8894 resultaten.
Beschrijf me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
604 Voor mij is eender welke zin
die door uw pen werd neergevlijd
een vers dat ik in se bemin.
En durft ge hier uw roerselen kwijt,
geen ander die ze hoeft te lezen.
Ik ben het blad waar inkt gedijt,
mijn wit vormt met uw schrift één wezen.
gezongen versie te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/…
Levenslang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 hij zonder vragen
in haar wereld binnen
wat zij zou verdragen
daar de zwijgplicht
vanzelfsprekend was
Als een vlieg
in 't web gevangen
liet zij hem gevoelloos toe
Liet zich strelen
zonder schreeuwen
hield zich stil
en krijste niet
In zijn macht
die liefde leek bevangen
overschreed hij grenzen
zonder paspoort
was haar tijd te ver…
En de toekomst positief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 De aarde slechts
Een kraamkamer
Voor de mens
Als boegbeeld
Van het grotere
Plan - positieve
Mensen die zichzelf
Ooit als pluisjes van
Een paardenbloem in
Ruimteschepen door het
Heelal zullen blazen,
Om ver weg, op prachtige
Bewoonbare plaatsen,
De mensheid pas echt
Tot bloei te laten komen
Inspiratie: column Daniel…
Sporen in de sneeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
746 zwerf ik
Doelloos over platgetreden paden
Niet wetend welke richting ik
Moet gaan - de richting die ik
Zoek lijkt zinloos en onzichtbaar
Begraven in het landschap dat wereld
Schijnt te heten, door haar was ik verslonden,
En toen kwam vandaag zo maar de ommekeer,
Heeft het voor 't eerst sinds lange tijd gesneeuwd
En is het in de verse…
sneeuw !
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 De Goden schudden hun bedden op
Vlokjes van onschuld dansen met
pluisjes van dons
Zuiverder wit kan niet bestaan
als van een maagd die zich
behoedzaam neervleit in de straat
Die zichzelf niet meer herkent
Stemmen niet ver van stilte
Voetstappen die alles verraden
Lijdzaam dragen takken hun nieuwe
last en buigen diep voor de
passanten…
Schandaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Is het van het paard of van een rund
er wordt met heel veel vlees gestunt
wat zit er allemaal in het gehakt
op het laatst weet je niet meer wat je bakt
zullen wij het nog wel eten
of moeten wij het vlees gewoon maar vergeten
we worden met steeds meer bacteriën besmet
en zeg nu niet dit is ver van mijn bed
dit gaat allemaal via je mond
en is…
Griet Manshande
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 Vandaag op zo’n zondag
onder de lijn van zonnige dijk
voelde ik mij even destijds
Als schrijver Jan Mens
tussen ‘Griet Manshande’
Heb er niet eens ver voor
hoeven slenteren
omdat ik aan een dijk woon
Overgelukkig genoot ik van
herinneringslezen
Bijna irreëel bedwelmd door
temperatuur en de zon
liep ik vanuit mijn ligstoel mee…
Wat ik je wil zeggen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.051 zee zo oneindig
de kuststrook lijkt verdwenen
als opgegaan in een nevel
het twistend bootje
in een eenzame cirkel
vaart zo ver van een thuis
meeuwen schreeuwen
vechten zich een plaats
in het bestaan
jij roept naar een haven
het vuurtorenlicht
je zoekt een baken, een zicht
waar zijn toch de liedjes
de golvende woorden
van je…
De blik zag wereldwijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
432 ik ooit had gekend
de lucht
droeg geen woorden
maar ik kon de resonans
diep van binnen horen
de blik
zag wereldwijd
en toch gericht op mij
in het leggen van contact
voelde een hand
aarde wilde mij niet dragen
ik was verlicht
met zoveel vragen
een lach spleet
onverwacht de hemel open
ik viel kwam neer
in mijn hand een witte veer…
Eenmansfanfare
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
708 Trommelaar,
door zijn fanfare
rechts ingehaald,
drukt zijn vers aangegroeide aambeien
op de koude stoeprand
terwijl hij,
begeleid door tromgeroffel zucht en steunt,
kreunt ook,
over een nodeloze leegte,
een tranentrekkende echo van eenzaamheid
die zijn trommel niet compenseren kan.
