5913 resultaten.
van groeiende naar bloeiende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 terug
net zo lang, tot ik kom tot bedaren
wie verlost mij van de pijn
om nog van de wrijvingen te zwijgen
zit ik in bepaalde verwikkelingen
wie had ooit gedacht dat 't zo zou zijn
weg met de wanen, weg met de tranen
weg met 't diepe verdriet dat ik draag
ik wil me weer vrij en gelukkig voelen
ik wil verlost zijn van deze plaag
het lijkt…
Verdwijnen is bewijs van tijd
gedicht
4.2 met 5 stemmen
3.941 Een uur
verstrijkt, dag, eeuwigheid uitmondend
in wat vergeten lijkt. Bedrog.…
Gouden ei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Het lijkt
het dilemma van de kip en het ei.
Wie niet kakelt zal ook nooit springen;
kan nooit zijn weg vinden naar
het gouden ei.…
Vertrapte ziel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 Een zielig hoopje gras geeft aan
waar hij met zijn poot heeft gestaan
draaiend op haar ziel jawel
't gebeurde allemaal zo snel
dat 't net lijkt alsof 't nooit gebeurde!…
In paradijselijk licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
495 gehakt en gebakken
maar de fundamenten
waren al eerder gelegd
stilaan ben ik begonnen
natuurlijk met visie
creatief door hoogte
transparant in ruimte
spelend met zicht
in paradijselijk licht
tierelantijnde decors
zette snuisterijen in beeld
construeerde arcades
griekse pilaren om zo
de massa rust te geven
in even weg te lezen
toch lijkt…
Een virus of tien?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
725 Een groot deel is ziek, ze zijn niet te benijden,
of je nou spuugt of leegloopt,
je wilt het geen van beiden
Het hoesten, niesen, loopneus en tranende ogen
ook al lastig maar zeg ik bewogen:
Er zijn ergere dingen, eerlijk waar,
al lijkt je leven nu ziek en wel een beetje zwaar:
eens zijn de virussen wel klaar....…
Kerstmis 2016
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
932 Veel mensen hebben dit jaar niets met vrede op 'aard
Ik begrijp het wel, met al die narigheid is, lijkt wel,
Vrede veel minder waard.
Toch staat ook hier een kerstboom, met lichtjes aan
Zelfs een prachtige boog, staat in het raam
Het gevoel van kerst mag toch niet verdwijnen
Omdat onverlaten het trachten te verstieren?…
De schuiten hebben de dag volbracht.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
826 Het lijkt een betoverde vogelvlucht,
in laatste, dromende wiekslag gebleven.
Dan komt een enkele windezucht.
De dode wimpels rimpelen even.…
Bionisch leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
553 Een bionisch leven van een
bovenmenselijk patroon lijkt
zo anders in het leven te
staan dan een menselijk gewoon.
Een bionisch leven in hart
en nieren kan nimmer stoppen
en zal nimmer de teugels vieren.
Het zweeft zijn leven ten dagen
tussen hemel en aarde.…
In jaargetijden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
585 De zomer verwart in de verte
als een dunne draad zonder eind
Herinnering aan de winter paars
als een heideveld schaars bedekt
Een heldere droom wordt zelden
een gedicht met zuivere woorden
Herfst lijkt op een bonte vlinder
zomer- en herfstkleuren opgezogen
Een winter wacht met zwart en wit
in een maanzieke, zilveren nacht
Een ader in de…
heb het lef eens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 heb het lef eens
te vertrouwen
in hoop en liefde
in vrede en overtuiging
in eerlijke oprechtheid
heb het lef eens
te vertrouwen
in iets en iemand
dat en die jou vasthoudt
waarvan jij dromen mag
al lijkt de weg griezelig smal
of eindeloos en mistig lang
heb het lef eens
te vertrouwen
dat zij er zijn zal
wanneer jij dat nodig hebt…
'k Hoor noch 'k Zie U niet
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
731 Dra valt de avond
een nacht zonder ster
de aarde lijkt eenzaam
en de hemel zo ver.
