Alle inzendingen over lijkt

5913 resultaten.

Sorteren op:

van groeiende naar bloeiende

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
terug net zo lang, tot ik kom tot bedaren wie verlost mij van de pijn om nog van de wrijvingen te zwijgen zit ik in bepaalde verwikkelingen wie had ooit gedacht dat 't zo zou zijn weg met de wanen, weg met de tranen weg met 't diepe verdriet dat ik draag ik wil me weer vrij en gelukkig voelen ik wil verlost zijn van deze plaag het lijkt…
Maularia Fist26 februari 2016Lees meer >

Verdwijnen is bewijs van tijd

gedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.941
Een uur verstrijkt, dag, eeuwigheid uitmondend in wat vergeten lijkt. Bedrog.…

Gouden ei

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Het lijkt het dilemma van de kip en het ei. Wie niet kakelt zal ook nooit springen; kan nooit zijn weg vinden naar het gouden ei.…

Vertrapte ziel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
Een zielig hoopje gras geeft aan waar hij met zijn poot heeft gestaan draaiend op haar ziel jawel 't gebeurde allemaal zo snel dat 't net lijkt alsof 't nooit gebeurde!…
Johanna3 augustus 2016Lees meer >

In paradijselijk licht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
gehakt en gebakken maar de fundamenten waren al eerder gelegd stilaan ben ik begonnen natuurlijk met visie creatief door hoogte transparant in ruimte spelend met zicht in paradijselijk licht tierelantijnde decors zette snuisterijen in beeld construeerde arcades griekse pilaren om zo de massa rust te geven in even weg te lezen toch lijkt…
wil melker14 september 2016Lees meer >

Een virus of tien?

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
Een groot deel is ziek, ze zijn niet te benijden, of je nou spuugt of leegloopt, je wilt het geen van beiden Het hoesten, niesen, loopneus en tranende ogen ook al lastig maar zeg ik bewogen: Er zijn ergere dingen, eerlijk waar, al lijkt je leven nu ziek en wel een beetje zwaar: eens zijn de virussen wel klaar....…
An Terlouw8 december 2016Lees meer >

Kerstmis 2016

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 932
Veel mensen hebben dit jaar niets met vrede op 'aard Ik begrijp het wel, met al die narigheid is, lijkt wel, Vrede veel minder waard. Toch staat ook hier een kerstboom, met lichtjes aan Zelfs een prachtige boog, staat in het raam Het gevoel van kerst mag toch niet verdwijnen Omdat onverlaten het trachten te verstieren?…
An Terlouw24 december 2016Lees meer >

De schuiten hebben de dag volbracht.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 826
Het lijkt een betoverde vogelvlucht, in laatste, dromende wiekslag gebleven. Dan komt een enkele windezucht. De dode wimpels rimpelen even.…
Jan Prins19 februari 2017Lees meer >

Bionisch leven

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Een bionisch leven van een bovenmenselijk patroon lijkt zo anders in het leven te staan dan een menselijk gewoon. Een bionisch leven in hart en nieren kan nimmer stoppen en zal nimmer de teugels vieren. Het zweeft zijn leven ten dagen tussen hemel en aarde.…

In jaargetijden

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
De zomer verwart in de verte als een dunne draad zonder eind Herinnering aan de winter paars als een heideveld schaars bedekt Een heldere droom wordt zelden een gedicht met zuivere woorden Herfst lijkt op een bonte vlinder zomer- en herfstkleuren opgezogen Een winter wacht met zwart en wit in een maanzieke, zilveren nacht Een ader in de…

heb het lef eens

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
heb het lef eens te vertrouwen in hoop en liefde in vrede en overtuiging in eerlijke oprechtheid heb het lef eens te vertrouwen in iets en iemand dat en die jou vasthoudt waarvan jij dromen mag al lijkt de weg griezelig smal of eindeloos en mistig lang heb het lef eens te vertrouwen dat zij er zijn zal wanneer jij dat nodig hebt…

'k Hoor noch 'k Zie U niet

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 731
Dra valt de avond een nacht zonder ster de aarde lijkt eenzaam en de hemel zo ver. Geen dauw in de morgen alleen verrijzen heel vlug de weerkerende zorgen - maar mijn vreugd niet terug. Wie kleurt nog mijn bloemen? Wie zingt weer mijn lied? Wie zal mijn naam noemen? Gij zijt er! – Maar ‘k hoor noch ‘k zie U niet.…

bovenzinnelijke zoen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
allitererende moeilijke woorden aaneengeregen in een gedicht veel lettergrepen, onbegrepen inhoudelijk onzin, compleet ontwricht symbolisch lijkt logisch uitbeelden maakt waar veel moeilijke woorden klinken soms raar metafysica, gaat iedere zin te boven metamorfose, voor herschepping gekozen metafoor, vergelijkingsbeeldspraak die blik…
jan zwennes3 december 2017Lees meer >

Rooilaan langs de Maas

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
Een kleine bal, een zwarte volle maan, lijkt al wat in de verte is gebleven. De bomen zijn steeds ijler weggedreven. Van dichterbij zie ik een pony staan. Daar ging ik met de hond elk jaargetijde, tot vreemde mannen ons met vuur beroofden van deze gang die ons voor kort bevrijdde van kooi en tijd.…

Dies Irae

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
zijn geliefde familie gestroopt Tot een verdwijnende stip wordt En in de vergetelheid stort En snode sujetten en viswijven Vingerwijzend de joden de schuld aanwrijven Verguldt met de tot in de puntjes uitgevoerde wetten Waarmee soldaten hatelijk hun een hak zetten Ziet zijn zus ineens aan zijn rug als hij wegloopt Hoezeer hij op haar lijkt…

