwaluw is gaan vluchten,
De blaadren vielen toen,
En gij zijt heengevlogen,
Zo als de vogels doen.
------------------------------
uit: Gedichten (1870)…
De Wilgenlaan
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
676 Onze wegen scheidden
op weg naar ‘t einde
van haar lijden.
De wilgen zijn geknot
en uitgelopen,
voor haar gaat
ver van hier
een nieuwe
toekomst open
waarop ik hier
op aarde nog
mag blijven hopen,
verbonden door de wortels
van ons geloof in God.
Een eindje verderop
wordt er al weer
een wilg geknot.…
lichtjes
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.168 soms
is alles donker en stil
donkergrijs en kil
niets dat nog wil
alleen en stil in huis
geen geluiden te horen
niemand gaat me storen
in dit donker en stil
hoe hard ik ook gil
hoe graag ik ook wil
niemand zegt sst stil
ze slaapt
straks
is het weer licht
het einde in zicht
zal het duidelijk zijn
rauw en bezeerd
van deze pijn…
LICHTJES
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.397 soms
is alles donker en stil
donkergrijs en kil
niets dat nog wil
alleen en stil in huis
geen geluiden te horen
niemand gaat me storen
in dit donker en stil
hoe hard ik ook gil
hoe graag ik ook wil
niemand zegt sst stil
ze slaapt
straks
is het weer licht
het einde in zicht
zal het duidelijk zijn
rauw en bezeerd
van deze pijn…
14
hartenkreet
1.9 met 22 stemmen
5.608 Veertien jaar geleden
In je wiegje naast de kerstboom
Lag je als donzig diertje
Een derde kindje, een zoon
Ik zie je nog kruipen in de keukenkast
Kampen bouwen tussen de bomen
Klimmen op de muur, duiken in de zetel
Dacht jij dat door ooit een eind aan zou komen?…
weifelaar in het slakkenhuis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
675 porceleinen pop
die het briesen
van de maskers schraapt
een boom
wordt omgelegd
in zijn oren
kreunt een mastodont
het reptiel in zijn aderen
ook daar heeft hij
vlekken in de ogen
de rijp zit in zijn benen
fragiel kwetsbaar
elke stap kan het dekken openslaan
met elk weifelen
breekt hij wat adem van de wind
de dood slaapt
aan het eind…
Ontmanteling
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
753 steeds meer vallen
bladeren van mij af
en voel de dag naderen
dat ik geheel naakt zal zijn
en verloren zekerheden ervaar
als een onafwendbare straf
wie ben ik toch geworden
roept mijn hart ten einde raad
is zoeken naar ademende liefde
struikelen over horden
en maakt het stof der aarde
van mij een holle veelvraat
het licht van…
Geheel verzorgd
gedicht
2.6 met 19 stemmen
5.956 Aan 't eind een klein en dicht café
waarlangs een olietanker vaart.
U draait zich om en wordt in 't dorp
gestoken door een wesp, u plukt
een willekeurig blaadje, wrijft
vergeefs, en dronken van geluk
en pijn keert u naar huis terug.
------------------------
uit: 'Viewmaster', 1997.…
to be or not to be redelijkerwijs
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
678 fingeren
of zonder te menen moeten acteren
daar is op zijn minst
een theatraal kantje aan
maar als altijd komt dat ook van twee kanten
zoals een mens is ben ik soms halfrond
op de koppen van het bollen
daar draait men de hand niet voor om
achter in de keel gaat het om ontdubbeling
en wat zich dan op de lippen ontbloot
op het uiterste einde…
een kruik vol gedachten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
815 onderhuids
terwijl de avond over het licht scheert
het leven meeneemt
zodra de traagste wijzers lonken
naar het ratelend gewicht
der waarden
heftig
aan het einde en van jarenlang
vermeden
alsof het dwingt tot schrapen
nog verder dan het denken, tot dwars door de wenteling
van werkelijkheid
zoek ik naar ontheffing, terug naar eerste…
Help me!
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
760 We kunnen haar niet redden,
niet helpen, alleen toekijken,
want we zijn machteloos
en de nachtmerrie wordt vervolgd,
tot het einde der dagen.…
Ontsnapt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 Weet je je hart niet te vinden
bij de schaduwen over zonverlichte wegen,
dwaalt het rond in alles wat donkerder is
dan het einde van een gesloten wildernis.
Niet alle daken zijn van steen,
druppelt er verdwaalde regen doorheen.
Je zult moeten vluchten naderhand,
wat ons redt is onze vijand.…
Insomnia II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
593 En zoals het kind groeit in zijn moeders schoot,
Gelijk zo groeit het woord op in mijn hoofd,
Het graaft van meet af aan zijn eigen graf
Stevent als een wilde op zijn einde af,
En zie dan, de pijn bleef langer onverdoofd
Als ik mijzelf het slapen niet verbood.…
Ik mijmer even mijn vriend
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
820 aanwezig
jij was een vriend, trouw en oprecht
doch het sterven nestelt
zich telkens in bij iedere geboorte
waarvan het bloot wordt bedekt
met de kille glans van de herfst
niet meer naar zee, of struinen
over het hoge land, het zout van de wad
proeven met je tong, je was slechts een beest
zegt de verharding in mijn stem,
ik weet, het einde…
DE WEG NAAR
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
717 Het mogelijke
einde van de genieting
maakt me verdrietig.