Geen dauw in de morgen
alleen verrijzen heel vlug
de weerkerende zorgen -
maar mijn vreugd niet terug.
Wie kleurt nog mijn bloemen?
Wie zingt weer mijn lied?
Wie zal mijn naam noemen?
Gij zijt er! –
Maar ‘k hoor noch ‘k zie U niet.…
bovenzinnelijke zoen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 allitererende moeilijke woorden
aaneengeregen in een gedicht
veel lettergrepen, onbegrepen
inhoudelijk onzin, compleet ontwricht
symbolisch lijkt logisch
uitbeelden maakt waar
veel moeilijke woorden
klinken soms raar
metafysica, gaat iedere zin te boven
metamorfose, voor herschepping gekozen
metafoor, vergelijkingsbeeldspraak
die blik…
Rooilaan langs de Maas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
721 Een kleine bal, een zwarte volle maan,
lijkt al wat in de verte is gebleven.
De bomen zijn steeds ijler weggedreven.
Van dichterbij zie ik een pony staan.
Daar ging ik met de hond elk jaargetijde,
tot vreemde mannen ons met vuur beroofden
van deze gang die ons voor kort bevrijdde
van kooi en tijd.…
Dies Irae
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 zijn geliefde familie gestroopt
Tot een verdwijnende stip wordt
En in de vergetelheid stort
En snode sujetten en viswijven
Vingerwijzend de joden de schuld aanwrijven
Verguldt met de tot in de puntjes uitgevoerde wetten
Waarmee soldaten hatelijk hun een hak zetten
Ziet zijn zus ineens aan zijn rug als hij wegloopt
Hoezeer hij op haar lijkt…
Onveranderlijk
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
594 de ontwakende zon
is er nog steeds
vonkt vurig in de lucht
ook het ritme van de vogels
bewoog met elkaar
vief als mijn diepe zucht
de haan kraait zijn kracht
kakelgeluiden van de hennen
steevast een morgenzandbad
warme regen druppelt
op mijn koude huid
en op het kinderkopjespad
lentebollen knikken
het lijkt alsof al die kleuren…
Onbegrepen tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 spel dat geschreven
staat in balken
met mollen en kruisen
proeft hoe
daarin nog verborgen
emoties huizen tot
op de dag van vandaag
het oeuvre is
gewikt en gewogen
nu breng je eindelijk
zijn schoonheid naar boven
in jouw dirigeren
wil jij proberen
ze echt te etaleren
na zoveel onbegrepen tijd
in een harmonisch
uitproberen lijkt…
Ouders
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.182 Het lijkt bijna onmogelijk,
maar beide kregen het
tegelijkertijd.
Als kind zie je dat met
lede ogen aan.
Langzaam zie je hun
vergeetachtigheid
toenemen
en in gedachten
heb je een stille
traan.
Moedeloos moet je het
ervaren.
Het ergste
is, je kunt er zelf zo
weinig mee,
alleen er voor ze zijn.…
treden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 naarmate de tijd vordert
kleurt het afscheid
zich steeds verder in
mijn gevoel dooft
voor al wat ik bemin,
het lijkt alsof de huid zich sluit
wijl een zucht zich weliswaar
vast in een herinnering neder vlijt
wordt wat mij nog rest
vaker door gongslagen ingeluid
en volg ik het opstapelen
van komende momenten
onvoorspelbaar,
onvermijdelijk…
Eindelijk Thuis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
508 De weg lijkt eindeloos lang en ver.
Maar Ik zeg je,
ze is niet verder dan een gedachte.
We reizen op het Licht
Alle ballast overboord.
Een reis op de wind.
Door het oog van de storm
In de verte brandt het Licht van de vrijheid.
Zoet land.
Land van de Vrijheid.