Onveranderlijk

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 594
de ontwakende zon is er nog steeds vonkt vurig in de lucht ook het ritme van de vogels bewoog met elkaar vief als mijn diepe zucht de haan kraait zijn kracht kakelgeluiden van de hennen steevast een morgenzandbad warme regen druppelt op mijn koude huid en op het kinderkopjespad lentebollen knikken het lijkt alsof al die kleuren…

Onbegrepen tijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
spel dat geschreven staat in balken met mollen en kruisen proeft hoe daarin nog verborgen emoties huizen tot op de dag van vandaag het oeuvre is gewikt en gewogen nu breng je eindelijk zijn schoonheid naar boven in jouw dirigeren wil jij proberen ze echt te etaleren na zoveel onbegrepen tijd in een harmonisch uitproberen lijkt…

Ouders

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Het lijkt bijna onmogelijk, maar beide kregen het tegelijkertijd. Als kind zie je dat met lede ogen aan. Langzaam zie je hun vergeetachtigheid toenemen en in gedachten heb je een stille traan. Moedeloos moet je het ervaren. Het ergste is, je kunt er zelf zo weinig mee, alleen er voor ze zijn.…
Dick Voogd5 augustus 2019Lees meer >

treden

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
naarmate de tijd vordert kleurt het afscheid zich steeds verder in mijn gevoel dooft voor al wat ik bemin, het lijkt alsof de huid zich sluit wijl een zucht zich weliswaar vast in een herinnering neder vlijt wordt wat mij nog rest vaker door gongslagen ingeluid en volg ik het opstapelen van komende momenten onvoorspelbaar, onvermijdelijk…

Eindelijk Thuis

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
De weg lijkt eindeloos lang en ver. Maar Ik zeg je, ze is niet verder dan een gedachte. We reizen op het Licht Alle ballast overboord. Een reis op de wind. Door het oog van de storm In de verte brandt het Licht van de vrijheid. Zoet land. Land van de Vrijheid. Wie zou er niet willen wonen?…

Verwekte gedachten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 454
Het lichaam waarin we wonen lijkt een doodgewoon lichaam. Het werd verwekt door mannen in gewone huwelijksbedden. Of, zoals zo vaak gebeurt, verwekt na een uit de hand gelopen feest. Een mens is een heilig dier. Of een laaghartig beest. Een bevruchte eicel is spontaan haar eigen gang gegaan. Vanzelf gaan cellen delen.…

De aarde

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
De aarde likt haar wonden Mensen blijven binnen Covid lijkt te winnen Vaccin nog niet gevonden De aarde likt haar wonden Mensen nemen afstand Een crisis in het land Bedrijven zijn verslonden De aarde likt haar wonden Mensen steunen elkaar Overheid komt met gebaar Maar wie voedt alle monden De aarde likte haar wonden Mensen overleden…

Grenzen bereikt?

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 412
Roest klopt in het mechanisme van het aan ons aangemeten uurwerk, het lijkt even stil te staan, het reinste bronwater aangetast getapt uit het bloed, waarin de waarheid afbreekbaar wordt reeds voorspeld in de oerziel, afgedaan als onzin, klopt het aan de poort, vaak ontzegd en komt het ijkpunt dichterbij waarin ik droom…
Pama17 april 2020Lees meer >

Het was klaar

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Het lijkt wel of het heel donker is in het hele land nu ik zo naast je sta bij dit houten ledikant. In de kamer hiernaast hoor ik de klok buiten nog uit de ren het kippengetok. Wellicht zie ik je ooit in het nooit meer maar houden van is wat ik zeker niet verleer.…

Voltooid leven

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
Straks wéér die dag van Lichte Wolkenwagen En ik wil mee de blauwe luchten in Ik zit met prangende en vele vragen En God voelt ver, verroert lijkt het geen vin Ik zoek een schuilplaats, wil de herberg in De stal met krib en hooi, want ben voldragen Straks wéér die dag van Lichte Wolkenwagen En ik wil mee de blauwe luchten in…

De holle weg

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 386
wij hebben de kleuren niet uitgevonden lieten gewoon gebeuren wat voor handen kwam een sloot met overhangende kanten die spiegelend overgaan in blauwe rimpels van de zomerlucht schaduw geeft wat problemen door de richting van het licht dat als in dromen van alle kanten lijkt te komen ieder legt zijn pad waarbij jij je op…

Daarmee goed te leven?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
Het gebruik van riten en symbolen oneindige creaties van de geest, vaak gestuurd in kwetsbaarheid, een troost of eeuwenoude vloek, is mij om het even, een bestaan tussen mijn uiterste polen, in de draaikolk van de realiteit de queeste van verlossing komt de spiegel van vergankelijkheid voorbij, even lijkt ik te zijn verlost van mijzelf…
Pama3 september 2020Lees meer >

vloeibaar baren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
schoonheid is niet aan te raken ik ervaar dat met mijn ziel, een kwetsbaar baken, die roert, beroert en ontroert maar altijd is, ook tijdens gemis immers dan is het vaak zoeken naar troost of zalven van een wond dan schenkt een kleur of roept een beeld dat neigt naar liefde, naar het gebroken nabij waar de nacht de dag besteelt het lijkt…

Wintertijd

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
Andere tijden, de originele Verblijden, oranje, gele bladeren, bruine, rode vele Daarover te kwelen op een grauwe maandagmorgen Lijkt zonder zorgen Geen lekken, geen schreeuwende bekken Bladstil houdt zich het laatste blad Alsof ...alsof het nog één keertje bad voordat het viel en toch, toch ging hemelen Wat kan iemand zemelen Op deze morgen…
Ralameimaar26 oktober 2020Lees meer >