‘Een eenmansfanfare
is geen fanfare.…
de pluk van vrijheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 mijn boeket doorstond
de eeuwige vlucht, niets daargelaten
maar toch ontheemd zal de
kroon het hoofd verlaten al splijt
het leven zich in twee
halsstarrigheid is geen trots maar is
de pluk van vrijheid, gedreven is jouw hand
maar beneveld sta ik ver en bezie mijn ziel
als de rots die mij bevrijdt
het aardse draagt zo zwaar, het…
voor Michaela
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 ze trotseert
stoffige woestijnwinden
hagelstenen hameren op
het kleine weerloze lijf
zo vaak verwond
maar niet verslagen
droomt ze van
de dansende fee
trappelend slaat ze
haar krachtige veren uit
moeizaam en vastberaden
ontstijgt ze de zwaartekracht
in de vlucht strijkt
de wind langs
haar vleugels
en doet hen zingen
zwevende…
Dal van de manen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
642 In de alles verhullende uren
tussen twee zonnen
spelen onder schuilnaam
manen op het water
onder de nachtbedekking
is de beweging van de wind
gestreken en gesteven
het kristal is klaargelegd
voor een verse morgen
de eerste menselijke karkassen
doemen uit de ruimte op
langzaam zwelt het natuurleger aan
iedereen spreekt gladjes en…
bruiloft in Valkoog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
668 botervet en vers gesneden
zo liggen de graslanden in mijn herinnering
ik zie hoe hij zijn hoed afneemt
haar kust
naar mij omkijkt
en glimlacht
kinderen dansen muziek aan de touwen
van de klokkentoren
hij loopt weg uit mijn schaduw
licht vloeit
tranen spatten tegen de hemel
ik aarzel nog
twijfel wortelt diep onder de zerken…
Wij ademen eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
533 Het verleden heb ik slechts in
fragmenten, vervormd, vertekend
en soms geladen met een grijs
gevoel; wat ooit als verse sneeuw
gevallen is, het blinkt niet meer,
het zingt met valse tonen van
verval, van ontoegankelijkheid.
Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel?…
Een zomers liedje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
640 blote voeten bruine benen
jurken rokjes korte broek
bonte hoedjes hoge hakken
slippers en een omslagdoek
jonge eendjes witte zwanen
bomen vol met vers groen blad
weilanden met boterbloemen
blauwe lucht wie doet je wat
fluiten zingen zomerliedjes
koffie op een groot terras
zonnebril en mensen kijken
ik wou dat het nog zomer was…
Joost Zwagerman
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
823 Dan maar de stap naar de koude nacht,
bedorven hoop, een koud vel, een pot
orchideen op een vers gedolven boek.…
kluitje in het riet
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
442 Iemand zei tegen hem
hier is een kluitje
een mooi stukje aarde
vers van mijn schep
breng dat nu naar
de overkant van het water
vaar met je bootje
naar het wuivende riet
leg het kluitje daar neer
en alles zal goedkomen
dus dat deed hij
hij voer naar het riet
legde het kluitje neer
aan de natte voeten van het riet
het kluitje…
DE WEDSTRIJD.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.104 Één voorbeeld doet uw trouw ver onder de onze dalen,
Haalde Orfeus niet zijn vrouwtje uit de hel;
Wat vrouw dorst ooit haar man daar halen?…
Vervloekt
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
573 Ik vervloek mezelf
om niet gezette stappen
om mijn angst grip te verliezen
om ondoordachte grappen
om uitstel zonder echte reden
om zwijgen als ik vragen wilde
om zoeken in te ver verleden
om denken dat ik wachten moet
om stoer alleen zijn in mijn schulp
om doofheid voor een goed advies
om afweer tegen elke hulp
om passie die ik binnenhoud…
Het heen en weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Nooit
krijgt hij
het heen en weer
de baas van 't veer
Hij kent
zijn pont,zijn schip
kortste route van
zijn vaart:
Van wal naar oever