Wie zou er niet willen wonen?…
Verwekte gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Het lichaam waarin we wonen
lijkt een doodgewoon lichaam.
Het werd verwekt door mannen
in gewone huwelijksbedden.
Of, zoals zo vaak gebeurt, verwekt
na een uit de hand gelopen feest.
Een mens is een heilig dier.
Of een laaghartig beest.
Een bevruchte eicel is spontaan
haar eigen gang gegaan.
Vanzelf gaan cellen delen.…
De aarde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
554 De aarde likt haar wonden
Mensen blijven binnen
Covid lijkt te winnen
Vaccin nog niet gevonden
De aarde likt haar wonden
Mensen nemen afstand
Een crisis in het land
Bedrijven zijn verslonden
De aarde likt haar wonden
Mensen steunen elkaar
Overheid komt met gebaar
Maar wie voedt alle monden
De aarde likte haar wonden
Mensen overleden…
Grenzen bereikt?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
412 Roest klopt in het
mechanisme van het
aan ons aangemeten
uurwerk, het lijkt even
stil te staan, het reinste
bronwater aangetast
getapt uit het bloed,
waarin de waarheid
afbreekbaar wordt
reeds voorspeld in de
oerziel, afgedaan als
onzin, klopt het aan
de poort, vaak ontzegd
en komt het ijkpunt
dichterbij waarin ik
droom…
Het was klaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
499 Het lijkt wel of het heel donker is in het hele land
nu ik zo naast je sta bij dit houten ledikant.
In de kamer hiernaast hoor ik de klok
buiten nog uit de ren het kippengetok.
Wellicht zie ik je ooit in het nooit meer
maar houden van is wat ik zeker niet verleer.…
Voltooid leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Straks wéér die dag van Lichte Wolkenwagen
En ik wil mee de blauwe luchten in
Ik zit met prangende en vele vragen
En God voelt ver, verroert lijkt het geen vin
Ik zoek een schuilplaats, wil de herberg in
De stal met krib en hooi, want ben voldragen
Straks wéér die dag van Lichte Wolkenwagen
En ik wil mee de blauwe luchten in…
Erasmus
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
541 Maar mijn hoop lijkt vergeefs, want ik hoor al je spot.…
De holle weg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 wij hebben de
kleuren niet
uitgevonden
lieten gewoon
gebeuren wat
voor handen kwam
een sloot met
overhangende kanten
die spiegelend
overgaan in
blauwe rimpels
van de zomerlucht
schaduw geeft
wat problemen
door de richting
van het licht dat als
in dromen van alle
kanten lijkt te komen
ieder legt zijn pad
waarbij jij je op…
Daarmee goed te leven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
568 Het gebruik van riten en symbolen
oneindige creaties van de geest,
vaak gestuurd in kwetsbaarheid,
een troost of eeuwenoude vloek,
is mij om het even, een bestaan
tussen mijn uiterste polen, in
de draaikolk van de realiteit
de queeste van verlossing
komt de spiegel van vergankelijkheid
voorbij, even lijkt ik te zijn verlost
van mijzelf…
vloeibaar baren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 schoonheid is niet aan te raken
ik ervaar dat met mijn ziel,
een kwetsbaar baken,
die roert, beroert en ontroert
maar altijd is, ook tijdens gemis
immers dan is het vaak zoeken
naar troost of zalven van een wond
dan schenkt een kleur of roept een beeld
dat neigt naar liefde, naar het gebroken nabij
waar de nacht de dag besteelt
het lijkt…
Wintertijd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
494 Andere tijden, de originele
Verblijden, oranje, gele
bladeren, bruine, rode vele
Daarover te kwelen
op een grauwe maandagmorgen
Lijkt zonder zorgen
Geen lekken,
geen schreeuwende bekken
Bladstil houdt zich het laatste blad
Alsof ...alsof het nog één keertje bad
voordat het viel
en toch, toch ging hemelen
Wat kan iemand zemelen
Op deze morgen…