Maar ook de pijntjes
in lijf en ziel verdrieten
mij iedere dag.
Ik zie steeds uit naar
het goddelijk ontmoeten
van die mij liefheeft.
Die lieve ogen
die mij ergens zien zitten
wachten op contact.
Dat grote moment
van eeuwige omhelzing
en niet meer uitzien.…
Raamwerk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 wat ongezien blijft
buiten het kader vindt licht
altijd tegenlicht
onzichtbare vertakkingen reiken
vreemd verder
alles is hier hoog en laag tesaam
dichtbij en onaantastbaar
de dood verkruimelt even traag
als leven groeien doet
Onbegrensd staat het zwart
in de ijle stilte
slaakt een kreet
onhoorbaar ver de ruimte in
waar tijd geen einde…
Monique en Hendrik
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
663 Aan het eind van de pret
ging het stinken in bed
en hij vond 'r een drol van een meid.…
De weg van het hooglied
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 Aan het begin van die weg
heb ik eens gestaan
gewacht op mijn liefste
waarvan ik zeker wist
dat ze hier langs zou komen
op het midden van die weg
ben ik eens stil blijven staan
dacht dat ik haar zag komen
waarop ik zolang had gewacht
alleen nog van kon dromen
op het eind van die weg
heb ik nog eenmaal omgekeken
ben bedroefd doorgelopen…
Dromen plukken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
664 naar behoefte
een beetje minder
een beetje meer
beziet de bloemen
vol met liefde
wat zijn ze mooi
en nog zo teer
Ze hoort de ketel
naar haar fluiten
en zet een lekker
potje thee
haar dochter zal
zo straks wel komen
die neemt vast
wat lekkers mee
Alles is toch goed gekomen
ze bedankt het leven
met een lach
weet,eens zal er
een eind…
het olifantenfeest
hartenkreet
2.4 met 32 stemmen
3.870 ene olifant werd vijfentwintig jaar
Dit wordt feesten reken maar
Ze stonden op hun achterpoten te swingen
Alle andere olifanten gingen liedjes zingen
Er werden smakelijke hapjes geserveerd
Ze mochten smakken dat hadden ze geleerd
Het werd als maar later
Ze dronken limonade dus ze kregen geen kater
Kwam na het vallen van de schemering
Een eind…
Concertino voor een hoger leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
836 Voor Coby
Wij musiceren oude woorden
op cadans en slotakkoorden
naar een opus zonder eind
Hier dirigeren soepele walsen
als een preluderend balsem
in een opmaat naar ’t refrein
Het allegro stemt staccato
Op klavier en sopranino
zweven noten orkestraal
Compositie als gegeven
voor ’n barokker, hoger streven
maakt het denken lateraal…
Zielen te schilderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 leven te zoeken
zielen te schilderen op linnen doeken
er waren doelen om te bereiken
ervaring lag voor het grijpen
maar verbazing vroeg steeds om meer
in reiken naar hemel en hel
dacht ik de grenzen te weten
waarbinnen het antwoord zou zijn
helaas was ik
mijn lichaam vergeten dat
aan aarde gebonden niet mee kon op reis
pas op het eind…
Waaibomenhout*
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.398 Met het eind in aantocht, haast elke wens
vervuld, voelt hij zich dan toch nog genaaid
als hij de film van zijn leven afdraait
en zijn waaibomenhout ziet voor de lens.
Al mis ik inzicht in de belichting,
intuïtief zoom ik weg van het hout
naar een wijder landschap dat mij aanschouwt
in afwachting van mijn eigen-richting.…
Hellingproef*
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
2.168 Heb ik gevonden wat ik zo lang zocht,
terstond start in mijn hoofd een offensief
en stil kerm ik van pijn en ongerief:
is zij echt het einde van mijn zoektocht?
Zij trok mij op de top van de helling,
voorbij is deze Sisypluskwelling.…
Taalstilering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Zinnen, geef mij je woorden
terug, witte huid van perkament,
een lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk te blijven als
de blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien,
geblinddoekt naar het einde,
streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie.…
Lafhartig
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
629 Er is geen einde.
Er is enkel leven, om door te geven, telkens weer.…
Art. 461 WvS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
479 gedachten voorbij
een lepelaar die op stelten staat
wakend in vlagen van dagdromerij
hier eindigt het land, is wat ik je zeg
nu kan niemand nog ergens heen
zonder te berusten in een eindige weg
balancerend op de rand, met één been
onverbiddelijk is de wet,
ondoordringbaar de geest
ook al ben ik gevangen in een denkbeeldig net
wat na het einde…