van oever
naar wal, de oversteek
telkenmale weer
Hij kent
de mensen
onderweg
naar werk, huis
de ruis
van het water
van boeg
van 't schuimspoor
Hij gaat door
-het varen nimmer moe-
krijgt…
De leegte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
545 Het stille trok een streep
onder gedachten
doch ver verwijderd zijn
maakte plaats voor leegte
waarin ik geen gemoedsrust vind
zonder stof voor praten
enkel voor gebeden
omdat mijn kind zijn kracht verliest
die híj langzaam los moet laten
het is niet te verhullen
daarom verkiest míjn geest
een overdaad aan bezigheden
om de leegte op…
Wie geeft er nog 'n zier?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
673 zomaar
een zondagmiddag
waarop kinderen
zich Johan Cruyff wanen
of Johnny Rep
oeverloos achter
een bal aanrennend
koppen, aannemen, overspelen,
aanvallen, verdedigen
tot de scheids affluit
zomaar
een zondagmiddag
waarop kinderen
verdrukt liggen
onder vers
geschoten puinhopen
hopend op
reddende engelen
die hun bevrijden zullen…
Denk zelf
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
542 <3
voor
het jaar
dat nu komt
ga eens uit je bol
spring en zing en dans
heb grenzeloos en uitzinnig lief
<3
en ga
vaak en heel veel
onbevreesd buiten begaande paden
heb lak aan leugenachtige conventies
denk uitvoerig - veel en ver out of the box en
laat geld nooit uitgangspunt zijn voor een oplossing
<3
denk zelf
denk zelf
denk zelf…
haalbaarheidsonderzoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 de aanwezigheid van een aardappel
of eigenlijk, het waarneembare
onomstotelijke, proefbare, halfzacht
gekookte van een verse aardappel
het onherhaalbare van gisteren
onhertreedbaar als afgesloten gangen
het verdragen van regen en vuur
het ontherfsten van naderend afscheid
een geest in een fles stoppen, het
hek van de dam in de grondverf…
Mijn ster
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.273 Als ook ik eens
een ster zal zijn
en jij een kind
mij probeert aan te wijzen
en het waarom toch en
andere vragen zullen rijzen
bedenk dan dat ik
niet eenzaam ben
niet alleen
ook al ben ik nog zo
ver weg en twinkelend klein
wij staan hier met z’n allen
en met z’n allen zijn we een
daarom ben ik zo moeilijk
aan te wijzen
maar ik turend…
We ademen eeuwigheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 Het verleden heb ik slechts in
fragmenten, vervormd, vertekend
en soms geladen met een grijs
gevoel; wat ooit als verse sneeuw
gevallen is, het blinkt niet meer,
het zingt met valse tonen van
verval, van ontoegankelijkheid.
Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel?…
Vacuüm verpakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
522 Een middel om te leven heb ik niet
En evenmin een doel om voor te leven
Tenzij ik weer een versje heb geschreven
Een vers van mijnen in oorlogsgebied
Zware terreuraanslagen van vapona
Onbevlekt ontvangen olvarit
Een overdaad aan mondvoorraad om niet
Bestrijdingsmiddelen tegen corona
Een zone zeer gedehumaniseerd
Een vacuüm van anderhalve…
ongeschreven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 een ontbrekend
woord in het vers
de onderbroken kus
van een engel
de niet verstuurde
brief aan een liefde
de losse eindjes
van een mooi verhaal
het ademloze talmen
van het onvoltooide lied
een rusteloos tasten
naar een vergeten dag
het vergeefse wachten
in de maanloze nacht
de gemiste ontmoeting
op een verlaten perron
een…
MANDARIJNTJE IN PAPIER
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
467 mandarijntje met je losse huid
en parfum als een zomerhuid
een verantwoorde consumptie
voor kleuter en bejaarde
ze komen uit een ver land
een land van
hangmatten en golfplaten
en oude vrachtwagentjes
een kilo in een netje
er is er altijd wel één
omwikkeld met gevloeid papier
maar niemand weet waarom
misschien is ie wel bestemd
voor één…